دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار اچ آی وی / ایدز AIDS / HIV
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• ماریا کوهوت
• ترجمه نادر اکبری

یک آزمون بالینی جدید می‎گوید یک داروی ضد رتروویروسی تزریقی طولانی اثر ممکن است جایگزین مؤثری برای دوزهای خوراکی همان دارو در مورد HIV باشد.
داروهای ضد رتروویروسی (ARV) برای ممانعت از افزایش HIV در بدن تجویز، و باعث کند شدن روند بیماری و پیشگیری از انتقال آن به دیگران می‎شوند. بر مبنای اعلام CDC، باید ممنون داروهای ARV باشیم که تعداد مرگ و میز ناشی از بیماری ایدز در طول سال‎های اخیر به طور مداوم دچار روند نزولی شده است.
به هر جهت درمان با این داروها دشوار است: بیماران ناچارند هر روزه ترکیبی از داروها را حتی پس از غیر قابل تشخیص شدن بار ویروس در جریان خون مصرف کنند تا مطمئن شوند که ویروس دوباره فعال نمی‌شود.
تیمی از محققان انستیتوهای مختلف به رهبری دکتر دیوید ای. مرگولیس / David A. Margolis اکنون در حال تست یک داروی تزریقی طولانی اثر ARV هستند که می‎تواند نقش جایگزینی برای داروهای خوراکی روزانه را داشته باشد.
دکتر مرگولیس می‎گوید: "تبعیت از دستور مصرف داروها یک چالش در درمان HIV باقی می‎ماند. ART طولانی اثر تزریقی می‎تواند برای برخی بیماران یک رویکرد راحت‎تر در مدیریت عفونتHIV ایجاد کند تا از مصرف دوزهای روزانۀ این داروها اجتناب کنند و نیازی به همراه داشتن دارو، ذخیره کردن آن و نقل و انتقال دارو در زندگی روزمره نداشته باشند."
این آزمون بالینی اکنون فاز II خود را کامل کرده و نتایج آزمون در "لنست" منتشر خواهد شد.

تزریق هم‎اندازۀ داروی خوراکی مؤثر است
مطالعه یک داروی تزریقی ARV طراحی کرد که شامل دو دارو است که به شکل داروهای خوراکی برای درمان HIV استفاده می‎شوند: کابوتگراویر و ریلپیویرین. محققان تاکنون پی برده‎اند که این داروی تزریقی به نظر می‎رسد که به اندازۀ تحویل همان داروها در شکل خوراکی مؤثر است.
دکتر مرگولیس و همکارانش یک مرحله القاء را انجام دادند که در آن به بررسی عوارض جانبی دو داروی مزبور پرداختند. این مرحلۀ مقدماتی مطالعه با مشارکت 309 نمونه انجام شد.
این بیماران روزانه دوزهای خوراکی کابوتگراویر (30 میلی‎گرم) و اباکاویر – لامیودین (600 میلی‎گرم به 300 میلی‎گرم) به مدت 20 هفته دریافت ‎کردند. از مجموع این بیماران 286 بیمار دچار هیچ عارضۀ جانبی قابل توجهی نشدند. این گروه از بیماران در ادامۀ آزمون مشارکت داده شدند. 
در مرحلۀ بعد، که "مرحلۀ نگهداری" نامیده شد، بیماران به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. 150 نمونه هر چهار هفته یک بار داروی تزریقی کابوتگراویر و ریلپیویرین دریافت کردند، 115 نمونه همین درمان را به مدت 8 هفته گرفتند، و 56 نمونه همانند گذشته مصرف داروها را در شکل خوراکی ادامه دادند. درمان در مرحلۀ نگهداری به مدت 96 هفته ادامه یافت.
پس از گذشت 32 هفته، مشخص شد که در 94 درصد بیماران گروه اول، 95 درصد بیماران گروه دوم، و 91 درصد بیماران گروه سوم روند سرکوب ویروس حفظ شده است.
در پایان 96 هفته دورۀ درمان، 87 درصد نمونه‎های گروه اول، 94 درصد نمونه‎های گروه دوم و 84 درصد نمونه‎های گروه سوم روند سرکوب ویروس را حفظ کرده بودند.
به طور خلاصه به نظر می‎رسد که تزریق کابوتگراویر و ریلپیویدین دستکم هم‎اندازۀ دوزهای خوراکی درمان منظم مؤثر است.
برخی عوارض جانبی نیز ثبت شد که شایع‎ترین آنها درد عضلانی به دنبال تزریق دارو بود. این عارضه توسط 97 درصد نمونه‌های گروه 1 و 96 درصد نمونه‏های گروه 2 گزارش شد. به هر حال این واکنش فقط به مدت 3 روز ادامه داشت و درد ناشی از تزریق خفیف بود.
برخی از بیماران، صرف نظر از نوع درمان ارائه شده، از سردرد، گلو درد و اسهال شکایت داشتند.
فقط 4 درصد کل نمونه‎ها به دلیل عوارض جانبی درمان مصر به انصراف از ادامۀ آن بودند. از این تعداد، دو نفر از گروه 1، 8 نفر از گروه 2 و یک نفر از گروه سوم بودند.

چالش‎ها و محدودیت‎ها
مطالعه در 50 محدوده از پنج کشور مختلف شامل کانادا، فرانسه، آلمان، اسپانیا و ایالات متحد آمریکا متمرکز بود. با وجود این 91 درصد نمونه‎ها مرد بودند.
دیگر محدودیت قابل ذکر مطالعه این بود که بیماران فقط وقتی واجد شرایط حضور در مطالعه تلقی می‌شدند ‎که دستکم 200 (اما نه بیشتر از 350) سلول خون در هر میلی‎متر مکعب خون خود داشته باشند. محققان اشاره می‎کنند که این نمایانگر تنوع بیماران HIV نیست.
در یک تفسیر مرتبط به مقالۀ اصلی پروفسور مارک ای. بوید / Mark A. Boyd از دانشگاه آدلاید استرالیا و پروفسور دیوید ای. کوپر / David A. Cooper از انستیتو کیربی دانشگاه نیو ثاوت ولز، می‎نویسند که تمامی بیماران HIV داروی تزریقی را مناسبت‌تر از شکل خوراکی دارو تلقی نخواهند کرد.
آنها می‎گویند: "(دستکم در استرالیا) مردم دچار HIV می‎توانند از 2 تا 6 ماه داروهای ضد رتروویروسی را در هر زمانی در اختیار داشته باشند. این سناریو، در مقایسه با جستجوی یک متخصص مراقبت‎های پزشکی برای انجام تزریق پایۀ ماهانه، ممکن است گزینۀ داروی تزریقی را نسبت به درمان‎های مرسوم برای برخی مردم نامناسب‎تر جلوه دهد."
در نهایت این نکته را باید به خاطر سپرد که مقالۀ اصلی شامل این اطلا‌ع‌رسانی است که برخی از محققان دخیل در این مطالعه در حال حاضر کارمند و سهامدار یک کمپانی شناخته شدۀ داروسازی هستند.

Source:
HIV: Could new injection work as effectively as daily drugs?
By Maria Cohut
Published: Tue 25 Jul 2017 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

مروری بر انواع شایع آلرژی

آلرژی‌ها از مشکلات شایع پزشکی هستند و نشانگان آنها طیف گسترده‌ای از آزارنده تا تهدیدگر حیات را شامل می‌شود. خبر خوب این است که برای درمان آلرژی راه‌های مؤثر بسیاری وجود دارد. آلرژی از واکنش حاد سیستم

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر دارو نظیر سل نزدیک‌تر شده‌اند. در مقاله‌ای که در نشریة نیچر بیولوژی شیمیایی / Nature Chemical Biolo

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.