دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

ضد بارداری‌های هورمونی و افزایش خطر افسردگی

اخبار بارداری / زنان

• هانر وایتمن
• ترجمة نادر اکبری
نویسندة همکار مطالعه دکتر اُویند لیدگارد / Oevind Lidegaard از دانشگاه کپنهاگ دانمارک و همکارانش یافته‌های خود را در JAMA روان‌پزشکی منتشر کرده‌اند.
بر مبنای جدیدترین داده‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، در حال حاضر بیش از 61 درصد زنان آمریکایی در سنین تولید مثل از یکی از اشکال پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنند.
ضدبارداری‌های خوراکی – یا قرص‌های کنترل موالید – شایع‌ترین شکل داروهای ضد بارداری هستند، که در حال حاضر توسط 16 درصد زنان 15 تا 44 سالة آمریکایی استفاده می‌شود.
ضد بارداری‌های ترکیبی شامل هورمون‌های استروژن و پروژسترون است. پروژستین می‌تواند اشاره به اشکال صنعتی هورمون پروژسترون یا خود آن داشته باشد. این داروهای ضد بارداری با پیشگیری از تخمک‌گذاری و دشوار کردن رسیدن اسپرم به تخمک عمل می‌کنند و به این طریق مانع بارداری می‌شوند.
قرص منفرد پروژستین که به نام "مینی قرص" نیز شناخته می‌شود در بدو امر از طریق پیشگیری از رسیدن اسپرم به تخمک مانع بارداری می‌شود و گاهی اوقات تخمک‌گذاری را سرکوب می‌کند.
دیگر اشکال ضدبارداری‌های هورمونی شامل ایمپلنت کنترل بارداری، تزریق، پچ حاملگی و حلقة ضد بارداری واژینال است – که تمامی آنها استروژن یا پروژستین یا هر دو را به عنوان راهی برای پیشگیری از بارداری آزاد می‌کنند.

محدودیت داده‌های مربوط به چگونگی تأثیرات ضد بارداری‌های هورمونی بر افسردگی
دکتر لیدگارد و تیمش می‌نویسند که مطالعات پیشین نشان داده‌اند که تغییرات میزان استروژن و پروژسترون – مشخصاً دومی – ممکن است نقشی در ایجاد افسردگی داشته باشد. در هر حال محققان می‌گویند که مطالعات اندکی در مورد تأثیر استفاده از ضد بارداری‌های هورمونی بر ریسک افسردگی وجود دارد.
محققان می‌گویند: "هدف این مطالعه ارزیابی تأثیر انواع خاص ضد بارداری‌های هورمونی بر ریسک اولین استفاده از داروهای ضد افسردگی و اولین تشخیص افسردگی به عنوان بیمار سرپایی یا بستری در یک بیمارستان روان‌پزشکی است."
برای رسیدن به یافته‌های خود، تیم تحقیق داده‌های «ثبت‌نام ملی نسخ» دانمارک در فاصلة 1995 تا 2013 و داده‌های ثبت‌نام مرکز پژوهش‌های روان‌پزشکی دانمارک شامل بیش از 1 میلیون زن در سنین 15 تا 34 سال را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.
در یک دورة پیگیری به طور متوسط 6.4 ساله، محققان مصرف ضد بارداری‌های هورمونی نمونه‌ها را بررسی و اولین تشخیص افسردگی و اولین مصرف داروهای ضد افسردگی را مشخص کردند. محققان می‌گویند، هیچ‌یک از نمونه‌ها در زمان آغاز مطالعه تاریخچة افسردگی یا مصرف داروهای ضد افسردگی نداشت.
در طول دورة پیگیری نمونه‌ها، 55.5 درصد آنها در حال حاضر ضد بارداری‌های هورمونی مصرف می‌کردند یا اخیراً مصرف کرده بودند و 23077 مورد اولین تشخیص مربوط به افسردگی و 133178 مورد اولین تجویز داروهای ضد افسردگی در میان آنان وجود داشت.

ریسک افسردگی برای نوجوانان مصرف کنندة ضد بارداری‌های هورمونی بیشتر است
کلاً، در مقایسه با زنانی که ضد بارداری‌های هورمونی مصرف نمی‌کردند، نمونه‌هایی که مصرف کنندگان فعلی یا اخیر ضد بارداری‌های هورمونی بودند در معرض ریسک بالاتری از ابتلاء به افسردگی و مصرف داروهای ضد افسردگی قرار داشتند.
برای مثال، زنان 20 تا 34 ساله‌ای که ضدبارداری‌های ترکیبی یا صرفاً پروژستین مصرف می‌کردند به ترتیب 1.23 و 1.3 بیشتر در معرض ریسک اولین مصرف مصرف داروهای ضد افسردگی قرار داشتند و تخمین‌های مشابه یا دارای اختلاف جزئی در مورد ریسک تشخیص افسردگی به دست آمد.
تیم تحقیق متوجه شد که این ریسک برای دختران 15 تا 19 ساله بیشتر است. مصرف ضد بارداری‌های ترکیبی یا قرص پروژستین به تنهایی در میان این گروه سنی به ترتیب با 1.8 و 2.2 بار ریسک بالاتر برای اولین مصرف داروهای ضد افسردگی مرتبط بود، و این ریسک برای آنهایی که ضد بارداری‌های هورمونی غیر خوراکی مصرف می‌کردند سه بار بیشتر بود.
مجدداً، در مورد ریسک تشخیص افسردگی تخمین مشابه یا اندکی کمتر برای دختران نوبالغ به دست آمد.
محققان می‌نویسند: "داده‌های ما نشان می‌دهد که دختران نوجوان بیش از زنان مسن‌تر نسبت به تأثیر ضدبارداری‌های هورمونی بر ریسک اولین مصرف داروهای ضد افسردگی و اولین تشخیص افسردگی حساس هستند. این یافته‌ها ممکن است با فرسایش حساسیت تحت تأثیر قرار گیرد چون دختران نوجوان نسبت به ریسک فاکتورهای افسردگی بیشتر حساس هستند."
در مجموع محققان به این جمع‌بندی می‌رسند که یافته‌های آنها نشان می‌دهد، استفاده از ضد بارداری‌های هورمونی می‌تواند ریسک افسردگی و مصرف داروهای ضد افسردگی را در دختران نوجوان و زنان افزایش دهد.
"در این مطالعه، مصرف تمامی انواع ضد بارداری‌های هورمونی با پیامد بعدی مصرف داروهای ضد افسردگی و تشخیص افسردگی مرتبط بود.
این یافته‌ها با نظریة دخیل بودن پروژسترون در علت‌شناسی افسردگی مطابقت دارد، زیرا پروژستین جزء غالب داروهای ترکیبی و پروژستین منفرد است"

"آگاهی زنان از ریسک‌های بالقوه مهم است"
دکتر لیدگارد می‌گوید عجیب نیست اگر ضد بارداری‌های هورمونی باعث افزایش ریسک افسردگی شوند.
او می‌گوید: "معمولاً استروژن باعث بهبود خلق و پروژسترون سبب بدتر شدن آن می‌شود. از آنجا که پروژسترون عموماً جزء غالب ضد بارداری‌های هورمونی است، خیلی چیز شگفت‌آوری نیست که به طور معمول خلق و خو تمایلی به سمت تغییر در مسیر افسردگی از خود نشان دهد."
با وجود این و علی‌رغم یافته‌هایشان، دکتر لیدگارد می‌گوید که او به زنان در سنین تولید مثل توصیه نمی‌کند که برای پیشگیری از بارداری به ضد بارداری‌های غیر هورمونی رو بیاورند.
او اضافه می کند: "اما من فکر می‌کنم این برای زنان مخصوصاً زنان جوان مهم است که از این خطر بالقوة مصرف ضد بارداری‌های هورمونی، شامل انواع خوراکی آنها آگاه باشند."
تیم مزبور اکنون برنامه‌ای برای تحقیق در این مورد در دست دارد که آیا مصرف ضد بارداری‌های هورمونی با افزایش ریسک خودکشی و اقدام به آن مرتبط است؟!

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.