دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

سندرم کمپارتمان - تشریح، علل، و درمان

مقالات خون‌شناسی

• آماندا بارِل، دکتر گریگوری مینیس
• ترجمه نادر اکبری

سندرم کمپارتمان وقتی بروز می‎کند که فشار در عضلات به سطوح خطرناک افزایش می‎یابد و جریان خون به ناحیۀ آسیب دیده دچار کاهش می‌شود. این وضعیت باعث پیشگیری از رسیدن مواد مغذی و اکسیژن موجود در خون به سلول‎های عصب و عضلۀ آسیب دیده می‎شود.
دو نوع سندرم کمپارتمان وجود دارد. سندرم کمپارتمان حاد گرایشی به ایجاد بر اثر آسیب دیدگی شدید دارد. این نوع سندرم کمپارتمان یک فوریت پزشکی است و در صورت عدم درمان می‎تواند به آسیب دیدگی دایمی عضله منجر شود.
نوع دوم سندرم کمپارتمان نوع مزمن آن است، که یک فوریت پزشکی محسوب نمی‎شود. این نوع دیگر بیماری که به نام سندرم کمپارتمان اجرایی نیز شناخته می‎شود معمولاً بر اثر تمرینات ورزشی ایجاد می‎شود.
این سندرم معمولاً در بخش داخلی یا جلو ماهیچۀ ساق پا بروز می‎کند. سندرم مزبور همچنین می‎تواند در دیگر محفظه‎های ساق پا و همچنین در بازوها، دست‎ها، پاها و باسن ایجاد شود.
مطالب این مقاله:
• کالبدشناسی سندرم کمپارتمان
• علل سندرم کمپارتمان
نشانه‌های سندرم کمپارتمان
• تشخیص سندرم کمپارتمان
• گزینه‎های درمانی
• دورنما

کالبدشناسی سندرم کمپارتمان
گروهی از عضلات، عصب‎ها، و رگ‎های خونی پوشیده شده با یک غشاء سخت (موسوم به فاشیا) کمپارتمان نامیده می‎شود. نقش فاشیا که به سادگی دچار کشیدگی یا گسترش نمی‎شود، نگه داشتن تمامی بافت‎ها بر سر جای خود است.
از آنجا که فاشیا به سادگی کش نمی‎آید، هر نوع ورم یا خونریزی در کمپارتمان بر مویرگ‎ها، عصب‌ها و عضلات داخل کمپارتمان فشار وارد می‎کند.
این موضوع می‎تواند مقدار مواد مغذی و خون غنی از اکسیژنی را که به سلول‎ها و عصبها می‎رسد کاهش دهد. بدون جریان پایدار خون، سلول‎ها دچار آسیب دیدگی می‎شوند.

علل سندرم کمپارتمان

سندرم کمپارتمان حاد
سندرم کمپارتمان حاد معمولاً به علت آسیب دیدگی شدید مثل تصادف اتومبیل یا شکستگی استخوان رخ می‎دهد. این سندرم در عین حال ممکن است بر اثر جراحات کوچک نیز رخ دهد اما این مورد نادری است.
یک دلیل محتمل تجدید ذخیرۀ خون پس از انسداد جریان خون است. این ممکن است پس از آن اتفاق بیفتد که جراح رگ خونی صدمه دیده را که چندین ساعت مسدود بوده است ترمیم می‎کند. دراز کشیدن طولانی مدت در یک وضعیت ثابت نیز می‎تواند باعث انسداد رگ‎های خونی شود، اگرچه اغلب مردم در طول خواب حرکت می‎کنند.
دیگر علل محتمل شامل موارد زیر است:
• شکستگی
کبودی شدید عضله
• جراحات ناشی از برخورد شدید
• مصرف استروئیدهای آنابولیک
• بانداژ بسیار سفت و سخت
سوختگی

سندرم کمپارتمان مزمن
سندرم کمپارتمان مزمن با درد و ورم مشخص می‎شود و معمولاً بر اثر ورزش رخ می‎دهد.
فعالیت‎های تکراری اندام‎ها که بیشتر محتمل است سبب بروز سندرم کمپارتمان مزمن شوند شامل موارد زیرند:
• دویدن
• دوچرخه‌سواری
• شنا
• تکرار حرکات بیضوی
این نوع سندرم کمپارتمان معمولاً در طول تمرینات ورزشی یا کمی پس از پایان آن بروز می‎کند.

نشانه‌ها و علایم کدامند؟
نشانه‎ها و علایم سندرم کمپارتمان حاد موارد زیر را شامل می‎شوند:
• درد: درد شایع‎ترین علامتی است که مردم در سندرم کمپارتمان حاد دچارش می‎شوند. این درد مداوم و پیشرونده بوده و متوقف نمی‎شود. درد مزبور در صورت لمس ناحیه، فشار، بلند کردن و کشیدن تشدید می‎شود.
• کشش منفعل: عضلات دچار کمبود یا فاقد خون نسبت به کشیده شدن بسیار حساسند، به شکلی که کشیدن اندام آسیب دیده باعث ایجاد درد بیش از حد می‎شود.
پارستزی: پارستزی احساس غریبی است، چیزی شبیه به مور مور یا نیشگون که گاهی از اوقات به عنوان سیخ و سوزن توصیف می‎شود.
• زردرنگی: اندام‎های آسیب دیده ممکن است بر اثر فقدان خون دچار حالت زردی یا رنگ پریدگی شوند.
• ضربان: ممکن است محفظه یا کمپارتمان آسیب دیده دچار ضربان خفیفی باشد یا اصلاً فاقد ضربان باشد.
سندرم کمپارتمان مزمن ممکن است در خلال ورزش ایجاد درد یا گرفتگی کند اما معمولاً پس از توقف حرکات ورزشی این درد و کشیدگی تخفیف می‌یابد یا متوقف می‎شود. این وضعیت گرایشی به بروز در ناحیۀ ساق پا دارد، و علایم ممکن است شامل بی‎حسی، دشواری در حرکت دادن پا، و ورم مشهود عضله باشد.

تشخیص سندرم کمپارتمان
مردم در صورت ظن به ابتلا به سندرم کمپارتمان باید به اورژانس مراجعه کنند.
در صورت تشخیص سندرم کمپارتمان دکتر فشار کمپارتمان را اندازه‌گیری و دستور درمان را صادر می‎کند.
برای تشخیص ابتلا فرد به سندرم کمپارتمان ابتدا باید دیگر اختلالات محتمل از تشخیص خارج شود. دکتر ممکن است شخص را برای احتمال تاندونیت مورد معاینه قرار دهد یا برای اطمینان از عدم وجود شکستگی عکسبرداری اشعه ایکس درخواست کند. ممکن است فشار کمپارتمان پیش و پس از ورزش اندازه‌گیری و مقایسه شود.
ورزشکاران دچار سندرم کمپارتمان مزمن معمولاً درد و سفتی عضلانی را 20 تا 30 دقیقه پس از ورزش تجربه می‎کنند. فرد باید در صورت بروز اولین علایم مندرج در زیر به پزشک مراجعه کند:
• درد یا ورم و مورمور یا بی‎حسی در ساق پا و یا کل پا
• ضعف ساق پا، مفصل یا کل پا
• احساس گرمی در ناحیۀ آسیب دیده
• افت پا (دشواری در بلند کردن قسمت جلو پا یا پنجه‎ها)
• درد در هنگام خم کردن یا انگشت گذاشتن روی شست

گزینه‎های درمانی
تنها گزینه برای درمان سندرم کمپارتمان حاد جراحی است. در این عمل که فاشیوتومی نامیده می‎شود، جراح برشی در پوست و فاشیا ایجاد می‎کند تا فشار موجود درون محفظه را تخفیف دهد.
گزینه‎های مداوای سندرم کمپارتمان مزمن شامل فیزیوتراپی، استفاده از کفش مخصوص، و داروهای ضد التهابی است. در عین حال امکان دارد که به فرد توصیه شود که از انجام فعالیت مسبب مشکل دست بردارد.
در عین حال و در صورت عدم موفقیت تمامی گزینه‎های دیگر، جراحی در این مورد نیز یک انتخاب محسوب می‎شود. در این مورد دکتر برشی در فاشیا ایجاد می‎کند تا به عضلات مجال بیشتری بدهد.
در صورت انجام جراحی ممکن است افراد برای کمک به فرآیند بهبود به یک دوره فیزیوتراپی نیاز داشته باشند.

عوارض محتمل
در برخی موارد سندرم کمپارتمان حاد و درمان آن ممکن است منجر شود به:
• صدمه دیدن دایمی عصب
• صدمۀ دایمی عصب و کاهش عملکرد ناحیۀ آسیب دیده
• فاشیوتومی ممکن است سبب به جا ماندن دایمی اثر زخم شود
• محل انجام جراحی امکان عفونت دارد
• از آنجا که سلول‎ها می‎میرند، عضله ممکن است انواع مواد شیمیایی را آزاد کند که می‎توانند به کلیه‎ها صدمه بزنند.

دورنما
در سندرم کمپارتمان حاد فشار ایجاد شده باید به سرعت رفع شود. در غیر این صورت امکان صدمه دیدگی دایمی سلول‎ها یا حتی مرگ آنها وجود دارد.
تشخیص زودهنگام سندرم کمپارتمان برای پیشگیری از ناتوانی درازمدت حیاتی است. درمان سریع می‎تواند این اطمینان را ایجاد کند که جریان خون پیش از اینکه هر آسیب درازمدتی بروز کند دوباره در ناحیۀ آسیب دیده برقرار شده است.
این مورد در سندرم کمپارتمان مزمن مصداق ندارد، که معمولاً بر اثر توقف تمرینات ورزشی به رفع مسأله منجر می‎شود. سندرم کمپارتمان مزمن معمولاً خطرناک نیست.

Source:
Compartment syndrome: Anatomy, causes, and treatment
Last reviewed Wed 26 July 2017
By Amanda Barrell
Reviewed by Gregory Minnis, DPT 

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.