دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

کمبود ویتامین D – علایم، علل، و پیشگیری

ویتامین D، سطح سرمی، نور آفتاب، مکمل غذایی، کمبود ویتامین D، بارداری نوزادان، سلامت استخوان

تأثیر ویتامین D در تقویت متابولیسم استخوان به خوبی شناخته شده است. این ویتامین در جذب کلسیم غذا و مکمل‎ها به بدن کمک می‎کند و با این کار به حفظ سلامت سلول‎های استخوان یاری می‎دهد.

مقالات تغذیه / رژیم غذایی

• زاؤن ویلینز، دکتر دِبرا رُز ویلسون
• ترجمه هستی فراست‎فر

حضور بیش از حد در فضای سرپوشیده، دست در دست تغذیۀ ضعیف، در طول دو دهۀ گذشته آمار کمبود ویتامین D را در میان مردم افزایش داده است. اما این کمبود چه علایمی دارد، و نیز چگونه می‎توان از آن پیشگیری کرد؟
بر مبنای اعلام CDC، در حدود یک‎چهارم مردم در خطر "نارسایی" ویتامین D قرار دارند. انجام یک آزمایش خون ساده می‎تواند امکان تبدیل این روند به کمبود ویتامین D را مشخص کند.
آزمایش کمبود این ویتامین اکنون به عنوان بخشی از تست‎های خون سالانه تلقی می‎شود.
مطالب این مقاله:
• ویتامین D چیست؟
• چه عواملی سبب بروز کمبود ویتامین D می‎شود؟
• علایم
• درمان
• پیشگیری از کمبود ویتامین D

ویتامین D چیست؟
ویتامین D یکی از ویتامین‎های محلول در چربی است و هنگامی ساخته می‎شود که پوست بدن در معرض آفتاب قرار می‎گیرد. این ویتامین به مقدار بسیار کم در برخی غذاها شامل محصولات غنی شده نظیر شیر وجود دارد.
تأثیر ویتامین D در تقویت متابولیسم استخوان به خوبی شناخته شده است. این ویتامین در جذب کلسیم غذا و مکمل‎ها به بدن کمک می‎کند و با این کار به حفظ سلامت سلول‎های استخوان یاری می‎دهد.
اما کار با کلسیم برای حفاظت از استخوان تنها نقش ویتامین D در بدن نیست.
ویتامین D همچنین:
• سلامت عضلانی را تقویت می‎کند
• نقشی در سیستم ایمنی بر عهده دارد
• به رشد سلول‌ها کمک می‎کند
التهاب را که می‎تواند به بیماری‎هایی مانند ارتریت روماتوئید و سرطان منجر شود، کاهش می‎دهد
فشار خون را تنظیم و از سلامت قلبی عروقی حمایت می‎کند.
مصرف ویتامین D بهترین مقیاس برای اندازه‎گیری وضعیت این ویتامین در بدن نیست، زیرا عوامل متعددی بر این دریافت تأثیر می‎گذارند. برای مثال، میزان سلامت معده می‎تواند بر مقدار ویتامین D جذب شده از طریق مصرف مواد غذایی حاوی این ویتامین تأثیر بگذارد.

چه عواملی سبب کمبود ویتامین D می‎شود؟
افراد دارای سطح سرمی کمتر از 20 نانوگرم / میلی‎لیتر در خطر کمبود ویتامین D قرار دارند.
سطح سرمی 12 نانوگرم / میلی‎لیتر نشان دهندۀ ابتلاء فرد به کمبود ویتامین D است.
کمبود ویتامین D زمانی بروز می‏کند که:
1. فرد به مقدار کافی ویتامین D را از منابع غذایی به دست نمی‎آورد،
2. بدن قادر به جذب و متابولیزه کردن ویتامین D مصرف شده نیست.
در زیر برخی از عواملی که بر ریسک ابتلاء فرد به کمبود ویتامین D تأثیر می‎گذارند، فهرست شده است:
• زندگی در مناطق مرتفع: این به علت دسترسی کمتر به اشعۀ ماوراء بنفش B یا VUB است.
• حضور زیاد در فضای سرپوشیده: عدم حضور یا حضور کوتاه مدت در زیر آفتاب به معنی از دست دادن پرتوهای آفتاب است.
• زندگی در مناطق دارای آلودگی زیاد: آلودگی هوا می‎تواند بخشی از پرتوهای آفتاب را جذب کند، که این باعث کاهش میزان ساخت ویتامین D می‎شود.
• استفاده از مقادیر زیاد کرم‎ها و لوسیون‎های ضد آفتاب: استفاده از ضد آفتاب زیاد برای پیشگیری از مواجهه با اشعۀ UV می‎تواند سبب مهار جذب ویتامین D شود. اما عدۀ کمی از مردم آن مقدار ضد آفتاب مصرف می‎کنند که باعث بلوک شدن کامل اشعۀ UV گردد.
• داشتن پوست تیره: مردم دارای پوست تیره برای جذب مقدارکافی ویتامین D باید زمان طولانی‎تری را زیر نور آفتاب بگذرانند.
• درجه حرارت محیط: پوست گرم در موضوع جذب اشعۀ آفتاب برای تولید ویتامین D بهتر از پوست خنک یا سرد است.
• رژیم غذایی: خوردن غذاهای غنی از ویتامین D یا غذاهای غنی شده با این ویتامین، خطر ابتلاء به کمبود ویتامین D را کاهش می‎دهد.
• اضافه وزن: تحقیقات عنوان می‎کنند که داشتن اضافه وزن با کمبود سطح ویتامین D همراستایی دارد. این موضوع شاید ناشی از آن باشد که چربی بیش از حد در بدن به نوعی بر میزان جذب ویتامین D تأثیر می‎گذارد.
• سن: میزان جذب ویتامین D ممکن است با افزایش سن دچار کاهش شود.
سلامت روده: بیماری‎های آسیب زننده به روده مثل بیماری کرون، می‎توانند توانایی جذب ویتامین D را کاهش دهند.
• سلامت کلیه و کبد: در مردم دچار بیماری کبدی و کلیوی روندی مبنی بر کاهش سطح ویتامین D دیده می‎شود.
• بارداری یا شیردهی از پستان: نیازهای تغذیه‎ای نوزاد یا جنین می‎تواند باعث کاهش سطح ویتامین D، مشخصاً در زنانی که اکنون در خطر کمبود ویتامین D قرار دارند، گردد.
• نوزاد شیرخوار بودن: شیر انسان از نظر میزان ویتامین D فقیر است. بچه‎های تحت مراقبت ممکن است نیازمند مکمل ویتامین D باشند، مشخصاً اگر هر روز به فضای غیر سرپوشیده و خارج از خانه نمی‎روند.

علایم
بسیاری از مردم دچار کمبود ویتامین D ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند یا سال‎ها بدون تجربۀ این علایم به زندگی ادامه دهند.
علایم کمبود ویتامین D می‎تواند مبهم باشد، قادر است به مرور زمان تغییر کند، و این علایم به علایم طیف گسترده‎ای از ناخوشی‎های دیگر شبیه هستند. بر این مبنا خودتشخیص‌دهی کمبود ویتامین D کار خطرناکی است.
مردمی که کمبود ویتامین D را تجربه می‎کنند، یا افرادی که دچار بیماری یا کمبودهای تغذیه‎ای غیر قابل توضیح هستند، باید حتماً آزمایش کمبود ویتامین D را انجام دهند. برخی علایم مرتبط با کمبود ویتامین D شامل موارد زیرند:
• نازک یا شکننده شدن استخوان، استئوپوروز یا شکستگی مکرر استخوان‌ها
• ضعف عضلانی، مشخصاً اگر تغییرات غیر قابل توضیحی در توانایی عضلانی ایجاد شده باشد
• تغییرات خلق، در افراد دچار کمبود ویتامین D دیده می‎شود
• احساس اضطراب یا افسردگی
درد مزمن، زیرا ویتامین D نقشی کلیدی در تقویت استخوان، عضلات، و سلامت سلول‎ها ایفا می‎کند
• فشار خون بالا یا افزایش فشار خون
• احساس خستگی حتی علی‎رغم استراحت کافی
• کاهش استقامت
ناباروری غیر قابل توضیح

درمان
در مورد مقدار دقیق ویتامین D مورد نیاز برای سلامت مناسب توافق نظر وجود ندارد. سطح ایده‎آل ویتامین D بر مبنای عوامل مختلف مثل سن، سطح فعالیت، و سلامت متابولیک فرد، متفاوت است. مردم برای مشخص شدن سطح بهینۀ مصرف ویتامین D باید با پزشک مشورت کنند.
استفاده از یک نمودار برای ثبت علایم در هنگام آغاز درمان ایدۀ خوبی است. این راه ساده‎ای برای ردگیری سیر پیشرفت درمان است، و نشان می‎دهد که آیا نیازی به افزایش میزان مصرف ویتامین D وجود دارد یا خیر.
سه راهکار برای افزایش سطح ویتامین D وجود دارد:
• استفاده از مکمل ویتامین D: این مکمل‎ها به سادگی در دسترس هستند. در عین حال این امکان هست که دکتر یک مکمل یا مولتی‎ویتامین تجویز کند. برای اغلب افراد بزرگسال، توصیۀ تغذیه‎ای مجاز 600 واحد بین‎المللی است. برای افراد بالای هفتاد سال، این میزان 800 واحد بین‎المللی است. برای بچه‎های زیر 12 ماه این مقدار 400 واحد بین‎المللی توصیه می‎شود.
• خوردن غذاهای غنی از ویتامین D: ماهی‎های روغنی مثل ماهی تون، و ماهی خال مخالی و همچنین روغن کبد ماهی، منابع طبیعی عالی برای ویتامین D محسوب می‎شوند. جگر گاو، پنیر، و زردۀ تخم مرغ حاوی مقدار کمی ویتامین D هستند. شیر در زمینۀ ویتامین D غنی است و بسیاری از حبوبات نیز همین وضعیت را دارند.
• افزایش قرار گرفتن در معرض نور آفتاب: خطرات قرار گرفتن در معرض نور آفتاب برای افراد آسیب‎پذیر در برابر آفتاب سوختگی، افراد دارای سابقۀ سرطان پوست یا افراد دارای پوست بسیار رنگ پریده، بیش از خطرات کمبود ویتامین D است. این افراد باید در مورد میزان حضور زیر پرتوهای آفتاب با پزشک مشورت کنند.

پیشگیری از کمبود ویتامین D
خوردن غذاهای سرشار از ویتامین D و گذراندن 15 تا 20 دقیقه از اوقات روزانه زیر پرتوهای آفتاب بهترین راهکارها برای پیشگیری از بروز کمبود ویتامین D هستند.
بسته به میزان هدف در مصرف ویتامین D و سلامت فرد، مکمل ویتامین D می‎تواند کمک کننده باشد. بهترین کار در زمینۀ مصرف مکمل این ویتامین مشورت قبلی با پزشک است.
برخی دیگر از راهکارهای مرتبط به سبک زندگی که می‎توانند به رفع کمبود ویتامین D و ایجاد سطح بهینه برای آن کمک کنند شامل موارد زیرند:
• حفظ وزن بدن در محدودۀ سالم: راه رفتن در فضای خارج از خانه برای انجام ورزش روزانه و تماس با اشعۀ آفتاب را امتحان کنید.
• پایش و درمان اختلالات پزشکی: این مورد مخصوصاً در بارۀ افراد دچار ناراحتی روده، کبد و کلیه مهم است.
• استفاده از مکمل ویتامین D: مشخصاً برای نوزادان شیرخوار
• مشورت با دکتر در صورت بروز هر گونه تغییر در وضعیت سلامت: مشخصاً اگر سابقۀ خانوادگی ابتلاء به استئوپوروز یا کمبود ویتامین D برای فرد وجود دارد.


Source:
Vitamin D deficiency: Symptoms, causes, and prevention
Written by Zawn Villines Reviewed by Debra Rose Wilson, PhD, MSN, RN, IBCLC, AHN-BC, CHT
Last reviewed: Sat 24 June 2017

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.