دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

پیرکسیا یا تب - آنچه دانستنش نیاز است

تب، پیرکسیا، پیرکسی، هیپرپیرکسیا، تب تشنجی، افزایش دمای بدن، مقابله با عفونت، استامینوفن، ایبوپروفن، داروهای تب‌بر، هیپرآلژزی، تاینلول، پاراستامول، تب در کودکان

تا زمانی که تب خفیف باشد هیچ نیازی به کاهش دادن میزان آن نیست - اگر تب شدید نباشد، احتمالاً به خنثی کردن باکتری یا ویروس مسبب عفونت کمک می‎کند

مقالات بیماری‌های عفونی / باکتری / ویروس

• کریستین نوردکویست، دکتر دِبرا رُز ویلسون
• ترجمه هستی فراست‎فر

تب، زمانی بروز می‎کند که دمای بدن انسان از طیف دمایی نرمال 36 تا 37 درجه سانتی‎گراد (98 تا 100 درجه فارنهایت) بالاتر می‎رود. تب یکی از نشانه‌های شایع در پزشکی محسوب می‎شود. دیگر اصطلاحات مورد استفاده در مورد تب شامل پیرکسیا و هیپرترمی تحت کنترل است.
وقتی دمای بدن افزایش می‎یابد، فرد ممکن است تا زمان توقف افزایش دمای بدن احساس سرما کند.
دمای نرمال بدن افراد می‏‌تواند متفاوت باشد و تحت تأثیر عواملی نظیر غذا خوردن، ورزش، خواب، و زمان روز قرار دارد. دمای بدن انسان به طور معمول در ساعت حدود 6 صبح در بالاترین میزان و در ساعت حدود 3 بعد از ظهر در پایین‎ترین میزان خود قرار دارد.
افزایش دمای بدن یا تب یکی از راه‎های مقابلۀ سیستم ایمنی بدن با عفونت است. معمولاً افزایش دمای بدن به فرد کمک می‎کند تا یک عفونت را رفع نماید. به هر جهت، این دما در برخی از اوقات ممکن است بیش از حد افزایش یابد، که در این مورد تب می‎تواند مشکلی جدی بوده و به عوارضی منجر گردد.
پزشکان می‎گویند تا زمانی که تب خفیف باشد هیچ نیازی به کاهش دادن میزان آن نیست - اگر تب شدید نباشد، احتمالاً به خنثی کردن باکتری یا ویروس مسبب عفونت کمک می‎کند. داروهای مورد استفاده برای کاهش میزان تب داروهای آنتی‎پیرتیک نامیده می‎شوند. اگر تب سبب بروز ناراحتی ناخوشایندی شود ممکن است یک داروی آنتی‎پیرتیک تجویز شود.
وقتی تب به 38 درجه سانتی‎گراد برسد دیگر تب خفیف نیست و باید هر چند ساعت یک بار وارسی شود.
این ارقام دما به اندازه‎گیری دهانی اشاره دارند که در آن دماسنج درون دهان قرار می‎گیرد. برای دمای نرمال ناحیۀ زیر بغل، اندازه‎گیری ارقام پایین‎تری دارد و اعداد حدود 0.3-0.2 سانتی‎گراد کاهش پیدا می‎کند.

مطالب این مقاله:
• علایم
• درمان
• انواع
• تب در کودکان
• علل
• تشخیص
• پیشگیری

علایم
وقتی کسی دچار تب است، نشانه‎ها و علایم به آنچه به عنوان رفتار بیمار شناخته می‌شود مرتبط می‎گردد و می‎تواند شامل موارد زیر باشد:
• احساس سرما در شرایطی که هیچ‎کس در دور و بر فرد احساس سرما نمی‎کند
لرز
• فقدان اشتها
کم‎آبی بدن - این مورد در صورت نوشیدن آب فراوان توسط بیمار قابل پیشگیری است
افسردگی
هیپرآلژزی یا افزایش میزان حساسیت نسبت به درد
لتارژی
• مشکلات تمرکز
• خواب‎آلودگی
• تعریق
اگر تب شدید باشد ممکن است در عین حال تحریک‎پذیری شدید، گیجی، توهم و حمله نیز به بیمار دست دهد.

درمان
داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDs) مقل تاینلول (پاراستامول) یا ایبوپروفن می‏توانند به کاهش میزان تب کمک کنند. به هر جهت، باید در نظر داشت که تب خفیف می‎تواند به مقابله با باکتری یا ویروس مسبب عفونت کمک کند. تلاش برای تخفیف میزان این نوع تب شاید کار درستی نباشد.
اگر تب بر اثر یک عفونت باکتریایی رخ داده باشد، دکتر برای کاهش آن ممکن است آنتی‎بیوتیک تجویز کند.
اگر تب بر اثر سرماخوردگی ایجاد شده باشد، که بر اثر عفونتی ویروسی پدید می‎آید، احتمال استفاده از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی برای تخفیف علایم ناراحت کننده وجود دارد. آنتی‌‏بیوتیک‌ها هیچ‎گونه تأثیری بر روی ویروس‎ها ندارند و در موارد تب ناشی از ویروس‌ها تجویز نمی‎شوند.
مصرف مایعات: هر کسی که دچار تب باشد برای پیشگیری از کم‎آبی بدن باید مقدار زیادی آب بنوشد. کم‎آبی بدن باعث بغرنج شدن همۀ انواع ناخوشی می‎شود.
گرمازدگی: NSAIDs در صورتی که تب ناشی از هوای بسیار گرم یا ورزش شدید بوده باشد، کارآیی نخواهند داشت. در این موارد بیمار باید خود را خنک کند. اگر فرد دچار گیجی یا حالت ناخودآگاهی شده باشد، باید به فوریت به مراکز درمانی انتقال یابد.

علل
برخی عوامل می‎توانند سبب ایجاد تب شوند:
• عفونت، مثل گلودرد استرپتوکوکی، آنفولانزا، آبله مرغان یا پنومونی
ارتریت روماتوئید
• برخی داروها
• قرار گرفتن بیش از حد پوست در معرض آفتاب یا آفتاب‎سوختگی
• گرمازدگی، که نتیجۀ مجاورت با حرارت بالا یا محصول ورزش شدید است
• کم‎آبی بدن
• سیلیکوزیس، نوعی بیماری ریوی که بر اثر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض غبار سیلیکا ایجاد می‎شود
• سوءمصرف آمفتامین
• ترک الکل

انواع
تب را می‎توان بر اساس میزان ادامۀ‎ آن، اینکه قطع و وصل می‎شود و نیز میزان شدت دسته‎بندی کرد.

شدت تب
تب ممکن است مشخصات زیر را داشته باشد:
• خفیف باشد، از 38.1 تا 39 درجه سانتی‎گراد
• متوسط باشد، از 39.1 تا 40 درجه سانتی‎گراد
• بالا باشد، از 40.1 تا 41.1 درجه سانتی‎گراد
• هیپرپیرکسیا یا تب شدید باشد، بالای 41.1 درجه سانتی‎گراد
میزان دما می‏‌تواند نشان دهد که چه مشکلی سبب بروز تب شده است.

گستره زمانی تب
تب ممکن است از نظر زمان ادامه دارای مشخصات زیر باشد:
• حاد، اگر کمتر از 7 روز طول بکشد
• تحت حاد، اگر تا 14 روز ادامه پیدا کند
• مزمن یا پایدار، اگر بیش از 14 روز ادامه داشته باشد
تب‎هایی که روزها یا هفته‌ها بدون هر گونه توجیه مشخصی ادامه پیدا می‎کنند تب‎های با منشأ نامشخص (FUO) نامیده می‎شوند.

تب در کودکان
کودکان با دمای بدن بالا ممکن است دچار تشنج ناشی از تب شوند که تحت عنوان حالت تب و تاب یا تب تشنجی نیز شناخته می‎شود. بسیاری از این موارد جدی نیستند و می‎توانند نتیجۀ عفونت گوش، گاستروانتریت، یا یک ویروس سیستم تنفسی یا نتیجۀ سرماخوردگی باشند. با شیوع کمتر تشنج ناشی از تب ممکن است بر اثر عوامل جدی‎تر مثل مننژیت، عفونت کلیه یا پنومونی ایجاد گردد.
تب تشنجی با شیوع بیشتر در کودکان سنین 6 ماه تا 6 سال بروز می‎کند و به پسران بیش از دختران لطمه می‎زند.
تشنج به این دلیل ایجاد می‎شود که دمایی که برای مدتی طولانی پایدار بوده است بدن به سرعت بسیار زیاد بالا می‎رود
دو نوع تشنج ناشی از تب وجود دارد:
• تشنج ناشی از تب ساده - که در آن تشنج بیش از 15 دقیقه ادامه پیدا نمی‎کند (در اغلب موارد کمتر از 5 دقیقه ادامه پیدا می‎کند) و در طول 24 ساعت بعدی دوباره بروز نمی‎کند
این نوع تشنج به طور معمول سراسر بدن را درگیر می‎کند - یعنی تشنج تونیک - کلونیک منتشر یا جنرالیزه است. اغالب تشنج‎های ناشی از تب از همین نوع هستند. علایم - بدن دچار حالت خشکی می‌شود و دست‎ها و پاها حالت پیچ‎خورده به خود می‌گیرند، و بیمار خودآگاهی خود را از دست می‎دهد (اما چشم‎ها باز باقی می‎مانند).
ممکن است تنفس بی‎نظم شود، و بچه‎ها ممکن است ادرار یا مدفوع کنند یا هر دو. در عین حال امکان استفراغ نیز وجود دارد.
• تشنج ناشی از تب پیچیده - تشنج زمان بیشتری ادامه پیدا می‎کند، اغلب برمی‏گردد، و گرایشی به آن دارد که نه کل بدن بلکه بیشتر فقط یک بخش بدن را درگیر کند.
این نوع تشنج بیش از نوع سادۀ آن جای نگرانی دارد.
در اغلب موارد، بچۀ دچار تشنج باید توسط پزشک معابنه و بررسی شود. تب را باید با استفاده از استامینوفن (پاراستامول) یا اسفنج کنترل کرد. در صورت لزوم داروهای ضد تشنج مثل سدیم والپروات یا کلونازپام باید تجویز شود.

تشخیص
تشخیص تب موضوعی سرراست است - دمای بدن فرد اندازه‎گیری می‎شود و اگر عدد مورد خوانش بالا باشد، موضوع تب مطرح است. این موضوع اهمیت دارد که حرارت بدن فرد در حالت استراحت اندازه‎گیری شود زیرا فعالیت فیزیکی می‏تواند باعث افزایش حرارت بدن گردد.
شخص تب‎دار تلقی می‎شود اگر:
• حرارت در ناحیۀ دهان بالای 37.7 درجه سانتی‎گراد باشد.
• حرارت در ناحیۀ مقعد بالای 37.5 تا 38.3 درجه سانتی‎گراد باشد.
• حرارت زیر بغل یا داخل گوش بالای 37.2 سانتی‎گراد باشد.
از آنجا که تب بیش از آنکه بیماری باشد نشانۀ بیماری است، وقتی پزشک بالا بودن دمای بدن فرد را تأیید کند، احتمال انجام برخی تست‌های تشخیصی وجود دارد. بسته به اینکه فرد در کنار تب دچار چه علایم و نشانه‎هایی باشد، این تست‌ها ممکن است آزمایش‎های خون، ادرار، اشعۀ ایکس یا دیگر تست‎های تصویربرداری را شامل شوند.

پیشگیری
بهداشت - تب‎ها عموماً بر اثر عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی بروز می‎کنند. رعایت بهداشت مناسب می‎تواند به کاهش ریسک توسعۀ عفونت کمک نماید. این کار شامل شستشوی دست‌ها پیش و پس از صرف غذا، و پس از رفتن به توالت است.
فرد دچار تب ناشی از عفونت باید در حد امکان از تماس با دیگر مردم خودداری کند تا از انتقال عفونت به دیگران پیشگیری شود. مراقب و پرستار فرد نیز باید منظماً دست خود را با آب گرم و صابون شستشو دهد./

Source:
Fever: What you need to know
Last updated Thu 7 December 2017
By Christian Nordqvist
Reviewed by Debra Rose Wilson, PhD, MSN, RN, IBCLC, AHN-BC, CHT

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.