دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

هماتوما (هماتوم) مشکل شایعی است که بر اثر آسیب دیدن یکی از رگ‌های خونی بزرگ در بدن ایجاد می‌شود.

مقالات خون‌شناسی
امکانات
تغییر اندازه و نوع قلم متن

هماتوم چیست؟
• انواع هماتوم
• علل هماتوم
• علایم هماتوم
کبودی و هماتوم
• درمان هماتوم
• عوارض هماتوم
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• خلاصه


هماتوما (هماتوم) مشکل شایعی است که بر اثر آسیب دیدن یکی از رگ‌های خونی بزرگ در بدن ایجاد می‌شود. اغلب مردم در مقطعی از زندگی خود دچار هماتوم می‌شوند. هماتوم ممکن است شبیه به کبودی به نظر برسد اما کبودی بیشتر بر اثر آسیب دیدن عروق خونی کوچک بروز می‌کند تا عروق خونی بزرگ‌تر.
اگرچه بسیاری از هماتوم‌ها نسبتاً بی‌ضررند، برخی از آنها می‌توانند نشان دهنده یک مشکل پزشکی جدی باشند.
هر کسی که بر اثر صدمات ناشی از تصادف یا اصابت ضربه به سر آسیب دیده باشد باید در مورد نشانه‌های هماتوم داخلی با پزشک مشورت کند.

هماتوم چیست؟
اصطلاح هماتوم ناحیه‌ای دچار خون انباشت شده در خارج رگ‌های خونی بزرگ‌تر را توصیف می‌کند. هماتوم‌ها عموماً بر اثر آسیب‌دیدگی یا تروما در ناحیه آسیب‌دیده ایجاد می‌شوند.
آسیب‌دیدگی می‌تواند سبب پارگی رگ خونی شود که این امکان می‌دهد تا خون راهش را به درون بافت‌های اطراف رگ پیدا کند.
هماتوم‌ ممکن است در هر رگ خونی شامل وریدها، شریان‌ها و کاپیلاری‌ها بروز کند. محدوده ایجاد هماتوم ممکن است شالوده آن را تغییر دهد.
هماتوم شبیه به هموراژ (خونریزی) است اما هموراژ به خونریزی ادامه‎دار اشاره دارد در حالی که هماتوم به طور معمول لخته می‌شود.


هماتوما، هماتوم، هموراژ، هماتوم گوش، هماتوم سابونگوال، هماتوم جمجمه، هماتوم سپتال، هماتوم زیر جلدی، هماتوم رتروپریتونئال، هماتوم اسپلنیک، هماتوم هپاتیک، هماتوم ستون فقرات اپیدورال، هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال، هماتوم ساب‌دورال، آسپیرین، وارفارین، دی‌پریدامول

هماتوما، هماتوم، هموراژ، هماتوم گوش، هماتوم سابونگوال، هماتوم جمجمه، هماتوم سپتال، هماتوم زیر جلدی، هماتوم رتروپریتونئال، هماتوم اسپلنیک، هماتوم هپاتیک، هماتوم ستون فقرات اپیدورال، هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال، هماتوم ساب‌دورال، آسپیرین، وارفارین، دی‌پریدامول

هماتوما، هماتوم، هموراژ، هماتوم گوش، هماتوم سابونگوال، هماتوم جمجمه، هماتوم سپتال، هماتوم زیر جلدی، هماتوم رتروپریتونئال، هماتوم اسپلنیک، هماتوم هپاتیک، هماتوم ستون فقرات اپیدورال، هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال، هماتوم ساب‌دورال، آسپیرین، وارفارین، دی‌پریدامول

هماتوما، هماتوم، هموراژ، هماتوم گوش، هماتوم سابونگوال، هماتوم جمجمه، هماتوم سپتال، هماتوم زیر جلدی، هماتوم رتروپریتونئال، هماتوم اسپلنیک، هماتوم هپاتیک، هماتوم ستون فقرات اپیدورال، هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال، هماتوم ساب‌دورال، آسپیرین، وارفارین، دی‌پریدامول

هماتوما، هماتوم، هموراژ، هماتوم گوش، هماتوم سابونگوال، هماتوم جمجمه، هماتوم سپتال، هماتوم زیر جلدی، هماتوم رتروپریتونئال، هماتوم اسپلنیک، هماتوم هپاتیک، هماتوم ستون فقرات اپیدورال، هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال، هماتوم ساب‌دورال، آسپیرین، وارفارین، دی‌پریدامول

توضیح: تصاویر هماتوم در متن برگرفته از مقاله اصلی است


انواع هماتوم
نوع هماتوم به محل بروز آن در بدن بستگی دارد. محدوده هماتوم همچنین به تعیین خطر بالقوه آن کمک می‌کند.
• هماتوم گوش. هماتوم گوش بین غضروف و پوست قسمت بالای آن ایجاد می‌شود. این نوع آسیب دیدگی در بین کشتی‌گیران، بوکسورها، و دیگر ورزشکارانی که منظماً ضرباتی در ناحیه سر به آنها وارد می‌شود شایع است.
• هماتوم سابونگوال. این نوع هماتوم زیر ناخن ایجاد می‌شود. این مشکل در موارد آسیب‌دیدگی‌های خفیف مثل قرار گرفتن تصادفی انگشت زیر چکش شایع است.
• هماتوم جمجمه. هماتوم به طور معمول به صورت یک برآمدگی روی جمجمه ظاهر می‌شود. این موردی از آسیب‌دیدگی پوست و عضله است بنابراین به مغز آسیبی نمی‌رساند.
• هماتوم سپتال. به طور معمول نتیجه شکستگی بینی است و ممکن است در صورت عدم درمان باعث مشکلات بینی شود.
• هماتوم زیر جلدی. این نوعی هماتوم است که درست زیر پوست و به طور معمول در وریدهای سطحی نزدیک به سطح پوست ایجاد می‌شود.
• هماتوم رتروپریتونئال. این نوع هماتوم درون حفره شکمی، ولی نه در محدوده دستگاه‌های موجود در این ناحیه، ایجاد می‎شود.
• هماتوم اسپلنیک. این نوع هماتوم در طحال ایجاد می‌شود.
• هماتوم هپاتیک. این نوع هماتوم در کبد ایجاد می‌گردد.
• هماتوم ستون فقرات اپیدورال. این اصطلاح به هماتوم ایجاد شده بین جدار طناب نخاعی و مهره‌های ستون فقرات اشاره دارد.
• هماتوم داخل جمجمه‎ای اپیدورال. این نوع هماتوم بین صفحه جمجمه و جدار قسمت خارجی جمجمه بروز می‌کند.
• هماتوم ساب‌دورال. هماتوم ساب‌دورال بین بافت مغز و جدار داخلی مغز ایجاد می‌شود.

علل هماتوم
آسیب‌دیدگی و تروما شایع‌ترین علل هماتوم محسوب می‌شوند. هر آسیبی به دیواره رگ‎های خونی می‌تواند باعث نشت خون شود. این خون در صورت خروج از رگ انباشته و سبب ایجاد هماتوم می‌شود.
آسیب نباید حتماً شدید باشد تا سبب هماتوم شود. مردم ممکن است بر اثر صدمه خفیفی مثل کوبیدن انگشت خود به یک مانع دچار هماتوم زیر ناخن گردند.
صدمات جدی‌تر مثل موارد مربوط به تصادف وسائل نقلیه، سقوط از بلندی، یا آنوریسم نیز می‌توانند باعث هماتوم‌های شدید شوند.
برخی اقدامات جراحی شامل اعمال پزشکی یا دندان‌پزشکی، می‌توانند به هماتوم منجر شوند زیرا آنها می‌توانند باعث آسیب دیدن بافت‌ها و عروق خونی گردند.
بعضی داروهای رقیق کننده خون نیز خطر هماتومها را افزایش می‌دهند. مردمی که منظماً آسپیرین، وارفارین یا دی‌پریدامول (پرزانتین) مصرف می‌کنند نیز ممکن است بیشتر دچار مشکلات خونریزی شامل هماتومها شوند.
در عین حال این امکان وجود دارد که هماتوم بدون علت مشخص بروز کند.

علایم هماتوم
در مورد اغلب هماتوم‌های سطحی علایم شامل موارد زیر است:
• تغییر رنگ
التهاب و ورم
• فروافتادگی ناحیه دچار هماتوم
• سرخی
• گرم شدن پوست اطراف محل ایجاد هماتوم
درد
شناسایی هماتوم‌های داخلی ممکن است دشوارتر باشد. هر کسی که دچار تصادف یا آسیب‌دیدگی جدی شده باشد باید برای پایش بروز هماتوم توسط پزشک منظماً پایش شود.
هماتوم در جمجمه مشخصاً ممکن است خطرناک باشد. حتی پس از بازبینی موضوع توسط پزشک، این موضوع حیاتی است که مردم در مورد علایم تازه مثل موارد زیر گوش به زنگ باشند:
سردرد شدید و تشدید یابنده
• ناهمتراز شدن مردمک چشم‌ها
• دشواری در حرکت دادن یک دست یا پا
• کاهش میزان شنوایی
دشواری بلع
خواب‌آلودگی
سرگیجه
• کاهش هشیاری
علایم ممکن است بلافاصله بروز نکنند، اما معمولاً در طول چند روز ایجاد می‌شوند. نویسندگان یک مطالعه مربوط به سال 2014 می‌نویسند که علایم هماتوم‌های ساب‌دورال گرایشی به بروز در طول 72 ساعت از زمان آسیب‌دیدگی نشان می‌دهند.

کبودی و هماتوم
تغییر رنگ و حساسیت ناحیه آسیب دیده این باور را در مردم تقویت می‌کند که هماتومها و کبودی‌ها را یکسان بدانند.
کبودی هنگامی ایجاد می‌شود که خون از عروق خونی کوچک‌تر نشت کرده سبب ایجاد نقاط بنفش، آبی یا تیره رنگ روی پوست می‌شود. رنگ کبودی در روند التیام تغییر کرده به طور معمول پیش از محو کامل به رنگ زرد یا روشن چرخش می‌کند. کبودی‌ها معمولاً مشکل جدی محسوب نمی‌شوند.
در مقابل، هماتوم نشت خون از یک رگ خونی بزرگ‌تر است. نشانه ایجاد شده توسط آن ممکن است تیره یا آبی یا سیاه‌رنگ باشد، اما هماتوم همچنین می‎تواند سبب ایجاد سرخی قابل ملاحظه‌ای شود. تروماهای شدیدتر سبب هماتوم‌هایی می‌شوند که ممکن است مواردی جدی بوده و نیاز به درمان پزشکی داشته باشند.
اغلب کبودی‌ها بدون نیاز به درمان خود به خود برطرف می‌شوند. موارد کبودی شدید نادر است اما آنها می‌توانند به بافت‎ها و دستگاه‎های داخلی بدن صدمه بزنند و برای پیشگیری از عفونت باید درمان شوند.
برخی از مردم شامل افراد دچار آنمی یا کمبود ویتامین و نیز افراد مصرف کننده داروهای رقیق کننده خون ممکن است بیش از بقیه مستعد کبودی باشند.

درمان هماتوم
در بعضی موارد هماتوم نیاز به درمان ندارد. بدن به طور معمول خون ناشی از هماتوم را به مرور زمان جذب می‌کند.
برای مدیریت هماتوم زیر پوست، ناخن، یا دیگر بافت‌های نرم، شخص باید به ناحیه آسیب دیده استراحت دهد و از سرمادرمانی برای کاهش درد یا ورم استفاده کند.
ممکن است استفاده از اسپلینت یا پیچیدن ناحیه دچار هماتوم برای ممانعت از دوباره باز شدن رگ‌های خونی در روند التیام مفید باشد. پزشک به شخص در مورد انجام این کار در صورت ضرورت آموزش لازم را ارائه می‌دهد.
پزشکان ممکن است داروهای غیر نسخه‌ای یا نسخه‌ای را برای تسکین درد در صورت دردناک بودن آن توصیه کنند. پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند که مردم در این موارد از برخی مسکن‌های درد مثل آسپیرین پرهیز کنند، که باعث رقیق شدن خون و بدتر کردن وضعیت هماتوم می‌شوند.
برخی مواقع نیاز است تا هماتوم از طریق یک عمل جراحی تخلیه شود. عمل جراحی در مواقعی که خون به طناب نخاعی، مغز یا دیگر دستگاه‎های بدن فشار وارد می‌کند بیشتر محتمل است. در موارد دیگر، پزشکان ممکن است در مورد هماتوم‌هایی که امکان عفونی شدن آنها وجود دارد به عمل تخلیه اقدام کنند.
درمان جراحی در تمامی موارد حتی در مواقعی که هماتوم درون جمجمه تشکیل شده است، نیاز نیست. برای مثال یک مطالعه در سال 2015 بر روی افراد دچار هماتوم ساب‌دورال، نوشته است که برای اکثریت نمونه‌ها از درمان محافظه‌کارانه استفاده شد. فقط 6.5 درصد نمونه‌ها در مرحله بعدی درمان نیاز به عمل جراحی داشتند.
در موارد نادر، امکان رشد هماتوم بر اثر ادامه خروج خون از رگ خونی آسیب دیده وجود دارد. نتیجه در این مورد مخلوط شدن خون کهنه و تازه است که پزشکان باید آنها را به طور کامل تخلیه کنند.

عوارض هماتوم
هماتوم درمان نشده در برخی موارد باعث بروز عوارض می‌شود.
برای مثال، کشف هماتوم در مغز ممکن است در صورت عدم انجام برخی تست‌های خاص دشوار باشد. مبتلایان به این نوع هماتوم ممکن است علایمی مثل سردرد مداوم، سرگیجه، یا اختلال تکلم را تجربه کنند.
هر کسی که دچار ضربه شدید به سر شده یا در هر نقطه از بدن با آسیب دیدگی شدید مواجه شده باشد باید به پزشک مراجعه کند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
بسیاری از هماتوم‌ها ساده هستند. هماتوم زیر ناخن یا پوست ممکن است دردناک باشد اما به طور معمول سبب ایجاد عوارض نمی‌شود.
اگر یک هماتوم مشخصاً دردناک باشد بهترین کار استفاده از مراقبت پزشکی است. پزشک می‌تواند راهنمایی لازم برای کنترل وضعیت را ارائه دهد. همچنین در صورت وجود نشانه‌های عفونت مثل تغییر رنگ ناحیه، ورم، و احساس گرما در لمس مراجعه به پزشک ایده خوبی خواهد بود.
هر کسی که دچار ضربه به سر شده باشد باید برای گزارش هر مورد علامت ایجاد شده منظماً به پزشک مراجعه کند. در صورت ظن به وجود هماتوم در جمجمه پزشک ممکن است استفاده از اسکن‌های تصویربرداری را در دستور کار قرار دهد.
به همین ترتیب هر کسی که دچار یک مورد تصادف جدی مثل تصادف اتومبیل یا سقوط از بلندی شده باشد باید منظماً توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

خلاصه
هماتوم‌ها ممکن است ترسناک به نظر برسند اما درمان کامل می‌تواند این اطمینان را ایجاد کنند که آنها باعث صدمات درازمدت نمی‌شوند.
مردم می‌توانند هماتوم‌های خفیف، مثل موارد ایجاد شده زیر ناخن یا درون گوش را در محیط خانه و با استفاده از درمان‌های محافظه‌کارانه مدیریت کنند.
هر کسی که دچار یک مورد صدمه به سر، یا درگیر تصادف شده، یا مبتلاء به هماتومی شده باشد که نشانه‌های عفونت در آن وجود دارد باید به پزشک مراجعه کند. در صورت تشخیص سریع و درمان صحیح اغلب هماتوم‌ها بدون هرگونه عارضه برطرف می‌شوند./


• جون جانسون، دکتر استیسی سمپسون
• ترجمه هامیک رادیان


Source:
Medical News Today
Hematoma: Everything you need to know
Last reviewed Fri 29 March 2019
By Jon Johnson
Reviewed by Stacy Sampson, DO

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

دیابت و قطع عضو

افراد دچار دیابت دارای قند خون بالا هستند که در صورت درمان نشدن می‌تواند به عوارض جدی منجر شود. دو پیامد جدی این وضعیت صدمه به عصب‌ها و بیماری عروق محیطی است. این دو بیماری می‌توانند به قطع عضو در ناح

استفادة موفق از سلول‌های بینی برای ترمیم غضروف صدمه دیدة زانو

در یک آزمون محدود بر روی 10 بیمار دچار آسیب مفاصل زانو، پزشکان سلول‌های بینی بیماران را برای مهندسی بافت غضروف نو برداشتند و آنها را درون زانوهای آسیب دیده پیوند زدند. در مقالة منتشر شده در لنست، تیم

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.
X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.