دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

فقط برخی مایعات بدن شامل منی، خون، مایعات واژن و شیر پستان می‎توانند حامل HIV باشند

مقالات اچ آی وی / ایدز AIDS / HIV
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• شارلوت لیلیس، دکتر دنیل مورل
• ترجمه پریسا شعله‌دوست


HIV نمی‎تواند زمان درازی در خارج از بدن زنده بماند و بدون وجود یک میزان انسانی قادر به تکثیر نیست. جوابی واحد برای سؤال مربوط به میزان زنده ماندن HIV در خارج از بدن وجود ندارد زیرا این موضوع به مایعی که ویروس در آن وجود دارد بستگی پیدا می‎کند.
فقط برخی مایعات بدن شامل منی، خون، مایعات واژن و شیر پستان می‎توانند حامل HIV باشند.
انتقال ویروس هنگامی بروز می‎کند که مایعات مزبور با یک غشاء مخاطی مثل انواع غشاط مخاطی موجود در رکتوم، واژن، و دهان و نیز روی آلت تناسلی مردان تماس پیدا می‌کنند.
این مقاله به کاوش در عوامل تأثیرگذار بر زمان بقاء HIV در خارج از بدن انسان و همچنین این موضوع اختصاص دارد که HIV از چه راه‎هایی می‎تواند گسترش پیدا کند و ار کدام راه‌ها نمی‎تواند.

[در این مقاله:]
• میزان بقاء HIV در خارج از بدن
• بقاء HIV در مایعات مختلف بدن
• میزان بقاء HIV در خون
• میزان بقاء HIV در منی
• میزان بقاء HIV درمایعات واژن
• میزان بقاء HIV در شیر پستان
• HIV چگونه گسترش پیدا می‌کند
• HIV چگونه نمی‎تواند گسترش یابد
• خلاصه

میزان بقاء HIV در خارج از بدن
هیچ زمان مشخصی برای این مورد مشخص نشده است اما در برخی شرایط ویروس می‎تواند تا چند هفته به بقاء خود ادامه دهد. دلیل این نامشخص بودن زمان این است که چند عامل مختلف شامل موارد زیر بر بقاء ویروس تأثیرگذار هستند:
• نوع و مقدار مایعی از بدن که ویروس در آن وجود دارد
• دمای محیط
• اسیدیته محیط اطراف ویروس
• اینکه محیط وجود ویروس در معرض نور آفتاب قرار دارد یا خیر
• رطوبت محیط

بقاء HIV در مایعات مختلف بدن
زمان بقاء HIV در خارج بدن بین مایعات مختلف متفاوت است:

میزان بقاء HIV در خون
از میان تمامی مایعات بدن که می‎توانند HIV را منتقل کنند، خون حاوی بیشترین میزان غلظت ویروس است.
HIV می‎تواند در خون خشک شده به مدت 5 تا 6 روز در دمای اتاق زنده بماند. این میزان در مورد خونی که درون یک سرنگ قرار دارد حتی از این میزان نیز بیشتر است، زیرا خون مزبور در مجاورت هوا قرار ندارد.
دیگر عواملی که می‎توانند زمان دقیق بقاء HIV را در خارج از بدن تعیین کنند شامل حجم خون داخل سرنگ و دمای محیط اطراف است.
بر مبنای اعلام ایدزمپ/Aidsmap، یک مطالعه به 800 سرنگ حاوی مقادیر مختلف خون پرداخته و پی برده است که ویروس HIV توانسته است "پس از 11 روز" زنده بماند.

میزان بقاء HIV در منی
بر مبنای اعلام "بنیاد ایدز سان فرانسیسکو"، منی دارای دومین میزان بالای غلظت HIV بوده و مایعات واژن حاوی مقدار کمتری است.
ایدزمپ می‎نویسد مطالعاتی که کوشش داشته‌اند تا HIV را در نمونه‌های منی کشت دهند به میزان زیادی ناموفق بوده‎اند. این نشان می‌دهد که هم کمیت و هم نرخ بقاء HIV در منی در خارج از بدن انسان بسیار پایین است.
بر مبنای اعلام "خیریه HIV اِورت"، برای مردم امکان ندارد که در صورت تماس با کاندوم حامل اسپرم شخص دچار HIV به این ویروس مبتلاء شوند. این موضوع ناشی از سرعت مرگ HIV در خارج از بدن میزبان است.

میزان بقاء HIV در مایعات واژن
اگرچه مایعات واژن می‎توانند HIV را انتقال دهند، میزان غلظت این ویروس در مایعات واژن کمتر از خون و منی است.
علت موضوع در این مورد مشخص نیست اما به نظر می‎رسد که هورمون‎ها و نیز انواع سلول موجود در ناحیه تناسلی زنان در این مورد نقشی بازی می‎کنند.

میزان بقاء HIV شیر پستان
"بنیاد ایدز سان فرانسیسکو" عنوان می‎کنند که در میان تمامی مایعات بدن که قادر به حمل ویروس HIV هستند، شیر پستان دارای پایین‌ترین میزان غلظت HIV است.
اگرچه مقادیر کم ویروس نامحتمل است که HIV را به یک فرد بزرگسال سرایت دهد، می‎تواند نوزادانی را که به طور منظم مقدار زیادی شیر پستان می‎خورند در معرض ریسک ابتلاء به HIV قرار دهد.

HIV چگونه گسترش پیدا می‌کند
یکی از شایع‎ترین علل انتقال HIV در ایالات متحد آمریکا اقدام به سکس مقعدی یا سکس واژینال بدون استفاده از کاندوم است.
دیگر علت شایع انتقال HIV استفاده از سوزن یا سرنگ به شکل اشتراکی است.
اگرچه مورد کمتر شایعی محسوب می‎شود، HIV می‎تواند از مادر به بچه در کوران بارداری، زایمان، یا شیردهی انتقال پیدا کند. به هر جهت، بر مبنای اعلام خیریه اورت، استفاده از داروهای ضد ویروس در طول بارداری و دوره شیردهی قادر است تا این احتمال را به طور کامل از بین ببرد.
در موارد بسیار نادر، HIV می‎تواند از طریق تماس خون با یک زخم باز گسترش پیدا کند. یک راه بروز این انتقال اقدام شرکای جنسی به بوسیدن یکدیگر با دهان باز و ابتلاء هر دوی آنها به خونریزی لثه یا زخم‎های درون دهان است.
به هر حال بزاقی که حامل خون نباشد نمی‎تواند HIV را انتقال دهد.

HIV چگونه نمی‎تواند گسترش یابد
HIV قادر نیست تا از راه‌های فهرست شده در زیر انتقال پیدا کند:
• نیش پشه و کنه
• فعالیت‎های جنسی مثل خودارضایی که مستلزم تبادل مایعات بدن نیستند
• بزاق دهان، اشک، یا عرق بدن فرد مبتلاء به HIV
• در آغوش گرفتن، دست دادن، یا بوسیدن فرد دچار HIV با دهان بسته
• استفاده مشترک از توالت یا کارد و چنگال با فرد دچار HIV
• استفاده مشترک از استخر شنای عمومی

خلاصه
اگرچه HIV می‎تواند برای مدتی کوتاه در مایعات خارج بدن زنده بماند، ایدزمپ می‎گوید که هیچ موردی از ابتلاء به HIV پس از تماس با خون، منی، یا دیگر مایعات بدنی بیرون ریخته از بدن وجود ندارد.
به هر حال برخی فعالیت‎‌ها می‎توانند ریسک ابتلاء به HIV را در مردم افزایش دهند. مردم می‎توانند به شکلی قابل ملاحظه این خطر را از طریق اقدام به سکس ایمن و اجتناب از استفاده مشترک از سوزن و سرنگ کاهش دهند./


Source:
Medical News Today
Can HIV live and spread outside the body?
Last reviewed Thu 20 December 2018
By Charlotte Lillis
Reviewed by Daniel Murrell, MD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر دارو نظیر سل نزدیک‌تر شده‌اند. در مقاله‌ای که در نشریة نیچر بیولوژی شیمیایی / Nature Chemical Biolo

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

مونونوکلئوز که معمولاً "مونو" نامیده می‌شود نوعی بیماری است که توسط ویروس اپشتین – بار ایجاد می‌شود. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) می‌گوید 90 درصد مردم جهان در برهه‌ای از زندگی خود توسط ویر