دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

CDC توصیه می‎کند که تمامی افراد در سنین 13 تا 64 سال دستکم یک بار به عنوان بخشی از مراقبت روتین تحت تست HIV قرار گیرند. CDC در عین حال توصیه می‎کند که تست HIV برای تمامی زنان باردار انجام شود.

مقالات اچ آی وی / ایدز AIDS / HIV
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• ریچل نل، دکتر دنیل میورل
• تصویر از: استیون کِلی
• ترجمه پریسا شعله‌دوست

HIV می‎تواند هر کسی را مبتلاء کند و برخی علایم آن در زنان متفاوت از مردان است. در اواخر سال 2014، CDC تخمین زد که بیش از 250.000 زن مبتلاء به HIV در ایالات متحد آمریکا زندگی می‌کنند.
در این مقاله علایم HIV در زنان، چگونگی تشخیص این بیماری از سوی پزشکان و گزینه‎های درمانی در دسترس تشریح می‎شود.

[در این مقاله می‌خوانیم:]
• علایم HIV
• چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• تشخیص HIV 
• درمان HIV 
• دورنما

علایم HIV در زنان
در طول چند هفته پس از ابتلاء به ویروس HIV، بدن وارد دوره ساخت آنتی‎بادی‎ها علیه ویروس می‎شود، دوره‎ای که در آن ویروس HIV به سرعت تکثیر می‎یابد.
در طول دوره مورد بحث HIV می‎تواند باعث ایجاد نوعی بیماری شبه آنفولانزا شود که زیر عنوان عفونت حاد HIV شناخته می‎شود.
پس از این دوره اولیه علایم بیشتری توسعه پیدا می‎کند، به ویژه اگر بیمار تحت درمان قرار نگرفته باشد.
علایم HIV در زنان شامل موارد زیر است:

علایم شبه آنفولانزا
پس از ابتلاء به HIV سیستم ایمنی در صدد پاسخگویی به ویروس برمی‎آید.
علایم در این مرحله عبارتند از:
خستگی مفرط
سردرد
تب خفیف
سرفه
• عطسه
• آبریزش بینی یا احتقان بینی
علایم مزبور به فاصله 2 تا 6 هفته پس از ابتلاء به HIV ایجاد می‎شوند و ممکن است در هر مورد از یک هفته تا یک ماه ادامه داشته باشند.
علایم مورد اشاره شبیه به علایم ناشی از فلو هستند، بنابراین این احتمال هست که فرد دچار این علایم بدواً آنها را به HIV مربوط نکند.
بسیاری از علایم عفونت حاد HIV در زنان و مردان مشترک است. در هر حال برخی زنان ممکن است دچار علایم دیگری شامل موارد زیر شوند:

در زمینه HIV بیشتر بخوانیم:

نشانه‎های اولیه HIV در مردان

ورم گره‎های لنفی
به دنبال یک عفونت حاد HIV ویروس به تکثیر خود ادامه می‎دهد اما سرعت این تکثیر کاهش پیدا می‎کند. فرد در این مرحله ممکن است دچار علایم باشد یا نباشد.
درمان می‌تواند پیشرفت ویروس را کُند یا متوقف کند. حتی در صورت عدم درمان برخی از مردم تا یک دهه پس از ابتلاء اولیه به ویروس دچار علایم دیگری نمی‎شوند.
ورم گره‎های لنفی پس از عفونت حاد اولیه می‎تواند یکی از علایم زودرس HIV باشد.
گردن ممکن است درست زیر فک و پشت گوش‌ها متورم احساس شود. ورم مزبور در عین حال می‎تواند باعث دشواری بلع شود، و در هر مورد ممکن است از چند روز تا چند ماه ادامه یابد.

عفونت مخمری واژن
وقتی کسی دچار HIV باشد سیستم ایمنی بدن وی انرژی زیادی را صرف مقابله با ویروس می‎کند. در نتیجه، بدن دارای نیروی کافی برای مقابله با عفونت‎های دیگر نخواهد بود.
HIV می‎تواند خطر بروز عفونت‎های مخمری واژن را افزایش دهد. علایم عفونت مخمری شامل موارد زیر است:
• احساس سوزش در اطراف واژن و مادگی
• احساس درد در هنگام سکس
• دردناک شدن ادرار کردن
• خروج ترشحات سفید و غلیظ از واژن
اگرچه تقریباً تمامی زنان هر از گاه دچار عفونت‎های مخمری می‎شوند، HIV می‎تواند تعداد موارد بروز این نوع عفونت را افزایش دهد.

کاهش وزن سریع
اگر کسی مبتلاء به HIV بوده و تحت درمان قرار نگیرد، این ویروس می‎تواند باعث ایجاد تهوع، استفراغ، تضعیف روند جذب غذا و فقدان اشتها شود.
هر یک از مشکلات مزبور می‎تواند باعث کاهش وزن سریع فرد شود.

تغییرات خُلقی
برخی از اوقات پیشرفت HIV می‎تواند سبب ایجاد تغییرات خلقی ناشی از اختلالات نورولوژیک در زنان شود.
این تغییرات شامل افسردگی است که با خود احساس بی‌پناهی و اندوه شدید به همراه دارد. مردم در عین حال ممکن است دچار استرس و کاهش حافظه شوند.

تغییرات پوست
HIV می‎تواند به ایجاد لکه‎هایی بر روی پوست منجر شود. این لکه‎ها ممکن است قرمز، صورتی، قهوه‎ای یا بنفش رنگ باشند. احتمال بروز لکه‌های مزبور درون دهان، پلک چشم یا بینی وجود دارد.
همچنین امکان آن هست که فرد دچار زخم‌هایی در ناحیه دهان، تناسلی یا مقعد شود.

تغییرات عادت ماهانه
برخی از زنان مبتلاء به HIV دچار پریودهای سبک‎تر یا سنگین‎تر از معمول می‎شوند. همچنین اگر زنی دچار کاهش وزن سریع شود، احتمال توقف پریود در وی وجود دارد.
به علاوه نوسانات هورمونی می‎توانند باعث شوند تا علایم عادت ماهانه مثل کرامپ، افتادگی پستان، و خستگی مفرط تغییر کرده یا شدیدتر شوند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
CDC توصیه می‎کند که تمامی افراد در سنین 13 تا 64 سال دستکم یک بار به عنوان بخشی از مراقبت روتین تحت تست HIV قرار گیرند. CDC در عین حال توصیه می‎کند که تست HIV برای تمامی زنان باردار انجام شود.
برخی از زنان در ریسک بالاتری برای ابتلاء به HIV قرار دارند، و در این مورد ریسک فاکتورها عبارتند از:
• داشتن سکس واژنی یا مقعدی با کسی که وضعیت وی در مورد ابتلاء به HIV مشخص نیست یا وی دچار HIV است اما از داروهای ضد ویروسی مخصوص درمان این بیماری استفاده نمی‎کند
• تزریق مواد مخدر و استفاده از سوزن یا سرنگ مشترک
• ابتلاء به بیماری‎های واگیردار جنسی مثل سیفلیس
• ابتلاء به سل یا هپاتیت
اگر زنی در معرض هر یک از ریسک فاکتورهای بالا باشد، وی باید برای تست HIV به پزشک مراجعه کند. پزشک در عین حال در مورد فواصل زمانی انجام تست توصیه‌های لازم را انجام خواهد داد.

تشخیص HIV
بنا به تخمین CDC از جمع تمامی زنان دچار HIV در ایالات متحد آمریکا در سال 2014 میلادی، 88 درصد این زنان مورد تشخیص قرار گرفته بودند.
تشخیص زودهنگام HIV امری حیاتی است، و بسیاری از درمان‎ها می‎توانند ویروس HIV را بدون بروز عوارض تحت کنترل قرار دهند.
تست‎های مختلفی برای کمک به تشخیص HIV وجود دارد. برخی از این تست‎ها قادر به تشخیص ویروس مزبور در مراحل اولیه نیستند.

تست‌های HIV شامل موارد زیر است:
• تست‎های آنتی‌بادی. این تست‎ها وجود آنتی‎بادی‎های HIV یا پروتئین‎های سیستم ایمنی را در نمونه خون یا بزاق کشف می‌کنند.
تست‎های سریع و نیز خانگی به طور معمول تست‎های آنتی‌بادی هستند. این تست‎ها قادر به تشخیص HIV در مراحل اولیه بیماری نیستند.
• تست‎های آنتی‎ژن / آنتی‎بادی. این تست‎ها آنتی‎ژن‌ها و آنتی‌بادی‎های HIV یا اجزاء ویروس را در خود کشف می‌کنند. تست‌های آنتی‎ژن / آنتی‌بادی نیز قادر نیستند تا HIV را در مراحل اولیه کشف کنند.
• تست‎های نوکلئیک اسید. این تست‎ها به وجود مواد ژنتیکی HIV در خون می‎پردازند و می‎توانند HIV را در مراحل اولیه کشف کنند.
هر فردی که امکان ابتلاء وی به HIV وجود داشته باشد می‌تواند برای مشورت در مورد انجام این تست به پزشک مراجعه کند.

درمان HIV
اگرچه در حال حاضر HIV قابل علاج نیست، پزشکان به داروهایی دسترسی دارند که می‌توانند سرعت تکثیر ویروس را در بدن کاهش دهند یا اینکه اساساً مانع تکثیر ویروس در بدن شوند.
این داروها درمان‎های ضد ویروسی نام دارند و در چندین شکل مختلف عرضه می‌شوند.
فرد مبتلاء ممکن است نیاز داشته باشد تا بین 1 تا 3 دارو در روز مصرف کند، که این تعداد را شرایط هر بیمار مشخص می‌کند.
در شکل ایده‌آل اگر بیمار درمان را بر مبنای دستورالعمل انجام دهد ویروس دچار توقف در تکثیر می‎شود و سیستم ایمنی خواهد توانست با باقی مانده ویروس مقابله کند.
سطح ویروس ممکن است محو شود زیرا دیگر قابل کشف نیستند. در هر حال، HIV در بدن باقی می‎ماند، و اگر بیمار مصرف دارو را متوقف کند، ویروس HIV دوباره تکثیر خود را شروع خواهد کرد.

دورنما
علایم HIV می‎تواند شبیه به بیماری‎های دیگری باشد. علایم اولیه در این بیماری برای مثال به علایم آنفولانزا شبیه است.
زنان همچنین ممکن است در ادامه به شکل مکرر دچار علایم دیگری مثل عفونت‎های مخمری واژن شوند.
هر فردی که ظن ابتلاء به HIV در مورد وی مطرح است باید برای انجام تست به پزشک مراجعه کند.
به لطف درمان‎های خلاقانه موجود مردم می‎توانند HIV را بسیار شبیه به هر اختلال مزمن دیگری مدیریت کنند. این درمان می‎تواند از بروز علایم مرحله بعدی بیماری (ایدز / AIDS) پیشگیری کند./


Source:
MedicalNewsToday
What are the symptoms of HIV in women?
Last reviewed Wed 28 November 2018
By Rachel Nall, MSN, CRNA
Reviewed by Daniel Murrell, MD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.