دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

عوارض ناشی از ترومبوفلبیت سطحی نادرند. به هر حال، اگر کسی دچار DVT باشد ریسک ابتلاء به عوارض جدی افزایش خواهد یافت.

مقالات خون‌شناسی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان

ترومبوفلبیت [ترومبوفلوبایتیس] یک فرآیند التهابی است که سبب تشکیل لخته خون در یکی از وریدها یا تعداد بیشتری از آنها می‎شود و به طور معمول در پاها رخ می‎دهد. ورید آسیب دیده ممکن است در نزدیکی سطح پوست باشد (ترومبوفلبیت سطحی) یا در یک عضله عمقی بروز کند (ترومبوز ورید عمقی یا DVT). علل ترومبوفلبیت شامل تروما، عمل جراحی یا بی‎تحرکی طولانی مدت است.
DVT ریسک مشکلات جدی سلامت را در انسان افزایش می‎دهد. این اختلال به طور معمول با استفاده از داروهای رقیق کننده خون درمان می‎شود. ترومبوفلبیت سطحی نیز برخی از اوقات با استفاده از همین داروها مورد درمان قرار می‎گیرد.

[مطالب این مقاله:]
• علایم
• علل
• تشخیص
• درمان

علایم
نشانه‎ها و علایم ترومبوفلبیت سطحی عبارتند از:
• احساس گرما، افتادگی و درد در ناحیه آسیب دیده
• سرخی و ورم
نشانه‎ها و علایم ترومبوز ورید عمقی شامل موارد زیر است:
• درد
• ورم
وقتی یک ورید در ناحیۀ نزدیک به سطح پوست دچار آسیب می‎شود فرد ممکن است متوجه رشته‎ای قرمز رنگ، و سفت زیر سطح پوست شود که در لمس حالت فروافتاده پیدا می‎کند. وقتی یک ورید عمقی در پا دچار آسیب می‎شود این امکان وجود دارد که پا متورم، حساس و دردناک شود.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجهه با یک ورید قرمز رنگ، متورم یا حساس در بدن خود مردم باید به پزشک مراجعه کنند به ویژه اگر یک یا چند ریسک فاکتور ترومبوفلبیت در آنها وجود داشته باشد.
اگر فرد دچار ورم و درد پا بوده و به تنگی نفس یا درد قفسه سینه نیز دچار شود که در هنگام تنفس تشدید می‌گردد باید مستقیماً به اورژانس مراجعه کند. این وضعیت ممکن است نشانگر آن باشد که فرد دچار لخته خونی است که از محل تشکیل خود جدا شده و درون وریدها به سمت ریه‌ها در حرکت است (آمبولی ریوی).

علل
علت بروز ترومبوفلبیت وجود یک لختۀ خون است که امکان دارد بر اثر موارد زیر در جریان خون شکل بگیرد:
• آسیب دیدگی یا جراحت ورید
• ابتلاء به یک اختلال ارثی لخته شدن خون
• عدم تحرک در طولانی مدت مثل موارد ناشی از آسیب‎دیدگی یا بستری بودن در بیمارستان

ریسک فاکتورها
ریسک ترومبوفلبیت در صورت مواجهه با موارد زیر در فرد افزایش خواهد یافت:
• بی‎تحرکی طولانی مدت، یا به علت الزام فرد به ماندن در بستر یا سفر در اتومبیل یا هواپیما در زمانی طولانی
• ابتلاء به واریس وریدی، که یک علت شایع ترومبوفلبیت سطحی محسوب می‎شود
• داشتن پیس‌میکر یا کاتتر در ورید مرکزی برای درمان یک اختلال پزشکی که ممکن است باعث تحریک دیواره عروق خونی شده و جریان خون را کاهش دهد
• باردار بودن یا به تازگی زایمان کردن
• مصرف قرص‎های کنترل بارداری یا درمان جایگزینی هورمون که احتمال لخته شدن خون را افرایش می‎دهد
• داشتن تاریخچۀ خانوادگی اختلال لخته شدن خون یا وجود زمینه برای ایجاد لخته خون
• داشتن سابقۀ ترومبوفلبیت
• سابقۀ ابتلاء به استروک
• سن بالای 60 سال
• چاق بودن یا اضافه وزن داشتن
• ابتلاء به سرطان
• مصرف دخانیات
اگر کسی دارای یکی از ریسک فاکتورهای مزبور یا تعداد بیشتری از آنها باشد، باید پیش از رانندگی طولانی مدت یا سفر هوایی در فواصل طولانی یا در صورت برنامه‌‏ریزی برای انجام یک عمل جراحی انتخابی که بهبود در آن نیاز به عدم تحرک زیاد دارد، با پزشک در مورد راهکارهای پیشگیرانه مشورت کنند.

عوارض

آمبولی ریوی
عوارض ناشی از ترومبوفلبیت سطحی نادرند. به هر حال، اگر کسی دچار DVT باشد ریسک ابتلاء به عوارض جدی افزایش خواهد یافت. عوارض در این مورد می‎تواند شامل موارد زیر باشد:
• آمبولی ریوی. اگر بخشی از یک لخته خون وریدی از محل تشکیل خود جدا شود این لخته خون جدا شده می‎تواند راه خود را به سمت قلب ادامه دهد، که در آنجا می‎تواند باعث انسداد یک شریان شود (آمبولی) و به طور بالقوه به یک عامل تهدید کنندۀ زندگی تبدیل گردد.
سندرم پسافلبتیک. این وضعیت که زیر عنوان سندرم پساترومبوتیک نیز شناخته می‎شود ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از ابتلاء فرد به DVT بروز کند. سندرم پسافلبتیک می‎تواند باعث ایجاد درد ادامه‎دار و احتمالاً ناتوان کننده، ورم و احساس سنگینی در پای آسیب دیده شود.

پیشگیری
نشستن در طول سفرهای هوایی طولانی مدت یا درون اتومبیل می‎تواند سبب ورم قوزک پا و ماهیچه‌ها شده و ریسک بروز ترومبوفلبیت را افزایش دهد. برای کمک به پیشگیری از لخته شدن خون:
• کمی راه بروید. در صورت سفر هوایی و رانندگی طولانی مدت دستکم هر ساعت یک بار از سر جایتان بلند شوید و کمی راه بروید. در صورتی که با اتومبیل سفر می‎کنید هر ساعت یک بار توقف کنید و کمی پیاده‎روی نمایید.
• پاهایتان را منظماً حرکت دهید. پاهایتان را خم و راست کنید، کف پا را به کف محل نشستن خود فشار دهد و این کار را دستکم ساعتی ده بار تکرار نمایید.
• لباس‎های راحت بپوشید.
• مقدار زیادی نوشیدنی غیر الکلی مصرف کنید تا از دهیدراسیون پیشگیری شود.

تشخیص
برای تشخیص ترومبوفلبیت پزشک در مورد ناراحتی مبتلابۀ فرد پرسش کرده و وریدهای ناحیۀ آسیب دیده نزدیک به پوست را بررسی می‎کند. برای تعیین اینکه فرد به ترومبوفلبیت سطحی یا ترومبوز ورید عمقی دچار شده پزشک ممکن است انجام یکی از تست‎های زیر را در دستور کار قرار دهد.
• اولتراسوند. پزشک یک دستگاه عصامانند (ترانس‎دیوسر) را روی ناحیۀ آسیب دیده پا به حرکت درمی‎آورد که امواجی صوتی را به درون پا ارسال می‎کند. وقتی این امواج از درون بافت پا گذشته و بازتاب ایجاد می‎شود، یک رایانه امواج برگشتی را به شکل تصویری ویدیویی ضبط می‎کند.
این تست می‎تواند تشخیص را تأیید کرده و بین ترومبوز ورید عمقی و سطحی تمایز قائل شود.
• آزمایش خون. تقریباً همۀ افراد دچار لخته خون دچار افزایش میزان یک مادۀ دارای ویژگی طبیعی حل کردن لخته خون به نام D دایمر هستند. اما احتمال افزایش میزان این ماده به دلایل دیگر نیز وجود دارد. بنابراین تست D دایمر قطعی نیست اما می‎تواند نیاز احتمالی به آزمایش‎های بیشتر را تأیید کند.
همیشه اوقات از تشخیص گذراندن DVT، و برای شناسایی مردم در معرض ریسک ابتلاء به به ترومبوفلبیت ،تکرار آزمایش مزبور مفید است.

درمان

در مورد ترومبوفلبیت سطحی دکتر ممکن است استفاده از گرما برای ناحیۀ آسیب دیده، بالا نگه داشتن این ناحیه در مقایسه با سطح بدن، استفاده از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDs) و احتمالاً پوشیدن جوراب‎های فشرده‌ساز را توصیه کند. اختلال مورد بحث معمولاً به صورت خود به خود بهبود می‎یابد.
پزشک در عین حال ممکن است درمان‎های زیر را برای هر دو نوع ترومبوفلبیت توصیه نماید:
• داروهای رقیق کننده خون. اگر کسی دچار ترومبوز ورید عمقی باشد تزریق یک داروی رقیق کننده خون (آنتی‎کواگولانت) مثل هپارین با وزن مولکولی پایین یا فونداپارینوکس (اریکسترا) از بزرگ شدن لخته خون پیشگیری خواهد کرد. پس از درمان اولیه مصرف داروی رقیق کننده خون هپارین (کومادین، یانتوون و بقیه) یا نسل جدیدتر ریواروکسوبان (زارلتو) به مدت چند ماه باعث ادامه روند پیشگیری از بزرگ شدن لخته خون خواهد شد.
اگر پزشک برای بیماری داروی رقیق کننده خون تجویز کند، وی باید از دستورالعمل پزشک به دفت تبعیت نماید. جدی‎ترین عارضۀ جانبی این داروها خونریزی بیش از حد محسوب می‎شود.
• داروهای حل کننده لخته خون. درمان با استفاده از دارویی مثل التپلاس (اکتیواس) باعث حل شدن لخته خون می‎شود. این دارو که به نام ترومبولیز نیز شناخته می‎شود برای موارد DVT گسترده شامل مواردی که در آن لخته خون در ریه‎ها ایجاد می‎شود (امبولوس ریوی) به کار می‎رود.
• جوراب‌های فشرده‎ساز. جوراب‎های فشاری با تجویز پزشک می‎توانند به پیشگیری از ورم و کاهش شانس عوارض DVT کمک کنند.
• فیلتر. در برخی موارد به ویژه اگر فرد قادر به مصرف داروهای رقیق کننده خون نباشد، می‎توان یک فیلتر را به درون ورید اصلی ناحیۀ شکم (ونا کاوا) داخل کرد تا از رسیدن لخته‎های خون جدا شده از محل تشکیل آنها به ریه‎ها پیشگیری شود. اگر کسی از این فیلترها در بدن خود داشته باشد باید در مورد زمان خارج کردن آنها از بدن با پزشک مشورت کند.
• استرایپ واریس وریدی. پزشک می‎تواند با استفاده از عمل جراحی وریدهای دچار واریس را که سبب ایجاد درد یا ترومبوفلبیت برگشت کننده می‎شوند از بدن خارج کند. این اقدام جراحی شامل برداشتن یک ورید بلند از طریق ایجاد برش‎های کوچک جراحی است. خارج کردن ورید باعث آسیب دیدن جریان گردش خون در پا نمی‎شود زیرا وریدهای عمقی‎تر در پا وظیفۀ افزایش حجم خون مورد نیاز را بر عهده می‎گیرند.

سبک زندگی و مداوای خانگی
در کنار درمان‎های پزشکی در اینجا چند مقیاس مراقبت شخصی برای کمک به بهبود ترومبوفلبیت ارائه می‎شود.
اگر کسی دچار ترومبوفلبیت فوق سطحی باشد:
• می‎تواند چند بار در روز از یک پارچه گرم شده برای گرما دادن به ناحیۀ آسیب دیده استفاده کند
• پای خود را در هر فرصت ممکن بالا بگیرد
• از یک داروی غیر استروئیدی ضد التهابی مثل ایبوپروفن (ادویل، مورتین IB) یا ناپروکس سدیم (الیو) در صورت تجویز از سوی پزشک استفاده کند.
اگر کسی دچار ترومبوز ورید عمقی است:
• باید از داروهای آنتی‎کواگولانت نسخه‎ای بر مبنای دستورالعمل ارائه شده از سوی پزشک با هدف پیشگیری از عوارض استفاده کند
• در صورت ورم کردن پا آن را در ارتفاع قرار دهد
• بر مبنای دستور پزشک جوراب‎های فشاری خود را به پا کند
در صورتی که فرد از داروهای رقیق کننده خون دیگری مثل آسپیرین استفاده می‎کند، موضوع باید به پزشک اطلاع داده شود./

Source:
Thrombophlebitis
Mayo Clinic
Nov. 17, 2017 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

آمفتامین قلب را سریع‌تر پیر می‌کند

سوءمصرف آمفتامین در سطح جهان در حال افزایش است. در حالی که عوارض جانبی شایع این داروی مخدر شامل افزایش ضربان قلب، سردرد، درد معده و تغییرات خُلقی است، دانش اندکی در مورد اثرات آن بر قلب وجود دارد. اکن

استرس چگونه بر میزان کلسترول تأثیر می‌گذارد؟‎

تأثیر استرس بر میزان کلسترول روشن نیست. یکی از مشکلات مرتبط به این مورد این است که استرس واژه‎ای مبهم و اندازه‎گیری آن دشوار است. در هر حال مطالعات بسیاری در مورد اثرات استرس بر سلامت کلی قلب صورت گرف