دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

علایم آنمی ممکن است شبیه به مشکلات ناشی از دیگر اختلالات خون یا سلامت به نظر برسند. آنمی در بیشتر مواقع علامتی از یک بیماری دیگر است.

انیمیا [آنمی] در کودکان مشکلی شایع است. در حدود 20% کودکان آمریکایی در مقطعی از زندگی خود با تشخیص ابتلاء به آنمی مواجه می‌شوند. بچه مبتلاء به آنمی فاقد سلول‎های قرمز خون یا هموگلوبین کافی است. هموگلوبین نوعی پروتئین است که به سلول‎های خون امکان حمل اکسیژن به دیگر سلول‎های بدن را می‌دهد. انواع مختلفی از آنمی وجود دارد. کودک ممکن است به یکی از انواع فهرست شده در زیر مبتلاء شود: آنمی کمبود آهن، آنمی مگالوبلاستیک، آنمی همولیتیک، آنمی سلول داسی شکل، آنمی کولی (تالاسمی)، آنمی اِیپلاستیک (آپلاستیک)

بیسوفیل‌ها [بازوفیل‌ها] سلول‎های سفید خون نشأت گرفته از مغز استخوان هستند که نقش مهمی در حفظ عملکرد صحیح سیستم ایمنی بدن بر عهده دارند.

بیسوفیل‌ها [بازوفیل‌ها] سلول‎های سفید خون نشأت گرفته از مغز استخوان هستند که نقش مهمی در حفظ عملکرد صحیح سیستم ایمنی بدن بر عهده دارند. بدن انواع متفاوتی از سلول‌های سفید خون تولید می‎کند، که اجزاء حیاتی سیستم ایمنی محسوب می‎شوند. سلول‎های سفید خون از طریق مقابله با اجرام مهاجم مثل باکتری‎ها، ویروس‎ها و قارچ‌ها بدن را سالم نگه می‎دارند. بازوفیل‌ها یک نوع سلول سفید خون به نام گرانولوسیت هستند. آنها مثل نوتروفیل‎ها و ائوزینوفیل‎ها یکی از اشکال گرانولوسیت محسوب می‎شوند. سلول‎های گرانولوسیت حاوی گرانول‌ها هستند، که برای ترشح مواد مهمی به کار می‎روند. گرانول‎های درون بازوفیل حاوی هپارین، هیستامین و دیگر مولکول‎هایی هستند که نقشی در التهاب بر عهده دارند.

آنمی دارای انواع متفاوتی است که هر یک از آنها علت خاص خود را دارد. آنمی ممکن است موقتی یا درازمدت باشد، و می‎تواند در اشکال خفیف یا شدید بروز کند.

انیمیا [آنمی] اختلالی است که در آن شخص مبتلاء فاقد سلول‎های قرمز خون کافی برای حمل اکسیژن لازم به بافت‌های است. ابتلاء به آنمی فرد را دچار احساس خستگی و ضعف می‎کند. آنمی دارای انواع متفاوتی است که هر یک از آنها علت خاص خود را دارد. آنمی ممکن است موقتی یا درازمدت باشد، و می‎تواند در اشکال خفیف یا شدید بروز کند. نشانه‎ها و علایم آنمی بسته به علت آن متفاوت است. این علایم و نشانه‎ها می‎تواند شامل موارد زیر باشد: خستگی مفرط، ضعف، رنگ پریدگی یا زرد شدن پوست، بی‌نظمی ضربان قلب، تنگی نفس، سرگیجه یا سبکی سر، درد قفسه سینه، سردی دست و پا، سردرد

اگر پاهای کسی بدون هیچ‎گونه برآمدگی یا کبودی به رنگ بنفش درآید، وی باید به پزشک مراجعه کند. پای بنفش نشانه‎ای از مشکلی در گردش خون است که به شکل بالقوه می‎تواند موردی جدی باشد.

اگر پاهای کسی بدون هیچ‎گونه برآمدگی یا کبودی به رنگ بنفش درآید، وی باید به پزشک مراجعه کند. پای بنفش نشانه‎ای از مشکلی در گردش خون است که به شکل بالقوه می‎تواند موردی جدی باشد. وقتی جریان گردش خون در پا فرآیندی سالم باشد، بریدگی‎ها به سرعت بهبود یافته و پوست رنگ طبیعی خود را دوباره به دست می‌آورد. خون از طریق شبکه‎ای از شریان‎ها به پاها می‎رسد. خون از طریق وریدها به قلب و ریه‌ها برمی‎گردد تا اکسیژن بگیرد و بار دیگر چرخه مزبور از سر گرفته می‎شود. وضعیت‌های متعددی می‎توانند جریان سالم خون بین قلب و پاها را دچار اختلال کنند. با وجود این، در بسیاری موارد درمان می‌تواند به بهبود جریان خون منجر شود و رنگ سالم و نزدیک به طبیعی را به پاها برگرداند. در ادامه فهرستی از مشکلات سلامت که می‎توانند به گردش خون و رنگ پاها تأثیر بگذارند آمده است.

مردم می‎توانند به فاصله هر 28 روز و حداکثر 13 بار در سال پلاسما اهداء کنند.

اهداء خوبی‌های زیادی دارد. پلاسمای خون برای بسیاری از درمان‎های مدرن در پزشکی مورد نیاز است. این شامل درمان‎ اختلالات سیستم ایمنی، خونریزی و اختلالات سیستم تنفسی و همچنین انتقال خون و التیام زخم‎ها می‎شود. اهداء پلاسما برای جمع‎آوری پلاسمای کافی جهت درمان‎های پزشکی ضروری است. اهداء پلاسما در بیشتر مواقع فرآیندی ایمن است، اما در این مورد عوارض جانبی نیز وجود دارد. پلاسما یکی از اجزاء خون است. برای اهداء پلاسما خون از بدن کشیده شده و توسط یک ماشین پردازش می‎شود که نقش آن جدا کردن پلاسما از خون است. دیگر اجزاء خون مثل گلبول‌های قرمز به همراه سالین برای جایگزینی پلاسمای جدا شده به بدن برگردانده می‎شود. اهداء پلاسما می‎تواند باعث ایجاد عوارض جانبی شایع اما به طور معمول خفیف مثل دهیدراسیون و خستگی مفرط شود. احتمال بروز عوارض جانبی جدی نیز مطرح است اگرچه این موارد نادرند.

هیپوناترمی شایع‌ترین اختلال اکلترولیت است که پزشکان با آن مواجه می‎شوند.

هیپوناترمیا [هیپوناترمی] هنگامی بروز می‌کند که سطح سدیم در خون به شدت کاهش می‎یابد. علایم شامل لتارژی، گیجی و خستگی مفرط است. هیپوناترمی ممکن است به علل زیربانیی مثل نارسایی کلیه، یا عوامل دیگری مثل پُرنوشی آب یا مصرف برخی داروها رخ دهد. سدیم یک الکترولیت است که نقشی حیاتی در تنظیم سطح آب و دیگر مواد موجود در بدن ایفاء می‎کند. تعریف کمبود سدیم هنگامی به معنی کاهش سطح سریمی سدیم در خون به میزان کمتر از 135 میلی‎اکی‎والان در لیتر (mEq/L) است. وقتی وضعیت مزبور تشدید شود مردم ممکن است علایمی مثل موارد زیر را تجربه کنند: استفراغ، پیچش و گرفتگی عضلانی، تشنج. هیپوناترمی شدید هنگامی رخ می‎دهد که سطح سدیم در خون به زیر 125 میلی‎اکی‎والان در لیتر کاهش می‌یابد. مشکلات سلامت ناشی از افت شدید سطح سدیم در بدن می‌تواند کشنده باشد.

اغلب واکنش‌های انتقال خون در زمان دریافت خون یا کمی پس از آن بروز می‌کنند.

اگر کسی دچار مشکل از دست دادن مقدار زیادی خون شده باشد، انتقال خون می‌تواند در تجدید ذخیره خون از دست رفته کمک کند. این، اقدامی روتین است که در آن خون اهدایی به خون خود فرد افزوده می‌شود. انتقال خون می‌تواند نجات‌بخش زندگی باشد. به هر حال، این موضوع مهم است که خون مورد استفاده با نوع خون خود گیرنده سازگاری کامل داشته باشد. اگر نوع خون همخوان نباشد، فرد ممکن است دچار واکنش‌های انتقال خون شود. این واکنش‌ها نادرند اما برای کلیه‌ها و ریه‌ها مضر هستند. در برخی موارد واکنش‌های مورد بحث می‌توانند تهدید کننده زندگی باشند.

مقالات دیگر...