plg_search_sppagebuilder
دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

چه تفاوتی بین in vivo [در شیشه] و in vitro [در محیط زنده] وجود دارد؟

سلول‌های توموری, محیط آزمایشگاهی, نقشه ژنتیکی, دارونما, خطاهای سیستماتیک, زیست‌پزشکی

محققان از متدولوژی‌های در شیشه و در محیط زنده برای پیشبرد دانش ما از بیماری‌ها، ناخوشی‌ها و بدن انسان استفاده می‌کنند

مقالات بیولوژی - بیوشیمی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

در این مقاله:
• تعریف "در شیشه" و "در محیط زنده"
• در شیشه
• در محیط زنده
• خلاصه



مقالات پزشکی برای مخاطبان عام اغلب از اصطلاحات "in vitro" و "in vivo" در راستای توصیف مطالعه استفاده می‌کنند. in vitro برابرنهاد لاتین برای "در شیشه" است. in vivo معادل لاتین برای "در محیط زنده" محسوب می‌شود.


تعریف "در شیشه" و "در محیط زنده"
in vivo اصطلاح لاتین برای "در شیشه" محسوب می‌شود. این اصطلاح برای توصیف اقدام‌ها، آزمایش‌ها و تجربیاتی به کار می‌رود که پژوهشگران در خارج از ارگانیسم زنده انجام می‌دهند. مطالعه در شیشه در محیطی کنترل شده مثل لوله آزمایش یا پتری دیش صورت می‌گیرد.In vivo اصطلاح لاتین برای "در محیط زنده" است. این اصطلاح به آزمایش‌ها، تجربه‌ورزی‌ها و اقدام‌هایی اطلاق می‌شود که محققان بر روی یا در ارگانیسم زنده شامل یک شخص، حیوان آزمایشگاهی یا گیاه انجام می‌دهند.

مثال‌هایی برای "در شیشه" و "در محیط زنده"
محققان از متدولوژی‌های در شیشه و در محیط زنده برای پیشبرد دانش ما از بیماری‌ها، ناخوشی‌ها و بدن انسان استفاده می‌کنند.
پژوهشگران در مطالعات علمی می‌توانند یک فرضیه را با استفاده از یکی از دو روش مزبور یا هر دو به بوته آزمایش بگذارند.


در شیشه
تست کردن به روش در شیشه در محیط آزمایشگاه صورت می‌گیرد و معمولاً شامل بررسی میکروارگانیسم‌ها یا سلول‌های انسان یا حیوان در محیط کشت است. این متدولوژی به دانشمندان اجازه می‌دهد تا پدیده‌های مختلف بیولوژیک را در سلول‌های خاص بدون انحراف توجه و تنوعات بالقوه گیج کننده موجود در ارگانیسم کامل بررسی کنند.
آزمایش در محیط آزمایشگاهی یک متدولوژی تحقیقی سرراست است. محققان می‌توانند آنالیزهای مشروح بیشتری انجام دهند و اثرات بیولوژیک را در تعداد بزرگی از سوژه‌های در شیشه نسبت به آنچه در آزمون‌های حیوانی یا انسانی در دسترسند بررسی کنند.
به هر حال اگرچه پتری دیش‌ها و لوله‌های آزمایش محیط‌هایی کنترل شده برای تست به روش در شیشه فراهم می‌کنند آنها قادر نیستند وضعیت‌هایی را که درون ارگانیسم زنده بروز می‌کند تکثیر کنند.
در نتیجه ضروری است که داده‌های در شیشه با احتیاط تفسیر شود زیرا این نتایج لزوماً پیش‌بینی کننده واکنش کل موجود زنده نیستند.
برخی مثال‌ها در مورد تست به روش در شیشه شامل آزمایش‌های دارویی و درمان‌های مربوط به باروری است.

آزمایش‌های دارویی
داروهای جدید که به نام کاندیداهای دارویی نیز شناخته می‌شوند پیش از ورود به آزمون‌های بالینی مراحل آزمایش در محیط در شیشه را پشت سر می‌گذارند.
در طول یک آزمایش در شیشه پیش‌بالینی، محققان سلول‌های هدف را در معرض داروی جدید قرار داده و اثرات دارو را پیش می‌کنند. آزمایش در شیشه به ویژه برای تعیین این موضوع مفید است که داروی جدید اثرات سمی یا کارسینوژنیک دارد یا خیر.
در سال 2018، پژوهشگران ایتالیایی از روش در شیشه برای پایش اثرات سمی نانوذرات مولیبدنوم اکساید که در درمان سرطان امیدبخش ظاهر شده است استفاده کردند. نانوذرات ذراتی بسیار ریز هستند که اندازه آنها معمولاً بین 1 تا 100 نانومتر است.
نویسندگان یک مطالعه مربوط به سال 2017 گزینه‌های درمانی شخصی شده برای سرطان را با استفاده از مدل‌های در شیشه شناسایی کردند.
در این مطالعه پژوهشگران سلول‌هایی را از تومورهای دو رحم و دو کولون جمع‌آوری کردند. آنان این سلول‌های توموری را با استفاده از غربالگری توان عملیاتی دارو، که بیولوژی، روبوتیک، و پردازش داده‌ها را با هم تلفیق می‌کند برای آزمایش هزاران ترکیب بیولوژیکی مختلف روی یک سلول هدف منفرد به کار بردند.
این آنالیز داروهای مؤثر و ترکیبات دارویی اختصاصی برای هر سلول نمونه را شناسایی کرد.

درمان‌های باروری
باروری در محیط آزمایشگاهی (IVF) نوعی درمان باروری است که در آن بارورسازی به جای درون بدن در آزمایشگاه صورت می‌گیرد. IVF شامل استخراج یک یا تعداد بیشتری تخمک از یک تخمدان و جاگذاری آن در پتری دیش به همراه اسپرم اهدایی است. بارورسازی معمولاً در طول 3 تا 5 روز اتفاق می‌افتد. یک متخصص مراقبت‌های پزشکی می‌تواند در مرحله بعد جنین ایجاد شده را داخل رحم بگذارد.


در محیط زنده
علی‌رغم نتایج پیش‌بالینی مثبت، در حدود 30 درصد کاندیداهای دارویی به علت ایجاد عوارض جانبی منفی در آزمون‌های بالینی رد می‌شوند. 60 درصد نیز با اثرات مورد نظر همراه نیستند.
آزمایش به روش در محیط زنده به ویژه در آزمون‌های بالینی یک جنبه حیاتی تحقیق پزشکی در کل تلقی می‌شود. مطالعات در محیط زنده اطلاعات ارزشمندی در مورد اثرات یک ماده مشخص یا پیشرفت بیماری در کل ارگانیسم زنده به دست می‌دهد.
انواع اصلی آزمایش‌های در محیط زنده مطالعات حیوانی و آزمون‌های بالینی را شامل می‌شود.

مطالعات حیوانی
محققان مطالعات بر روی حیوانات را برای آشکار کردن ساز و کارهای زمینه‌ای فرآیندهای مختلف بیماری و ارزیابی روش‌های درمانی نوظهور مورد استفاده قرار می‌دهند.
مطالعات حیوانی به عنوان نوعی زمینه واسط بین تجربیات در شیشه و آزمون‌های انسانی عمل می‌کنند. اکثر مطالعات حیوانی از موش پرورش یافته در محیط آزمایشگاهی یا موش‌های صحرایی دارای نقشه ژنتیکی تقریباً همسان استفاده می‌کنند. در نتیجه محققان می‌توانند اثرات بیولوژیکی مختلفی را در ارگانیسم‌های پیچیده بررسی کنند.
آزمایش بر روی سوژه‌های مشابه از نظر ژنتیکی در محیط آزمایشگاهی درجاتی از کنترل را ایجاد می‌کند که در آزمون بالینی وجود ندارد.

آزمون‌های بالینی
اگر یک کاندیدای دارویی هم در محیط در شیشه و هم در مطالعات حیوانی ایمن و مؤثر نشان داده باشد، محققان اثرات آن را در انسان از طریق آزمون‌های بالینی مورد بررسی قرار می‌دهند.
پژوهشگران اغلب اثرات داروهای جدید را با اثرات پلاسبو (دارونما) مقایسه می‌کنند.
بسیاری آزمون‌های تصادفی‌سازی شده تحت کنترل (RCTs) را استاندارد طلایی آزمایش‌های دارویی تلقی می‌کنند. این آزمون‌ها باید شامل دو ویژگی تصادفی‌سازی و کنترل شده باشند.
در تصادفی‌سازی، پژوهشگران به شکلی تصادفی نمونه‌های مطالعه را در دو گروه درمان یا دارونما قرار می‌دهند.
با استفاده از ویژگی کنترل، محققان نتایج به دست آمده از نمونه استفاده کننده از داروی جدید یا مداخله پزشکی تازه را با نتایج حاصل از نمونه حاضر در گروه کنترل مقایسه می‌کنند. نمونه‌های گروه کنترل از یک درمان جایگزین مثل دارونما استفاده کرده یا از یک فرم قدیمی داروی جدید برخوردار می‌شوند.
محققان ممکن است از خصلت "کورسازی" آزمون بالینی تا زمان پایان آزمون توسط پنهان کردن اطلاعاتی که می‌توانند بر نمونه درگیر در آزمایش تأثیر بگذارند استفاده کنند.
آزمون بالینی کنترل شده تصادفی‌سازی شده ممکن است مستلزم توزیع درمان و دارونما در کپسول‌های یکسان باشد به شکلی که نمونه‌های مطالعه نتوانند گروه درمان را از گروه کنترل متمایز کنند.
کورسازی همچنین می‌تواند شامل بی‌خبر گذاشتن اطلاعات از اعضاء گروه تحقیق و همچنین نمونه‌ها باشد. این ویژگی زیر عنوان دوسو کور بودن مطالعه شناخته می‌شود.
کورسازی مطالعه به کاهش سوگیری یا خطاهای سیستماتیک که می‌توانند طراحی مطالعه و اعتبار نتایج آن را به خطر اندازند کمک می‌نماید.


خلاصه
مطالعات در شیشه و در محیط زنده اطلاعاتی ارزشمند برای تمامی مراحل پژوهش زیست‌پزشکی ایجاد می‌کنند. محققان اغلب از روش‌های در شیشه برای تحقیقات پایه‌ای در بررسی فعل و انفعال دارویی و فرآیندهای پزشکی در سطح سلولی استفاده می‌کنند. مطالعات در شیشه داده‌های به دست آمده از مطالعات در شیشه را با پایش پاسخ‌های بیولوژیکی در ارگانیسم‌های زنده گسترش می‌دهد./



چه تفاوتی بین in vivo [در شیشه] و in vitro [در محیط زنده] وجود دارد؟
دکتر جیل سیلیدی شولمن، جیمی اسک
ترجمه هامیک رادیان

Source:
Medical News Today
What is the difference between in vivo and in vitro?
Medically reviewed by Jill Seladi-Schulman, Ph.D. —
Written by Jamie Eske
On August 31, 2020

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کاهش پلاکت خون یا ترومبوسیتوپنی

حشیش برای مردان بیش از زنان تسکین‌دهنده است

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.