دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پزشکان از اصطلاح "یائسگی مردان" استفاده نمی‎کنند اما ممکن است ترجیح دهند به پدیدۀ اندروپوز یا کمبود تستوسترون اشاره کنند که آغاز دیررس هیپوگونادیسم است

اغلب مردم با یائسگی در زنان آشنایی دارند، دوره‎ای در زندگی که در آن هورمون‎های جنسی تفییر می‎کنند و پایان سال‌های باروری را در زنان رقم می‎زنند. اما مردان نیز وقتی به اواخر سال‌های چهل تا اویل سال‎های پنجاه زندگی خود می‎رسند ممکن است شاهد بروز تغییراتی در بدن خود باشند. این تغییرات امکان دارد شامل کاهش میزان شهوت جنسی، یا توان جنسی، اختلال نعوظ، افزایش وزن، خستگی مفرط، افسردگی و دیگر علایم عاطفی باشد که امکان آن هست که شبیه به تغییراتی باشد که زنان تجربه می‎کنند. این وضعیت گاهی از اوقات زیر عنوان اندروپوز یا یائسگی مردان مورد اشاره قرار می‎گیرد. اما آیا یائسگی در مردان افسانه است یا واقعیت دارد؟

در اغلب موارد، پس از رسیدن زنان به دوران یائسگی فیبروئیدها کوچک شده و به ابعاد چنان ریزی می‎رسند که دیگر سبب بروز هیچ علایمی در زنان نمی‎شوند

فیبروئیدها تومورها یا توده‌هایی هستند که در عضلات رحم رشد می‎کنند. فیبروئیدها همچنین لییومیوماس یا میوماس نیز نامیده می‎شوند. بر مبنای اعلام مرکز پزشکی UCSF این توده‎ها بسیار شایعند و 50 درصد زنان در مقطعی از زندگی خود دچار آنها می‎شوند. فیبروئیدها اغلب به زنان در دهه‌های 30 و چهل زندگی آسیب می‎زنند. این توده‎ها تقریباً در همۀ موارد غیر سرطانی هستند. یک زن ممکن است در آن واحد دچار یک فیبروئید یا چند مورد از آن باشد، و این امکان وجود دارد که فیبروئیدها از نظر اندازه بسیار کوچک بوده یا بسیار بزرگ باشند.

هورمون محرک فولیکول یک هورمون محرک غدد جنسی است. این نوعی از هورمون است که غدد جنسی را تحریک می‎کند. این غدد شامل تخمدان‎ها در زنان و بیضه‌ها در مردان است. هورمون محرک فولیکول (FSH) از غدۀ کوچکی در مغز به نام هیپوفیز قدامی ترشح می‎شود.

اگرچه رسیدن به یائسگی به این معنی نیز هست که زن دیگر نباید نیازمند نگرانی از بابت بارداری باشد، یائسگی برخی تغییرات در میزان هورمون‎های زنان ایجاد می‎کند که می‎تواند بر سلامت عمومی آنان تأثیرگذار باشند. تا زمانی که سطح هورمون‎های زن به شکل بهتری تنظیم شود، وی طیفی از علایم مرتبط به یائسگی را تجربه می‎کند. از آنجا که علایم یائسگی می‎تواند متفاوت باشد، زنان باید نگران این موضوع باشند که آنچه بر آنان می‎گذرد یائسگی است یا نشانه‎های وضعیتی دیگر!

وقتی تولید استروژن در زنان رو به کاهش می‎گذارد و آنان وارد دورۀ پیش‌یائسگی می‎شوند، بسیار محتمل است که ترکیبی از علایم چالش‌برانگیز را تجربه کنند. این علایم گُرگرفتگی، بی‎خوابی، تعریق شبانه، خشکی واژن و نوسانات خلقی را شامل می‎شود. امکان خفیف‌تر یا شدیدتر شدن یا بروز بی‎نظمی بیشتر در عادت ماهانه وجود دارد، اما وقتی زنی به مدت 12 ماه تمام فاقد عادت ماهانه بوده باشد، علایم تجربه شده در طول سال قبل رو به کاهش می‎گذارند. طیفی از انواع ویتامین و مکمل برای کمک به مدیریت علایم پیش‎یائسگی و یائسگی وجود دارد. 

فرآیند یائسگی به طور طبیعی همراه پا به سن گذاشتن زنان اتفاق می‎افتد، زیرا تولید تخمک در تخمدان‎ها رو به کاهش می‎گذارد یا کاملاً متوقف می‌شود. یائسگی معمولاً در سال‎های 40 و 50 زندگی زنان بروز می‎کند. در هر حال، برخی از زنان ممکن است در سنین پایین‎تر دچار یائسگی شوند. این مورد در پیوند با زنانی که تخمدان آنها برداشته می‎شود قطعی است.

تغییرات هورمونی، استرس‎های زندگی، مشکلات خواب، نگرانی در مورد نمای جسمانی، ناباروری، و پیری همگی عوامل مرتبط به یائسگی هستند که می‎توانند سبب تقویت دمدمی‎مزاجی، استرس، اضطراب و کاهش حس سلامت در زنان شوند. پیش‌یائسگی مرحله‎ای در زندگی زنان مرتبط به آخرین عادت ماهانۀ آنان است که در طول آن بدن دچار تغییرات جسمانی بسیاری می‌شود. این تغییرات در بدن به عوامل مورد اشاره در بالا می‎انجامد که می‎توانند به اضطراب منجر شوند. 

مقالات دیگر...