دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

آن دسته از عفونت‌های گوش که مردم موفق به درمان آنها نمی‎شوند سبب ایجاد اغلب موارد ماستوئیدیت است.

مقالات گوش، حلق و بینی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

ماستوئیدایتیس [ماستوئیدیت] یک عفونت جدی فرآیند ماستوئید یا استخوان سفت و بارزی است که درست در ناحیه زیر پشت گوش قرار دارد [زائده ماستوئید]. آن دسته از عفونت‌های گوش که مردم موفق به درمان آنها نمی‎شوند سبب ایجاد اغلب موارد ماستوئیدیت است. این اختلال شایع نیست اما در صورت عدم درمان می‎تواند کشنده باشد.
علایم ماستوئیدیت شامل ورم پشت گوش، چرک گوش، درد ستوه‎آور و مشکلات شنوایی است.
عفونت گوش فاقد درمان و همچنین عفونت‎های گوش مقاوم به آنتی‎بیوتیک گاهی از اوقات گسترش پیدا می‎کنند. وقتی چنین اتفاقی رخ دهد، باکتری‎ها به ساختارهای اطراف شامل استخوان‎هایی مثل فرآیند ماستوئید وارد می‎شوند.
بدون درمان آنتی‎بیوتیکی باکتری‌ها می‎توانند تا استخوان‌های جمجمه گسترش پیدا کنند. این باکتری‎ها در عین حال قادرند وارد خون و دستگاه‎های بدن شامل مغز شوند.
عفونت‎های گوش میانی که پزشکان آنها را اتیت میانی می‎نامند و ماستوئیدیت بیشترین شیوع را در کودکان سنین پایین‌تر از 2 سال دارند.


[آنچه می‌خوانیم:]
• علایم ماستوئیدیت
• علل ماستوئیدیت
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• درمان ماستوئیدیت و پیشگیری از آن
• دورنما
• پیام همراه


علایم ماستوئیدیت
ماستوئیدیت ممکن است پس از اینکه علایم یک عفونت گوش برطرف شده به نظر می‌رسند شروع شود. ماستوئیدیت در عین حال ممکن است به شکل یک عفونت گوش دچار وخامت پیشرونده ظاهر شود.
وقتی کسی چند هفته پس از ابتلاء به یک عفونت گوش دچار علایم تازه‎ای می‎شود، این مورد باید از سوی پزشک برای مشخص شدن ماستوئیدیت مورد بررسی قرار گیرد. علایم شامل موارد زیرند:
• درد خفقان‎آور درون گوش یا اطراف آن
• چرک یا سایر مایعات که از گوش خارج می‎شوند
تب یا لرز
• ورم پشت گوش یا زیر گوش
• سرخی پشت گوش
• بوی بدی که از گوش خارج می‎شود
• گوشی که به نظر به سمت بیرون خم شده یا به جلو رانده شده باشد
• مشکلات شنوایی یا زنگ زدن گوش
مردم باید در مورد نشانه‌های زیر در کودکان خردسال که قادر به توصیف علایم خود نیستند هوشیار باشند:
• تغییرات خلق و خو
گریه مکرر
• ضربه زدن به پهلوهای سر
• کشیدن گوش‌ها
در مورد برخی از مردم ورم ناشی از ماستوئیدیت به شکل متناوب بروز می‎کند یعنی در گذر زمان کمتر شده و دوباره تشدید می‎شود. این موضوع مهم است که مردم چنین گمان نکنند که عفونت با بهبود جزئی علایم به طور کامل برطرف خواهد شد.
بدون درمان، ماستوئیدیت می‎تواند باعث ایجاد عفونت‌هایی در جمجمه، خون، یا دیگر ارگان‌های بدن شود. در عین حال امکان بروز عفونت کشنده سپسیس در خون مطرح است.
کسی که دچار ماستوئیدیت یا عفونت گوش بوده و حالت گیجی، تب شدید، ضعف شدید دارد یا در ناحیه اطراف سر دچار ورم شده باشد باید به اورژانس مراجعه کند.

علل ماستوئیدیت
عفونت‌های گوش شایع‎ترین علل ایجاد ماستوئیدیت محسوب می‎شوند.
وقتی کسی در صورت ابتلاء به ماستوئیدیت با آنتی‌بیوتیک تحت درمان قرار نگیرد، آنگاه امکان گسترش باکتری‌ها وجود خواهد داشت. اگر فرد مبتلاء مصرف آنتی‌بیوتیک را پیش از موقع قطع کند این وضعیت نیز باعث گسترش عفونت خواهد شد.
برخی از مردم ممکن است دچار عفونت‎های مقاوم به آنتی‌بیوتیک شوند که حتی در شرایط درمان با آنتی‌بیوتیک نیز گسترش می‎یابند.
با شیوع کمتر شخص ممکن است دچار رشد غیر نرمال سلول‎‌های پوست در گوش میانی شود که کولستیتوما نامیده می‎شود.
توده پوستی می‎تواند سبب ایجاد انسدادی در گوش گردد که به باکتری‌ها امکان تکثیر داده سبب ماستوئیدیت می‎شود. کولستیتوماها همچنین می‌توانند باعث ایجاد پولیپ گوش شوند که خود به ایجاد انسداد بیشتر منجر می‎شوند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت بروز علایم ماستوئیدیت مردم باید بدون فوت وقت به پزشک مراجعه کنند.
ماستوئیدیت اختلال شدیدی است که به شکل بالقوه می‎تواند کشنده باشد. مردم نباید در درمان آن تأخیر کنند.
کسی که دچار علایم عفونت گوش است، مثل فشار و درد گوش یا تب، باید در طول 24 تا 48 ساعت به پزشک مراجعه کند.

درمان ماستوئیدیت و پیشگیری از آن
پزشک به طور معمول ماستوئیدیت را بسته به علایم و نمای بیرونی ورم تشخیص می‌دهد. گاهی از اوقات برای از تشخیص خارج کردن دیگر علل از آزمایش خون یا تست‎های تصویربرداری استفاده می‎شود.
به طور معمول ماستوئیدیت با آنتی‌بیوتیک درمان می‎شود. در اغلب موارد بیمار نیاز به تزریق داخل وریدی آنتی‎بیوتیک دارد که معمولاً در محیط بیمارستانی انجام می‌گیرد.
اگر نخستین دور درمان با آنتی‌بیوتیک جواب ندهد، دکتر ممکن است برای تعیین نوع باکتری و یافتن یک دوره درمان بهتر آنتی‎بیوتیکی به کشت عفونت اقدام کند.
در برخی موارد دکتر نیاز به انجام ماستوئیدکتومی خواهد داشت. این عمل شامل خارج کردن بخش دچار عفونت فرآیند ماستوئید از بدن است.
اگر آبسه ایجاد شده باشد آنگاه نیاز است تا پزشک آن را تخلیه کند.
مؤثرترین گزینه برای پیشگیری از ماستوئیدیت درمان کامل عفونت‌های گوش است.
این موضوع ضروری است که مردم برای علایم عفونت گوش که بهبود نمی‌یابد به پزشک مراجعه کنند. این موضوع حتی در مورد افرادی که سابقه بهبود کامل پس از ابتلاء به عفونت گوش بدون استفاده از آنتی‎بیوتیک را دارند نیز صادق است.
وقتی پزشک برای درمان عفونت گوش آنتی‌بیوتیک تجویز می‎کند، دوره درمان باید به طور کامل طی شود حتی اگر علایم عفونت برطرف شده باشد. ناتمام گذاشتن دوره درمان با آنتی‌بیوتیک می‎تواند باعث برگشت عفونت شود.
مردم نباید برای درمان بیماری با آنتی‌بیوتیک از داروهای قدیمی که در گوشه و کنار خانه یافت می‎شوند استفاده کنند. استفاده از آنتی‌بیوتیک مناسب برای عفونت ایجاد شده امری ضروری است.
شستشوی منظم دست‌ها و اجتناب از تماس با مردم بیمار می‎تواند خطر ابتلاء به عفونت گوش را کاهش دهد.
مردم مبتلاء به ضعف سیستم ایمنی بدن به علت HIV، یا ایدز یا دیابت یا برخی اختلالات دیگر در برابر عوارض جدی آسیب‌پذیرتر هستند. در صورتی که علایم عفونت در فردی دچار ضعف سیستم ایمنی بروز کند مراجعه فوری به پزشک اهمیت بسیار دارد.

دورنما
با استفاده از درمان صحیح و تهاجمی دورنما برای ماستوئیدیت در اغلب موارد خوب است.
یک مطالعه در سال 2014 به 32 فرد جوان کمتر از 16 سال مبتلاء به ماستوئیدیت که در بیمارستان بستری شده بودند پرداخته است. اغلب بیماران با موفقیت بهبود یافتند اگرچه 54 درصد آنان نیاز به عمل جراحی داشتند. سه تن از این بیماران که دچار ضعف سیستم ایمنی بودند دوباره دچار ماستوئیدیت شده و نیازمند عمل جراحی مجدد شدند.

پیام همراه
مردم دچار درد شدید و ورم گوش باید با جدیت دنبال درمان خود باشند. والدین باید در مورد کودکان خود که اخیراً دچار عفونت گوش شده یا از درد و ورم در اطراف گوش شاکی هستند به ماستوئیدیت مظنون باشند.
اگرچه عفونت‎های گوش یک ناخوشی شایع دوران کودکی است آنها در عین حال می‎توانند عوارض جدی شامل ماستوئیدیت ایجاد کنند. مردم باید برای برخورداری از بهترین درمان به پزشک مراجعه نمایند.
اگر پس از درمان علایم در طول چند روز بهبود نیابد شخص باید بار دیگر به پزشک مراجعه کند./


• زاون ویلینز، دکتر کارن جیل
• ترجمه محمدقاسم رافعی


Source:
Medical News Today
What is mastoiditis?
Last reviewed Thu 24 January 2019
By Zawn Villines
Reviewed by Karen Gill, MD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کدئین برای کودکان بسیار خطرناک است

آکادمی کودکان آمریکا اصرار دارد که والدین و مراقبان بهداشتی، دادن کُدئین به کودکان را متوقف کنند، و به آموزش‌های بیشتر در مورد ریسک‌ها و محدودیت‌های استفاده از کدیین در بیماران زیر 18 سال فراخوان می‌د

یک بار بیهوشی به بهرة هوشی کودکان خردسال آسیب نمی زند

یک مطالعة طولی همگروهی که در JAMA منتشر شده است عنوان می‎کند، یک بار قرار گرفتن در معرض مواد بیهوشی استنشاقی در کودکان دارای سن کمتر از 36 ماه با توسعة اختلالات عصبی و رفتار نابهنجار در دوران کودکی مر

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.