دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خونریزی بینی در عین حال در مردم مصرف کنندۀ داروهای ضد انعقادی (داروهای رقیق کنندۀ خون، مثل آسپیرین) و نیز مردم سالمند که خون آنان ممکن است دیرتر لخته شود، شایع است.

اصطلاح پزشکی برای خونریزی بینی (خون‎دماغ) اپیستاکسیس است. به دلیل وضعیت و محل قرارگیری بینی - در وسط صورت - و تراکم بالای رگ‎های خونی آن، اغلب مردم در مقطعی از زندگی دستکم یک بار دچار خونریزی بینی می‎شوند. اگرچه به ندرت این خونریزی علامتی هشدار دهنده می‎شود، خونریزی بینی در موارد نادر می‎تواند تهدید کنندۀ حیات آدمی باشد. خونریزی بینی اغلب اوقات بر اثر ترومای موضعی ایجاد می‎شود اما در عین حال ممکن است بر اثر اجرام خارجی، عفونت‌های سینوس یا بینی، و تنفس طولانی مدت هوای خشک ایجاد گردد. تومورها و بدشکلی‎های عروقی نیز علل بالقوۀ خونریزی بینی محسوب می‎شوند اما این موارد نادرند.

احساس درد در هنگام بلع (ادینوفاژی) با دیسفاژی تفاوت دارد اما این احتمال هست که این هر دو مشکل به صورت همزمان بروز کنند. و گلوبوس حنجره حس گیر کردن چیزی در گلو است که گاه با دو مشکل مزبور اشتباه گرفته می‏‌شود

دیسفاژی به دشواری بلع اشاره دارد - و در آن برای انتقال غذا از دهان به معده به تلاشی بیش از میزان نرمال نیاز است. دیسفاژی که معمولاً بر اثر مشکلات مربوط به عصب یا عضله ایجاد می‎شود ممکن است دردناک باشد و بیشتر در میان خردسالان و مردم پیر شایع است. اگرچه اصطلاح پزشکی "دیسفاژی" اغلب اوقات به عنوان یک علامت یا نشانه مطرح است، گاهی از اوقات به عنوان اختلالی خودبسنده توصیف می‎شود. به طور بالقوه دیسفاژی علل متعددی می‎تواند داشته باشد؛ اگر این مشکل فقط برای یک یا دو بار اتفاق بیفتد احتمالاً هیچ اختلال یا بیماری زیربنایی جدی در پیوند با آن مطرح نیست اما اگر مشکل مزبور مداوماً تکرار شود، باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

عفونت گوش شایع‎ترین دلیلی است که بر اثر آن والدین فرزند خود را به دکتر ارجاع می‎دهند

هر کسی ممکن است دچار عفونت گوش شود اما بچه‎ها بسیار بیشتر از بزرگسالان به آن مبتلا می‎گردند. از هر 6 کودک 5 نفر آنها تا رسیدن به سومین سالگشت تولد خود دستکم یک بار به عفونت گوش مبتلا می‎شود. در واقع عفونت گوش شایع‎ترین دلیلی است که بر اثر آن والدین فرزند خود را به دکتر ارجاع می‎دهند. نام علمی عفونت گوش اتیت مدیا است. اغلب موارد عفونت گوش هنگامی در کودکان بروز می‎کند که آنان هنوز حرف زدن را یاد نگرفته‎اند. اگر بچه هنوز به قدر کافی بزرگ نشده که بتواند بگوید "گوشم درد می‎کند" چند چیز هست که در این مورد می‎تواند کمک کننده باشد.

تشخیص رینیت غیر آلرژیک موضوع چالش‌برانگیزتری است. این نوع رینیت بر اثر مادۀ آلرژی‎زا ایجاد نمی‎شود و لاجرم پاسخ سیستم ایمنی را درگیر نمی‎کند که در رینیت آلرژیک دیده می‎شود.

رینیت التهاب دیوارۀ حفرۀ بینی است. رینیت ممکن است آلرژیک یا غیر آلرژیک باشد. در عین حال امکان عفونی بودن آن وجود دارد. رینیت التهاب دیوارۀ حفرۀ بینی است. رینیت ممکن است آلرژیک یا غیر آلرژیک باشد. در عین حال امکان عفونی بودن آن وجود دارد. رینیت آلرژیک هنگامی بروز می‎کند که فرد ماده‎ای را که نسبت به آن دچار آلرژی است، و به نام مادۀ آلرژی‎زا (آلرژن) شناخته می‎شود، تنفس می‎کند. بر مبنای گزارش "کالج آمریکایی آلرژی، آسم، و ایمنولوژی" این اختلال فقط در سطح ایالات متحد آمریکا مبتلابه 40 تا 60 میلیون نفر است. رینیت ممکن است موسمی (فصلی) باشد که بدین معنی است که فقط در برخی مواقع سال دچار مردم می‎شود. رینیت در عین حال ممکن است پرینئال باشد که بدین معنی است که امکان ابتلا به آن در سراسر سال وجود دارد.

ادینوفاژی و دیسفاژی گاهی از اوقات با گلوبوس حنجره اشتباه گرفته می‎شوند، که در آن فرد چنین احساس می‎کند که گویی چیزی یا توده‎ای در گلویش وجود دارد.

ادینوفاژی هنگامی مطرح است که عمل بلع دردناک باشد. این درد ممکن است در گلو، دهان، یا مری بروز کند و به طور بالقوه علل مختلفی می‎تواند داشته باشد. به مرور زمان دردناک بودن عمل بلع می‎تواند به آسیب دیدن گلو، کاهش وزن ناخواسته و دیگر عوارض منجر گردد. در این مقاله، علل اُدینوفاژی و علایم و نیز درمان‎های در دسترس مورد بررسی قرار خواهد گرفت. دردناک بودن بلع یک علامت مشترک در بسیاری از اختلالات پزشکی است. محدوده و شدت بروز درد به علت آن بستگی دارد. در برخی موارد، ادینوفاژی به سرعت بهبود پیدا می‎کند، اما در عین حال ممکن است در درازمدت ادامه یابد و می‎تواند نشانه‎ای از یک اختلال جدی‎تر مربوط به سلامت باشد.

گاهی از اوقات تورم پرزهای چشایی مــی‎تواند پیامی از وجود مشکلات جدی‎تری مثل سرطان زبان باشد، که می‎تواند سبب التهابی شود که زبان و پرزهای چشایی را به طور منفی تحت تأثیر می‎گذارد.

پرزهای چشایی ارگان‎های حسگری هستند که به انسان امکان درک و لذت بردن از طعم و مزۀ چیزهای مختلف، از شیرینی گرفته تا غذاهای نمکی و ترش، را می‎دهند. پرزهای چشایی معمولاً در طول یک دورۀ زمانی یک تا دو هفته‎ای خود را بازتولید می‎کنند. به هر جهت، مواقعی هست که این پرزها دچار آسیب‌دیدگی، سوختگی یا تورم می‎شوند. به طور بالقوه علل متعددی برای آسیب دیدن پرزهای چشایی وجود دارد و علت بروز آسیب درمان آن را نیز مشخص می‎کند. درون برآمدگی‎های کوچک پرزهای چشایی اجزاء مومانندی هست که به عنوان میکروایلی شناخته می‌شوند و دارای سلول‎های حسگر هستند. این سلول‎ها پیام‎ها را به مغز مخابره می‎کنند. بروز هر گونه اختلال در مورد این سلول‎ها می‏تواند به توانایی چشایی در فرد آسیب وارد کند.

اولسرهای دهان معالجۀ شناخته شده‎ای ندارند و معمولاً در سراسر عمر فرد امکان برگشت دارند.

علت دقیق بروز اولسرهای دهان هنوز روشن نیست و این دلیل از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اولسر دهان ناحیۀ دردناکی در دهان و لثه است. اولسرهای دهان زیر عنوان زخم شانکر نیز شناخته می‎شوند. اگرچه اولسرهای دهان در اغلب موارد بی‎خطرند، برخی از آنها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند و خوردن، نوشیدن و مسواک زدن را برای مردم به کاری سخت و طاقت‌فرسا تبدیل کنند. اولسرهای دهان از نظر اندازه متفاوتند و علایم دقیق این اولسرها بستگی به نوع اولسر مبتلابه فرد دارد.

مقالات دیگر...