دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مقدار میانگین pH ادرار 6 است، اما دامنه آن می‌تواند از 4.5 تا 8 متغیر باشد. ادرار زیر 5 اسیدی است و ادرار بالای 8 قلیایی یا بازی است

بر مبنای اعلام "انجمن آمریکایی شیمی بالینی" مقدار میانگین pH ادرار 6 است، اما دامنه آن می‌تواند از 4.5 تا 8 متغیر باشد. ادرار زیر 5 اسیدی است و ادرار بالای 8 قلیایی یا بازی است. آزمایشگاه‌های مختلف ممکن است دامنه‌ها یا رِنج‌های مختلفی برای سطح "نرمال" pH داشته باشند. گزارش آزمایشگاه سطوح نرمال و غیر نرمال را برای آزمایشگاه خاص توضیح می‌دهد. پزشکان به طور معمول این نتایج را برای شخص توضیح می‌دهد. ادرار حاوی آب، نمک، و مواد زائد ایجاد شده توسط کلیه‌ها است. تعادل این ترکیبات می‌تواند بر میزان اسیدیته ادرار، که متخصصان آن را به صورت pH اندازه‌گیری می‌کنند تأثیر بگذارد.

بی‌اختیاری ادراری استرسی در زنان بیش از مردان شایع است.

بی‌اختیاری ادراری دفع غیر ارادی ادرار است. بی‌اختیاری ادراری استرسی هنگامی بروز می‌کند که حرکت یا فعالیت فیزیکی مثل سرفه، عطسه، دویدن یا بلند کردن وزنه سنگین بر مثانه فشار وارد می‌کند. بی‌اختیاری ادراری استرسی ارتباطی به فشار روان‌شناختی ندارد. بی‌اختیاری ادراری استرسی با بی‎اختیاری ادراری اضطراری تفاوت دارد که دفع غیر ارادی ادرار بر اثر انقباض عضله مثانه و معمولاً مرتبط به حس نیاز فوری به ادرار کردن است. بی‌اختیاری ادراری استرسی در زنان بیش از مردان شایع است. اگر کسی دچار بی‌اختیاری ادراری استرسی باشد ممکن است دچار احساس شرم، جداافتادگی، یا محدودیت در محیط کار و زندگی اجتماعی به ویژه در ورزش و فعالیت‌های اوقات فراغت شود. 

کودکانی که در کشورهای در حال توسعه زندگی می‎کنند نیز در برابر سنگ مثانه آسیب‌پذیر هستند. این کودکان اغلب به آب کافی برای سیراب کردن بدن دسترسی ندارند و از فقر غذایی رنج می‎برند.

سنگ‌ مثانه نتیجه کریستالیزه شدن مواد معدنی است و هنگامی شکل می‎گیرد که ادرار غلیظ پس از ادرار کردن در مثانه سفت می‎شود. بیش از 90 درصد ادرار آب است. 10 درصد باقی مانده حاوی مواد معدنی مثل نمک، و مواد زائد مثل پروتئین است. ادرار غلیظ می‎تواند طیف رنگی متنوعی از زرد کهربایی تا قهوه‎ای داشته باشد که این رنگ به انواع مواد زائد و معدنی موجود در ادرار بستگی دارد. غلیظ شدن ادرار اغلب نتیجه دهیدراسیون یا ناتوانی در تخلیه کامل مثانه است. این مشکل ممکن است بر اثر بزرگ شدن پروستات، مشکلات مثانه یا عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs) ایجاد شود. در صورت عدم درمان سنگ مثانه می‎تواند به انواع عفونت و دیگر عوارض منجر شود.

افراد مسن بیشتر محتمل است که در کنار علایم متعارف عفونت دستگاه ادراری که در بالا فهرست شد، دچار گیجی، دلیریوم یا تغییرات رفتاری شوند

عفونت دستگاه ادراری یک عفونت باکتریایی یا قارچی در بخشی از سیستم ادراری شامل کلیه‎ها، حالب، مثانه و مجرای ادراری است. عفونت‎های دستگاه ادراری یکی از شایع‌ترین عفونت‎ها در سالمندان محسوب می‎شود و این گروه از مردم ممکن است در مقایسه با مردم جوان‎تر علایم به مراتب شدیدتری را تجربه کنند. پزشکان در این مورد مطمئن نیستند که چرا علایم اضافی مثل سردرگمی یا دلیریوم در افراد سالمند بروز می‎کنند. یک نظریه در این مورد بر این باور است که در سالمندان رگ‎های خونی تغذیه کننده مغز ضعیف‌ترند و بیشتر احتمال دارد که به عفونت امکان رسیدن به سیستم عصبی را بدهند.

گاهی از اوقات ادرار ابری می‎تواند پیامی از وجود مشکلی در دستگاه ادراری باشد

ادرار ابری می‌تواند تشویش‌آور باشد به ویژه هنگامی که شخص علت آن را نمی‌داند. گاهی از اوقات ادرار ابری می‎تواند پیامی از وجود مشکلی در دستگاه ادراری باشد که از جمله آنها می‌توان دهیدراسیون یا عفونت دستگاه ادراری را نام برد، یا ممکن است به وجود مشکلاتی در کلیه اشاره داشته باشد. هر علت زیربنایی ادرار ابری دارای علایم اضافی است که به دکتر در رسیدن به تشخیص کمک می‌کند. ادرار ابری به ویژه اگر ادرار تیره رنگ باشد، می‎تواند نشانگر آن تلقی شود که فرد دچار این وضعیت به میزان کافی مایعات نمی‌نوشد. بچه‌های خردسال یا افراد سالمند در ریسک بالاتری برای کم‌آبی بدن قرار دارند.

هیدرونفروز یک بیماری اولیه نیست بلکه اختلالی است ثانویه که نتیجه دیگر بیماری‌های زیربنایی محسوب می‎شود. این بیماری ساختاری و نتیجۀ وجود انسداد یا گرفتگی در دستگاه ادراری است. گفته می‎شود که از هر 100 نوزاد یکی از آنها دچار هیدرونفروز می‌شود.

هایدرونفروسیس [هیدرونفروز] اختلالی است که به طور معمول هنگامی ایجاد می‎شود که کلیه بر اثر عدم خروج کامل ادرار و تخلیه آن در مثانه دچار ورم می‎شود. این ورم معمولاً به یکی از دو کلیه آسیب می‌رساند اما احتمال بروز آن در هر دو کلیه وجود دارد. هیدرونفروز یک بیماری اولیه نیست بلکه اختلالی است ثانویه که نتیجه دیگر بیماری‌های زیربنایی محسوب می‎شود. این بیماری ساختاری و نتیجۀ وجود انسداد یا گرفتگی در دستگاه ادراری است. گفته می‎شود که از هر 100 نوزاد یکی از آنها دچار هیدرونفروز می‌شود. در حالت معمول ادرار با اعمال کمترین فشار از طریق دستگاه ادراری جریان پیدا می‌کند. افزایش فشار زمانی اتفاق می‎افتد که انسدادی در دستگاه ادراری وجود داشته باشد. 

اغلب مردم زمانی ادرار می‎کنند که مثانۀ آنها کاملاً پر شده باشد. اما ادرار محبوس در مثانه می‎تواند غلیظ شده و بوی ناخوشی در آن ایجاد شود. عدم نگهداری ادرار در مثانه باعث کاهش میزان بوی ناخوش آمونیاک در آن و نیز کاهش عفونت خواهد شد.

ادرار معمولاً بوی تندی ندارد. به هر جهت، برخی از اوقات بوی تند آمونیاک پیدا می‎کند. یک توضیح برای وجود این بوی تند کثرت مواد زائد در ادرار است. اما برخی غذاها، کم‎آبی بدن، و انواع عفونت نیز می‎توانند دلیل بروز این وضعیت باشند. ادرار، مایعات زائد بدن است. ادرار در کلیه تولید می‏‌شود، که سموم را برای خارج شدن از بدن فیلتر می‎کند. ادرار حاوی آب، نمک، اوره، و اسید اوریک است. اوره به شکل تعریق از طریق بدن دفع می‎شود در حالی که اسید اوریک نتیجۀ متابولیسم بدن است. تغییرات بو و رنگ ادرار دیدگاهی درونی نسبت به سلامت بدن، رژیم غذایی و گزینه‎های سبک زندگی به دست می‎دهند. این گزینه‎ها ممکن است تقویت کنندۀ بوی آمونیاک باشند اما در این مورد تنها دلیل محتمل محسوب نمی‎شوند.

مقالات دیگر...