دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اینترتریگو یک معضل شایع اما قابل درمان است

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم اینترتریگو
• درمان اینترتریگو
• مداوای خانگی برای اینترتریگو
• درمان اینترتریگوی قارچی
• درمان اینترتریگوی باکتریایی
• درمان اینترتریگو در اطفال
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• پیشگیری از اینترتریگو
• علل اینترتریگو
• ریسک فاکتورهای اینترتریگو
• پیام همراه



اینترتریگو یک راش قرمز رنگ است که در لابلای چین‌خوردگی بزرگ بدن، که در آنها سطوح پوست با یکدیگر اصطکاک پیدا می‌کنند ایجاد می‌شود. راش مزبور ممکن است دردناک و خارش‎آور باشد اما مُسری نیست.
باکتری‌ها، قارچ‌ها و مخمرها به آسانی می‌توانند در این محیط گرم و مرطوب زندگی و راش را بدتر کنند.
نواحی بیشتر تحت تأثیر پوست شامل موارد زیر است:
• زیر بغل
• پستان
• کشاله ران
• کفل
• انگشتان پا






توضیح: تصاویر بالا در مورد اینترتریگو متعلق به مقاله اصلی است.


علایم اینترتریگو
اینترتریگو به صورت برآمدگی‌ها یا نقاطی کوچک یا سرخی در چین‎های پوستی بروز می‌کند. راش مزبور ممکن است باعث موارد زیر شود:
• خارش
• ناراحتی
• سوزش
• زبری
درد
اینترتریگو بر روی هر دو سمت چین پوست بروز می‌کند و تقریباً شبیه به تصویری آینه‌ای به نظر می‌رسد.
ناحیه دچار سرخی ممکن است به سرعت ملتهب و زبر شود. پوست ممکن است ترک بردارد، خونریزی کند، ترشح داشته باشد و ورقه ورقه شود. نواحی اطراف ممکن است حالت فلس مانند به خود بگیرند.
اگر کسی دچار عفونت ثانوی بر اثر باکتری، قارچ یا مخمر باشد، اینترتریگو با التهاب بیشتر همراه شده و می‌تواند بوی بدی ایجاد کند. اینترتریگو با عفونت ثانوی اغلب نامتقارن است (یعنی در هر دو سمت بروز نمی‌کند).
شخص ممکن است در بیشتر از یک ناحیه پوست دچار اینترتریگو شود. همچنین نواحی با چین ‌خوردگی کمتر مثل پشت گوش، اطراف چانه یا پلک چشم نیز ممکن است درگیر شوند.
در صورت تماس اینترتریگو با ترشحات بدن مثل عرق یا مدفوع امکان بدتر شدن علایم مورد بحث وجود دارد.
اینترتریگو شایع است و ممکن است مردم را در هر سنی مبتلاء کند، اما امکان بروز آن در خردسالان و مردم سالمند بیشتر است. در نوزادان، اینترتریگو اغلب اوقات خود را به شکل راش پوشک نشان می‌دهد.
مردم دچار ضعف سیستم ایمنی یا بی‌اختیاری ادراری یا بی‌اختیاری مدفوع یا مشکل خیس کردن بستر بیشتر در معرض ابتلاء به اینترتریگو قرار دارند. این بیماری همچنین در اقلیم‌های گرم و مرطوب شیوع بیشتری دارد.
درمان اینترتریگو معمولاً شامل استفاده از یک کرم پوست و رعایت بهداشت مناسب برای تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه دچار عارضه است. نوع داروی موضعی به این بستگی دارد که اینترتریگو بر اثر باکتری ایجاد شده باشد یا قارچ یا مخمر. در موارد شدیدتر شخص ممکن است نیاز به مصرف داروهای خوراکی داشته باشد.

درمان اینترتریگو
وقتی اینترتریگو صرفاً التهابی بوده و عفونتی وجود نداشته باشد درمان آن سرراست است: مردم باید ناحیه دچار مشکل را تمیز نگه دارند و برخی از مداواهای خانگی پیشنهاد شده در زیر را انجام دهند.
چند محلول در دسترس است که می‌توانند به کنترل اینترتریگو کمک کنند:
پماد اکسید زینک
• وازلین
• پودر تالکوم
• سولفات آلومینیم
اگر کسی به همراه اینترتریگو دچار عفونت باشد باید از کرم‌های موضعی مخصوص نسخه‌ای استفاده کند.
درمان اینترتریگو به علت آن و نوع عفونت مبتلابه شخص بستگی دارد.
در موارد شدید، برخی زنان برای کاهش اینترتریگو مزمن تحت عمل جراحی کاهش اندازه پستان قرار می‌گیرند.

مداوای خانگی برای اینترتریگو

خشک و تمیز نگه داشتن ناحیه
قاعده شماره یک تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه دچار آسیب است.
اگر کسی اهل ورزش است، باید پس از خاتمه ورزش دوش بگیرد و خود را خشک کند. پوست را نباید سابید. شخص می‌تواند ناحیه دچار اینترتریگو را با سشوار تنظیم شده روی حرارت پایین خشک کند.
فرآورده‌های دیگر مثل روغن درخت چای یا روغن نارگیل ممکن است به کاهش خارش و پیشگیری از عفونت شامل ناحیه کفل کمک کنند.

استفاده از ضد عرق یا ژل حایل
اگر اینترتریگو صرفاً التهابی باشد مردم می‌توانند از یک کرم غیر نسخه‌ای برای ایجاد یک سد حایل بین چین‌های پوست استفاده کنند. کرم یا پماد دارای اکسی زینک یا پترولاتوم می‌تواند مفید باشد. همچنین موم‌های ضد عرق در دسترسند که به شکل تراشه عرضه می‌شوند.

مهار تعریق
مردم می‌توانند از یک ضد عرق ملایم برای مهار تعریق، شامل ناحیه زیر پستان، استفاده کنند.

شستشو با شامپوهای ضد قارچ
اگر کسی دچار عفونت قارچی باشد، می‌تواند استفاده از یک شامپوی ضد قارچ یا صابون را برای ناحیه آسیب دیده امتحان کند. مردم باید اجازه دهند تا پیش از آبکشی، صابون یا شامپو دو تا پنج دقیقه روی پوست باقی بمانند. پس از التیام راش نیز شامپو کردن ناحیه باید تا دستکم یک هفته ادامه یابد.

ایجاد حایل فیزیکی
بسته به ناحیه آسیب دیده مردم می‌توانند از کتان نازک یا حائل گاز برای جدا نگه داشتن چین‌های پوست استفاده کنند.

پوشیدن لباس راحت و پارچه دارای منافذ برای جریان هوا
مردم باید اولین لایه لباس را که پوست را می‌پوشاند از جنس نخ انتخاب کنند و از پوشیدن لباس‌های با مواد صناعی که می‌توانند باعث تحریک شوند پرهیز نمایند.

درمان اینترتریگوی قارچی
ضد قارچ‌های موضعی مورد استفاده برای درمان اینترتریگو شامل نیستاتین و داروهای ازول شامل میکونازول، کتوکنازول یا کلوتریمازول است.
بر مبنای داده‌های منابع قابل اعتماد مردم باید این کرم را دو بار در روز به مدت دو تا چهار هفته استفاده کنند.
اگر راش شخص خارش‌دار باشد، پزشک می‌تواند یک داروی ضد قارچ را به همراه یک کورتیکوستروئید با دوز کم تجویز کند.
بسته به شدت عفونت پزشک ممکن است یک ضد قارچ سیستمیک تجویز کند که شخص می‌تواند آن را بخورد.

درمان اینترتریگوی باکتریایی
برای درمان عفونت‌های باکتریایی از داروهای آنتی‌بیوتیک موضعی استفاده می‌شود. این شامل کرم اسید فوسیدیک یا موپیروکین (باکتروبان) می‌گردد.
اگر عفونت شدید باشد، پزشک می‌تواند یک آنتی‌بیوتیک خوراکی مثل پنی‌سیلین، فلوکساسیلین یا اریترومایسین تجویز کند.
پزشک ممکن است یک کورتیکوستروئید کم-توان توصیه کرده و برای شخص استفاده از صابون آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

درمان اینترتریگو در اطفال
اینترتریگو در نوزادان نیاز به مراقبت خاص دارد زیرا ناحیه آسیب دیده بسیار حساس و ظریف است. باید ناحیه مزبور تمیز نگه داشته، به ملایمت با صابون ملایم شستشو شده و خشک گردد.
مردم باید در این مورد پوشک جذب کننده به کار ببرند و در بستن آن ملایمت به خرج دهند. تعویض پوشک بر مبنای یک زمانبندی مشخص که باعث کاهش زمان قرارگیری بدن نوزاد در معرض پوشک خیس شود مفید است. کرم‌های غیر نسخه‌ای مثل موارد دارای زینک یا روغن کبد ماهی کاد مؤثرند.
اگر راش پوشک عفونی به نظر برسد یا در طول چند روز از بین نرود، بچه باید به دکتر ارجاع داده شود.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
اگر شخص یا فرزند وی دچار راش پوستی باشد که برطرف نمی‌شود، یا اگر مشکل به سرعت رو به وخامت برود بابد به پزشک مراجعه کرد. راش‌های پوست به علل متعدد ایجاد می‌شوند و اغلب موارد درمان آنها بسیار اختصاصی است. اگر شخص در روند درمان قرار گیرد اما راش بهتر نگردد باید به پزشک مراجعه کرد.
راش‌های قرمز رنگ به دلایل بسیار متفاوتی ایجاد می‌شوند. پزشک در صدد برخواهد آمد تا دیگر احتمالات مثل پسوریازیس (سوریازیس) یا واکنش‌های آلرژیک را از تشخیص خارج کند.
اگر ظن به اینترتریگو در کنار یک عفونت مطرح باشد پزشک در عین حال مشکل را برای مشخص کردن ریشه قارچی، باکتریایی یا ویروسی عفونت تست خواهد کرد. برای کمک به شناسایی علت پزشک یک تست خراش پوستی یا سواب از راش انجام می‌دهد تا نمونه را زیر میکروسکپ بررسی کند یا کشت دهد.

پیشگیری از اینترتریگو
معدودی مطالعات علمی در مورد آنچه در پیشگیری از اینترتریگو کارآیی دارد و آنچه ندارد به بررسی پرداخته‌اند. اما برخی مقیاس‌های پیشگیرانه وجود دارد که امکان کارآیی آنها وجود دارد:
• پوست ناحیه را تمیز، خشک و در معرض هوا قرار دهید
• مراقبت روتین پوست را با استفاده از نظافت، مرطوب کننده و استفاده از حائل پوستی برای محافظت ناحیه انجام دهید
• برای به حداقل رساندن آزردگی و تحریک پوست از صابون‌ها و دیگر فرآورده‌های فاقد عطر استفاده کنید.
• یک تا دو بار در روز از یک پودر مثل زیسورب AF برای ناحیه آسیب دیده استفاده کنید.
• میزان قرارگیری در معرض عرق، ادرار یا مدفوع را به حداقل برسانید. اگر شخص دچار بی‌اختیاری باشد باید از محصولات مخصوص جذب رطوبت استفاده کند.
• در صورت زندگی در محیط مرطوب از رطوبت‌گیر استفاده کنید.
• استفاده از ایر-کاندیشن برای اجتناب از گرمای زیاد.
• تحت کنترل نگه داشتن دیابت در صورت ابتلاء به آن.
• خشک کردن و خنک کردن بدن پس از ورزش.
• عدم استفاده از لباس یا کفش تنگ که می‌توانند باعث ایجاد محدودیت برای ناحیه آسیب دیده شوند. اگر انگشت پا آسیب دیده باشد مردم باید کفش جلوباز بپوشند.
• استفاده از لباس زیر نخی.

علل اینترتریگو
علت اصلی اینترتریگو تحریک پوست بر اثر سایش با پوست است.
این نواحی به طور معمول مرطوب، گرم و فاقد تماس با جریان هوا هستند. این شرایط باعث می‌شود تا نواحی مورد بحث به محیط مطلوب پروش میکروارگانیسم‌ها تبدیل شوند. این باکتری‌ها یا قارچ‌ها راش و علایم آن را بدتر می‌کنند.
عفونت‌های ثانویه به اینترتریگو شامل موارد زیرند:

قارچ
کاندیدا یک گروه از قارچ‌ها است که بیشترین ارتباط را با اینترتریگو دارند. بر مبنای اعلام منابع قابل اعتماد 80 تا 90 درصد تمامی عفونت‌های مخمری پوست بر اثر کاندیدا البیکانس (که برفک نیز نامیده می‌شود) ایجاد می‌گردد.
اغلب مردم به شکل نرمال دارای مقداری کاندیدا البیکانس روی پوست خود هستند، بنابراین این مخمر به سادگی می‌تواند از مزیت ناشی از سوراخ یا پاره شدن پوست استفاده کند. راش کاندیدا دارای رنگ قرمز بسیار روشن بوده و زمخت به نظر می‌رسد.

باکتری
باکتری‌های مرتبط به اینترتریگو شامل موارد زیرند:
• استافیلوکوکوس ارئوس
• گروه آ استرپتوکوکی بتا-همولیتیک
• پسودوموناس ائروژینوزا
• پروتیوس میرابیلیس
• پروتیوس ولگاریس

ویروس
بر مبنای داده‌های منابع موثق شایع‌ترین ویروس‌های مرتبط به اینترتریگو عبارتند از:
• پوکس‌واریدا
• پاپیلوماوابریدیا (پاپیلوماویروس انسانی یا HPV)
• پیکورناویریدا
• رتروویریدا (HIV)
• هرپس‌ویریدا
• توگاویریدا
• پاروویریدا
در برخی موارد اینترتریگو به عنوان یک عارضه جانبی شیمی درمانی بروز می‌کند.

ریسک فاکتورهای اینترتریگو
هر کسی ممکن است دچار اینترتریگو شود اما برخی شرایط باعث افزایش احتمال بروز آن می‌شوند. شما در معرض خطر اینترتریگو خواهید بود اگر:
• دچار ضعف سیستم ایمنی باشید
• دارای پوست اضافی باشید
• دچار دیابت باشید
• دچار فقر بهداشت باشید
• زندگی ساکن و بی‌تحرک داشته باشید
• دچار بی‌اختیاری باشید
• دارای اسپلینت، عضوبند یا اندام مصنوعی باشید که با پوست اصطکاک داشته باشد
• در محیط گرم و مرطوب زندگی کنید
• دچار هیپرهیدروز باشید
• دچار سوءتغذیه باشید
• کفش یا لباس تنگ بپوشید
نوزادان نیز در ریسک بالایی برای ابتلاء به اینترتریگو قرار دارند زیرا پوست آنان بسیار حساس است. در عین حال نوزادان دارای لایه‌های پوستی افتاده بر روی هم (مثل چین‌های گردن) هستند که ممکن است بر اثر درولینگ مرطوب شوند و نیز مسأله استفاده از پوشک در مورد آنان مطرح است.

پیام همراه
اینترتریگو یک معضل شایع و قابل درمان است. این بیماری از پیش‌آگهی خوبی در مردم سالم از لحاظ دیگر برخوردار است. اگر یک عفونت ثانوی وجود داشته باشد این موضوع مهم است که علت برطرف شود.
در برخی موارد اینترتریگو ممکن است حالت مزمن به خود بگیرد. رعایت بهداشت مناسب برای پوست و مرطوب نگه داشتن آن به پیشگیری از برگشت اینترتریگو کمک می‌کند.
مردم باید برای تشخیص علت عفونت و دریافت مداوای مناسب به پزشک مراجعه کنند./


• دکتر سینتیا کاب، مارجوری هکت
• ترجمه نادر اکبری سراوانی


Source:
Healthline
About Intertrigo Skin Rashes
Medically reviewed by Cynthia Cobb, DNP, APRN
On February 26, 2019 —
Written by Marjorie Hecht

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.