دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

سیستم ایمنی بدن هر کس به شکل متفاوتی به HPV واکنش نشان می‎دهد. تمامی افرادی که در معرض تماس با ویروس مزبور قرار می‎گیرند دچار زگیل نمی‎شوند. حتی اعضاء یک خانواده واحد نیز در برابر این ویروس واکنش‎های مختلفی دارند.

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان

زگیل‎ کف پا توده کوچکی است که به طور معمول روی پاشنه پا یا دیگر نواحی متحمل وزن در پا بروز می‎کند. این فشار در عین حال باعث می‎شود تا زگیل‎ کف پا به طرف داخل پوست رشد کرده و توده‎ای سفت و ضخیم ایجاد کند (پینه).
زگیل‎های کف پا بر اثر HPV (پاپیلوماویروس انسانی) ایجاد می‎شوند. این ویروس از طریق بریدگی‎های کوچک، پارگی‎ها یا دیگر نقاط ریز روی کف پا وارد بدن می‎شود.
اغلب اوقات زگیل‎های کف پا نگرانی‎های جدی برای سلامت انسان محسوب نمی‎شوند و به طور معمول در نهایت بی‎نیاز از درمان خود به خود از بین می‎روند. در عین حال برای برطرف کردن آنها امکان مراجعه به پزشک یا امتحان مقیاس‎های خوددرمانی در دسترس است.

[مطالب این مقاله:]
• علایم زگیل‎های کف پا
• علل زگیل‎های کف پا
• تشخیص زگیل‎های کف پا
• درمان زگیل‎های کف پا

علایم زگیل‎های کف پا
نشانه‎ها و علایم زگیل‎های کف پا عبارتند از:
• یک توده گوشتی، کوچک و دانه‎ای شکل روی کف پا که معمولاً در پایۀ انگشتان پا یا قسمت جلوی پاشنه پا بروز می‎کند
• پوست سفت و زمخت (کالوس) بر یک سطح مشخص روی پوست که در آن زگیل به سمت داخل رشد کرده است
• نقاط تیره رنگ که به طور معمول دانه‎های زگیل نامیده می‎شوند اما در واقع رگ‎های خونی کوچک مسدود شده هستند
• ضایعه‎ای که خطوط نرمال و رگه‎های داخل پوست را دچار اختلال می‎کند
• احساس درد یا حساسیت در هنگام راه رفتن یا ایستادن

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت بروز موارد زیر در ضایعه ایجاد شده بر روی پا مردم باید به پزشک مراجعه کنندک
• ضایعه دچار خونریزی بوده، دردناک باشد یا تغییر رنگ پیدا کند
• فرد برای درمان زگیل تلاش کرده اما مشکل ادامه یافته، تکثیر شده یا برگشت کرده باشد
• ناراحتی ناشی از زگیل باعث ایجاد اختلال در فعالیت‎های روزمره زندگی شده باشد
• فرد دچار زگیل در عین حال مبتلا به دیابت بوده یا در ناحیه پا ار نظر حسی دچار ضعف باشد
• فرد در عین حال به علت مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، HIV/AIDS یا دیگر اختلالات سیستم ایمنی به ضعف سیستم ایمنی دچار باشد
• فرد در مورد زگیل یا میخچه بودن ضایعه ایجاد شده مطمئن نباشد

علل زگیل‎های کف پا
زگیل‎های کف پا بر اثر عفونت ایجاد شده توسط HPV در لایه خارجی پوست کف پا بروز می‎کند.
HPV بسیار شایع است و بیش از 100 نوع از این ویروس وجود دارد. اما فقط تعداد قلیلی از این ویروس‎ها باعث ایجاد زگیل‎های کف پا می‎شوند. دیگر انواع HPV بیشتر محتمل است که سبب ایجاد زگیل‌هایی در دیگر نواحی پوست یا غشاهای مخاطی شوند.

انتقال ویروس
سیستم ایمنی بدن هر کس به شکل متفاوتی به HPV واکنش نشان می‎دهد. تمامی افرادی که در معرض تماس با ویروس مزبور قرار می‎گیرند دچار زگیل نمی‎شوند. حتی اعضاء یک خانواده واحد نیز در برابر این ویروس واکنش‎های مختلفی دارند.
گونه‎های مسبب ایجاد زگیل‎های کف پا چندان واگیردار نیستند. بنابراین ویروس مزبور به سادگی از کسی به دیگری منتقل نمی‎شود. اما این ویروس در محیط گرم و مرطوب رشد می‎کند. در نهایت فرد ممکن است به واسطه راه رفتن با پای برهنه در محدوده استخرهای شنا یا اتاق‎های دربسته دچار ویروس مزبور شود. در صورت گسترش ویروس از محل اولیه بروز آن احتمال ایجاد زگیل‎ها بیشتر خواهد بود.

ریسک فاکتورهای زگیل‎های کف پا
هر کسی ممکن است دچار زگیل‎های کف پا شود اما احتمال بروز این نوع زگیل در گروه‎های زیر بیشتر است:
• کودکان و نوجوانان
• مردم دچار ضعف سیستم ایمنی
• مردمی که پیشتر دچار زگیل‎های کف پا بوده‎اند
• مردمی که با پای برهنه در محیطی راه می‎روند که در آن احتمال تماس با ویروس مزبور بیشتر است

عوارض زگیل‎های کف پا
وقتی زگیل‎های کف پا درد ایجاد کنند احتمال بروز تغییر در حالت قرارگیری بدن یا راه رفتن فرد وجود دارد، و این در شرایطی است که فرد ممکن است خود متوجه این تغییرات نشود. در نهایت این تغییر در حالت ایستادن، راه رفتن یا دویدن می‎تواند باعث ایجاد ناراحتی در عضله یا مفصل شود.

پیشگیری از زگیل‎های کف پا
برای کاهش ریسک ابتلاء به زگیل‎های کف پا:
• از تماس مستقیم با زگیل‎ها اجتناب کنید. این موضوع زگیل‎های مبتلابه خود فرد را نیز شامل می‎شود. مردم باید پس از لمس زگیل دست‎هایشان را به دقت شستشو دهند.
• پای خود را تمیز و خشک نگه دارید. مردم باید هر روزه کفش و جوراب مورد استفاده خود را عوض کنند.
• از راه رفتن با پای برهنه در محیط استخر یا اتاق‎های فاقد تهویه خودداری کنید.
• از خراشیدن یا کندن زگیل خودداری کنید.
• از همان سوهان یا سنگ پا یا ناخن‌گیری که برای پوست و ناخن سالم استفاده می‎کنید در مورد قسمت‎های دچار زگیل‎های کف پا استفاده نکنید.

تشخیص زگیل‎های کف پا
در اغلب موارد پزشک با اتکاء به یکی از تکنیک‏‌های زیر می‎تواند زگیل‎های کف پا را تشخیص دهد:
• معاینه ضایعه
• تراش ضایعه با چاقوی جراحی و بررسی نشانه‎های تیره روی ضایعه که رگ‎های خونی کوچک مسدود شده هستند
• برداشتن بخش کوچکی از ضایعه (بیوپسی) و ارسال آن برای بررسی آزمایشگاهی

درمان زگیل کف پا
اغلب زگیل‎های کف پا بی‎ضرر بوده و بدون درمان خود به خود از بین می‎روند، اگرچه این موضوع ممکن است به یک تا دو سال زمان نیاز داشته باشد. اگر زگیل‎ها دردناک بوده یا گسترش پیدا کرده باشند، مردم می‎توانند آنها را با استفاده از داروهای غیر نسخه‎ای یا مداوای خانگی درمان کنند. درمان زگیل‎های کف پا نیاز به تکرار مداوم دارد و امکان برگشت زگیل‎ها نیز مطرح است.
اگر تلاش‎های مزبور جواب ندهد فرد باید به پزشک مراجعه کند که آنگاه درمان‎های فهرست زیر در دستور کار قرار خواهد گرفت:
• داروهای لایه‎بردار قوی‎تر (سالیسیلیک اسید). داروهای نسخه‎ای قوی برای زگیل حاوی اسید سالیسیلیک از طریق برداشتن جزء به جزء لایه‎های زگیل در هر بار استفاده از دارو کار می‎کنند. این داروها در عین حال توانایی سیستم ایمنی را برای مقابله با زگیل تحریک می‎کنند.
پزشک در عین حال ممکن است پیشنهاد استفاده منظم از دارو در خانه را به دنبال مراجعه گهگاهی به مطب دکتر مطرح کند.
• کرایوتراپی (درمان با فریز کردن). کرایوتراپی که در مطب پزشک انجام می‎شود شامل استفاده از نیتروژن مایع برای زگیل است که یا با استفاده از یک اسپری یا به کمک سواب نخی انجام می‎شود. استفاده از این روش می‎تواند با درد توأم باشد بنابراین پزشک ابتدا نسبت به بی‎حس کردن ناحیه مورد درمان اقدام می‎کند.
ماده شیمیایی مورد استفاده سبب شگل گرفتن یک تاول در اطراف زگیل می‎شود، و بافت مرده پوست در طول یک هفته یا بیشتر ریزش می‎کند. کرایوتراپی در عین حال سیستم ایمنی را برای مقابله با زگیل‎های ویروسی تحریک می‎کند. فرد ممکن است تا زمان برطرف شدن زگیل نیاز به آن داشته باشد که برای تکرار درمان هر دو تا چهار هفته یک بار مجدداً به مطب پزشک مراجعه کند.
برخی مطالعات عنوانگر این موضوع هستند که استفاده ترکیبی از کرایوتراپی همراه سالیسیلیک اسید مؤثرتر از صرف انجام کرایوتراپی است، اما در این مورد مطالعات بیشتری نیاز است.

جراحی یا اقدامات دیگر
اگر سالیسیلیک اسید و درمان فریز کردن در برطرف ساختن زگیل مؤثر نباشند آنگاه احتمال توصیه به انجام یکی از درمان‎های زیر توسط پزشک وجود دارد:
• استفاده از دیگر اسیدها. دکتر ممکن است سطح زگیل را بتراشد و با استفاده از یک خلال دندان چوبی اسید تریکلوراستیک روی ضایعه بمالد. در این درمان نیاز به مراجعه مجدد به صورت هفتگی یا بیشتر برای تکرار درمان وجود دارد. عوارض جانبی این درمان شامل سوختگی پوست و تیر کشیدن آن است. این احتمال وجود دارد که پزشک استفاده از سالیسیلیک اسید را در فاصلۀ بین مراجعات به فرد توصیه کند.
• ایمنی درمانی. این روش با استفاده از برخـــی داروها تلاش می‎کند تا سیستم ایمنی را برای مقابله با زگیل‎های ویروسی تحریک نماید. دکتر ممکن است یک ماده خارجی (آنتی‎ژن) را به درون زگیل تزریق کرده یا محلول یا کرمی را روی زگیل‎ها بمالد.
• جراحی کوچک. در این روش دکتر زگیل را از طریق برش جراحی خارج کرده یا از یک سوزن الکتریکی برای از بین بردن زگیل استفاده می‎کند (الکتریسیته ساکن و کورتاژ). این روش می‎تواند دردناک باشد بنابراین پزشک در ابتدا ناحیه مورد عمل را بی‎حس می‎کند. از آنجا که عمل جراحی با ریسک بروز جای زخم همراه است روش مزبور به طور معمول برای درمان زگیل‎های کف پا استفاده نمی‎شود مگر اینکه استفاده از روش‎های دیگر کارآیی نداشته باشند.
• درمان با لیزر. درمان لیزری به سوزاندن رگ‎های خونی کوچک مسدود شده اقدام می‎کند. بافت عفونی در نهایت از بین می‎رود و زگیل می‎افتد. این روش درمانی نیاز به تکرار در فاصله هر سه تا چهار هفته یک بار دارد. شواهد مربوط به اثربخشی این روش محدود است و استفاده از آن می‎تواند با درد و بروز جای زخم همراه باشد.
• واکسن. واکسن HPV با موفقیت در مقابله با زگیل‎ها مورد استفاده قرار گرفته است اگرچه این واکسن به طور مشخص برای مقابله با ویروس‎های مسبب اکثر زگیل‎های کف پا طراحی نشده‎اند.

سبک زندگی و مداوای خانگی
بسیاری از مردم با استفاده از روش‎های خودمراقبتی زیر نسبت به برداشتن زگیل‎ها اقدام می‎کنند:
• داروی لایه‎بردار پوست (سالیسیلیک اسید). محصولات لایه‎بردار پوست به صورت غیر نسخه‎ای و در اشکال پچ یا مایع در دسترسند. به طور معمول توصیه می‎شود که مردم محل بروز زگیل را بشویند، آن را در آب گرم خیس دهند، و به آرامی لایه رویی پوست ناحیه را با استفاده از سنگ پا یا ناخن‎گیر بردارند. آنگاه پس از خشک شدن پوست، نسبت به استفاده از محلول یا پچ لایه‎بردار اقدام می‎شود. پچ‎ها به طور معمول هر 24 تا 48 ساعت یک بار تعویض می‎شوند. اپلیکیشن‎های مایع به صورت روزانه مورد استفاده قرار می‎گیرند. برای رسیدن به نتیجه ادامه درمان به صورت روزمره به مدت چند هفته تا چند ماه نیاز است.
• درمان فریز کردن (کرایوتراپی). این داروها به صورت غیر نسخه‎ای در دسترسند. FDA در مورد قابل اشتعال بودن برخی از این داروها هشدار داده و توصیه می‎کند که استفاده از آنها در اطراف منابع آتشزا و شعله و گرما انجام نشود.
• نوار مجرا. استفاده از چسب میخچه برای برداشتن زگیل روشی بی‌ضرر اما در عین حال رویکردی اثبات نشده است. در فاصله میان استفاده از چسب، مردم باید زگیل را در آب بخیسانند و بافت پوست مرده را به ملایمت از پوست جدا کنند. آنگاه باید اجازه داد تا زگیل در هوای آزاد خشک شود و ساعاتی بعد می‎توان از چسب دیگری به جای قبلی استفاده کرد./

Source:
Plantar warts
Mayo Clinic
March 06, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.