دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

همانژیوم‎ها شایع‎ترین شکل تومور در نوزادان محسوب می‎شوند. یک برآورد دیگر نشان می‎دهد که تومورهای خوش‎خیم مبتلابه 5 درصد کودکان است. بچه‎های سفیدپوست به ویژه دختران بیشتر محتمل است که دچار این نوع ضایعات شوند.

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• مارکوس مک‎گیل، دکتر سوزان فالک
• ترجمه هامیک رادیان

همانژیوم‌ها علایم و نشانــه‎های مادرزادی هستند که به صورت توده‎هایی در پوست ظاهر می‎شوند. آنها زیر عنوان علایم عروقی مادرزادی شناخته می‎شوند زیرا از رگ‎های خونی اضافی تشکیل شده‎اند.
این علایم مادرزادی تومورهای غیر سرطانی هستند و تقریباً در تمام موارد غیر از نمای ظاهری خود مشکلی برای مردم ایجاد نمی‎کنند. آنها در عین حال به طور معمول به صورت خود به خودی از بین می‎روند.
همانژیوم در عین حال ممکن است داخل بدن نیز ایجاد شوند.
دکترها ممکن است علایم عروقی مادرزادی را "همانژیوم‌های نوزادی" بنامند. آنها تقریباً همیشه در طول چند هفتۀ نخست دورۀ نوزادی بروز می‎کنند، اگرچه فقط در حدود 1 مورد از هر 10 مورد همانژیوم در زمان تولد بچه وجود دارد. برخی از آنها برای بروز به زمان درازتری نیازمندند زیرا در لایه‎های عمقی‌تر پوست جای گرفته‎اند.
همانژیوم‎ها شایع‎ترین شکل تومور در نوزادان محسوب می‎شوند. یک برآورد دیگر نشان می‎دهد که تومورهای خوش‎خیم مبتلابه 5 درصد کودکان است. بچه‎های سفیدپوست به ویژه دختران بیشتر محتمل است که دچار این نوع ضایعات شوند.
در سنین حدود 3 تا 5 ماهگی 80 درصد همانژیوم‌ها به حداکثر اندازۀ خود می‎رسند. مابقی آنها پیش از یک سالگی این دوره را تکمیل می‎کنند.
همانژیوم‎ها ممکن است در هر نقطه از بدن بروز کنند، اما بیشترین شیوع آنها در ناحیۀ سر، گردن، و تنه دیده می‎شود. آنها اغلب در ناحیۀ صورت و گونه، لب‎ها و پلک بالایی چشم ظاهر می‎شوند.

مطالب این مقاله:
• علایم همانژیوم مادرزادی چیست؟
• تشخیص و درمان علایم همانژیوم مادرزادی
• دیگر سندرم‎های شامل همانژیوم

علایم همانژیوم مادرزادی چیست؟
همانژیوم‌ها به رنگ قرمز و در ناحیۀ نزدیک به سطح پوست ظاهر می‎شوند. همانژیومهای قرار گرفته در لایه‎های عمقی‎تر پوست به رنگ کبود ظاهر می‎گردند. علت بروز این رنگ در همانژیوم‎ها این است که آنها توده‌هایی متشکل از رگ‎های خونی اضافی هستند.
همانژیوم‎های نزدیک‎تر به‎سطح پوست شامل رگ‎های کوچک خونی موسوم به کاپیلاری‎ها هستند. برخی از مردم به‎این ضایعات "علامت توت فرنگی" می‎گویند که دلیلش نمای ظاهری قرمز روشن آنها است.
این همانژیوم‎ها ممکن است در لمس گرم به نظر برسند زیرا رگ‎های خونی اضافی تشکیل دهندۀ آنها در نزدیکی سطح پوست قرار دارند.
تمامی همانژیوم‌های پوستی بر اثر رشد بیش از حد رگ‎های خونی ایجاد می‎شوند، که باعث تشکیل توده‌های غیر نرمال می‎گردد. آنها در طیف گسترده‌ای از شکل و اندازه بروز می‎کنند.
این علایم مادرزادی به طور معمول ضایعاتی منفردند، و معمولاً دارای اشکال معینی هستند. با شیوع کمتر، ضایعات منفرد عریض‌تر بوده و شکل نامعین‌تری دارند. در موارد نادر آنها می‎توانند به صورت گروهی در پوست ظاهر شوند.
اندازۀ تومورها در میان مردم دچار آنها متفاوت است. برخی از آنها بسیار کوچکند و برخی دیگر می‎توانند سطج وسیعی از پوست را بپوشانند.
وقتی که یک علامت مادرزادی برای اولین بار بروز می‎کند، اندازه و مقدار رگ‎های خونی تغذیه کنندۀ آن به سرعت افزایش می‎یابد. همانژیوم سپس مستقر می‎شود و پیش از کوچک شدن به مدت چندین سال به حالت ثابت باقی می‎ماند.
"گروه پژوهش همانژیوم" مطالعه‌ای بر روی 1058 کودک در سنین زیر 12 سال را در نشریه "بیماری‎های کودکان" منتشر کرد. در مجموع این کودکان دچار 1915 مورد همانژیوم بودند. مطالعۀ مزبور پی برد که:
• فقط دوسوم کودکان دارای یک همانژیوم منفرد بودند، و فقط 3 درصد کودکان بیش از 6 همانژیوم داشتند
• در 41 درصد موارد همانژیوم روی صورت بروز کرده بود، 21 درصد آنها در نقاط دیگر شامل سر و گردن بودند، 23 درصد آنها بر روی تنه، 18 درصد روی اندام‎های تحتانی بدن، و در حدود 6 درصد در اطراف نواحی تناسلی بدن شکل گرفته بودند.
• از کل موارد طبقه‎بندی شده، 67 درصد همانژیوم‌ها دارای شکل مشخص بودند، 13 درصد اشکال شکسته نامعین داشتند، و کمتر از 4 درصد آنها در مکان‎های متعددی از بدن بروز کرده بودند.
• اندازۀ متوسط یک همانژیوم منفرد 19 سانتی‎متر مربع بود

تشخیص و درمان همانژیوم مادرزادی
دکترها این نوع علایم مادرزادی را فقط بر مبنای نوع نمای ظاهری آنها تشخیص می‎دهند. در اغلب موارد نیازی به تحقیق یا درمان بیشتر نیست.
همانژیوم‎ها به خودی خود و در فاصلۀ سنین 5 تا 10 سالگی از بین می‎روند. این بدان معنی است که آنها کوچک و ناپدید می‎شوند و این اتفاق اغلب اوقات پیش از سن 7 سالگی رخ می‎دهد. آنها مــی‎توانند در برخی مواقع پشت سر خود ردی از پوستی اندکی روشن‌تر یا رگ‎های کوچک خونی یا پوستی کشیده با نمای چروک‎دار به جا بگذارند. بسته به محل بروز، آنها گاهی از اوقات مختصری اعوجاج پوستی ایجاد می‎کنند. هر علامت به جا مانده در درازمدت در اغلب مواقع از طریق جراحی پلاستیک قابل ترمیم است.
خراش‌های کوچک روی پوست در محل وجود علایم مزبور بیشتر محتمل است که به خونریزی یا تشکیل اولسر بینجامند. اولسرها ممکن است دردناک باشند و احتمال آن هست که پس از رفع همانژیوم جای زخم از آنها باقی بماند.
مردم باید در مورد همانژیوم‎ها مراقب باشند و از خراشیدن یا ساییدن آنها خودداری کنند. نکات زیر در این مورد کمک کننده محسوب می‎شوند:
• با اجتناب از مصرف صابون و استفاده از کرم‎های معمولی و محافظت کنندۀ پوست مانع از خشکیدن همانژیوم شوید
• علایم مزبور را از نور آفتاب دور نگه دارید
• از کرم‎های ضد آفتاب قوی استفاده کنید
• در مورد اولسرهای پدید آمده مراقبت لازم را انجام دهید به طوری که عفونت‎ها در اولین فرصت ممکن مشخص و درمان شوند
• اولسرها را به طور منظم با آب تمیز و گرم شستشو دهید و از ساییدن آنها خودداری کنید
• پیش از پوشانیدن اولسرها با لباس غیر چسبان اجازه دهید تا آنها به شکل طبیعی خشک شوند
• در صورت آغاز خونریزی در یک ضایعه با استفاده از یک پارچه تمیز به مدت 5 دقیقه محل بروز ضایعه را فشار دهید
• در صورت عدم توقف خونریزی به پزشک مراجعه کنید

درمان همانژیوم‎های پیچیده
اگر ضایعات مزبور باعث ایجاد مشکلاتی شوند دکترها ممکن است برای کاهش سرعت افزایش ضایعه دارو تجویز کنند.
در برخی موارد، همانژیوم‌ها ممکن است بر اثر محل بروز خود سبب ایجاد مشکلاتی شوند. انواع نادر علایم مادرزادی به چشم آسیب می‎زنند به شکلی که برای پیشگیری از ایجاد مشکلات بینایی به درمان فوری آنها نیاز است:
• همانژیوم پلک‎ چشم می‎توانند سبب ایجاد فشار بر چشم و باعث بروز مشکل در رشد توسعۀ بینایی در کودک شوند. آنها در عین حال می‎توانند با ایجاد حالت افتادگی در پلک چشم مانع بینایی فرد شوند
• اگر یکی از این تومورها در ناحیۀ اطراف چشم بروز کند، فشار وارد شده بر چشم می‎تواند بر بینایی تأثیر منفی گذاشته یا حتی سبب ایجاد فشار بر عصب بینایی شود
متخصصان چشم برای درمان این نوع همانژیوم‎ها از همان روش‎های معمول برای دیگر نقاط پوست استفاده می‎کنند. در عین حال امکان استفاده از درمان‏‌های مربوط به مشکلات چشم نیز مطرح است.
یک نوع نادر دیگر از همانژیوم می‎تواند باعث انسداد راه هوایی شود. آن دسته از همانژیوم‌ها که در ناحیۀ مخرج یا مجرای ادرار شکل می‎گیرند ممکن است در تخلیۀ مثانه یا روده مشکلاتی ایجاد کنند.
از انجام جراحی مگر در مواقع واقعاً ضروری اجتناب می‎شود. دلیل این موضوع وجود خطرات مربوط به استفاده از بیهوشی است. در عین حال این امکان وجود دارد که پوست پس از عمل خال‎های مادرزادی نسبت به مواقع رفع خود به خودی آن نمای ظاهری بدتری پیدا کند. در صورت نیاز به انجام جراحی، انواع مختلف جراحی با لیزر در این مورد قابل استفاده است.
گزینۀ اصلی برای درمان همانژیوم‎هایی که سبب بروز مشکلاتی نیز می‎شود دارویی به نام پروپرانولول است.
برخی از کودکان قادر به مصرف این قرص نیستند. در عوض، ممکن است به آنها داروهای کورتیکوستروئیدی داده شود که می‎توان آنها را از طریق خوراکی یا تحویل مستقیم به پوست به فرد داد. کودکان دچار اختلالاتی مثل آسم نباید پروپرانولول مصرف کنند.
پروپرانولول دارویی است که به عنوان بتا بلوکر شناخته می‎شود. این دارو معمولاً برای اختلالات قلبی کاربرد دارد اما مشخص شده است که در عین حال مانع از رشد همانژیوم‌ها می‎شود.
پزشکانی که برای اولین بار این تأثیر پروپرانولول را تست کردند آن را در مورد تعدادی از کودکان دچار همانژیوم‌ها در ناحیۀ صورت مورد امتحان قرار دادند. با استفاده از درمان پروپرانولول، این نشانه‎های مادزادی از قرمز تیره به بنفش تغییر رنگ دادند. در عین حال آنها از توده‎های سفت به ضایعاتی نرم تبدیل شدند و سپس روند بهبود آنها ادامه یافت تا اینکه به لکه‎هایی هموار مبدل گشتند.
پروپرانولول در سال 2014 میلادی مجوزهای رسمی را برای درمان همانژیوم‌ها گرفت. این دارو صرفاً برای موارد پیچیدۀ همانژیوم در نظر گرفته می‎شود زیرا در پیوند با مصرف آن عوارض جانبی مطرحند.
درمان با پروپرانولول باید هنگامی در مورد کودک صورت گیرد که وی در بیمارستان باشد. داروی مزبور به ویژه در زمان آغاز درمان مورد پایش دایمی قرار می‎گیرد. دلیل این موضوع مطرح بودن خطر عوارض جانبی برای ضربان قلب و فشار خون است.
در مورد کورتیکوستروئیدها نیز موضوع پایش درمان به علت وجود عوارض جانبی اهمیت دارد.

دیگر سندرم‎های شامل همانژیوم‌ها
در موارد نادر کودکان دچار همانژیوم بزرگ به یک یا تعداد بیشتری ناهنجاری دیگر - در مغز، قلب، رگ‎های خونی، یا چشم - مبتلا هستند که در این صورت در مورد آنها تشخیص سندرم PHACE مطرح خواهد شد. این نوع همانژیوم اغلب اوقات بر روی صورت یا گردن دیده می‎شود. همانژیوم مزبور شایع نیست و امکان شیوع آن در دختران بیش از پسران است.
همانژیوم‌ها در عین حال ممکن است در کنار دو سندرم دیگر رشد کنند: سندرم PELVIS و سندرم LUMBAR. همانند مورد PHACE این موارد نیز ناهنجاری‎های دیگری را در کنار همانژیوم ایجاد می‎کنند./

در همین زمینه مطالعه لینک زیر در وبسیات مهرین - اخبار سلامت پیشنهاد می‌شود:

همانژیوم داخلی - آنچه دانستنش نیاز است

Source:
All You Need to Know About External Hemangiomas
Last reviewed Mon 25 July 2016
By Markus MacGill
Reviewed by Suzanne Falck, MD, FACP 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کدئین برای کودکان بسیار خطرناک است

آکادمی کودکان آمریکا اصرار دارد که والدین و مراقبان بهداشتی، دادن کُدئین به کودکان را متوقف کنند، و به آموزش‌های بیشتر در مورد ریسک‌ها و محدودیت‌های استفاده از کدیین در بیماران زیر 18 سال فراخوان می‌د

یک بار بیهوشی به بهرة هوشی کودکان خردسال آسیب نمی زند

یک مطالعة طولی همگروهی که در JAMA منتشر شده است عنوان می‎کند، یک بار قرار گرفتن در معرض مواد بیهوشی استنشاقی در کودکان دارای سن کمتر از 36 ماه با توسعة اختلالات عصبی و رفتار نابهنجار در دوران کودکی مر

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.