دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

میلیا مشخصاً در میان زنان مسن عمومیت دارد

میلیا برآمدگی‌های کوچکی از جنس کراتین هستند که زیر پوست به دام می‌افتند. یک ضایعه ناشی از میلیا میلیوم نامیده می‌شود. میلیا ممکن است در هر جایی از سطح پوست ایجاد شوند اما گرایشی به بروز در ناحیه اطراف یا زیر چشم در آنها دیده می‌شود. میلیا در نوزادان تازه به دنیا آمده شیوع دارند اگرچه امکان ایجاد آنها در کودکان و بزرگسالان نیز مطرح است. مردم به آسانی ممکن است میلیا را با آکنه یا انواع دیگر ضایعات پوست اشتباه بگیرند. در مورد برخی مردم، شامل نوزادان، میلیا ممکن است خود به خود از بین برود، در حالی که در مورد دیگران احتمال دارد که برداشتن آنها ضروری باشد.

نقطه‌های فوردایس بیماری نیستند

نقطه‌های فوردایس [دانه‌های فوردایس] برآمدگی‌های زرد کم‌رنگی هستند که ممکن است بر حاشیه لب‌ها یا داخل گونه‌ها بروز کنند. با شیوع کمتر آنها ممکن است روی آلت تناسلی مردان یا کیسه بیضه یا در زنان روی لابیا [لبچه مادگی] ظاهر شوند. این نقطه‌ها که گرانول‌های فوردایس یا غدد فوردایس نیز نامیده می‌شوند غدد روغنی بزرگ شده هستند. این غده‌ها کاملاً نرمال، بی‌ضرر و فاقد درد هستند. بر مبنای یک گزارش مورد مربوط به سال 2015 منتشر شده در نشریه "گزارش مورد و مرور بالینی" آنها در 70 تا 80 درصد بزرگسالان بروز می‌کنند.

این موضوع مهم است که برآمدگی‌های روی پیشانی از نزدیک پایش شوند.

مردم ممکن است به دلایل متعدد دچار برآمدگی روی پیشانی شوند. برخی علل نیاز به درمان ندارند. موارد دیگر جدی‌ترند و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند. اگر کسی متوجه وجود یک توده یا برآمدگی روی پیشانی خود شود، باید از نزدیک آن را پایش کند. اگر برآمدگی مزبور بزرگ‌تر شود، تغییر رنگ دهد، یا دردناک گردد مردم باید به پزشک مراجعه کنند. این موضوع مهم است که برآمدگی‌های روی پیشانی از نزدیک پایش شوند. هر برآمدگی بزرگ شونده یا دارای علایم دیگر ممکن است نیاز به مراقبت پزشکی داشته باشد. اگر کسی در مورد برآمدگی روی پیشانی خود نگران بوده و علت آن را نداند باید با پزشک مشورت کند.

تاول‌های مربوط به دیس‌هیدروزیس بیشترین شیوع را در طرفین انگشتان و کف دست دارند

دیس-هایدروسیس [دیس‌هیدروزیس، دیس‌هیدروز] یک اختلال پوستی است که باعث ایجاد تاول‌های پر از مایع روی کف دست و اطراف انگشتان می‌گردد. برخی از اوقات کف پاها نیز مبتلاء می‌شود. تاول‌هایی که در دیس‌هیدروزیس بروز می‌کنند به طور معمول در حدود 3 هفته دوام دارند و باعث خارش شدید می‌شوند. وقتی تاول‌های ناشی از دیس‌هیدروزیس خشک می‌شود، پوست ممکن است حالت ورقه ورقه به خود بگیرد. تاول‎ها به طور معمول برمی‌گردند، و گاهی وقت‌ها پیش از آنکه تاول‌های پیشین به طور کامل برطرف شده باشند. درمان دیس‌هیدروزیس اغلب اوقات شامل استفاده از پمادها و کرم‌هایی است که شخص مبتلاء به ناحیه آسیب دیده پوست می‌مالد.

احتمال دچار شدن به سلولیتیس بر اثر نیش و گزش حشرات یا هر گونه بریدگی، خراشیدگی یا ضایعه پوستی وجود دارد

سلیولایتیس [سلولیتیس، سلیولایت] یک عفونت باکتریایی پوست است که به طور معمول در محل بروز خراشیدگی یا بریدگی یا جای نیش حشرات ایجاد می‌شود. سلولیتیس می‌تواند هر نقطه‌ای را در پوست درگیر کند اما بیشترین شیوع آن مربوط به قسمت‌هایی مثل پاها، صورت و دست‌ها است که به میزان زیادی در معرض آسیب قرار دارند. انواع مختلفی از باکتری می‌توانند سلولیتیس ایجاد کنند اما بیشترین شیوع آن مربوط به استرپتوکوکوس و استافیلوکوکوس آرئوس است. مردم مصرف کننده داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی و افراد دچار بیماری‌های مزمن بیشتر محتمل است که دچار سلولیتیس شوند.

تقریباً 5 درصد مردم دچار درماتوگرافیا هستند

درماتوگرافیا که گاهی از اوقات "پوست‌نویسی" نامیده می‌شود به اختلالی اشاره دارد که در آن خراش‌های جزئی پوست به واکنش‌های موقتی اما قابل توجه تبدیل می‌شوند. این اختلال در عین حال درماتوگرافیسم یا ارتیکاریای درماتوگرافیک نامیده می‎شود. تقریباً 5 درصد مردم دچار این وضعیت هستند و بیشترین شیوع آن در کودکان و بزرگسالان جوان دیده می‌شود. خاراندن می‌تواند به تحریک پوست منجر گردد اما این تحریک‌ها به سرعت التیام پیدا می‌کنند. برخی خراش‌ها روی پوست سفید به نظر می‌رسند حال آنکه مابقی تا حدودی به قرمز می‌زنند. اما در درماتوگرافیا خراش‌ها تشدید شده سبب ایجاد زخم‌های عمقی یا حتی واکنش‌های شبه آلرژی می‌شوند.

PRP علاج اختلالات مسبب ریزش مو محسوب نمی‌شود

در سال 2019 تیمی از پژوهشگران یک مرور سیستماتیک بر روی تحقیقات صورت گرفته در مورد استفاده از PRP برای درمان ریزش مو انجام دادند. یافته‌های آنان در نشریه "جراحی پلاستیک زیبایی" منتشر شد. تجزیه و تحلیل مورد اشاره در نهایت بر روی 11 مقاله تحقیقی که شامل 262 نمونه دچار آلوپسی اندروژنتیک بود متمرکز شد. بر مبنای نظر نویسندگان مطالعه، اغلب مطالعات به این نتیجه رسیده‌اند که تزریق PRP باعث کاهش ریزش مو و افزایش قطر تارهای مو و تراکم رویش مو می‌شود. به هر حال پژوهشگران هشدار می‌د‎هند که درمان مورد بحث مناقشه‌برانگیز است، و می‌نویسند کوچکی تعداد نمونه و کیفیت پایین تحقیقات از عوامل محدود کننده تحقیق آنها محسوب می‌شوند.

مقالات دیگر...

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.