دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

ADHD شایع‌ترین وضعیت غیر متعارف رشد عصبی در کودکان است

مقالات مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن

فراتمرکز در ADHD
• نکاتی برای مدیریت فراتمرکز
• دیگر علایم ADHD
• گزینه‌های درمانی ADHD
• خلاصه


مردم مبتلاء به اختلال کمبود تمرکز، بیش‌فعالی (ADHD) ممکن است دچار بیش‌فعالی، رفتار تکانشی یا بی‌اعتنایی شوند. به هر حال، یک علامت کمتر شایع در این وضعیت فراتمرکز است. فراتمرکز حالت تثبیت روی چیزی است که توجه فرد را جلب می‌کند.
متخصصان پزشکی فراتمرکز را به عنوان ناتوانی در منحرف کردن توجه از وقایع یا اتفاقاتی که تمام توجه فرد را به خود معطوف می‌کنند توصیف می‌نمایند.
ADHD شایع‌ترین وضعیت غیر متعارف رشد عصبی در کودکان است. به هر حال، اغلب اوقات تمیز دادن علایم این وضعیت تا زمان رسیدن کودک به سن مدرسه دشوار است.

فراتمرکز در ADHD
ADHD اغلب اوقات خود را در قالب بیش‌فعالی، رفتارهای تکانشی، یا بی‌اعتنایی نشان می‌دهد. به هر حال، برخی مردم دچار این وضعیت ممکن است فراتمرکز را نیز تجربه کنند.
فراتمرکز که با زمان‌های بسیار طولانی تمرکز شدید بر روی چیزهای جلب توجه کننده برای فرد مشخص می‌شود، یک علامت ADHD است که بسیاری از مردم به عنوان نقطه مقابل سرشت اصلی اختلال مورد اشاره به آن نگاه می‌کنند.
در وضعیت فراتمرکز شخص ممکن است به طور کامل در کوران کار، سرگرمی یا دیگر فعالیت‌ها غرق شود.
شخصی که درگیر یک دور فراتمرکز می‌شود گاهی از اوقات ممکن است بدون هر گونه توجیهی دچار علاقگی نسبت به سوژه تمرکز شود.
به خاطر سپردن این موضوع مهم است که "راهنمای تشخیصی و آماری انجمن آمریکایی روان‌پزشکی، چاپ پنجم (DSM-5) فراتمرکز را در فهرست معیارهای تشخیصی ADHD لحاظ نکرده است.


در همین زمینه بیشتر بخوانیم:

فراتمرکز یا تمرکز بیش از حد -
موضوع ADHD در میان است یا چیز دیگر؟

فراتمرکز، ADHD، اختلال کمبود تمرکز، بیش‌فعالی، بیش‌فعالی، رفتارهای تکانشی، بی‌اعتنایی ، سازمان‌یافتگی، دوپامین، کوانفاسین، داروی غیر محرک، بوپروپیون،  نوراپی‌نفرین


نکاتی برای مدیریت فراتمرکز
موارد درج شده در زیر می‌توانند برای مدیریت بیشتر فراتمرکز در کودکان کمک کننده باشند:
• یک جدول از فعالیت‌هایی که گرایش به ایجاد فراتمرکز در مورد آنها دیده می‌شود تهیه کنید. این می‌تواند شامل محدود کردن زمان گذراندن وقت برای تماشای تلویزیون یا بازی‌های ویدیویی باشد.
• سعی کنید بچه را از این نکته آگاه نمایید که فراتمرکز یک علامت وضعیت آنان است. این موضوع به کودک کمک می‌کند تا بفهمد که نیاز به مخاطب قرار دادن آن دارد.
• سعی کنید تا زمان‌های قطعی مثل موارد پایان یک فیلم را به عنوان پیامی برای نیاز بچه به تجدید تمرکز جا بیندازید. این موضوع می‌تواند از غرق شدن طولانی مدت بچه در موضوعات پیشگیری کند.
• فعالیت‌هایی را که مانع از انزوای بچه و تقویت روحیه اجتماع‌پذیری وی می‌شود تشویق کنید.
نکات زیر در مورد بزرگسالان می‌توانند کمک کننده باشند:
• از تایمرها و هشدار دهنده‌ها برای کمک به پایان بردن وظایف، فعالیت‎ها یا کارهای عادی روزمره استفاده کنید.
• تقدم و تأخر امور را مشخص کرده و کارها را قدم به قدم انجام دهید. این مانع از تمرکز بیش از حد بر روی یک فعالیت به صورت طولانی مدت می‌شود.
• از درخواست از افراد دور و بر برای خاموش کردن تلویزیون یا دیگر موارد موجب انحراف توجه در صورت آشکار شدن ارتباط آنها با شروع فراتمرکز ابایی نداشته باشید.
• همچنین سعی کنید از افراد بخواهید که در زمان‌های مشخصی تلفن کرده یا ایمیل بفرستند. این می‌تواند به شکستن چرخه تمرکز طولانی مدت کمک کند.
مصرف دارو برای درمان وضعیت کلی نیز می‌تواند به تخفیف فراتمرکز و همچنین دیگر علایم کمک کند.

دیگر علایم ADHD
علایم ADHD گرایشی به شروع در دوران کودکی داشته و می‌توانند در دوران نوجوانی و بزرگسالی ادامه پیدا کنند. علایم شایع شامل بی‌اعتنایی، بیش‌فعالی و رفتار تکانشی است.
آنها به طور معمول در قوالب زیر بروز می‌کنند:
• احساس بی‌قراری یا ناآرامی
• پرحرفی و قطع حرف دیگران
• به آسانی پرت شدن حواس
• مشکل بودن تمرکز
• حرف زدن یا اقدام به عمل بدون فکر کردن
بر مبنای اعلام "انستیتو ملی سلامت روانی"، شخص ممکن است دچار ADHD باشد اگر:
• از جزئیات چشم‌پوشی کرده یا آنها را نادیده بگیرد و دچار اشتباهات از سر لاقیدی شود
• در زمان گوش دادن، مکالمه یا مطالعه با مشکل تمرکز مواجه باشد
• گوش دادن را در زمانی که با وی صحبت می‌شود دشوار بیابد
• از دنبال کردن دستورات ناتوان باشد
• تمرکز خود را از دست بدهد یا به آسانی دچار حواس‌پرتی شود
• در سازماندهی وظایف و فعالیت‎ها با مشکل مواجه باشد
برخی کودکان ممکن است در زمان رسیدن به سال‌های نوجوانی دچار کاهش بیش‌فعالی شوند. به هر حال، علایمی مثل بی‌اعتنایی، عدم سازمان‌یافتگی، و کنترل کم بر رفتار تکانشی می‌توانند به دوره بزرگسالی انتقال یابند.

گزینه‌های درمانی ADHD
مردم دچار ADHD می‌توانند علایم مبتلابه خود را با استفاده از طیفی از گزینه‌های مختلف درمانی مدیریت کنند.
این روش‌ها شامل رفتاردرمانی، انتخاب گزینه‌های مفید سبک زندگی، و استفاده از دارو است. بسیاری از مردم ترکیب تمامی این روش‌ها را به کار می‌برند.
"آکادمی آمریکایی بیماری‌های کودکان" برای کودکان 6 ساله و بزرگ‌تر استفاده از ترکیب رفتار درمانی و دارو را توصیه می‌کند. دستورالعمل‌ها همچنین استفاده از رفتار درمانی را برای کودکان زیر 6 سال پیش از جستجو برای توصیه دارو از سوی دکتر توصیه می‌کنند.
در رفتار درمانی، کودک با درمانگر برای یادگیری رفتارهای تازه برای جایگزینی با رفتارهای مشکل‌ساز کار می‌کند. درمانگر در عین حال به کودک کمک می‌کند تا احساسات خود را به روش‌های مختلف بیان کند.
بزرگسالان به عنوان بخشی از پلن درمانی جامع خود (که می‌تواند شامل دارو و روش‌های مختلف درمانی باشد) بتوانند مدیریت بر وضعیت خود را از طریق ورزش منظم، رژیم غذایی متعادل و استراحت و خواب کافی اعمال کنند.
برخی از مردم دچار ADHD خبر از مشکلات خواب شامل دشواری در به خواب رفتن، خواب ناآرام یا مشکل در بیدار شدن از خواب موقع صبح، می‎دهند. این می‌تواند به بدتر شدن علایمی که فرد در طول روز تجربه می‌کند، مثل تمرکز بر امور منجر گردد.
بنیاد ملی خواب نکات زیر را برای ایجاد عادات مفید خواب مطرح کرده است:
• در زمان مشخصی به بستر خواب بروید و در زمان مشخصی بیدار شوید.
• در طول شب فضای اتاق خواب را کاملاً تاریک و عاری از دستگاه‌های الکترونیک نگاه دارید.
• در اوقات نزدیک به شب یا در سراسر روز از خوردن کافئین خودداری کنید.
• یک ساعت پیش از رفتن به بستر خواب تمامی دستگاه‎های دارای صفحه نمایش را خاموش کنید
مردم دچار ADHD اغلب اوقات متوجه می‌شوند که داروها در کاهش علایم مفیدند. پزشکان بیشتر وقت‌ها محرک‌ها را برای ADHD تجویز می‌کنند.
این داروها معمولاً مؤثرند. کارشناسان بر این اعتقادند که داروهای مزبور از طریق افزایش میزان ماده شیمیایی دوپامین در مغز عمل می‌کنند، که به مردم در تفکر و توجه داشتن کمک می‌کند.
به هر حال پزشکان ممکن است بسته به چگونگی بروز علایم ADHD داروهای دیگری تجویز کنند. برای مثال، کوانفاسین (یک داروی غیر محرک) می‌تواند برای کاهش رفتار تکانشی مفید باشد.
داروهای ضد افسردگی یک گزینه درمانی دیگر هستند. برای مثال، بوپروپیون می‌تواند به علت اثراتش روی دوپامین و نوراپی‌نفرین برخی علایم ADHD را کاهش دهد.

خلاصه
مردم مبتلاء به ADHD ممکن است در توجه یا کنترل رفتارهای تکانشی دچار مشکل شوند. به هر حال، بعضی از این افراد آن سوی ماجرا را تجربه می‌کنند: فراتمرکز
فراتمرکز می‌تواند باعث شود که شخص قادر به انحراف توجه خود از چیزهایی که به آنها علاقمند است نباشد. این وضعیت معمولاً دچار افراد بزرگسال مبتلاء به ADHD می‌شود، اگرچه احتمال بروز آن در کودکان و نوجوانان مبتلاء به ADHD نیز وجود دارد.
مردم دچار ADHD می‌توانند علایم اختلال مزبور را با بهره‌گیری از ترکیب دارو و رفتار درمانی مدیریت کنند./


• آماندا بارِل، دکتر تیموتی جی. لِگ
• ترجمه محمدقاسم رافعی


Source:
Medical News Today
What to know about ADHD and hyperfocus
Last reviewed Mon 8 July 2019
By Amanda Barrell
Reviewed by Timothy J. Legg, PhD, CRNP

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

بر مبنای مقالة منتشر شده در لنست روان‌پزشکی قفل کردن در اتاق‌ها در بیمارستان‌های روانی میزان خودکشی بیماران فاقد اجازة خروج را کم نمی‌کند. افراد دچار مشکل اختلالات ذهنی بیش از جمعیت عمومی در خطر خودکش

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

وابستگی به الکل پیامدهای منفی جسمانی و اجتماعی بسیاری به همراه دارد. مطالعة جدید بر آن است تا نقصان شناختی مرتبط به مصرف درازمدت الکل را مورد بررسی قرار دهد. سوء مصرف الکل موضوع کوچکی نیست. بر مبنای د

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.