دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

هیچ‎یک از این دو بیماری قابل علاج نیست، اما هر دوی آنها را می‎توان کنترل و مدیریت کرد.

مقالات مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• جینا فلچر، دکتر دبورا ویزرسپون
• ترجمه محمدقاسم رافعی

مالتیپل اسکلروزیس (MS) و اسکلروزیس جانبی امیوتروفیک (ALS) هر دو بیماری‎های پیشرونده‎ای هستند که به سیستم عصبی مرکزی لطمه می‌زنند.
اگرچه این بیماری‎ها در برخی از اثرات و علایم خود مشابهند، درمان و دورنما برای هر یک از این دو بیماری متفاوت است.
مطالب این مقاله:
• مالتیپل اسکلروزیس (MS) چیست؟
• ALS چیست؟
• تفاوت‌های بین MS و ALS
• علل
• علایم
• درمان
• دورنما

MS چیست؟
مالتیپل اسکلروزیس که به MS معروف است، باعث می‎شود تا سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی مرکزی حمله کند. سیستم عصبی مرکزی متشکل است از:
• مغز
• طناب نخاعی
• عصب‎های بینایی
در بیماری MS سیستم ایمنی به میلین، ماده‎ای از جنس چربی که اطراف فیبرهای عصبی جمع شده و آنها را می‎پوشاند، حمله‎ور می‎شود. میلین آسیب دیده بافت‌های مجروحی شکل می‎دهد که اسکلروزیس نامیده می‎شود.
این وضعیت به این معنی است که ایمپالس‎های عصب ممکن است در هنگام سفر به مغز و شکل بخشیدن به آنها تحریف یا مخدوش شود. این اتفاق هنگامی رخ می‎دهد که فیبر عصبی که این ایمپالس‌ها وارد آن می‌شوند، یا میلین پیرامون آسیب دیده یا از بین برود. این اختلال طیف گسترده‎ای از علایم ایجاد می‎کنند.
کارشناسان بر این اعتقادند که MS در افراد دارای زمینۀ ژنتیکی در صورت وجود یک یا چند عامل محیطی رخ می‎دهد. مردم دچار این بیماری ممکن است به اشکال خفیف، متوسط یا شدید آن دچار شوند.

ALS چیست؟
اسکلروزیس جانبی امیوتروفیک (ALS) که عموماً به نام بیماری لو گریگ / Lou Gehrig's Disease شناخته می‎شود یک بیماری نورولوژیک پیشرونده است. این اختلال بر حرکت عضلات از طریق پیشگیری از کارکرد کامل عصب‎هایی که این حرکات را کنترل می‎کنند، آسیب می‎زند.
به مرور زمان عصب‌های دچار اختلال کارکرد سبب ضعف عضلانی می‎شوند. عضلات تضعیف شده به تدریج سبب بروز فلج در بیمار می‎گردند.
مراحل بعدی ALS می‎تواند بر سیستم تنفسی و دیگر عملکردهای حیاتی بدن تأثیر بگذارد، که نتیجۀ آن می‎تواند مرگ بیمار باشد. دلیل این موضوع این است که عصب‎های کنترل کنندۀ این عملکردها به شدت توسط بیماری مزبور آسیب می‎بینند.

تفاوت‌های میان MS و ALS
این هر دو بیماری‎های انحطاط سلول‌های عصبی هستند که بر سیستم عصبی مرکزی و مشخصاً به مغز و طناب نخاعی لطمه می‎زنند.
در بسیاری از موارد علایم این دو بیماری مثل ضعف عضلانی و فلج مشابه است. بدبختانه هیچ‎یک از این دو بیماری قابل علاج نیست، اما هر دوی آنها را می‎توان کنترل و مدیریت کرد.
علی‎رغم برخی از مشابهت‌ها تفاوت‌های مهمی بین این دو بیماری وجود دارد.
برای مثال، ALS بیشتر در مردان شایع است و معمولاً در سنین 40 تا 70 سالگی بروز می‎کند. در مقابل MS بیشتر در زنان شایع است و به طور معمول در سنین 20 تا 50 سالگی بروز می‎نماید.
برخی تفاوت‌های پایه‎ای دیگر بین این دو بیماری شامل موارد زیر است:
• ALS اغلب سبب فلج بیمار می‎شود حال آنکه MS البته نه همیشه باعث ناتوانی کامل بیمار می‎گردد.
• ALS عمدتاً تأثیرات فیزیکی دارد در حالی که MS باعث مشکلات روانی نظیر کاهش حافظه نیز می‎شود.
• ALS یک بیماری خودایمنی نیست. در مقابل بنا به باور کارشناسان بسیاری از اشکال MS خودایمنی هستند.
جدول زیر برخی از تفاوت‌های اساسی دو بیماری را به طور خلاصه تشریح کرده‎ است.

 ALS MS  
 خیر  بلی بیماری خودایمنی
مردان زنان جنس بیشتر مبتلا 
40-70 20-50 طیف سنی
بلی بلی علایم فیزیکی 
خیر بلی  علایم روانی
خیر خیر علاج دارد


علل
اگرچه علت MS هنوز ناروشن است، محققان اعتقاد دارند که فعل و انفعال میان چند عامل مختلف ممکن است در این مورد درگیر باشد. این عوامل عبارتند از:
• ایمنولوژیک
• زیست‌محیطی
• عفونی
• ژنتیکی
مطالعات در عرصه‎های زیر ادامه دارند:
• سیستم ایمنی بدن
• الگوهای بیماری در جمعیت عمومی
• ژنتیک
محققان همچنین در حال بررسی عامل‎های عفونی هستند زیرا این عوامل نیز ممکن است نقشی در ایجاد MS داشته باشند.
مشابه MS بیماری ALS نیز برای اغلب محققان همانند یک معما به نظر می‎رسد. دلیل این موضوع این است که اغلب موارد ALS علت روشنی نشان نمی‎دهند. به هر جهت در برخی موارد اندک، دانشمندان می‎توانند بر عواملی مثل ژنتیک انگشت تأکید بگذارند که ممکن است فرد را در ریسک بالاتری برای ابتلا به بیماری مزبور قرار می‎دهند.

علایم
علایم MS غیر قابل پیش‎بینی است و می‎تواند بین بیماران مختلف متفاوت باشد و نیز ممکن است این علایم به مرور زمان تغییر کند. در واقع، مردم بیمار به ندرت دقیقاً علایم مشابهی دارند. یک نفر احتمال دارد که دچار یک یا دو مورد از علایم بیماری شود در حالی که فرد دیگر ممکن است که سه علامت یا بیشتر را تجربه کند.
برخی علایم MS شامل موارد زیر است:
• خستگی مزمن
• مشکلات مربوط به راه رفتن
• مشکلات بینایی
• بی‎حسی یا مور مور
• مشکلات مثانه یا روده
• تغییرات شناختی
درد
افسردگی
• مشکلات جنسی
• سرگیجه
علایم ALS اغلب بین بیماران مختلف دارای تفاوت‎های بسیار زیادی است. ALS با آغاز تدریجی و فاقد درد ضعف عضلانی پیشرونده مشخص می‎شود. به هر جهت وقتی این بیماری آغاز می‎شود، می‎تواند فقط در طول سه سال بیمار را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
علایم ALS می‎تواند در عضلاتی که کنترل تکلم و بلع را بر عهده دارند آغاز شود. در دیگر موارد، علایم ALS ممکن است در دست‎ها، بازوها، یا پاها آغاز شود. به هر جهت، ضعف عضلانی پیشرونده و فلج به طور فراگیر توسط بیماران تجربه می‎شود.
دیگر علایم ALS شامل موارد زیر است:
• سکندری خوردن
خستگی مفرط نامعمول دست و یا پا
• اختلال تکلم
• دوره‎های غیر قابل کنترل خندیدن یا گریستن
• انداختن اشیاء
• پیچش و کرامپ عضلات
در موارد پیشرفته‎تر بیماری، عضلات سیستم تنفسی آسیب می‎بینند. مردم دچار ALS در نهایت نیاز به حمایت تهویه‎ای مداوم دارند تا به تنفس آنها کمک شود.

درمان
اگرچه تحقیقات ادامه دارد در حال حاضر هیچ‎یک از این دو بیماری قابل علاج نیست. هر بیماری یک جزء درمانی طراحی شده دارد که برای کند کردن پیشرفت بیماری و مدیریت علایم به کار می‎رود.
درمان‎های معمول برای MS عبارت است از:
• درمان حملات: با استفاده از کورتیکوستروئیدها (برای کاهش التهاب عصب) و تغییرات پلاسما (مخلوط کردن پلاسما با محلول پروتئین) انجام می‎شود.
• درمان پیشرفت بیماری: با استفاده از درمان‎هایی مثل داروهای تعدیل کننده بیماری، که دارای عوارض جانبی و اثربخشی‎های مختلف هستند انجام می‎شود.
• درمان نشانه‌ها و علایم MS: گزینه‎ها شامل فیزیوتراپی، شل‎کننده‌های عضلانی، و داروهایی برای کاهش خستگی مزمن است.
در مقابل درمان‎های ALS شامل موارد زیر است:
• داروهایی که پیشرفت بیماری را هدف قرار می‎دهند: ریلوزول در حال حاضر تنها داروی تأیید شده برای این مورد به شمار می‎رود.
• درمان‎های کاهش علایم.
• درمان‎های طراحی شده برای بهبود کیفیت زندگی: این درمان‎ها شامل فیزیوتراپی و گفتاردرمانی، کاربرد لوله‎های غذارسانی و دستگاه تنفسی و کاردرمانی است.
اگرچه ریلوزول تنها دارویی است که در حال حاضز برای هدف گرفتن پیشرفت ALS مورد تأیید قرار گرفته است، یک شکل جدید این دارو اخیراً برای انجام آزمون بالینی از سوی FDA تأیید شده است.
شباهت‎ها و تفاوت‎های درمانی دو بیماری در جدول زیر خلاصه شده است:

 
ALS MS  
ریلوزول  اکریزیلومب، گلاتیرامر استات، دی‎متیل فورمارات، بتا اینترفرون‎ها، فینگولیمود، میتوکسانترون، المتوزومومب، ناتالیزومب، تریفلونومید دارو
فیزیکی، کاری، و گفتاری فیزیکی درمان‌ها
ورزش بهبود تغذیه و ورزش (مراحل اولیه بیماری)  بهبود تغذیه تغییرات سبک زندگی

داروهایی برای کمک به کاهش خستگی مفرط، درد، کاهش کرامپ عضلانی، کنترل اسپاسم‎ها، و کاهش میزان زیاد بزاق و خلط. 

درمان‎ها و داروهایی برای مقابله با افسردگی، درد، مشکلات خواب

 داروهایی برای کاهش خستگی مفرط، شل کننده‎های عضلانی علایم و درمان

 دورنما
اگرچه بسیاری از نشانه‌ها و علایم MS و ALS مشابهند، این دو بیماری دارای مشخصات منحصر به فردی هستند که آنها را از یکدیگر جدا می‎کند.
هرچند هیچ‎یک از این دو بیماری دارای علاج یا علت شناخته شده نیست، دورنما برای هر یک از آنها متفاوت است.
هر دو بیماری انحطاطی و سیر بطئی پیشرفت علایم و مشکلات را در طول زمان دارا هستند. به هر جهت، MS کشنده نیست، در حالی که ALS در نهایت بر اثر مشکلات تنفسی بیمار را خواهد کشت./

Source:
MS vs. ALS: Differences, causes, and treatment
Last reviewed Fri 19 May 2017
By Jenna Fletcher
Reviewed by Deborah Weatherspoon, PhD, RN, CRNA

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.