دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

علت بروز سندرم تورت شناخته شده نیست و راهی برای پیشگیری از آن وجود ندارد. اما ژن‎های خاصی در پیوند مستقیم با سندرم تورت شناخته شده‌اند. با وجود این، در این مورد انشعابات خانوادگی شناسایی شده‌اند

سندرم تورِت یک اختلال مغز و اعصاب است. سندرم تورت باعث ایجاد حرکات فیزیکی و طغیان‎های صوتی ناخواسته یا غیر ارادی می‎شود. علت دقیق ایجاد این بیماری شناخته شده نیست. سندرم تورت شدیدترین نوع سندرم تیک است. تیک‎ها اسپاسم‎های غیر ارادی عضله هستند. آنها شامل اختلال متناوب تکانش‌های گروهی از عضلات محسوب می‎شوند. دیگر تیک‎ها ممکن است خود را در ناحیه تنه و اندام‎های دور از قلب نشان دهند. مردم مواجه با تشخیص ابتلاء به سندرم تورت اغلب دارای یک تیک حرکتی و یک تیک صوتی هستند. علایم گرایشی به تشدید در طول دوره‎های هیجان، استرس، یا اضطراب از خود نشان می‎دهند. به طور معمول شدت علایم در سال‎های پایانی دوره نوجوانی به بالاترین میزان خود می‎رسد.

بی‎حسی در اغلب موارد به علت آسیب دیدن، آزردگی یا تحریک یا در تنگنا قرار گرفتن عصب‌ها ایجاد می‎شود

بی‎حسی توصیف‎گر فقدان وجــود حس در بخشی از بدن انسان است. بی‌حسی به طور معمول همراه یا در کنار تغییراتی در دیگر حس‎ها مثل احساس سوزن سوزن شدن، سوزش یا مور مور و گزگز بروز می‎کند. بی‌حسی ممکن است در یک عصب منفرد یا در یک سمت بدن بروز کند و نیز این امکان وجود دارد که به شکل متقارن در هر دو سمت بدن ایجاد شود. بی‎حسی در اغلب موارد به علت آسیب دیدن، آزردگی یا تحریک یا در تنگنا قرار گرفتن عصب‌ها ایجاد می‎شود. یک شاخه منفرد عصب یا چندین عصب ممکن است در نتیجه لغزش یک دیسک در ناحیه پشت یا سندرم تونل کارپال در مچ دست آسیب ببینند. برخی بیماری‎ها مثل دیابت که می‎توانند به بلندترین و حساس‌ترین فیبرها یا الیاف عصبی، همانند عصب‎هایی که به پا می‎روند، آسیب برسانند، نیز می‎توانند سبب ایجاد بی‎حسی ‎شوند. 

علایم فقدان اکسیژن در مغز یا هیپوکسی مغزی ممکن است خفیف یا شدید باشد و به میزان و مدت محرومیت مغز از اکسیژن بستگی دارد.

هیپوکسی مغزی یکی از اشکال هیپوکسی یا کمبود اکسیژن است که به مغز لطمه می‎زند. این اختلال زمانی بروز می‎کند که مغز علی‎رغم جریان داشتن خون به اکسیژن کافی دسترسی پیدا نمی‎کند. هنگامی که جریان اکسیژن در مغز دچار توقف کامل شده بود این وضعیت انوکسی مغزی نامیده می‎شود. هیپوکسی مغزی یکی از فوریت‎های پزشکی شناخته می‎شود زیرا مغز برای ارائه عملکرد کامل خود به جریان پایدار اکسیژن و مواد مغذی نیاز دارد. هیپوکسی مغزی علل مختلفی می‎تواند داشته باشد. این علل غرق شدن، خفگی، ایست قلبی، و استروک را شامل می‎شود. علایم خفیف در این مورد شامل کاهش حافظه و مشکلات مرتبط به عملکرد حرکتی است. موارد شدید می‎تواند به تشنج و مرگ مغزی بینجامد.

تشنجی که بیش از 5 دقیقه ادامه یافته باشد یک فوریت یا اورژانس پزشکی محسوب می‎شود

تشنج [حمله]، اختلال الکتریکی خارج از کنترل و ناگهانی در مغز است. تشنج می‎تواند باعث ایجاد تغییراتی در رفتار، حرکات یا احساسات و سطح هشیاری فرد شود. اگر کسی بیش دو بار یا بیشتر دچار تشنج شده یا گرایشی به تکرار تشنج در وی مشاهده شده باشد، دچار بیماری صرع است. انواع مختلف تشنج با تفاوت‌هایی در میزان شدت وجود دارد. انواع تشنج بر اساس محل و چگونگی آغاز آنها در مغز از یکدیگر تفکیک می‎شوند. اغلب تشنج‎ها از 30 ثانیه یا 2 دقیقه ادامه پیدا می‎کنند. تشنجی که بیش از 5 دقیقه ادامه یافته باشد یک فوریت یا اورژانس پزشکی محسوب می‎شود. تشنج‎ها بیش از آنچه مردم گمان می‎کنند شایع هستند. تشنج ممکن است پس از سکته مغزی، ضربه به سر، عفونت‎هایی مثل مننژیت یا دیگر بیماری‎ها ایجاد گردد. با وجود این در بسیاری از موارد علت بروز تشنج ناشناخته باقی می‎ماند.

موارد خفیف آسیب مغزی تروماتیک ممکن است باعث آسیب موقتی سلول‎های مغزی شـــود. موارد جدی‎تر می‎توانند سبب ایجاد کبودی، پارگی بافت‎ها، خونریزی و دیگر صدمات فیزیکی در مغز گردند. این آسیب‎دیدگی‎ها می‎‏توانند به عوارض درازمدت یا مرگ منجر شوند.

آسیب مغزی تروماتیک [توضیح م: آسیب تروماتیک مغزی نیز مصطلح است] معمولاً بر اثر وارد شدن ضربه یا تکان شدید در سر یا بدن ایجاد می‎شود. اشیائی مثل گلوله یا تکه‌ای شکسته از جمجمه نیز که می‎توانند به درون بافت مغز وارد شوند امکان ایجاد آسیب مغزی تروماتیک را دارند. موارد خفیف آسیب مغزی تروماتیک ممکن است باعث آسیب موقتی سلول‎های مغزی شود. موارد جدی‎تر می‎توانند سبب ایجاد کبودی، پارگی بافت‎ها، خونریزی و دیگر صدمات فیزیکی در مغز گردند. این آسیب‎دیدگی‎ها می‏‌توانند به عوارض درازمدت یا مرگ منجر شوند. آسیب مغزی تروماتیک دارای طیف گسترده‎ای از اثرات جسمانی و روانی است. برخی نشانه‎ها و علایم ممکن است بلافاصله پس از واقعه تروماتیک ظاهر شوند حال آنکه بقیۀ آنها ممکن است در طول روزها یا هفته‎ای بعدی بروز کنند.

یک نظرسنجی منتشر شده در سال 2017، که به بررسی بیش از 13.000 نوجوان در ایالات متحد آمریکا پرداخته بود، پی برد که 20 درصد افراد مورد نظرسنجی خبر از مواجهه با دستکم یک مورد ضربه مغزی در زندگی خود می‏‌دهند.

ضربه مغزی آسیب دیدگی مغز بر اثر اصابت ضربه به سر یا بدن است. مغز در حال رشد کودک بیش از مغز بزرگسالان در معرض خطر قرار دارد، بنابراین والدین و پرستاران بچه‎ها باید نشانه‌های ضربه مغزی در کودکان را به خوبی بشناسند. یک نظرسنجی منتشر شده در سال 2017، که به بررسی بیش از 13.000 نوجوان در ایالات متحد آمریکا پرداخته بود، پی برد که 20 درصد افراد مورد نظرسنجی خبر از مواجهه با دستکم یک مورد ضربه مغزی در زندگی خود می‏‌دهند. این امکان وجود دارد که ضربه منجر به ایجاد ضربه مغزی ضربۀ محکمی نباشد. در اغلب موارد کودک حس هشیاری خود را از دست نمی‎دهد. نشانه‎های ضربه مغزی ممکن است آشکار نباشند. این نشانه‎ها ممکن است همانند سردرد فیزیکی باشند، اما در عین حال ممکن است خود را در قالب شیوه عمل یا احساسات کودک نشان دهند.

هر عملکردی در بدن انسان به تحریک سیستم‎های پیام‎رسانی مغز انجام می‎شود. صرع زمانی بروز می‎کند که سیستم مزبور به علت خطا در فعالیت الکتریکی دچار اختلال می‎گردد.

در سال 2015 صرع مبتلابه 1.2 درصد جمعیت ایالات متحد آمریکا یا 3.4 میلیون نفر شامل 3 میلیون فرد بزرگسال و 470.000 کودک بود. سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می‎زند که در سطح جهان 50 میلیون نفر مبتلا به صرع زندگی می‌کنند. در حال حاضر برای انواع صرع هیچ علاجی وجود ندارد. در هر حال، عمل جراحی می‎تواند مانع بروز برخی انواع تشنج شود و در بعضی موارد این اختلال قابل مدیریت است. اگر یک اختلال مغزی زیربنایی قابل ترمیم سبب بروز تشنج‎ها باشد، در برخی موارد عمل جراحی می‎تواند باعث توقف آنها شود. اگر صرع در کسی تشخیص داده شود، پزشک داروهای پیشگیری از تشنج یا داروهای ضد صرع تجویز می‎کند. اگر داروها کارآیی نداشته باشند، گزینه بعدی در این مورد جراحی، رژیم غذایی مخصوص یا VNS (تحریک عصب واگوس) خواهد بود. هدف پزشک پیشگیری از بروز حملات بیشتر و به شکل همزمان اجتناب از عوارض جانبی است به شکلی که بیمار بتواند یک زندگی نرمال، فعال و سازنده را ادامه دهد.

مقالات دیگر...