دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اکثریت کیست‌ها، به ویژه کیست‌های مغز، مادرزادی هستند

کیست یک کیسک* بافت پر شده با ماده‌ای دیگر مثل هوا یا مایع است. کیست‌ها در تمامی قسمت‌های بدن شامل مغز شکل می‌گیرند. کیست ممکن است از بیرون نمایی شبیه به تومور داشته باشد اما به علل بسیار متفاوتی ایجاد می‌شود. تومور یک توده بافت صُلب است و کیست یک کیسک پر شده با ماده‌ای دیگر. کیست یک محفظه مجوف حاوی مایع، چرک، هوا یا سلول‌ها است. اغلب کیست‌ها غیر سرطان‌زا یا خوش‌خیم هستند، اما گاهی از اوقات در صورت وارد شدن فشار بر ارگان‌ها، بافت‌ها یا عصب‌های پیرامون خود می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند.

غلغلک داده شدن باعث تحریک هیپوتالاموس می‌شود

اگر شما در بحبوبه گریه کردن بر اثر لمس قسمتی حساس در بدن خود به خنده می‌افتید، غلغلکی هستید. برخی افراد به قدری غلغلکی هستند که با تماسی جزئی یا حتی انتظار غلغلک داده شدن دچار خنده می‌شوند. دیگران لبخند هم نمی‌زنند. چرا برخی از مردم دارای واکنش غلغلک هستند و دیگران نیستند؟ چند نظریه مختلف در مورد آنچه شخص را غلغلکی می‌کند وجود دارد. یک نظریه بر آن است که غلغلک به عنوان یک ساز و کار دفاعی برای محافظت از نواحی آسیب‌پذیر بدن و به نشانه تسلیم تکامل یافته است. نظریه دیگر می‌گوید که غلغلک مشوق پیوند اجتماعی است. برای بسیاری افراد غلغلک قابل تحمل نیست، پس چرا می‌خندند؟

الکترومیوگرافی آزمونی با حداقل ریسک است

الکترومیوگرافی (EMG) یک اقدام تشخیصی است که وضعیت سلامت عضلات و سلول‌های عصبی کنترل کننده آنها را ارزیابی می‌کند. این سلول‌های عصبی به نام نورون‌های حرکتی شناخته می‌شوند. آنها پیام‌های الکتریکی را که باعث انقباض و انبساط عضله می‌شود ارسال می‌کنند. الکترومیوگرافی این پیام‌ها را به صورت خطوط یا اعداد تفسیر کرده به پزشک در رسیدن به تشخیص کمک می‌کند. پزشک معمولاً زمانی الکترومیوگرافی را در دستور کار قرار می‌دهد که شخص علایمی از سوء کارکرد عصب یا عضله داشته باشد. این علایم ممکن است مور مور، بی‌حسی یا ضعف غیر قابل توضیح در اندام‌ها را شامل شود. نتایج الکترومیوگرافی به پزشک در تشخیص اختلالات عضله، عصب، و اختلالات آسیب زننده به اتصال بین عضله و عصب کمک می‌کند.

بسیاری از افراد دچار ناهنجاری کیاری نشانه یا علامتی ندارند

ناهنجاری کیاری اختلالی است که در آن بافت مغز به داخل کانال نخاعی گسترش پیدا می‌کند. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که جمجمه به شکل غیر نرمال کوچک یا دچار اختلال شکل است و به مغز فشار آورده و آن را به سمت پایین می‌راند. ناهنجاری کیاری ناشایع است اما افزایش کاربرد تست‌های تصویربرداری به موارد بیشتر تشخیص منجر شده است. پزشکان ناهنجاری کیاری را بسته به آناتومی بافت مغزی که تغییر جا داده و وارد کانال نخاعی شده و اینکه ناهنجاری‌های رشد مغز یا ستون فقرات وجود داشته باشد به سه نوع تقسیم‌بندی می‌کنند.

تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال سلول‌های عصبی در مغز را هدف قرار می‌دهد

تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال (TMS) نوعی درمان تحریک مغز است. TMS نوعی درمان غیر تهاجمی است که از پالس‌های الکترومغناطیس برای تحریک سلول‌های عصبی استفاده می‌کند و باعث بهبود علایم اختلالات نورولوژیک یا سلامت روانی می‌شود. TMS عمدتاً برای درمان افسردگی به کار می‌رود. این روش در کمک به افرادی که به داروهای ضد افسردگی و روان‌درمانی پاسخ نمی‌داده‌اند موفق بوده است. در واقع، FDA این روش را در سال 2008 برای کاربرد مزبور تأیید کرد. در عین حال شواهدی وجود دارد که TMS در مورد اختلالات دیگری مثل اضطراب و بیماری پارکینسون مفید است.

زاپ‌ مغزی حس‌ شوک الکتریکی در مغز است

زاپ‌ مغزی حس‌ شوک الکتریکی در مغز است. آنها در افرادی بروز می‌کنند که برخی داروهای مصرفی خود و مشخصاً داروهای ضد افسردگی را کاهش داده یا متوقف می‌کنند. زاپ‌های مغزی مضر نیستند و به مغز آسیب نمی‌زنند. به هر حال، زاپ‌های مغزی می‌توانند آزار دهنده، مغشوش کننده و مختل کننده خواب باشند. مردم می‌توانند از زاپ‌های مغزی با کاهش تدریجی دوز داروهای ضد افسردگی مصرفی خود پیشگیری کرده یا آنها را به حداقل برسانند. به هر حال، شخص باید همیشه برای توقف یا کاهش داروی مصرفی خود با پزشک مشورت کند. توقف ناگهانی یک داروی ضد افسردگی احتمال دچار شدن شخص به زاپ‌های مغزی و دیگر علایم را افزایش می‌دهد.

سندرم هالرفوردن-اشپاتز یک اختلال نورولوژیک ارثی است

سندرم هالرفُردن-اشپاتز (HSD) به نام‌های زیر نیز شناخته می‌شود: تباهی عصبی ناشی از انباشت آهن در مغز (NBIA)، تباهی عصبی مرتبط به پانتوتنات کیناز (PKAN). سندرم هالرفردن - اشپاتز یک اختلال نورولوژیک ارثی است. این بیماری باعث ایجاد مشکلات حرکتی می‌شود. سندرم هالرفردن-اشپاتز یک بیماری بسیار نادر اما جدی است که به مرور زمان وخیم‌تر می‌شود و می‌تواند کشنده باشد. سندرم هالرفردن-اشپاتز باعث ایجاد طیفی از علایم می‌شود که بر مبنای شدت بیماری و میزان پیشرفت آن متفاوتند. انقباضات پیچشی عضله یک علامت شایع سندرم هالرفردن است. این اختلالات ممکن است در صورت، تنه، و اندام‌ها بروز کنند. 

مقالات دیگر...