دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در میان بازماندگان پارگی آنوریسم، در حدود 25 درصد افراد به فاصله 6 ماه بر اثر عوارض ناشی از آن می‌میرند

آنوریسم مغزی که گاه آنوریسم سربرال نامیده می‌شود، یک نقطه ضعیف در یک شریان مغزی است. این نقطه ضعیف محدوده بادکنک مانندی ایجاد می‌کند که با خون پر می‌شود. دیواره‌های شریان در مجاورت آنوریسم ضعیف‌ترند، که این بدان معنی است که امکان ترکیدن یا پارگی آنوریسم وجود دارد. آنوریسم پاره شده یک اختلال تهدیدگر زندگی است که می‌تواند باعث صدمات جدی مغزی یا استروک شود. در هر حال تمامی آنوریسم‌ها پاره نمی‎شوند. مردم دچار آنوریسم به پایش مداوم نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که آنوریسم آنان در حال رشد نیست. در مورد آنوریسم‌های بزرگ ممکن است به خارج کردن آنها نیاز باشد.

بی‌حسی سمت راست صورت بیش از آنکه خود یک اختلال خاص باشد علامتی از یک مشکل زیربنایی است

بی‌حسی سمت راست صورت بیش از آنکه خود یک اختلال خاص باشد علامتی از یک مشکل زیربنایی است. عصب‌های مختلفی حس و حرکت عضلات را در صورت کنترل می‌کنند. بی‌حسی یک طرفه یا "یونی‌لاترال" زمانی بروز می‌کند که عصب‌های مزبور آسیب ‌دیده، ملتهب یا فشرده ‌شوند. برخی از مردم ممکن است به طور کامل حس خود را در سمت آسیب دیده صورت از دست بدهند. مابقی ممکن است دچار حس مور مور شوند. علل مختلفی برای ایجاد بی‌حسی سمت راست صورت وجود دارد. برخی از این علل جدی‌تر از بقیه هستند. تعیین علت بی‌حسی صورت برای دریافت درمان مؤثر برای مشکل زیربنایی مورد اشاره حیاتی است.

در صورت عدم درمان زودرس سندرم ورنیکه -کورساکف می‌تواند به صدمات پایدار مغزی و مرگ منجر گردد

سندرم ورنیکه-کورساکف نوعی بیماری تباهی عصبی است. این اختلال بر اثر کمبود ویتامین B1 که به نام تیامین نیز شناخته می‌شود رخ می‌دهد. یک علت شایع سندرم ورنیکه-کورساکف مصرف سنگین و منظم الکل در یک دوره زمانی طولانی است، اما جراحی معده، مشکلات شدید روده، سرطان، و سوءتغذیه نیز می‌توانند به ایجاد آن منجر شوند. محققان در این مورد بحث دارند که آیا سندرم ورنیکه-کورساکف شامل دو اختلال جداگانه اما مرتبط به هم است یا اینکه علایم آن را باید طیف یک اختلال واحد محسوب کرد. برخی معتقدند که ورنیکه مرحله اولیه و آغازین است و سندرم کورساکف وضعیت مزمن و درازمدت به شمار می‌رود.

مردم مبتلاء به ADHD تنها کسانی نیستند که دچار فراتمرکز می‌شوند

فراتمرکز (بیش‌تمرکز) تمرکز بیش از حدی است که زمان درازی ادامه پیدا می‌کند. فراتمرکز وقتی اتفاق می‌افتد که شخص به قدری در یک موضوع غرق می‌شود که توجه وی نسبت به تقریباً هر آن چیز دیگری که در اطراف او می‌گذرد از بین می‌برد. فراتمرکز یک علامت رسمی ADHD (اختلال بیش‌فعالی کمبود تمرکز) نیست، اما پزشکان می‌گویند که این مورد اغلب در افراد دچار اختلال مزبور مشاهده می‌شود. مردم مبتلاء به ADHD تنها کسانی نیستند که دچار فراتمرکز می‌شوند. تقریباً هر کسی ممکن است غرق در چیزی شود که به آن علاقمند است.

برخی عوامل بیولوژیک و زیست‌محیطی می‌توانند محرک ایجاد علایم ADHD باشند

اختلال کمبود توجه، بیش‌فعالی (ADHD) نوعی اختلال توسعه عصبی است. ADHD اغلب در اوایل کودکی ایجاد می‌شود و می‌تواند در دوران بزرگسالی ادامه یابد. تحقیق نشان می‌دهد که برخی عوامل بیولوژیک و زیست‌محیطی می‌توانند محرک ایجاد علایم ADHD باشند. مردم مبتلاء به ADHD ممکن است طیفی از علایم شناختی و رفتاری را تجربه کنند. مثال‌های شایع در این مورد شامل بیش‌فعالی، دشواری در تمرکز، و ناتوانی در کنترل رفتارهای تکانشی است. مردمی که نسبت به محرک‌های مربوط به خود شناخت دارند باید در حد امکان از میزان تماس خود با آنها کمک کنند.

ADHD شایع‌ترین وضعیت غیر متعارف رشد عصبی در کودکان است

مردم مبتلاء به اختلال کمبود تمرکز، بیش‌فعالی (ADHD) ممکن است دچار بیش‌فعالی، رفتار تکانشی یا بی‌اعتنایی شوند. به هر حال، یک علامت کمتر شایع در این وضعیت فراتمرکز است. فراتمرکز حالت تثبیت روی چیزی است که توجه فرد را جلب می‌کند. متخصصان پزشکی فراتمرکز را به عنوان ناتوانی در منحرف کردن توجه از وقایع یا اتفاقاتی که تمام توجه فرد را به خود معطوف می‌کنند توصیف می‌نمایند. ADHD شایع‌ترین وضعیت غیر متعارف رشد عصبی در کودکان است. به هر حال، اغلب اوقات تمیز دادن علایم این وضعیت تا زمان رسیدن کودک به سن مدرسه دشوار است.

نوروفیبروماتوز (Nf) شایع‌ترین اختلال ژنتیکی نورولوژیک است که توسط یک ژن منفرد ایجاد می‌شود

نوروفیبروماتوسیس [نوروفیبروماتوز] یک اختلال غیر قابل علاج سیستم عصبی است. این بیماری عمدتاً به رشد بافت‎های سلول عصبی آسیب می‌رساند. تومورهای معروف به نوروفیبروما روی عصب‌ها ایجاد می‌شوند و این موضوع می‌تواند به مشکلات دیگر منجر شود. این تومورها ممکن است بی‌ضرر باشند یا ممکن است بر عصب‌ها و دیگر بافت‎ها فشار وارد کرده به صدمات جدی منجر گردند. نوروفیبروماتوز (Nf) شایع‌ترین اختلال ژنتیکی نورولوژیک است که توسط یک ژن منفرد ایجاد می‌شود. جهش این ژن به این معنی است که بافت عصب مورد اشاره به طور کامل تحت کنترل قرار ندارد.

مقالات دیگر...

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.