دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

روانگردان ایبوگئین [ایبوگین] و درمان اعتیاد

 افسردگی, نوروسایکیاتریک, گیرنده سروتونین HT2A, کانابیس, کوکائین, کراک, 18-متیل‌اکسی‌کورانیدن

ایبوگین نوعی ترکیب موسوم به الکالوئید است.

مقالات طب مکمل / طب جایگزین

◄ ایبوگئین [ایبوگاین، ایبوگین] ایبوگین چیست؟
◄ استفاده از ایبوگین برای درمان اعتیاد
◄ موفقیت‌های ایبوگین
◄ خطرات ایبوگین
◄ دیگر سایکدلیک‌ها در درمان اعتیاد
◄ خلاصه



برخی شواهد روایی و تحقیقات اولیه عنوان می‌کنند که ایبوگئین [ایبوگاین، ایبوگین]، ترکیبی مشتق از نوعی درختچه در غرب آفریقای مرکزی ممکن است به کاهش علایم ترک مواد مخدر و الکل کمک کرده باعث کاهش ولع نسبت به آنها شود و خطر برگشت مصرف را تقلیل دهد.
اگرچه برخی کارشناسان می‌گویند که ایبوگین می‌تواند یک درمان جایگزین عالی باشد، "آژانس مبارزه با مواد مخدر" (DEA) آن را به عنوان یک ماده جدول‌بندی 1 شناسایی می‌کند. این طبقه‌بندی بدان معنی است که ایبوگین غیر قانونی است و در حال حاضر فاقد تأیید پزشکی برای استفاده در ایالات متحد آمریکا است.


ایبوگین چیست؟
ایبوگین نوعی ترکیب موسوم به الکالوئید است. این ماده فراوان‌ترین الکالوئیدی است که تابرنانت آیبوگا، یک درختچه بومی غرب آفریقای مرکزی تولید می‌کند.
پیروان مذهب بویتی قسمت‌های مختلف تی. ایبوگا را برای برخی مقاصد مذهبی و شفابخش استفاده می‌کنند. برای مثال در کنار اثرات هالوسینرژیک، ریشه‌ها و ساقه‌های ریشه این درختچه می‌تواند در موارد زیر مؤثر باشد:
• تجدید وضعیت خوب در سلامت
• افزایش برانگیختگی یا رفتار جنسی
• کاهش تب
برگ‌های تی. ایبوگا نیز به عنوان یک افرودیسیاک عمل می‌کنند. به علاوه ترکیبات بی‌حسی‌زای آن به این معنی است که این گیاه می‌تواند حالت ضد درد ایجاد کند.
تحقیق عنوانگر آن است که ایبوگئین در دوزهای کوچک به عنوان یک محرک خفیف عمل می‌کند. به هر حال، مقادیر بالاتر آن می‌تواند باعث ایجاد توهم شده و وضعیت روانگردان عمیق ایجاد کند. این وضعیت می‌تواند علایم ترک مخدرها را به شکل قابل ملاحظه‌ای کاهش دهد و جوع مواد مخدر را بلوک کند.
در سال‌های 1980، ایبوگین در اروپا و ایالات متحد آمریکا به عنوان یک گزینه درمانی غیر اعتیادآور در مورد وابستگی دارویی محبوبیت یافت. از آن زمان به بعد برخی تحقیقات نشان می‌دهند که ایبوگین ممکن است برای درمان اختلالات نوروسایکیاتریک، اختلال مصرف الکل و افسردگی مفید باشد.


استفاده از ایبوگین برای درمان اعتیاد
علی‌رغم طبقه‌بندی مورد اشاره در مورد این ماده، محققاً تحقیقات خود را در مورد آن به عنوان یک گزینه درمانی برای اعتیاد در اواخر دهه 1990 میلادی به روز کردند.
به هر حال بر مبنای یک مقاله در سال 2020 که در نشریه نیچر منتشر شد، دانشمندان هنوز ایبوگین را در یک آزمون بالینی دوسوکور با کنترل دارونما تست نکرده‌اند. در عوض، آنها صرفاً به فواید بالقوه ایبوگین در مطالعات بدون برچسب، که در آنها تمامی نمونه‌ها از درمان دریافت شده باخبر بوده‌اند، پرداخته‌اند.
گزارش‌های روایی در مورد کاربردهای پزشکی ایبوگین نیز نشان دهنده امیدبخش بودن آن به عنوان یک گزینه درمانی است اما این گزارش‌ها معمولاً جنبه شایعه، مشاهده یا روایات تاریخی دارند که در نقطه مقابل تحقیق و آزمون علمی قرار می‌گیرد.
مشکلات عمده دیگری ممکن است مانع از کاربرد ایبوگین به عنوان دارو شوند، حتی اگر محققان ترکیبات پزشکی آن را تبیین کرده باشند. برای مثال گردآوری مقادیر زیاد ایبوگین به علت تخریب زیاد تی. ایبوگا ممکن است کاری دشوار باشد. در حال حاضر تنها سه راه برای تولید ایبوگین صناعی وجود دارد که همگی آنها شامل کار زیاد و بازده کم است.
نمایه ایمنی ایبوگین نیز در حال حاضر قابل پذیرش نیست. این ترکیب گرایشی به انباشت در بافت‌های چربی نشان می‌دهد و می‌تواند مجراهای پتاسیم را بلوک کرده باعث ایجاد مشکلات قلبی شود. گذشته از این چندین نفر جان خود را بر اثر مسمومیت ایبوگین از دست داده‌اند.


موفقیت‌ها
پژوهشگران در سطح جهان به کاوش در مورد کاربردهای پزشکی بالقوه ایبوگین، مشخصاً کاربرد آن برای درمان اعتیاد و اختلالات نوروسایکیاتریک ادامه می‌دهند. هزاران مطالعه ترکیبات مختلف ایبوگین، کاربردهای بالقوه و اثربخشی آن را مورد بررسی قرار داده‌اند. در حال حاضر برزیل، آفریقای جنوبی، و نیو زیلند ایبوگین را به عنوان ماده دارویی که می‌توان از آن توسط متخصصان پزشکی صاحب صلاحیت استفاده کرد طبقه‌بندی کرده‌اند.
برخی تحقیقات عنوان می‌کند که ایبوگین به نوعی مسیرهای مرتبط به اعتیاد یا تقویت آنها را در سلول‌های مغزی تغییر می‌دهد. ایبوگین همچنین ممکن است در نواحی مغزی دخیل در اثرات رفتاری مواد مخدر اعتیادآور تأثیرگذار باشد.
روانگردان‌هایی مثل ایبوگین همچنین ممکن است گیرنده سروتونین HT2A (HTR2A) را فعال کنند. سروتونین یک هورمون مغز است که به بهبود خلق، احساس خوشبختی، و حس سلامت کمک می‌کند.
در یک مطالعه مربوط به سال 2014 در برزیل، محققان 75 نمونه را که پیشتر کانابیس، کوکائین، کراک، یا الکل مصرف می‌کردند گرد آوردند. نمونه‌هایی که فقط یک بار تحت درمان با ایبوگین قرار گرفتند خبر از اجتناب از مواد مخدر به مدت متوسط 5.5 ماه دادند. آنانی که چند بار درمان مزبور را گرفته بودند به طور میانگین 8.4 ماه از مواد مخدر دوری کردند.
"انجمن چندمنظوره برای مطالعات سایکدلیک" (MAPS) نیز به تأمین بودجه برای دو مطالعه مشاهده‌ای در سال 2017 که حامی کاربرد ایبوگین به عنوان درمانی برای اعتیاد به مواد مخدر بود کمک کرد.
در نخستین مورد از این مطالعات که در مکزیک انجام شد، استفاده از ایبوگین باعث بهبود علایم ترک مواد مخدر و کاهش مصرف بعدی مواد در افرادی شد که دیگر گزینه‌های درمانی در مورد آنان اثربخش نبود.
در مطالعه دیگری که در نیو زیلند انجام شد، پژوهشگران به این جمع‌بندی رسیدند که یک بار درمان با ایبوگین علایم ترک مخدرها را در افراد دچار وابستگی به مخدرها را به مدت 12 ماه کاهش داد. ایبوگین همچنین کمک کرد تا افراد مصرف مخدرها را متوقف کرده یا میزان این مصرف را کاهش دهند. به هر حال یک نفر در این مطالعه در طول درمان جان خود را از دست داد.
برخی محققان در حال حاضر سعی دارند تا ترکیبات سایکدلیک مثل ایبوگین را برای ایمن‌تر کردن آنها از طریق کاهش توانایی ایجاد توهم تنظیم کنند.
در سال 2012 "انستیتو ملی سوءمصرف مواد مخدر" 6.5 میلیون دلار برای توسعه یک ورسیون غیر روانگردان ایبوگین به نام 18-متیل‌اکسی‌کورانیدن (18-MC) اختصاص داد. در حال حاضز محققان فاز 1 انسانی آزمون بالینی 18-MC را کامل کرده و در تدارک انجام فاز دوم آزمون‌های بالینی هستند.


خطرات
DEA ایبوگین را در جدول 1 مواد تحت کنترل طبقه‌بندی کرده است. بر مبنای این طبقه‌بندی ایبوگین:
• در حال حاضر هیچ کاربرد پزشکی پذیرفته شده‌ای ندارد
• دچار فقدان شواهدی است که ایمن بودن مصرف آن را تحت نظارت پزشکی نشان دهد
• دارای ریسک بالایی برای سوءمصرف و اعتیاد است
• ممکن است ماده خطرناکی باشد
به علاوه در مورد ایبوگین خطر سمیت، احتمال بالقوه برای ایجاد فلج، تشنج و مرگ بر اثر نارسایی تنفسی یا نارسایی قلبی وجود دارد.
بر مبنای اعلام MAPS 30 نفر بر اثر خوردن ایبوگین در مطالعات علمی بررسی شده جان خود را از دست داده‌اند. در هر حال، این انجمن مدعی است که پژوهشگران توانسته‌اند از اغلب این گونه مرگ‌ها با رعایت موارد پیشگیری مثل غربالگری کامل در مورد اختلالات پزشکی، پایش سطوح الکترولیت و پایش مرگ قلبی پیشگیری کنند.


دیگر سایکدلیک‌ها در درمان اعتیاد
مطالعات برچسب باز و گزارش‌های شفاهی نیز از کاربرد داروهای سایکدلیک شامل اسید دی‌اتیلامید که حاوی ماده فعال پسیلوسیبین [سیلوسایبین] است، برای درمان اعتیاد حمایت کرده‌اند.
جامعه روان‌پزشکی چند سایکدلیک دیگر مثل موارد فهرست زیر را برای درمان اعتیاد پیشنهاد می‌دهد:
کتامین
• ایاهواسکا
• پیوته (مسکالین)
• جایگزین‌های ان-بنزیل فنیل‌الکیلامین‌ها
• ان،ان-د‌متیل‌تریپتامین
• کراتوم
• 3،4-متیل‌ندیوکسی‌مت‌آمفتامین
• سالیوا


خلاصه
ایبوگین در تحقیقات اولیه بسیار نویدبخش نشان داده اما DEA آن را به عنوان یک ماده خطرناک و غیر قانونی در ایالات متحد آمریکا طبقه‌بندی کرده است.
علت این طبقه‌بندی آن است که تحقیق بالینی بزرگ مقیاس کافی برای حمایت از اثربخشی یا ایمنی ایبوگین به عنوان درمان و تأیید چگونگی کاربرد دارویی آن وجود ندارد.
به هر حال، چنین به نظر می‌رسد که ایبوگین پتانسیل زیادی دارد و محققان مطالعه کاربردهای دارویی آن را ادامه می‌دهند و مطالعات بیشتر و بیشتری در حال ظهورند.
در شرایط کنونی این موضوع مهم است که به خاطر بسپریم مردم نباید ایبوگین را خریداری کرده یا بدون نظارت متخصص صاحب صلاحیت نسبت به مصرف آن اقدام کنند. این ماده غیر قانونی است و می‌تواند مرگ‌آفرین باشد./



روانگردان ایبوگئین [ایبوگین] و درمان اعتیاد
دکتر دبرا رز ویلسون، جنیفر هوایزن
ترجمه هامیک رادیان

Source:
Medical News Today
What to know about ibogaine treatment for addiction
Medically reviewed by Debra Rose Wilson, Ph.D., MSN, R.N., IBCLC, AHN-BC, CHT —
Written by Jennifer Huizen
On May 14, 2021

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

هپاتیت الکلی: علایم، درمان و دورنما

تأثیر فشار خون و ضربان قلب دوران نوجوانی بر سلامت روانی مردان در بزرگسالی

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.