دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

کما به ندرت بیش از چند هفته ادامه پیدا می‎کند. مردمی که برای زمانی طولانی‎تر در وضعیت ناهشیاری قرار می‎گیرند ممکن است وارد شرایطی شوند که زیر عنوان وضعیت نباتی دایمی شناخته می‎شود.

کما (کوما) وضعیتی از ناخودآگاهی یا عدم هشیاری درازمدت است که بر اثر طیفی از علل شامل صدمات تروماتیک سر، سکته مغزی، تومور مغزی، مسمومیت الکل یا مسمومیت ناشی از مواد مخدر یا حتی برخی بیماری‎های زیربنایی مثل دیابت یا بعضی عفونت‎ها ممکن است رخ دهد. کُما یکی از فوریت‎های پزشکی محسوب می‎شود. کُنش سریع برای حفظ زندگی و کارکرد مغز نیاز است. پزشکان در اغلب موارد برای تعیین علت کما در راستای تعیین بهترین درمان ممکن به طیفی از تست‎های خون و CT اسکن مغز روی می‎آورند. کما به ندرت بیش از چند هفته ادامه پیدا می‎کند. مردمی که برای زمانی طولانی‎تر در وضعیت ناهشیاری قرار می‎گیرند ممکن است وارد شرایطی شوند که زیر عنوان وضعیت نباتی دایمی شناخته می‎شود. بسته به علت بروز کما، مردمی که به مدت بیش از یک سال در وضعیت نباتی دایمی قرار می‎گیرند بسیار نامحتمل است که از وضعیت مزبور خارج گردند.

اطفال دمای بدن خود را سریع‎تر از بزرگسالان از دست می‎دهند، و در عین حال برای گرم شدن امکان لرزیدن برای آنها وجود ندارد.

هیپوترمی وضعیتی کُشنده است و وقتی بروز می‎کند که دمای بدن تا سطوحی ناایمن کاهش می‎یابد. نوزادان و مردمان مسن به ویژه در ریسک هیپوترمی قرار دارند. در شرایط نرمال و سالم، بدن دمای خود را در حدود 37 درجۀ سلسیوس حفظ می‎کند. اگر دمای محیط بیش از حد پایین بیاید یا اگر تولید گرما در بدن کاهش پیدا کند، دمای هستۀ بدن افت می‎کند و شرایط برای ایجاد هیپوترمی مهیا می‎شود. بنا به گزارش CDC در فاصلۀ سال‎های 2003 تا 2013 در حدود 13400 نفر در سطح ایالات متحد آمریکا جان خود را بر اثر هیپوترمی از دست دادند.

هماتوم اپیدورال یک فوریت پزشکی محسوب می‎شود. در صورت عدم درمان، فرد ممکن است حس خودآگاهی خویش را از دست بدهد، دچار عواقب درازمدت سلامت شود یا حتی بمیرد

صدمات سر نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. در برخی موارد شخص ممکن است دچار خونریزی داخلی اطراف مغز موسوم به هماتوم اپیدورال شود. در صورت عدم درمان، هماتوم اپیدورال می‎تواند کشنده باشد. این موضوع مهم است که فرد دچار آسیب ناشی از صدمه به سر این عوارض محتمل و نشانه‌های مربوط به آنها را بشناسد. علایم هماتوم اپیدورال ممکن است به سرعت و در فاصلۀ کمی پس از بروز صدمه بروز یابد یا اینکه به تدریج و در طول دوره‎ای چند ساعته رخ دهد. طول مدت توسعۀ علایم به شدت آسیب و سرعت پر شدن فضای میان مغز و جمجمه بر اثر خونریزی بستگی دارد.

هیپرپیرکسی با هیپوترمی تفاوت دارد، که اصطلاحی پزشکی برای افزایش کنترل نشدۀ دمای بدن بر اثر مقدار زیاد گرمای تولید شده در بدن است.

هیپرپیرکسی اصطلاحی برای تشریح تب بسیار شدید است. ملاک پزشکی برای هیپرپیرکسی هنگامی مصداق پیدا می‎کند که دمای بدن فرد به بیش از 106.7 درجه فارنهایت یا 41.5 درجه سانتی‎گراد رسیده باشد. برخی پزشکان این ارقام را برای اندازه‎گیری هیپرپیرکسی کاهش می‌دهند و افرادی را مشمول این وضعیت می‎دانند که دمای بدن آنها 106.1 درجه فارنهایت یا 41.1 درجۀ سانتی‎گراد یا بالاتر باشد. تب‎ها، شامل تب‎های بسیار بالا، به خودی خود بیماری یا علت بیماری محسوب نمی‎شوند. در عوض، آنها علامتی از مشکلات دیگر مثل عفونت یا آسیب دیدگی هستند. اغلب تب‌ها بر اثر عفونت‎های ویروسی یا میکربی رخ می‎دهند. به هر جهت، در هیپرپیرکسی، موضوع همیشه چنین نیست.

تزریق اپی‎نفرین درمان اولیۀ مردم دچار آنافیلاکسی محسوب می‎شود.

شوک آنافیلاکتیک یک اختلال خطرناک و بالقوه کشنده است که بر اثر واکنش آلرژیک ایجاد می‎شود. بسیاری از مردم اصطلاحات آنافیلاکسی و شوک آنافیلاکتیک را به یک معنی به کار می‎برند. به هر جهت، شوک آنافیلاکتیک یک عارضۀ آنافیلاکسی است و وقتی بروز می‎کند که فشار خون دچار افت شدید شده و سیستم گردش خون دچار مشکل می‎شود. آلرژی هنگامی بروز می‎کند که سیستم ایمنی فرد نسبت به یک مادۀ بی‌ضرر موسوم به آلرژن (آلرژی‎زا) واکنش بیش از حد نشان می‏‌دهد. این واکنش باعث می‎شود تا بدن موادی شیمیایی ترشح کند که به تحریک‌پذیری و دیگر علایم منجر می‌گردد. به طور معمول واکنش‎های آلرژیک خفیف هستند، و سبب بروز مواردی نظیر راش یا آبریزش بینی می‎شوند. وقتی سیستم ایمنی کسی به شکلی چشمگیر نسبت به یک مادۀ آلرژی‎زا واکنش نشان می‎دهد، ممکن است موادی شیمیایی آزاد نماید که بر چند سیستم مختلف در بدن تأثیر منفی می‎گذارند. 

خونریزی داخلی یکی از علل پیشتاز مسبب مرگ و میر مرتبط به آسیب‎دیدگی در سطح جهان محسوب می‎شود.

خونریزی داخلی که زیر عنوان هموراژ نیز شناخته می‎شود، به معنی خونریزی در داخل بدن بر اثر آسیب دیدن رگ‎های خونی است. هموراژهای خیلی کوچک، مثل پارگی رگ‌های کوچک خونی در نزدیکی سطح پوست، شایع است و معمولاً فقط به ایجاد لکه‎های ریز خون یا کبودی‌های کوچک منجر می‎شود. اما خونریزی‎های بزرگ‎تر و غیر قابل کنترل کشنده هستند و یکی از علل اصلی ایجاد مرگ و میر در سطح جهان محسوب می‎شوند. هموراژ یک اختلال خودبسنده یا برای خود نیست، بدین معنی که بروز آن وابسته به یک علت زیربنایی است. شایع‎ترین علت ایجاد آن وجود یک جراحت یا آسیب‌دیدگی تروماتیک است.

شایع‎ترین علت بروز هموتوراکس صدمات تروماتیک وارد شده به قفسۀ سینه مانند صدمۀ وارد شده به یک دندۀ شکسته یا مصدومیت منجر به جراحت ناشی از تصادف اتومبیل است.

پی بردن به هموتوراکس یا وجود خون در قفسۀ سینه می‏‌تواند تشخیص هراس‎آوری باشد. بسیاری از موارد هموتوراکس ناشی از جراحت و صدمه است و باید به سرعت با آنها مقابله کرد. چند علت متمایز و علایم ویژۀ دیگر نیز هست که می‎توانند به دکترها در شناسایی و درمان سریع هموتوراکس کمک کند. شایع‎ترین علت بروز هموتوراکس صدمات تروماتیک وارد شده به قفسۀ سینه مانند صدمۀ وارد شده به یک دندۀ شکسته یا مصدومیت منجر به جراحت ناشی از تصادف اتومبیل است. درمان موارد جدی هموتوراکس شامل پایدار کردن شرایط حیاتی بیمار در صورت وجود صدمه، خارج کردن کل خون جمع شده در قفسۀ سینه و متوقف کردن منبع ایجاد خونریزی است.