دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مردم ساکن کشورهای واقع در منطقه خاور میانه و شرق آسیا، شامل ترکیه، ایران، ژاپن و چین، بیشتر به بیماری بهجت مبتلاء می‌شوند

مقالات سیستم ایمنی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم بیماری بهجت
• چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم
• علل بیماری بهجت
• ریسک فاکتورهای بیماری بهجت
• عوارض بیماری بهجت
• تشخیص بیماری بهجت
• درمان بیماری بهجت



بیماری بهجت که به نام سندرم بهجت نیز شناخته می‌شود اختلال نادری است که باعث التهاب رگ‌های خونی در سراسر بدن می‌شود.
این بیماری می‌تواند باعث ایجاد شمار زیادی علایم و نشانه شود که در ابتدا بی‌ارتباط با هم به نظر می‌رسند. این علایم زخم‌های دهان، التهاب چشم، راش‌ها ضایعات پوستی و زخم‌های تناسلی را شامل می‌شوند.
درمان بیماری بهجت شامل مصرف برخی داروها برای کاهش نشانه‌ها و علایم بیماری و پیشگیری از عوارض جدی مثل کوری است.

علایم بیماری بهجت
علایم بیماری بهجت از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است و علایم ممکن است به مرور زمان پنهان و پیدا شده یا شدت آنها تغییر کند. نشانه‌ها و علایم بیماری به محل ابتلاء بدن بستگی دارد.
نقاطی که عموماً درگیر بیماری بهجت می‌شوند عبارتند از:
• دهان. زخم‌های دردناک دهان که شبیه به زخم شانکر هستند شایع‌ترین نشانه‌های بیماری بهجت به شمار می‌روند. این زخم‌ها به شکل ضایعات برجسته و گرد در دهان که سریعاً به اولسرهای دردناک تبدیل می‌شوند آغاز می‌گردند. این زخم‌ها معمولاً در طول یک تا سه هفته بهبود می‌یابند، اگرچه امکان برگشت آنها وجود دارد.
• پوست. برخی مردم دچار زخم‌های شبه آکنه می‌شوند. دیگر بیماران به نودول‌های قرمز رنگ، برآمده و حساس به ویژه روی پاها مبتلاء می‌گردند.
• ناحیه تناسلی. زخم‌های قرمز و باز ممکن است روی کیسه بیضه مردان یا مادگی (فرج) زنان بروز کند. این زخم‌ها معمولاً دردناکند و می‌توانند جای زخم ایجاد کنند.
چشم. التهاب چشم (یووئیت) باعث ایجاد سرخی، درد و تاری دید می‌شود که معمولاً هر دو چشم را درگیر می‌کند. در مردم دچار بیماری بهجت این وضعیت ممکن است حالت متناوب داشته باشد.
• مفصل. ورم و درد مفصل اغلب مردم دچار بیماری بهجت را درگیر می‌کند. احتمال درگیر شدن مچ پا، آرنج و مچ دست نیز وجود دارد. نشانه‌ها و علایم ممکن است از 1 تا 3 هفته ادامه یافته و سپس خود به خود برطرف شوند.
• عروق خونی. التهاب وریدها و شریان‌ها می‌تواند باعث ایجاد سرخی، درد و ورم دست و پا شده به بروز لخته خون منجر گردد. التهاب در شریان‌های بزرگ می‌تواند به عوارضی مثل آنوریسم و باریک شدن یا انسداد رگ بینجامد.
• سیستم گوارش. طیفی از علایم و نشانه‌ها شامل درد شکم، اسهال و خونریزی ممکن است در دستگاه گوارش ایجاد شود.
• مغز. التهاب مغز و سیستم عصبی می‌تواند به سردرد، تب، سرآسیمگی، ضعف تعادل یا استروک منجر شود.


بیماری بهجت، التهاب رگ‌های خونی، یووئیت، واسکولیت، تست پاترژی، کولچیسین ، کورتیکوستروئید، استئوپوروزیس، ازاتیوپرین، سیکلوسپورین، سیکلوسفامید، اینترفرون آلفا-2b، عامل نکروز دهنده تومور ، اینفلکسیمب، ادالیمومب
بیماری بهجت، التهاب رگ‌های خونی، یووئیت، واسکولیت، تست پاترژی، کولچیسین ، کورتیکوستروئید، استئوپوروزیس، ازاتیوپرین، سیکلوسپورین، سیکلوسفامید، اینترفرون آلفا-2b، عامل نکروز دهنده تومور ، اینفلکسیمب، ادالیمومب
بیماری بهجت، التهاب رگ‌های خونی، یووئیت، واسکولیت، تست پاترژی، کولچیسین ، کورتیکوستروئید، استئوپوروزیس، ازاتیوپرین، سیکلوسپورین، سیکلوسفامید، اینترفرون آلفا-2b، عامل نکروز دهنده تومور ، اینفلکسیمب، ادالیمومب


چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجه شدن با هر گونه نشانه و علایم غیر معمول که نشانگر بیماری بهجت باشد مردم باید به پزشک مراجعه کنند. اگر کسی مبتلاء به این بیماری تشخیص داده شود در صورت مشاهده علایم و نشانه‌های جدید باید به پزشک مراجعه کند.

علل بیماری بهجت
بیماری بهجت یک بیماری خودایمنی تلقی می‌شود، که بدین معنی است که سیستم ایمنی به اشتباه به برخی از سلول‌های سالم بدن حمله می‌کند. محتمل است که ژنتیک و عوامل زیست محیطی در این بیماری نقش داشته باشند.
نشانه‌ها و علایم بیماری بهجت نتیجه التهاب رگ‌های خونی (واسکولیت) تلقی می‌شوند. این بیماری می‌تواند شریان‌ها و وریدهای بزرگ و کوچک را درگیر کرده به تمامی رگ‌های کل بدن آسیب برساند.
چندین ژن مرتبط به این بیماری مشخص شده‌اند. برخی پژوهشگران معتقدند که در مردم دارای برخی ژن‌ها که آنان را در برابر بیماری بهجت آسیب‌پذیر می‌کند، یک ویروس یا باکتری می‌تواند محرک بیماری باشد.

ریسک فاکتورهای بیماری بهجت
عوامل افزایش دهنده خطر ابتلاء به بیماری بهجت عبارتند از:
• سن. بیماری بهجت عموماً زنان و مردان را در سال‌های 20 و 30 زندگی مبتلاء می‌کند اگرچه احتمال بروز آن در کودکان و افراد پیر نیز وجود دارد.
• محل زندگی. مردم ساکن کشورهای واقع در منطقه خاور میانه و شرق آسیا، شامل ترکیه، ایران، ژاپن و چین، بیشتر محتمل است که دچار بیماری بهجت شوند.
• جنسیت. در حالی که بیماری بهجت هم مردان و هم زنان را درگیر می‌کند، به طور معمول شدت آن در مردان بیشتر است.
• ژن‌ها. داشتن برخی ژن‌ها احتمال ابتلاء به بیماری بهجت را افزایش می‌دهد.

عوارض بیماری بهجت
عوارض بیماری بهجت به نشانه‌ها و علایم مبتلابه بیمار بستگی دارد. برای مثال عدم درمان یووئیت می‌تواند به کاهش بینایی یا کوری منجر شود. مردم دچار نشانه‌ها و علایم چشمی بیماری بهجت نیاز است تا منظماً توسط چشم‌پزشک معاینه شوند زیرا درمان می‌تواند به پیشگیری از عوارض مورد اشاره کمک کند.

تشخیص بیماری بهجت
هیچ تستی نمی‌تواند باعث تشخیص بیماری بهجت شود، بنابراین پزشکان مقدمتاً به علایم و نشانه‌ها تکیه می‌کنند. از آنجا که تقریباً تمامی مبتلایان به بیماری بهجت دچار زخم‌های دهان می‌شوند، وجود زخم‌هایی که دستکم 3 بار در طول 12 ماه برگشت می‌کنند عموماً برای تشخیص بیماری بهجت ضروری محسوب می‌شود. به علاوه تشخیص بیماری بهجت نیاز به وجود دستکم دو نشانه مکمل شامل موارد زیر دارد:
• زخم‌های تناسلی برگشت کننده
• التهاب چشم
• زخم‌های پوستی
تست‌های مورد استفاده شامل موارد زیرند:
• آزمایش خون یا دیگر تست‌های آزمایشگاهی برای از تشخیص خارج کردن اختلالات دیگر.
• تست پاترژی، که در آن پزشک یک سوزن استریل را به داخل پوست فرو می‌برد و ناحیه سوزن خورده را یک یا دو روز بعد بررسی می‌کند. اگر تست مثبت باشد یک برآمدگی قرمز رنگ کوچک زیر پوست و در محل ورود سوزن ایجاد خواهد شد. این وضعیت نشان دهنده واکنش افراطی سیستم ایمنی به یک جراحت خفیف است.

درمان بیماری بهجت
بیماری بهجت هیچ علاجی ندارد. اگر کسی دچار اشکال خفیف این بیماری باشد پزشک می‌تواند داروهایی را برای کنترل درد و التهاب موارد عود بیماری توصیه کند. بیمار ممکن است در فواصل میان دوره‌های عود بیماری نیازی به مصرف دارو نداشته باشد.
در موارد شدید بیماری پزشک داروهایی را برای کنترل بیماری بهجت در سراسر بدن در کنار داروهایی برای عود بیماری تجویز می‌کند.

درمان بیماری بهجت در مورد علایم و نشانه‌های مبتلابه بیمار مشخص
داروهای کنترل نشانه‌ها و علایم عود بیماری می‌تواند موارد زیر را شامل باشد:
• پمادها، کرم‌های و ژل‌های پوستی. داروهای کورتیکوستروئیدی موضعی می‌توانند التهاب و درد ناحیه تناسلی و پوست را کاهش دهند.
• آبکشی دهان. استفاده از دهانشویه‌های مخصوص حاوی کورتیکوستروئیدها و دیگر عامل‌های درمانی می‌تواند باعث کاهش درد و زخم دهان شود.
• قطره‌های چشمی. قطره‌های چشمی حاوی کورتیکوستروئیدها یا دیگر داروهای ضد التهاب می‌توانند سرخی چشم‌ها را در صورت خفیف بودن التهاب کاهش دهند.

داروهای سیستمیک برای بیماری بهجت
اگر داروهای موضعی کارآیی نداشته باشند، پزشک ممکن است دارویی به نام کولچیسین (کولکریس، میتیگیر) را برای مورد زخم‌های تناسلی و دهانی برگشت کننده توصیه کند. این دارو همچنین برای برای بهبود ورم مفصل نیز مفید است.
موارد شدید بیماری بهجت نیاز به درمان برای کنترل صدمات ناشی از بیماری در فواصل بین موارد عود آن دارد. اگر کسی به مواد متوسط یا شدید این بیماری مبتلاء باشد آنگاه احتمال تجویز موارد زیر از سوی پزشک مطرح است:
• کورتیکوستروئید برای کنترل التهاب. کورتیکوستروئیدهایی مثل پردنیزون، برای کاهش التهاب ناشی از بیماری مورد بحث به کار می‌روند. پزشکان اغلب این داروها را به همراه برخی داروهای دیگر برای سرکوب فعالیت سیستم ایمنی تجویز می‌کنند.
عوارض جانبی کورتیکوستروئیدها شامل افزایش وزن، سوزش سر دل مداوم، افزایش فشار خون و پوکی استخوان (استئوپوروزیس) است.
• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی. از التهاب همراه بیماری بهجت می‌توان با استفاده از داروهایی که مانع از حمله سیستم ایمنی به بافت‌های سالم می‌شوند پیشگیری کرد. این داروها شامل ازاتیوپرین (ازاسان، آیموران)، سیکلوسپورین (جنگراف، نیورال، سندایمیون) و سیکلوسفامید است. این داروها می‌توانند خطر عفونت را افزایش دهند. دیگر عوارض جانبی محتمل شامل مشکلات کبد و کلیه، کاهش تعداد سلول‌های خون، و بالا رفتن فشار خون است.
• داروهای دگرگون کننده پاسخ ایمنی. اینترفرون آلفا-2b (اینترون A) فعالیت سیستم ایمنی را در کنترل التهاب تنظیم می‌کند. این دارو را می‌توان به تنهایی یا همراه داروهای دیگر برای کنترل زخم‌های پوستی، درد مفصل و التهاب چشم در مورد مردم دچار بیماری بهجت مورد استفاده قرار داد. عوارض جانبی شامل علایم و نشانه‌های شبه آنفولانزا مثل درد عضله و خستگی مفرط است.
داروهای بلوک کننده ماده‌ای به نام عامل نکروز دهنده تومور (TNF) در درمان برخی نشانه‌ها و علایم بیماری بهجت در مردم دچار علایم شدیدتر یا مقاوم مؤثرند. مثال‌هایی در این مورد شامل اینفلکسیمب (رمیکاد) و ادالیمومب (هومیرا) است. عوارض جانبی می‌تواند سردرد، راش پوستی و افزایش خطر عفونت را شامل شود./


مایو کلینیک
• ترجمۀ فرهنگ راد


Source:
Mayo Clinic
Behcet's disease
March 07, 2019



توضیح مهرین – اخبار سلامت در مورد تاریخچه بیماری بهجت
نخستین توصیف رسمی برای علایم بیماری بهجت توسط اچ. پلانر / H. Planner و اف.رمینووسکی / F. Remenovsky ارائه و در سال 1922 میلادی در "آرشیو درماتولوژی و سیفلیس" منتشر شد. این بیماری نام خود را از هولوسی بهجت / (تولد در 1889 و مرگ در 1948) Hulusi Behçet، متخصص پوست و دانشمند ترک گرفته است که نخستین کسی بود که در سال 1924 سه علامت اصلی این بیماری را در یکی از بیماران خود شناسایی و در تحقیق خود در مورد این بیماری که در سال 1936 در "ژورنال پوست و بیماری‌های آمیزشی" منتشر شد، گزارش کرد. نام موربوس بهجت به شکل رسمی در "کنگره بین‌المللی درماتولوژی" که به سال 1947 در ژنو برگزار شد برای این بیماری تعیین گشت. علایم این بیماری توسط هیپوکراتس (بقراط) در قرن پنجم پیش از میلاد در اثر او به نام اپیدمیون (کتاب 3، مورد 7) توصیف شده است.
برخی منابع به خاطر کار انجام شده از سوی بندیکتوس آدامانتیادس / Benediktos Adamantiades از اصطلاح"سندرم آدامانتیادس" یا "سندرم آدامانتیادس-بهجت" برای نامیدن این بیماری استفاده می‌کنند. به هر حال نام این بیماری در استاندارد WHO/ICD10 "بیماری بهجت" ذکر شده است./

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

دکتر فریدون علا: انگیزه‎ای بالاتر از عشق نیست!

افزایش میزان بیلی‎روبین: علایم و آزمایش‎ها

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.