دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تشخیص لوپوس دشوار است زیرا علایم و نشانه‎های بیماری از فردی به فرد دیگر به شکل قابل ملاحظه‏‌ای متفاوتند.

مقالات سیستم ایمنی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان

لوپوس یک بیماری خودایمنی سیستمیک است، و هنگامی ایجاد می‎شود که سیستم ایمنی بدن به بافت‌ها و دستگاه‌های خود حمله می‎کند. التهاب ایجاد شده توسط لوپوس می‌‏تواند به سیستم‎های مختلفی در بدن شامل مفاصل، پوست، کلیه‎ها، سلول‎های خون، مغز، قلب و ریه‎ها آسیب برساند.
تشخیص لوپوس ممکن است دشوار باشد زیرا نشانه‎ها و علایم آن اغلب با ناخوشی‎های دیگری همپوشانی دارند. متمایزترین نشانه لوپوس یک راش پوستی شبیه به بال پروانه است که روی دو گونه ظاهر می‎شود و آن نیز در تمامی موارد این بیماری بروز نمی‎کند.
برخی از مردم با زمینه‌ای متمایل به ابتلاء به لوپوس به دنیا می‎آیند که این زمینه ممکن است بر اثر برخی عفونت‎ها، بعضی داروها یا حتی نور آفتاب تحریک گردد. در حالی که هم‏‌اکنون علاج قطعی برای لوپوس وجود ندارد درمان‎هایی برای کنترل علایم بیماری مزبور در دسترس است.

[مطالب این مقاله:]
• علایم لوپوس
• علل لوپوس
• تشخیص لوپوس
• درمان لوپوس

علایم لوپوس
هیچ دو موردی از لوپوس به طور دقیق مشابه هم نیستند. نشانه‎ها و علایم بیماری ممکن است به شکل ناگهانی بروز نمایند یا به کُندی شکل بگیرند، ممکن است خفیف یا شدید بوده و نیز امکان دارد که علایم و نشانه‎های مزبور موقتی یا دایمی باشند. اغلب مردم دچار لوپوس مبتلاء به نوع خفیف بیماری هستند که در آن با دوره‎های عود بیماری مواجه می‎شوند که در آنها علایم و نشانه‎ها برای مدتی رو به تشدید می‎روند و سپس بهبود یافته یا برای مدتی به طور کامل ناپدید می‎شوند.
نشانه‎ها و علایم مبتلابه بیمار به این موضوع بستگی دارد که کدام سیستم‎ها در بدن مورد حمله بیماری قرار گرفته‎اند. شایع‎ترین نشانه‎ها و علایم بیماری لوپوس شامل موارد زیر است:
خستگی مفرط
تب
درد، خشکی، و ورم مفصل
• راش پروانه‎ای شکل روی صورت که گونه‎ها را پوشانده و از روی بینی می‌گذرد یا بروز راش‌هایی در دیگر نقاط بدن
• ضایعات پوستی که در معرض نور آفتاب بروز کرده یا تشدید می‎شوند (حساسیت به نور)
• انگشتان دست و پا که در صورت قرار گرفتن در معرض هوای سرد یا در طول دوره‎های استرس به رنگ سفید یا آبی گرایش پیدا می‎کنند (پدیده رینو)
تنگی نفس
درد قفسه سینه
خشکی چشم
سردرد، گیجی، و کاهش حافظه

علل لوپوس
لوپوس هنگامی ایجاد می‎شود که سیستم ایمنی به بافت‎های سالم بدن حمله می‎کند (بیماری خودایمنی). این احتمال وجود دارد که لوپوس بر اثر ترکیبی از عوامل ژنتیکی و زیست‎محیطی بروز کند.
چنین به نظر می‎رسد که مردم دارای پیش‎زمینه ارثی برای لوپوس ممکن است وقتی در تماس با برخی چیزهای محرک لوپوس در محیط قرار می‎گیرند دچار این بیماری ‎شوند. به هر حال علت لوپوس در اغلب موارد ناشناخته است. برخی محرک‎های بالقوه در این مورد عبارتند از:
• نور آفتاب. قرار گرفتن در معرض نور آفتاب باعث بروز ضایعات پوستی لوپوس شده یا محرک ایجاد یک پاسخ داخلی در مردم آسیب‎پذیر نسبت به این بیماری می‎شود.
• عفونت‎ها. ابتلاء به یک عفونت می‏‌تواند نقطه آغاز لوپوس یا سبب عود آن در برخی از مردم باشد.
• داروها. برخی داروهای فشار خون، داروهای ضد تشنج و آنتی‎بیوتیک‎ها می‎توانند به عنوان محرک لوپوس عمل کنند. مردم مبتلاء به لوپوس ناشی از مصرف دارو هنگامی که از ادامۀ مصرف داروی مورد اشاره خودداری می‎کنند به طور معمول بهتر می‎شوند. در موارد نادر این احتمال وجود دارد که علایم حتی علی‎رغم قطع مصرف دارو ادامه پیدا کنند.

ریسک فاکتورهای لوپوس
عوامل موجب افزایش ریسک لوپوس عبارتند از:
• جنس. لوپوس در زنان بیشتر شایع است
• سن. اگرچه این بیماری مردم را در تمامی سنین مبتلاء می‎کند، بیشترین شیوع آن در افراد 15 تا 45 ساله دیده می‎شود.
• نژاد و قومیت. لوپوس در جمعیت‎های آفریقایی - آمریکایی، اسپانیایی تبارها و مردمان آسیایی - آمریکایی شیوع بیشتری دارد.

عوارض لوپوس
التهاب ایجاد شده توسط لوپوس می‏تواند به نواحی مختلفی در بدن شامل موارد زیر آسیب برساند:
• کلیه‎ها. لوپوس می‎تواند باعث ایجاد آسیب‎های شدید در کلیه‏‌ها شود و نارسایی کلیه یکی از علل اصلی بروز مرگ در بیماران مبتلاء به لوپوس است.
• مغز و سیستم عصبی مرکزی. اگر مغز تحت تأثیر لوپوس قرار گیرد، بیمار ممکن است دچار سردرد، گیجی، تغییرات رفتاری، مشکلات بینایی، و حتی استروک یا تشنج شود. بسیاری از مردم مبتلاء به لوپوس دچار مشکلات حافظه می‎شوند و ممکن است برای بیان افکار خود دچار مشکل گردند.
• خون و رگ‎های خونی. لوپوس ممکن است باعث ایجاد مشکلات مربوط به خون شامل آنمی و افزایش خطر خونریزی یا لخته شدن خون گردد. لوپوس در عین حال می‎تواند مسبب التهاب رگ‎های خونی (واسکولیت) باشد.
• ریه‎ها. ابتلاء به لوپوس باعث افزایش ریسک ابتلاء به التهاب جدار حفره میان قفسه سینه (پلورزی) می‎شود، که می‎تواند باعث دردناک شدن عمل تنفس گردد. خونریزی درون ریه‎ها و پنومونی نیز محتمل است.
• قلب. لوپوس مــی‎تواند باعث ایجاد التهاب در عضله قلب، و شریان‎های غشاء قلب (پریکاردیت) شود. خطر بروز بیماری قلبی عروقی و حمله قلبی نیز در شرایط ابتلاء به لوپوس به شکل قابل ملاحظه‎ای افزایش می‎یابد.

دیگر انواع عوارض لوپوس
لوپوس می‎تواند خطر ابتلاء به موارد زیر را افزایش دهد:
• عفونت. مردم مبتلاء به لوپوس در برابر انواع عفونت آسیب‌پذیرتر هستند زیرا هم خود بیماری و هم درمان‎های آن باعث تضعیف سیستم ایمنی می‎شوند.
سرطان. چنین به نظر می‎رسد که ابتلاء به لوپوس ریسک ابتلاء به سرطان را افزایش می‎دهد. در هر حال میزان این ریسک ناچیز است.
• مرگ بافت استخوانی (نکروز اواسکولار). این اختلال هنگامـی رخ می‎دهد که جریان خون به استخوان دچار مشکل می‎شود، و اغلب به ایجاد شکستگی‎های کوچک در استخوان منجر شده و در نهایت به فروپاشی استخوان می‎انجامد.
• عوارض بارداری. زنان دچار لوپوس در معرض ریسک بالاتری برای سقط جنین ناخواسته قرار دارند. لوپوس ریسک فشار خون بالا (هیپرتانسیون) در طول بارداری (پره‎اکلامپسی) و زایمان زودرس را افزایش می‎دهد. برای کاهش ریسک این عوارض پزشکان اغلب توصیه می‎کنند که زنان باردار شدن را تا حداقل شش ماه پس از کنترل علایم بیماری به تعویق بیندازند.

تشخیص لوپوس
تشخیص لوپوس دشوار است زیرا علایم و نشانه‎های بیماری از فردی به فرد دیگر به شکل قابل ملاحظه‏‌ای متفاوتند. نشانه‎ها و علایم لوپوس ممکن است به مرور زمان تغییر کنند و با موارد مربوط به بسیاری از دیگر بیماری‎ها همپوشانی داشته باشند.
هیچ تست منفردی قادر به تشخیص لوپوس نیست. ترکیبی از تست‎های خون و ادرار، نشانه‎ها و علایم، و یافته‎های معاینه بالینی می‏توانند به تشخیص منجر شوند.

تست‎های آزمایشگاهی
تست‏‌های خون و ادرار برای تشخیص لوپوس عبارتند از:
• شمارش کامل خون. این تست تعداد گلبـول‎های قرمز خون، سلول‎های سفید خون و پلاکت‎ها و همچنین مقدار هموگلوبین را اندازه‎گیری می‏کند. نتایج ممکن است نشان دهندۀ آنمی باشند، که اغلب در لوپوس بروز می‎کند. کاهش تعداد سلول سفید خون و پلاکت‎ها نیز در لوپوس امکان بروز دارد.
• نرخ رسوب‎گذاری اریتروسیت. این تست خون نرخ رسوب سلول‎های قرمز خون را در قعر یک لوله آزمایش در طول یک ساعت معین می‎کند. نرخ رسوب بالاتر از میزان نرمال نشان دهندۀ وجود یک بیماری سیستمیک مثل لوپوس است. نرخ رسوب‎گذاری تستی اختصاصی برای هیچ نوع بیماری نیست. این نرخ ممکن است بر اثر ابتلاء فرد به لوپوس، عفونت، اختلالات التهابی دیگر یا سرطان افزایش یابد.
• ارزیابی کلیه و کبد. تست‎های خون می‎توانند میزان درستی کارکرد کلیه‎ها و کبد را تعیین کنند. لوپوس قادر است تا به این دستگاه‎های بدن آسیب برساند.
• آنالیز ادرار. بررسی یک نمونه ادرار ممکن است نشان دهندۀ افزایش میزان پروتئین یا سلول‎های قرمز خون در ادرار باشد، که در صورت آسیب زدن لوپوس به کلیه‎ها ایجاد می‎شوند.
• تست آنتی‎بادی ضد هسته‌ای (ANA). مثبت بودن تست وجود این آنتی‎بـادی‌‏های تولید شده توسط سیستم ایمنی نشان دهندۀ تحریک شدن سیستم ایمنی است. اگرچه مردم دچار لوپوس دارای تست ANA مثبت هستند، اغلب مردم دارای نتیجۀ مثبت در این تست مبتلاء به لوپوس نیستند. اگر تست ANA در کسی مثبت باشد دکتر ممکن است انجام تست آنتی‎بادی اختصاصی‎تری را توصیه کند.

تست‌های تصویربرداری
اگر دکتر ظن به آسیب دیدن ریه یا قلب توسط لوپوس را داشته باشد احتمال استفاده از تست‎های زیر وجود دارد:
• عکسبرداری اشعه X. یک تصویر از قفسه سینه می‎تواند سایه‎های غیر نرمال را آشکار کند که نشان دهندۀ وجود مایع یا التهاب در ریه‎ها هستند.
• اکوکاردیوگرام. این تست از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر در زمان واقعی از قلب در حال تپش استفاده می‎کند. تست مزبور برای بررسی مشکلات مربوط به دریچه‌ها و دیگر قسمت‎های دیگر قلب استفاده می‎شود.

بیوپسی
لوپوس می‎تواند به کلیه‎ها به روش‎های مختلفی آسیب برساند و درمان‎های این مشکلات متفاوت بوده به نوع آسیبی بستگی دارند که بروز می‎یابد. در برخی موارد انجام بیوپسی ریه برای تعیین علت مشکل و بهترین درمان برای آن ضروری است. نمونه مورد نیاز را می‎توان با استفاده از یک سوزن مخصوص یا از طریق ایجاد یک برش کوچک جراحی تهیه کرد.
بیوپسی پوست در مواردی که لوپوس به پوست آسیب می‎زند مورد استفاده قرار می‎گیرد.

درمان لوپوس
درمان لوپوس به نشانه‎ها و علایم مبتلابه بیمار بستگی دارد. تعیین اینکه آیا نشانه‎ها و علایم باید درمان شوند و کدام داروها را باید در این مورد استفاده کرد مبحث دقیقی است که باید در مورد فواید و خطرات آن با پزشک مشورت شود.
از آنجا که علایم و نشانه‎های لوپوس عود کرده و فروکش می‎نمایند خود بیمار و پزشک وی ممکن است به این نتیجه برسند که نیاز به اعمال تغییراتی در نوع و دوز داروهای مصرفی وجود دارد. داروهایی که بیشترین کاربرد را در کنترل لوپوس دارند عبارتند از:
داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDs). داروهای غیر نسخه‌ای مثل ناپروکسن سدیم و ایبوپروفن را می‎توان برای درمان درد، ورم و تب همراه لوپوس مورد استفاده قرار داد. داروهای قوی‎تری از این گروه دارویی از طریق تجویز پزشک در دسترسند. عوارض جانبی داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی شامل خونریزی معده، مشکلات کلیه و افزایش خطر بروز مشکلات قلبی است.
• داروهای ضد مالاریا. داروهایی مثل هیدروکسی‌کلروکوئین که برای درمان مالاریا به کار می‎روند، بر سیستم ایمنی تأثیر می‎گذارند و می‏توانند به کاهش خطر عود لوپوس کمک کنند. عوارض جانبی این داروها شامل آشوب معده و در موارد بسیار نادر آسیب دیدن شبکیه چشم است. در هنگام استفاده از این داروها معاینه منظم چشم توصیه می‎شود.
• کورتیکوستروئیدها. پردنیزون و دیگر انواع کورتیکوستروئیدها می‌‏توانند در مهار التهاب ناشی از لوپوس مورد استفاده قرار گیرند. دوزهای بالای داروهای استروئیدی مثل متیل‎پردنیزولون اغلب برای کنترل بیماری‎های جدی درگیر کننده مغز و کلیه‎ها به کار می‎روند. عوارض جانبی این داروها شامل افزایش وزن، به سادگی کبود شدن بدن، پوکی استخوان (استئوپوروزیس)، افزایش فشار خون، دیابت و افزایش خطر بروز عفونت است. خطر عوارض جانبی کورتیکوستروئیدها با افزایش دوز مصرف این داروها و زمان مصرف آنها افزایش پیدا می‎کند.
• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی. داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی می‎توانند در برخی موارد جدی لوپوس مفید باشند. مثال‎هایی در این مورد شامل آزاتیوپرین، میوکوفنولات موفتیل و متوتریکسات است. عوارض جانبی بالقوه این داروها شامل افزایش خطر بروز عفونت، آسیب دیدن کبد، کاهش توان باروری و افزایش حطر ایجاد سرطان است.
• داروهای بیولوژیک. نوع متفاوتی از دارو یعنی بلیمومب که از طریق داخل وریدی تجویز می‎شود نیز باعث کاهش علایم لوپوس در برخی از مردم می‏گردد. عوارض جانبی این داروها شامل تهوع، استفراغ و انواع عفونت است. در موارد نادر تشدید افسردگی امکان بروز دارد.
• ریتوکسیمب می‎تواند در ماورد لوپوس مقاوم مفید باشد. عوارض جانبی این دارو واکنش آلرژیک به تزریق وریدی و انواع عفونت را شامل می‎شود.

طب جایگزین
برخی از اوقات مردم مبتلاء به لوپوس از طب جایگزین یا مکمل استفاده می‎کنند. در هر حال هیچ درمان جایگزینی وجود ندارد که به عنوان دگرگون کننده دوره بیماری لوپوس ظاهر شده باشد اگرچه برخی از این درمان‎ها می‏توانند در فروکش علایم لوپوس کمک کننده باشند.
مردم باید پیش از استفاده از این درمان‎ها با پزشک خود مشورت کنند. پزشک می‎تواند سود و زیان این درمان‎ها و احتمال بروز فعل و انفعال میان آنها و داروهای مورد استفاده برای لوپوس را برآورد کند.
درمان‎های جایگزین و مکمل برای لوپوس شامل موارد زیر است:
• دی‎هیدرواپیاندروسترون (DHEA). مکمل‎های حاوی این هورمون می‌‏توانند در رفع خستگی مفرط و درد عضلانی کمک کنند. داروی مزبور در زنان به آکنه منجر می‎شود.
• روغن ماهی. مکمل روغن ماهی حاوی اسید چرب امگا - 3 است که می‎تواند در مورد برخی مبتلایان به لوپوس مفید باشد. مطالعات اولیه نویدبخش نشان داده‎اند اگرچه به تحقیق بیشتری در این مورد نیاز است. اثرات جانبی مکمل‎های روغن ماهی می‎تواند شامل تهوع، آروغ زدن و متصاعد شدن بوی ماهی از دهان باشد.
طب سوزنی. این درمان می‌تواند در برطرف کردن درد ناشی از لوپوس مفید باشد.

Source:
Lupus
Mayo Clinic
Oct. 25, 2017 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

الکلیسم تحت تأثیر صدها ژن است

تحقیق تازه‌ای که در PLOS ژنتیک منتشر شده است پس از آشکار کردن صدها ژن که ممکن است اشتیاق به مصرف الکل را افزایش دهند، شواهدی دال بر تأثیر ژنتیک بر اعتیاد به الکل فراهم می‌آورد. اختلال مصرف الکل با داش

پیش‌بینی ریسک آلزایمر در 18 سالگی با محاسبات ژنتیک

محققان یک سیستم امتیازدهی ژنتیک را توسعه داده‌اند که می‌گویند می‌تواند ده‌ها سال پیش از بروز نشانگان آلزایمر بگوید کدام گروه از افراد بزرگسال در ریسک توسعة این بیماری قرار دارند.