دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

استروک چشم (یا سکتۀ "مغزی" چشم)، که به نام انسداد شریان شبکیه نیز شناخته می‌شود، بر اثر ایجاد لخته یا باریک شدن رگ‎های خونی شبکیه رخ می‎دهد

استروک چشم (یا سکته مغزی چشم)، که به نام انسداد شریان شبکیه نیز شناخته می‌شود، بر اثر ایجاد لخته یا باریک رگ‎های خونی شبکیه رخ می‎دهد. بر اثر این رویداد جریان خون در شبکیۀ چشم مختل می‎شود و در صورت عدم درمان می‎تواند سبب صدمه دیدن پایدار شبکیه و از دست رفتن بینایی گردد. چشم‎ همانند همۀ دستگاه‎های بدن، برای عملکرد خود به جریان خون غنی از اکسیژن نیاز دارد. چشم عصب‎ها و بافت‎های خاص خود را دارد که برای خلق تصویر بصری به مغز پیام می‎فرستند. یکی از حساس‎ترین این بافت‎ها شبکیه است که در قسمت پشت چشم قرار دارد. شبکیه نقشی حیاتی در ارسال پیام‎های بصری به مغز ایفا می‎کند، و دارای شریان‎ها و وریدهای کوچک و بزرگی است که خون به آنها وارد و از آنها خارج می‎شود.

اغلب موارد خونریزی داخل مغزی که ناگهان در کودکان بروز می‌کند ناشی از ناهنجاری‌های رگ‌های خونی است. دیگر علل محتمل شامل بیماری‌های خونی، تومورهای مغزی، سپتی‌سمی یا مصرف مواد مخدر است

خونریزی مغزی به بروز خونریزی در مغز اشاره دارد. این اختلال پزشکی به نام هموراژ اینتراکرانیال نیز شناخته می‌شود. مغز درون جمجمه محصور شده است. اگر هر گونه نشت خون درون جمجمه اتفاق بیفتد، مغز می‌تواند تحت فشار قرار گیرد و برخی نواحی آن آسیب ببیند. خونریزی ناشی از پارگی یا نشتی یک رگ خونی در مغز سکتة مغزی خونریزی دهنده نامیده می‌شود. در صورت ازدیاد میزان خونریزی، مغز ممکن است چنان کمپرس شود که رگ‌های غنی از اکسیژن نتوانند در بافت مغز جریان پیدا کنند. فقدان اکسیژن می‌تواند به تورم مغز که تحت عنوان ادم مغزی شناخته می‌شود، منجر گردد. تجمع خون به صورت یک توده زیر عنوان هماتوم شناخته می‌شود. فشار اضافی ایجاد شده بر اثر کاهش اکسیژن می‌تواند سبب مرگ سلول‌های مغزی شود. 

درمان سکتة مغزی به نوع سکته بستگی دارد. پزشکان می‌توانند سکتة ایسکمیک را با استفاده از دارویی به نام فعال کنندة پلاسمینوژن بافت (tPA) درمان کنند. اگر دارو چند ساعت پس از بروز اولین علایم داده شود، می‌تواند باعث درهم شکستن لخته و برقراری مجدد جریان خون شود.

آنوریسم مغزی تورم یا برآمدگی در شریان خون است که به طور بالقوه امکان پارگی یا ترکیدن آن وجود دارد. پارگی آنوریسم می‌تواند سبب بروز نوعی از سکتة مغزی شود که خونریری ساب‌اراکنوئید (خونریزی زیر عنکبوتیه) نامیده می‌شود. بر مبنای نظر کلینیک می‌فیلید فقط در‌ آمریکا حدود 5 درصد جمعیت هر ساله دچار آنوریسم ‌شده یا در آستانة ابتلاء به آن هستند. همة آنوریسم‌ها سبب سکتة مغزی نمی‌شوند و برعکس این موضوع نیز محتمل است. در هر حال، اگر فردی در خطر ترکیدگی آنوریسم قرار داشته باشد، در اغلب موارد برای پیشگیری از این عارضة بالقوه کشنده درمان مورد نیاز است.