دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خطر ابتلاء به ملانوم در مردم سنین زیر 40 سال و به ویژه در زنان، بیشتر است

مقالات سرطان
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم ملانوم
• چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم
• علل ملانوم
• ریسک فاکتورهای ملانوم
• پیشگیری از ملانوم
• تشخیص ملانوم
• مراحل ملانوم
• درمان ملانوم



ملانوما [ملانوم]، شایع‌ترین نوع سرطان پوست، در سلول‌های تولید کننده ملانین یا ملانوسیت‌ها ایجاد می‌شود. ملانین رنگدانه‌ای است که رنگ پوست را به آن می‌دهد. ملانوم در عین حال ممکن است در چشم و در موارد نادر در دستگاه‌های داخلی بدن مثل روده‌ها ایجاد شود.
علت دقیق ملانوما مشخص نیست، اما قرار گرفتن در معرض پرتوهای ماوراء بنفش نور آفتاب یا استفاده از چراغ‌ها و تخت‌های مخصوص برنزه کردن پوست خطر ایجاد این نوع سرطان پوست را افزایش می‌دهند. محدود کردن میزان قرارگیری در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) می‌تواند به کاهش این خطر کمک کند.
خطر ابتلاء به ملانوم چنین به نظر می‌رسد که در مردم سنین زیر 40 سال و به ویژه در زنان، بیشتر است. آگاهی از نشانه‌های هشدار دهنده سرطان پوست می‌تواند این اطمینان را ایجاد کند که تغییرات سرطانی پیش از گسترش سرطان کشف و درمان می‌شوند. در صورت تشخیص زودهنگام، ملانوم به طور کامل درمان می‌شود.

علایم ملانوم
ملانوماها می‌توانند در هر نقطه از بدن ایجاد شوند. بیشترین شیوع آنها مربوط به نقاطی از بدن مثل پشت، پاها، دست‌ها و صورت است که در معرض تابش نور آفتاب قرار دارند.
ملانوماها در عین حال ممکن است در آن نواحی از بدن مثل روی پا، کف دست، یا دست‌ها و بستر ناخن‌ها که چندان تحت تابش آفتاب قرار نمی‌گیرند ایجاد گردد. ملانوماهای پنهان در مردم تیره-پوست شایع‌تر است.
نشانه‌ها و علایم اولیه ملانوم شامل موارد زیر است:
• بروز تغییر در خال‌های از پیش موجود
• ایجاد توده‌های پوستی با رنگ‌های تازه یا نمای ظاهری غیر معمول
ملانوم همیشه با یک خال شروع نمی‌شود. این سرطان می‌تواند در عین حال روی پوست با ظاهر نرمال از جهات دیگر نیز بروز کند.


ملانوما، ملانوم، سرطان پوست، ملانوسیت‌، خال‌های نرمال، خال‌های غیر معمول، ملانوماهای پنهان، ملانوم زیر ناخن، ملانوم دهان، ملانوم در چشم، اشعه ماوراء بنفش آفتاب
ملانوما، ملانوم، سرطان پوست، ملانوسیت‌، خال‌های نرمال، خال‌های غیر معمول، ملانوماهای پنهان، ملانوم زیر ناخن، ملانوم دهان، ملانوم در چشم، اشعه ماوراء بنفش آفتاب
تصویر بالا: خال
تصویر پایین: ملانوما
توضیح: تمامی تصاویر برگرفته از متن مقاله اصلی متعلق به مایو کلینیک است
ملانوما، ملانوم، سرطان پوست، ملانوسیت‌، خال‌های نرمال، خال‌های غیر معمول، ملانوماهای پنهان، ملانوم زیر ناخن، ملانوم دهان، ملانوم در چشم، اشعه ماوراء بنفش آفتاب


خال‌های نرمال
خال‌های نرمال به طور معمول یک رنگ قراردادی مثل برنزی، قهوه‌ای یا سیاه دارند و وجود حاشیه‌های کاملاً مشخص خال را از پوست اطراف آن متمایز می‌کند. آنها شکل بیضوی یا دایره‌ای دارند و به طور معمول قطر آنها حدود 6 میلی‌متر (یک‌چهارم اینچ) است.
اغلب مردم چیزی بین 10 تا 45 خال در بدن خود دارند. بسیاری از این خال‌ها تا سن 50 سالگی ایجاد می‌شوند، اگرچه احتمال تغییر نمای ظاهری آنها به مرور زمان وجود دارد و برخی از خال‌ها ممکن است با بالا رفتن سن از بین بروند.

خال‌های غیر معمول که ممکن است نشانگر ملانوم باشند
برای کمک به شناسایی مشخصات خال‌های غیر معمول که می‌توانند نشان دهنده ملانوم یا دیگر سرطان‌های پوست باشند توجه به موارد زیر کمک کننده خواهد بود:
• خال دارای شکل نامتقارن. مردم باید در جستجوی خال‌های دارای شکل غیر منظم مثل وجود دو نیمه با نمای بسیار متفاوت باشند.
• حاشیه غیر منظم خال. مردم باید به خال‌های دارای حاشیه یا مرز نامنظم، شکاف‌دار یا پیچ‌خورده که وجه مشخصه ملانوماها است حساس باشند.
• خال دچار تغییر رنگ. مردم باید به توده‌های دارای رنگ‌های متعدد یا توزیع نامتناسب رنگ حساسیت نشان دهند.
• قطر خال. مردم باید به خال‌های دارای قطر بیشتر از 6 میلی‌متر دقت کنند.
• تحولات خال. مردم باید به تغییرات ایجاد شده با گذشت زمان مثل رشد اندازه خال یا تغییرات در شکل و رنگ آن دقت کنند. خال‌ها همچنین ممکن است دچار تحولاتی در نشانه‌ها و علایم تازه مثل خارش یا خونریزی شوند.
خال‌های سرطانی (بدخیم) از نظری نمای ظاهری بسیار متغیرند. برخی از آنها ممکن است دارای تمامی مشخصه‌های فهرست شده در بالا باشند حال آنکه مابقی این خال‌ها ممکن است فقط یک یا دو مشخصه نامعمول داشته باشند.

ملانوماهای پنهان
ملانوماها ممکن است در نقاطی از بدن مثل فضاهای بین لای انگشتان پا یا کف دست، کف پا، جمجمه یا ناحیه تناسلی که زیر تابش آفتاب قرار ندارند ایجاد شوند. به این نوع ملانوم گاهی از اوقات زیر عنوان ملانوماهای پنهان اشاره می‌شود زیرا در نقاطی بروز می‌کنند که مردم اغلب اوقات فکر تفتیش آنها را به ذهن راه نمی‌دهند. وقتی ملانوم در مردم دارای پوست تیره‌تر بروز می‌کند بیشتر محتمل است که در نواحی پنهان ایجاد شود.
ملانوماهای مخفی یا پنهان شامل موارد زیر است:
• ملانوم زیر ناخن. ملانوم اکرال-لنتیجینوس شکل نادری از ملانوم است که ممکن است زیر بستر ناخن دست یا پا بروز کند. این نوع ملانوم همچنین در کف دست و پا یا روی پا ایجاد می‌شود. این نوع ملانوم در مردم سیاه‌پوست و مردم دارای پوست تیره بیشتر شایع است.
• ملانوم دهان، دستگاه گوارش، دستگاه ادراری یا واژن. ملانوم مخاطی در غشاء مخاطی جدار داخلی بینی، دهان، مری، مقعد، دستگاه ادراری و واژن بروز می‌کند. کشف ملانوماهای مخاطی دشوار است زیرا به آسانی ممکن است با اختلالات شایع‌تر اشتباه گرفته شوند.
• ملانوم در چشم. ملانوم در چشم که ملانوم چشمی نیز نامیده می‌شود بیشترین شیوع را در یوویا نشان می‌دهد، که لایه زیر سفیدی چشم (اسکلرا) است. ملانوم چشم ممکن است باعث ایجاد تغییرات بینایی شود و می‌توان آن را در طول معاینه چشم تشخیص داد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجه شدن با هر گونه تغییرات نامعمول در پوست مردم باید به پزشک مراجعه کنند.

علل ملانوم
ملانوما زمانی بروز می‌کند که چیزی در سلول‌های تولید کننده ملانین (ملانوسیت‌ها) دچار اشکال و انحراف می‌شود.
در حالت نرمال سلول‌های پوست در یک روند کنترل و برنامه‌ریزی شده ایجاد می‌شوند - سلول‌های تازه سلول‌های کهنه را به سمت سطح پوست می‌رانند، که در آنجا این سلول‌ها سرانجام می‌میرند و ریزش می‌کنند. اما وقتی برخی سلول‌ها دچار آسیب DNA می‌شوند سلول‎های جدید ممکن است دچار رشد فاقد کنترل شوند و در نهایت به شکل یک توده سلول سرطانی درآیند.
اینکه چه چیزی آسیب DNA سلول‌های پوستی را ایجاد کرده و این آسیب چگونه به ملانوم منجر می‌شود روشن نیست. این احتمال وجود دارد که ترکیبی از عوامل مختلف شامل عوامل زیست‌محیطی و ژنتیک، باعث ایجاد ملانوم باشند. با وجود این، پزشکان معتقدند که قرار گرفتن در معرض پرتوهای ماوراء بنفش آفتاب و چراغ‌ها و تخت‌های برنزه کننده علت پیشتاز در ایجاد ملانوم هستند.
نور ماوراء بنفش مسبب تمامی انواع ملانوم نیست، به ویژه آن گروه از آنها در بدن که زیر تابش اشعه ماوراء بنفش قرار ندارند. این موضوع نشان می‌دهد که عوامل دیگری نیز باید در تقویت خطر ابتلاء به ملانوم نقش داشته باشند.

ریسک فاکتورهای ملانوم
عوامل افزایش دهنده خطر ملانوم شامل موارد زیر است:
• پوست روشن. داشتن رنگدانه کمتر در پوست به این معنی است که میزان محافظت شخص در برابر نور UV کمتر است. اگر کسی بلوند یا دارای موی قرمز، چشم‌های به رنگ روشن، کک مکی بوده یا به آسانی دچار آفتاب‌سوختگی شود، احتمال ایجاد ملانوم در او بیشتر از مردم دارای پوست تیره‌تر است. اما در عین حال امکان ابتلاء مردم دارای پوست تیره شامل مردم دارای تبار اسپانیایی و مردم سیاه‌پوست به ملانوم وجود دارد.
• تاریخچه آفتاب‌سوختگی. سابقه یک مورد یا بیشتر تاول زدن بر اثر آفتاب‌سوختگی می‌تواند خطر ملانوم را افزایش دهد.
• قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب. قرار گرفتن در معرض اشعه UV، می‌تواند خطر سرطان پوست شامل ملانوم را افزایش دهد.
• زندگی در مناطق نزدیک به خط استوا یا در ارتفاعات. مردم ساکن این نواحی که در آنها تابش آفتاب زاویه مستقیم‌تری دارد، در مقایسه با مردم ساکن نواحی جغرافیایی گسترده‌تر در معرض مقادیر بیشتری از اشعه UV قرار دارند. به علاوه، اگر کسی در ارتفاعات زندگی کند، میزان بیشتری اشعه UV دریافت می‌کند.
• داشتن خال زیاد یا خال غیر معمول. داشتن بیش از 50 خال معمولی بر روی بدن نشانگر افزایش خطر ابتلاء به ملانوم محسوب می‌شود. همچنین داشتن انواع غیر معمول خال خطر ابتلاء به ملانوم را افزایش می‌دهد. این وضعیت که زیر عنوان نِوی دیس‌پلاستیک شناخته می‌شود، گرایشی به داشتن خال به میزان بیش از معمول و خال‌هایی با حاشیه نامنظم و ترکیبات رنگی است.
• تاریخچه خانوادگی ملانوم. اگر یکی از خویشاوندن نزدیک کسی مثل والدین، فرزند یا برادران و خواهران تنی دچار ملانوم باشد، خطر بروز این نوع سرطان در چنین شخصی بیشتر خواهد شد.
• ضعف سیستم ایمنی. مردم دچار ضعف سیستم ایمنی، مثل کسانی که مورد پیوند عضو قرار گرفته‌اند، در ریسک بالاتری برای ابتلاء به ملانوم قرار دارند.

پیشگیری از ملانوم
در صورت مراعات موارد زیر مردم می‌تواند خطر ملانوم و دیگر انواع سرطان پوست را در مورد خود کاهش دهند:
• از آفتاب نیم‌روز اجتناب کنید. در مورد بسیاری از مردم ساکن مناطقی مثل آمریکای شمالی، اشعه آفتاب در فاصله 10 صبح تا 4 بعد از ظهر قوی‌ترین تابش خود را دارد. مردم باید انجام فعالیت‌های خود را به برهه‌های زمانی دیگری در طول روز موکول کنند و این شامل روزهای ابری یا فصل زمستان نیز می‌شود.
مردم اشعه UV را در طول سال جذب می‌کنند و ابرها در این مورد حفاظت کمی در مقابل اشعه مزبور ایجاد می‌نمایند. اجتناب از آفتاب سوختگی و برنزه کردن، که سبب صدمات پوستی و افزایش خطر ایجاد سرطان می‌شوند، به کاهش خطرات مزبور کمک می‌کند. تماس انباشته شده با نور آفتاب به مرور زمان نیز می‌تواند باعث سرطان پوست شود.
• استفاده از کرم ضد آفتاب در طول سال. کرم‌های ضد آفتاب نمی‌توانند تمامی اشعه مضر آفتاب و به ویژه اشعه منجر به ملانوم را فیلتر کنند اما آنها نقش مهمی در برنامه کلی محافظت در برابر نور آفتاب بر عهده دارند.
در این مورد مردم باید از ضد آفتاب دارای طیف وسیع با SPF حداقل 15 استفاده کنند. ضد آفتاب باید با گشاده‌دستی برای پوست استفاده و هر دو ساعت یک بار تجدید شود و در صورت پرداختن به ورزش یا دچار شدن به تعریق این کار باید در فواصل کوتاه‌تری انجام شود. "آکادمی آمریکایی درماتولوژی" استفاده از ضد آفتاب با طیف وسیع دارای SPF حداقل 30 را توصیه می‌کند.
• پوشیدن لباس محافظ. کرم‌های ضد آفتاب در برابر اشعه UV مصونیت کامل ایجاد نمی‌کنند. بنابراین استفاده از لباس و کلاه مناسب در این مورد مفید خواهد بود.
برخی کمپانی‌ها نیز لباس‌های محافظ در برابر نور عرضه می‌کنند. متخصص پوست می‌تواند در این مورد توصیه‌های مفید ارائه دهد.
مردم نباید استفاده از عینک آفتابی را از یاد ببرند. در این مورد شخص باید انواعی از عینک آفتابی را خریداری کند که در مورد هر دو نوع اشعه UV یعنی UVA و UVB محافظت ایجاد می‌کنند.
• اجتناب از چراغ‌ها و تخت‌های برنزه کردن پوست. لامپ‎ها و تخت‌های ساطع کننده اشعه UV می‌توانند خطر سرطان پوست را افزایش دهند.
• آشنایی نزدیک با پوست خود برای توجه به تغییرات آن. مردم باید پوست خود را منظماً در مورد بروز توده‌ها یا تغییراتی در خال‌ها، کک و مک‌ها، برآمدگی‌ها یا نشانه‌های مادرزادی بررسی کنند.

غربالگری سرطان پوست
در مورد لزوم غربالگری گهگاهی سرطان پوست برای خود با پزشک مشورت کنید. مردم با همکاری پزشک می‌توانند گزینه‌های غربالگری به شرح زیر را در مد نظر قرار دهند:
• معاینه پوست توسط متخصص کارآزموده. در طول معاینه پوست، پزشک آزمونی از سر تا پا را برای پوست در دستور کار قرار می‌دهد.
• معاینه پوست در منزل. معاینه توسط خود شخص می‌تواند برای توجه به خال‌ها، لک‌ها و دیگر نشانه‌های پوستی و نرمال بودن آنها کمک کننده باشد به طوری که شخص بتواند متوجه هر گونه تغییر ایجاد شده گردد. بهترین راه برای انجام این کار ایستادن جلو یک آینه قدی و استفاده از یک آینه دستی برای تفتیش قسمت‌هایی است که دیدن آنها دشوار است. مردم باید مراقب باشند که در این معاینه جایی از قلم نیفتد. به علاوه، آنان باید نقاطی مثل کشاله ران، جمجمه، ناخن انگشتان دست، کف پا و فضای لای انگشتان پاها را مورد بررسی قرار دهند.
برخی سازمان‌های پزشکی معاینه متناوب را توسط پزشک و خود شخص توصیه می‌کنند. سازمان‌های دیگر آزمون‌های غربالگری سرطان پوست را توصیه نمی‌کنند زیرا روشن نیست که این نوع غربالگری باعث نجات جان مردم شود. در عوض یافته شدن یک خال غیر معمول می‌تواند از طریق بیوپسی پیگیری شود که در این صورت اگر غیر سرطانی بودن خال مورد اشاره مشخص گردد، این موضوع به درد، اضطراب و هزینه غیر ضروری منجر خواهد شد. مردم باید با پزشک مشورت کنند تا مشخص گردد که با توجه به ریسک‌های مطرح در مورد سرطان پوست برای آنها انجام غربالگری ضروری است یا خیر./

برای مطالعه ادامه مقاله روی همین سطر کلیک کنید


• مایو کلینیک
• ترجمۀ فرهنگ راد


Source:
Mayo Clinic
Melanoma
May 21, 2019

برو به صفحه اصلی

 

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.