دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

ارتریت بیشترین میزان شیوع را در افراد بزرگسال سنین بالای 65 سال نشان می‎دهد اما احتمال ایجاد آن در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوان نیز وجود دارد. ارتریت در زنان بیش از مردان و در افراد دچار اضافه وزن بیشتر دیده می‎شود

ارتریت [آرترایتیس] التهاب مفاصل است. این بیماری می‎تواند یک مفصل منفرد یا چند مفصل را درگیر کند. بیش از 100 نوع مختلف ارتریت وجود دارد که علل مختلف و درمان‌های متفاوتی دارند. دو نوع بیشتر شایع ارتریت شامل استئوارتریت [ارتریت استخوان] و ارتریت روماتوئید [ارتریت روماتیسمی] است. علایم ارتریت معمولاً در گذر زمان توسعه می‌یابد اما در عین حال امکان بروز این علایم به شکل ناگهانی وجود دارد. ارتریت بیشترین میزان شیوع را در افراد بزرگسال سنین بالای 65 سال نشان می‎دهد اما احتمال ایجاد آن در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوان نیز وجود دارد. ارتریت در زنان بیش از مردان و در افراد دچار اضافه وزن بیشتر دیده می‎شود

علت بروز ارتریت روماتوئید مشخص نیست اما عوامل زیست محیطی و ریسک ژنتیک در مورد آن مطرحند. عوامل هورمونی نیز احتمالاً تقویت کننده 75 درصد موارد ابتلاء به ارتریت روماتوئید در زنان هستند.

زنان بیش از مردان دچار ارتریت روماتوئید می‎شوند و هورمون‎های زنانه ممکن است در آغاز این بیماری نقش داشته باشند. علایم بیماری ارتریت روماتوئید در زنان و مردان اغلب یکسان است اما در زمان و چرایی شروع علایم تفاوت‎های کلیدی وجود دارد. ارتریت روماتوئید باعث التهاب مفاصل می‎شود که می‎تواند به طیف گسترده‎ای از علایم مثل درد و خشکی منجر گردد. این علایم ممکن است بخش‌های متعددی از بدن را مبتلاء کنند. ارتریت روماتوئید به هر فردی به شکلی متفاوت آسیب می‎زند اما قطع و وصل علایم موضوعی است که عمومیت دارد. مردم مبتلاء به این بیماری دچار عود علایم می‎شوند و بعد دوره‎های بهبود از راه می‎رسد که در آن بیماری بیشتر قابل مدیریت است.

بر مبنای اعلام "بنیاد ارتریت" در حدود 10 درصد مردم دچار ارتریت روماتوئید به برخی اشکال بیماری روماتوئید ریه مبتلاء می‎شوند

ارتریت روماتوئید به طور معمول به مفاصل آسیب می‎زند اما در عین حال می‎تواند بر ریه‎ها نیز تأثیر منفی داشته باشد. ارتریت روماتوئید در ریه‎ها جراحت، التهاب و ندول‎های ریه ایجاد می‎کند. بیماری روماتوئید ریه ممکن است به عنوان یکی از عوارض ارتریت روماتوئید بروز کند. ارتریت روماتوئید نوعی بیماری خودایمنی است که به طور معمول باعث ایجاد التهاب در مفاصل می‎شود اما در برخی از بیماران ارتریت روماتوئید در عین حال به التهاب و جراحت در دیگر سیستم‎ها و بخش‎های بدن بیمار منجر می‎گردد. ریه‎ها خارج از محدوده مفاصل شایع‎ترین محل برای بروز التهاب در مردم دچار ارتریت روماتوئید است. بر مبنای اعلام "بنیاد ارتریت" در حدود 10 درصد مردم دچار ارتریت روماتوئید به برخی اشکال بیماری روماتوئید ریه مبتلاء می‎شوند.

ارتریت روماتوئید اغلب اوقات غیر قابل پیش‎بینی است. بیمار هرگز نمی‎داند که عود بعدی بیماری چه زمانی آغاز خواهد شد

ارتریت روماتوئید می‎تواند یک بیماری بدشکل کنندۀ بدن و ناتوانی‎آور باشد. صدمۀ مفاصل می‎تواند انجام فعالیت روزمرۀ زندگی بیمار را بیش از حد مشکل و گاهی از اوقات غیر ممکن کند. بسیاری از بیماران در ابتدا انجام تکالیف روزانۀ زندگی را خسته کننده می‎یابند. در نهایت برخی از بیماران دیگر اصلاً قادر به انجام این امور نخواهند بود. خوشبختانه درمان‎های جدید در کُند کردن یا متوقف ساختن روند پیشرفت آسیب‎های ارتریت روماتوئید مؤثر هستند. ارتریت روماتوئید اغلب اوقات غیر قابل پیش‎بینی است. بیمار هرگز نمی‎داند که عود بعدی بیماری چه زمانی آغاز خواهد شد. برخی از روزهای بیمار بهتر از روزهای دیگرند. این خصلت غیر قابل پیش‎بینی بودن عود بیماری خطر بروز افسردگی را در بیمار افزایش می‎دهد و احساس اضطراب و استرس را در وی بالا می‎برد. 

علت دقیق تب ارتریت روماتوئید شناخته شده نیست، اما بسیاری از مردم بر این گمانند که این تب نتیجۀ التهاب مزمن است که وجه مشخصۀ ارتریت روماتوئید محسوب می‎شود

تب یک علامت شایع ارتریت روماتوئید است که اغلب توسط متخصصان بالینی و پژوهشگران نادیده گرفته می‎شود. وقتی مردم به ارتریت روماتوئید فکر می‎کنند اغلب مواردی مثل ورم، خشکی، و درد مفاصل به ذهنشان خطور می‎کند. در هر حال، ارتریت روماتوئید می‎تواند به شکل گسترده‎ای به دستگاه‏‌های مختلف بدن لطمه بزند و سبب بروز التهاب گسترده شود که به تب منجر می‏‌گردد. ارتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است، که بدین معنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه سلول‎های خود را مورد حمله قرار می‎دهد. نتیجۀ این وضعیت بروز التهاب گسترده در مفاصل است که سبب بروز خشکی، ورم و درد مفاصل می‎شود.

مردم در صورت وجود هر گونه شک و تردید در مورد منشأ خشکی مفاصل باید با پزشک مشورت کنند

بسیاری از مردم پس از پا به سن گذاشتن دچار خشکی مفاصل می‎شوند. برخی دیگر خشکی مفاصل را بر اثر ابتلاء به برخی اختلالات پزشکی و گزینه‎های مربوط به روش زندگی تجربه می‎کنند. برخی از اوقات نیز این امکان برای مردم وجود دارد که خشکی مفاصل را در محیط خانه درمان کنند. بسیاری از مردم دچار خشکی مفاصل این وضعیت را پس از نشستن به مدتی طولانی یا در آغاز برخاستن از حالت نشسته یا دراز کشیده تجربه می‎کنند. بسیاری دیگر متوجه می‌شوند که خشکی مفاصل زمان طولانی‌تری در آنها ادامه می‎یابد و ناراحتی بیشتری به همراه دارد.

بسیاری از داروهای ارتریت روماتوئید به صورت بالقوه دارای عوارض جانبی جدی هستند.

درمان‎های ارتریت روماتوئید هدف‌های زیر را دنبال می‎کنند: کاهش التهاب مفاصل، تسکین درد، به حداقل رساندن ناتوانی ناشی از درد، صدمه دیدگی و دگرشکلی (دفورمیتی) مفصل، و نیز کند کردن یا پیشگیری از صدمه دیدن مفاصل. در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای ارتریت روماتوئید وجود ندارد. با کمک کاردرمانگر و درمانگر فیزیکی (در بریتانیا: فیزیوتراپیست) بیماران می‎توانند روش‌های محافظت از مفاصل خود را بیاموزند. بسته به میزان صدمۀ وارد شده به مفاصل گاهی از اوقات انجام جراحی مورد نیاز است. اگر بیمار برای مدت بیش از 6 هفته دچار التهاب مفاصل بوده باشد پزشک عمومی، پزشک مراقبت‎های اولیه به اغلب احتمال بیمار را به یک روماتولوژیست ارجاع می‎دهد تا تشخیص تأیید شود و درمان در اولین فرصت ممکن آغاز گردد.

مقالات دیگر...