دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مقالات روان‌پزشکی، روان‌شناسی و روانکاوی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

در این مقاله:
معتاد آدرنالین کیست؟
• علل و روان‌شناسی
• آیا امکان اعتیاد به آدرنالین وجود دارد؟
• مدیریت ریسک
• خلاصه



معتاد ادرنالین (آدرنالین) کسی است که از مشارکت در فعالیت‌های محرک رهش اپی‌نفرین، که عموماً زیر نام فوران آدرنالین شناخته می‌شود، لذت می‌برد. این گونه افراد اغلب از اقدام به فعالیت‌های هیجان‌انگیز، مهیج یا شدید لذت می‌برند.
معتاد آدرنالین اصطلاحی برای توصیف این گونه افراد است اما یک تعریف پزشکی محسوب نمی‌شود. اصطلاحات مشابه شامل "ماجراجو" و "جسور" است.
معتادان آدرنالین از طیفی از فعالیت‌ها شامل مسابقات ورزشی شدید، تجارب هیجان‌انگیز، و تعقیب و گریز خطرناک لذت می‌برند.


معتاد آدرنالین کیست؟
وقتی کسی می‌ترسد، دچار هیجان یا از نظر عاطفی شارژ می‌شود، بدن او هورمون اپی‌نفرین تولید می‌کند.
غدد فوق کلیوی (غدد ادرنال)، که درست روی کلیه‌ها قرار دارند، این هورمون را تولید می‌کنند. مدولا و برخی سلول‌های عصبی در سیستم عصبی مرکزی نیز در تولید اپی‌نفرین نقش دارند.
اپی‌نفرین مسؤول واکنش بجنگ یا دررو است که وقتی کسی خود را در معرض خطر می‌بیند بروز می‌کند.
این هورمون معبرهای هوا را در بدن برای متسع شدن تحریک می‌کند، که امکان آن را ایجاد می‌نماید که عضلات میزان بیشتری اکسیژن دریافت کنند.
این اکسیژن اضافی به شخص امکان "جنگ" با خطر یا "فرار" از موقعیت را می‌دهد.
اپی‌نفرین همچنین باعث محدود شدن عروق خونی می‌شود، که به بدن امکان هدایت خون به سوی گروه‌های مهم عضله، شامل قلب و ریه‌ها را می‌دهد.
این هورمون در عین حال می‌تواند محرک پاسخ‌های دیگری شامل موارد زیر باشد:
• افزایش ضربان قلب
• تعریق
• کاهش حس درد
• افزایش میزان هشیاری
• تیز شدن تمرکز روانی
• افزایش قدرت
وقتی موقعیت خطرناک یا استرس‌زا پشت سر گذاشته می‌شود اثرات اپی‌نفرین می‌تواند تا یک ساعت ادامه یاید.
معتاد آدرنالین که از حس همراه رهش اپی‌نفرین لذت می‌برد گاهی از اوقات به دنبال احساس مزبور می‌رود. بنابراین، وی اغلب خود را درگیر فعالیت‌های هیجان‌آور یا جسورانه مثل موارد زیر می‌کند:
• ورزش‌های سنگین مثل اسنوبورد، صخره‌نوردی، یا راندن موتورسیکلت
• فعالیت‎‌های هیجان انگیز مثل پرش با اسکی، قایق‌رانی در آب‌های خروشان یا سقوط با طناب
• سوار شدن بر ترن هوایی یا دیگر انواع سواری
• مشارکت در سرگرمی‌هایی مثل دنبال کردن توفان یا غواصی


علل و روان‌شناسی
معتاد آدرنالین از جستجو و پرداختن به فعالیت‌ها و تجارب محرک رهش اپی‌نفرین لذت می‌برد. وی از مشارکت در چنین موارد به تکانشی می‌رسد که او را به ادامه مسیرش بیشتر ترغیب می‌کند.
وقتی کسی به تجربه‌ای استرس‌زا یا شدید می‌پردازد، امیگدلا هورمون‌های نوراپی‌نفرین و اپی‌نفرین ترشح می‌کند. خیزش نوراپی‌نفرین می‌تواند به شادمانی و خلسه مفرط منجر گردد.
بر مبنای یک مطالعه مربوط به 2009، نوراپی‌نفرین می‌تواند عاملی کلیدی در وابسته شدن شخص باشد.
شواهد روایی عنوان می‌کنند که این نیاز ناخودآگاه به تحریک می‌تواند بر رفتار روزمره شخص تأثیر بگذارد. بنابراین ممکن است معتاد آدرنالین در زندگی روزمره خود برای تحریک پاسخ بدن خویش به استرس درامی خلق کند.
مطالعات اندکی در مورد علت لذت بردن افراد از فعالیت‌های مخاطره‌آمیز وجود دارد. به هر حال، برخی تحقیقات نشان می‌دهند که نوع شخصیت می‌تواند نقشی در ریسک‌پذیرتر شدن شخص ایفاء کند.
یک مطالعه مربوط به سال 2013 عنوان می‌کند که افراد ریسک‌پذیر بیشتر محتمل است که دارای شخصیتی باشند که از خودآگاهی کمتر در تلفیق با برون‌گرایی، روان‌رنجوری زیاد یا هر دو، برخوردار باشد.


آیا امکان اعتیاد به آدرنالین وجود دارد؟
در زمان بحث در مورد معتاد آدرنالین، بسیاری از مردم در مورد اعتیاد به اپی‌نفرین صحبت می‌کنند و این اصطلاح را معمولاً با سوءمصرف مواد مرتبط می‌سازند.
به هر حال، راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی رفتار هیجان‌طلبانه را در ردیف اعتیاد فهرست نکرده است.
با وجود این، برخی مطالعات نشان می‌دهند که افراد دچار حس اجبار به مشارکت در فعالیت‌های محرک رهش اپی‌نفرین ممکن است در صورت اجتناب از این رفتارها دچار علایم ترک شوند.
یک مطالعه مربوط به سال 2016 پی برده است که 8 کوهنورد پس از یک دوره محرومیت از صعود به کوه دچار علایم ترک شدند.
مطالعه مزبور عنوان می‌کند که علایم این گروه بر مبنای ادبیات کنونی مربوط به اعتیاد ادامه‌دار بود. علایم ترک در آنها موارد زیر را شامل می‌شد:
• جوع صعود از ارتفاعات
• کمبود علاقه به فعالیت‌های دیگری غیر از صخره نوردی
• عواطف منفی مثل یأس، تلاطم، و بی‌قراری
یک مطالعه مربوط به سال 2017 می‌گوید که افراد دچار مشکل بر اثر تکانش نسبت به فعالیت‌های خاص می‌توانند از طریق انجام آن فعالیت‌ها استرس یا اضطراب خود را کاهش دهند.


مدیریت ریسک
هیچ ریسک ذاتی در پیوند با پیشبرد یک زندگی هیجانی وجود ندارد. به هر حال، اگر رفتار مخاطره‌آمیز کسی از کنترل خارج شود، باید به یک متخصص مراقبت‌های پزشکی مراجعه کند.
شخص باید در جستجوی کمک باشد اگر ریسک پذیری وی:
• سلامت و زندگی او را در معرض خطر قرار دهد
• سبب پریشان حالی گردد
• باعث شود که شخص در محیط کار، خانه، یا دیگر مسؤولیت‌های خود کارآیی نداشته باشد
متخصص مراقبت‌های روانی می‌تواند به شخص در مدیریت کردن اجبار به دنبال کردن این گونه رفتارهای مخاطره‌آمیز کمک کند. متخصص مزبور در عین حال می‌تواند به شخص در بهبود رفتار خود کمک کرده آن را سالم و توأم با خطر کمتر کند.


خلاصه
"معتاد آدرنالین" اصطلاحی است که برای توصیف اشخاصی به کار می‌رود که دچار اجبار به انجام فعالیت‌های هیجان‌انگیز، خطرناک و شدید هستند. این افراد برای بالا بردن میزان ادرنالین به این اعمال مبادرت می‌ورزند.
معتاد آدرنالین ممکن است از طیف گسترده‌ای از فعالیت‌ها شامل سقوط با طناب، چتربازی یا دیگر ورزش‌های شدید لذت ببرد.
برخی مطالعات نشان می‌دهند که وقتی شخص معتاد آدرنالین مشارکت به این فعالیت‌ها را متوقف می‌کند علایم ترک در او احساس می‌شود./



معتاد آدرنالین کیست؟
دکتر دبورا ویترسپون، ادام رودن
ترجمه نادر اکبری سراوانی

Source:
Medical News Today
What is an adrenaline junkie?
Medically reviewed by Deborah Weatherspoon, Ph.D., R.N., CRNA —
Written by Adam Rowden
On February 17, 2021

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

هپاتیت الکلی: علایم، درمان و دورنما

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.