دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پدوفیلیا به عنوان فانتزی جنسی یا اقدام به فعالیت جنسی با کودکانی تعریف می‎شود که عموماً 13 سال یا کمتر سن دارند. بچه‎نوازها به طور معمول مرد هستند و احتمال جذب آنها نسبت به هر دو جنس (پسر و دختر) مطرح است

پدوفیلیا [پدوفیلی، بچه‌نوازی] به عنوان کشش جنسی پایدار نسبت به کودکان زیر سن بلوغ تعریف می‎شود. پدوفیلیا نوعی پارافیلیا تلقی می‎گردد، اختلالی که در آن تحریک جنسی و لذت فرد به خیالپردازی و اقدام به رفتاری جنسی بستگی دارد که غیر متعارف و زیاده‎روانه است. پدوفیلیا به عنوان فانتزی جنسی یا اقدام به فعالیت جنسی با کودکانی تعریف می‎شود که عموماً 13 سال یا کمتر سن دارند. بچه‎نوازها به طور معمول مرد هستند و احتمال جذب آنها نسبت به هر دو جنس (پسر و دختر) مطرح است. چگونگی ارتباط آنها با جنس مخالف بزرگسال متفاوت است. تقریباً 20 درصد کودکان آمریکایی در معرض تعرض جنسی قرار گرفته‎اند، که این موضوع پدوفیلیا را به عنوان نوعی شایع از پارافیلیا مطرح می‌کند. 

علت ایجاد پارافیلیا مشخص نیست. برخی کارشناسان آنها را نتیجه بروز ترومایی در دوران کودکی مثل قرار گرفتن در معرض سوء استفاده جنسی می‎دانند. شیوع پارافیلیا در مردان بیست برابر بیشتر از زنان است

پارافیلیاها رفتارهای یا انگیزش‌های غیر عادی هستند که با فانتری‎ها و نیازهای عاجل برگشت کننده مشخص می‎شوند. نیازهای عاجل و رفتارهایی که ممکن است متوجه اشیاء، فعالیت‎ها یا موقعیت‎هایی شوند که به طور معمول عوامل برانگیختگی یا تحریک جنسی برای دیگران نیستند. اغلب اوقات این احتمال مطرح است که پارافیلیا برای فرد مبتلاء به آن برای اقدام به عمل جنسی ضروری باشد، حتی علی‎رغم این واقعیت که این عامل برانگیزاننده ممکن است منبعی برای ایجاد دیسترس یا پریشان‌حالی قابل توجهی نیز باشد. پارافیلیاها می‎توانند به بروز مشکلات شخصی، اجتماعی، و شغلی قابل توجهی منجر شوند؛ و فرد دچار پارافیلیا ممکن است "عوضی" یا "منحرف" لقب بگیرد. رفتارهای مرتبط نیز ممکن است تبعات اجتماعی و قانونی جدی برای فرد دچار پارافیلیا در پی داشته باشد.

در حدود 30 درصد مردان در مقاطعی از زندگی به اعمال فروتریستیک مبادرت می‌ورزند. در میان مردان بزرگسال قرار گرفته تحت درمان برای اختلالات پارافیلیک، در حدود 10 تا 14 درصد موارد دچار فروتریزم هستند.

فردی که بر اثر مالیدن خود به دیگران بدون زمینه و توافق قبلی، و به طور معمول در مکان‎های پرازدحام، دچار تحریک یا برانگیختگی جنسی می‎شود ممکن است دچار یک اختلال جنسی موسوم به فروتریزم باشد. فروتریزم نوعی دلبستگی پارافیلیک یا پارافیلیا است. پارافیلیا اشتیاق جنسی نیرومند و نامتعارف نسبت به اشیاء، موقعیت‌ها، سرگرمی‎ها، رفتارها یا اشخاص محسوب می‌شود. فروتریزم وضعیتی است که درک بسنده‌ای نسبت به آن وجود ندارد. میزان شیوع آن در کل جمعیت مشخص نیست. برخی تحقیقات عنوان می‌کنند که در حدود 30 درصد مردان در مقاطعی از زندگی به اعمال فروتریستیک مبادرت می‌ورزند. در میان مردان بزرگسال قرار گرفته تحت درمان برای اختلالات پارافیلیک، در حدود 10 تا 14 درصد موارد دچار فروتریزم هستند.

فورمیکیشن علامتی از وجود یک اختلال زیربنایی است بنابراین درمان اختلال مزبور به طور معمول باعث رفع فورمیکیشن خواهد شد. اختلال مورد اشاره ممکن است جسمانی، روان‌شناختی یا مرتبط به سوء مصرف مواد مخدر باشد.

فورمیکیشن احساس خزیدن حشرات زیر پوست بدن است. این نام‌گذاری برگرفته از کلمه لاتینی "فورمیکا" به معنی مورچه است. فورمیکیشن نوعی توهم بساوایی (توهم لامسه‎ای) است، بدین معنی که فرد دچار نوعی احساس فیزیکی می‎شود حال آنکه هیچ علت فیزیکی برای ایجاد حس مزبور وجود ندارد. این حس می‎تواند به خارش منجر شود که ممکن است در طول شب تشدید گردد و می‎تواند به قدری شدید باشد که بر کیفیت زندگی فرد تأثیر منفی بگذارد. احساس وجود چیزی بر روی پوست بدون محرک فیزیکی نوعی پارستزی است، که در عین حال می‎تواند با سوزش، مور مور، بی‎حسی و احساس سرما همراه گردد. فورمیکیشن با چند اختلال پزشکی مختلف و همچنین با ترک مواد مخدر و برخی داروها مرتبط شده است.

اگرچه تفکر غالب ایجاد بحران هویت را به برخی سنین (برای مثال دوران نوجوانی یا "بحران میانسالی") مرتبط می‎داند، بحران هویت ممکن است برای هر کسی در هر سنی یا در هر مقطعی از زندگی ایجاد شود.

آیا شما هم از خود می‎پرسید که کی هستید؟ هدفتان در زندگی یا ارزش‌هایتان چیست؟ اگر چنین است، ممکن است در کوران روندی قرار داشته باشید که بحران هویت نامیده می‌شود. اصطلاح "بحران هویت" نخستین بار از سوی اریک اریکسون / Erik Erikson، روان‎شناس رشد و روان‌تحلیلگر، مطرح شد. وی ایده‌های مربوط به بحران هویت در نوجوانان و نیز بحران میانسالی را مطرح کرد، با این باور که شخصیت فرد با برطرف کردن بحران‎های زندگی رشد می‌کند. اگر کسی در حال تجربه نوعی بحران هویت باشد، ممکن است با خود پرسش‌هایی در مورد حس خود در باره شخصیت یا هویت خویش مطرح کند. این رویکرد اغلب در بزنگاه‎های تغییرات یا وقایع استرس‎زای بزرگ در زندگی یا به علت عواملی مثل سن یا گذر از برخی مراحل زندگی (برای مثال، مدرسه، محیط کار، یا کودکی) ایجاد می‌شود.

بر مبنای ICD-11، مردم مبتلاء به اختلال گیمینگ در مورد مقدار زمان صرف شده برای بازی‎های دیجیتال و ویدیویی دچار مشکل هستند

در سال 2018 سازمان بهداشت جهانی (WHO) اختلال گیمینگ را در "طبقه‎بندی بین‎‏المللی بیماری‎ها" (ICD-11) قرار داد. ICD-11 فهرستی از بیماری‎ها و اختلالات پزشکی است که متخصصان مراقبت‎های پزشکی برای تشخیص و برنامه‎های درمانی مورد استفاده قرار می‎دهند. بر مبنای ICD-11، مردم مبتلاء به اختلال گیمینگ در مورد مقدار زمان صرف شده برای بازی‎های دیجیتال و ویدیویی دچار مشکل هستند. این گروه از مردم در عین حال پرداختن به این بازی‎ها را در در مقایسه با دیگر فعالیت‎ها در اولویت قرار می‎دهند و بر اثر رفتارهای مربوط به بازی کردن دچار تأثرات منفی می‎شوند. WHO تصمیم به این طبقه‎بندی را پس از مرور تحقیقات و مشورت با کارشناسان اتخاذ کرد. WHO مدعی است که این طبقه‎بندی به افزایش تمرکز بر اختلال گیمینگ و پیشگیری و درمان آن منجر خواهد شد.

کم‎فعالی جنسی ممکن است نوعی نشانه‌شناختی ADHD در برخی موارد باشد، و نیز این احتمال وجود دارد که این وضعیت نوعی اثرات جانبی داروهای ADHD یا داروهای ضد افسردگی باشد که اغلب اوقات برای درمان علایم ADHD مورد استفاده قرار می‎گیرند.

اختلال بیش‎فعالی کمبود توجه (ADHD) سبب بروز طیفی از علایم شامل بیش‌فعالی، دشواری توجه، و مسائل رفتاری می‎شود. ADHD در عین حال ممکن است بر زندگی عاشقانه، احساس ارزش قائل بودن فرد برای خود یا حتی توانایی عملکرد جنسی وی تأثیر منفی بگذارد. این مارکرها یا نشانگرها برای تشخیص اختلال به کار نمی‎روند و آنها ممکن است ناشی از خود اختلال بوده یا به عنوان یک عارضه جانبی داروهای مورد استفاده برای درمان ADHD بروز کنند. با وجودی که ADHD غالباً در دوران کودکی تشخیص داده می‎شود این اختلال بر زندگی بزرگسالان نیز تأثیر می‎گذارد. 

مقالات دیگر...