دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اگر گسی مرتباً دچار خشم شود ممکن است در کوران ابتلاء به افسردگی قرار داشته باشد

خشم احساسی است که هر کسی گهگاه دچار آن می‌شود، اما اگر گسی مرتباً دچار خشم شود ممکن است در کوران ابتلاء به افسردگی قرار داشته باشد. در بسیاری موارد دارو، درمان، تغییرات سبک زندگی، یا ترکیبی از تداوی مختلف می‌تواند باعث تخفیف علایم گردد. بر مبنای نظر محققان، ارتباطی میان سطح خشم مبتلابه مردم و شدت افسردگی آنان وجود دارد. در یک مطالعه مربوط به سال 2013 شامل 536 نمونه که دچار دوره‌های افسردگی اساسی بودند، 54.5 درصد نمونه‌ها خبر از دچار شدن به احساس تحریک‌پذیری و خشم دادند. بر مبنای اعلام "انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا" (ADAA)، افسردگی می‌تواند به طرق مختلف در افراد متفاوت باعث تجلی خشم شود.

اگورافوبیا در نسل‌های مختلف خانواده‌ها ادامه می‌یابد

پزشکان در مورد علت ایجاد اگورافوبیا مطمئن نیستند. آنها بر این باورند که اگورافوبیا در نسل‌های مختلف خانواده‌ها ادامه می‌یابد. شخص ممکن است در صورت مواجه شدن با موارد متعدد حمله پانیک به اگورافوبیا مبتلاء شود. پانیک زمانی است که شخص دچار برون‌ریزی ترسی می‌شود که از نهانگاه خود بیرون می‌آید و برای چند دقیقه ادامه پیدا می‌کند.  این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که هیچ خطر واقعی در کار نیست. اگورافوبیا نادر است. کمتر از 1 درصد مردم در ایالات متحد آمریکا دچار اگورافوبیا هستند. زنان دو تا سه بار بیش از مردان محتمل است که دچار اگورافوبیا شوند و این اختلال در نوجوانان و بزرگسالان جوان بیشتر شایع است.

در حدود 71.7 درصد مردم مبتلاء به افسردگی در عین حال دچار اضطراب می‌شوند

هم افسردگی و هم اضطراب می‌تواند ناتوان کننده باشد. همچنین بروز همزمان این دو اختلال غیر معمول نیست. وقتی افسردگی و اضطراب به صورت همزمان وجود داشته باشند این وضعیت مشخصاً چالش برانگیز خواهد بود. بر مبنای یک مطالعه متعلق به سال 2017، در حدود 71.7 درصد مردم مبتلاء به افسردگی در عین حال دچار اضطراب می‌شوند. مردم ممکن است دچار برخی مشکلات روانی شوند که شامل هر دو اختلال افسردگی و اضطراب هستند. دو مثال در این مورد شامل اختلال امتزاج اضطراب و افسردگی (MADD) و پریشان‌حالی یا دیسترس اضطرابی (AD) است.

دانشمندان به طور کامل از علت متوهم بودن برخی مردم و عدم وجود توهم در دیگران اطلاع ندارند

توهم می‌تواند یک نشانه بیماری روانی باشد اما توهم‌ها همیشه به این مفهوم نیستند که شخص دچار آنها مریض است. توهم‌ها در واقع مشکلی نسبتاً شایعند. یک مطالعه مربوط به سال 2015 در اروپا پی برده است که 7.3 درصد مردم خبر از دچار شدن به توهمات شنیداری در طول عمر خود می‌دهند. یک مطالعه بزرگ‌تر از آفریقای جنوبی در مورد توهم در کل جمعیت رقم مبتلایان عمرانه توهم را تا 12.7 درصد بالا می‌برد. دانشمندان به طور کامل از علت متوهم بودن برخی مردم و عدم وجود توهم در دیگران اطلاع ندارند. در عین حال آنها از عوامل تحریک بروز توهم در مردم دچار بیماری‌هایی مثل اسکیزوفرنی بی‌خبرند. توهم هر گاه که تغییری در فعالیت مغز اتفاق بیفتد امکان بروز دارد. برای مثال، برخی از مردم زمانی که در حال به خواب رفتن یا راه رفتن هستند بیشتر مستعد دچار شدن به توهمند.

نوسان خلق می‌تواند از نظر شدت متفاوت باشد

این موضوع نرمال است که شخص برخی روزها دچار غم و اندوه بوده یا روزهایی با سرخوشی بسیار داشته باشد. تا زمانی که نوسانات خلقی مردم به میزان زیادی در زندگی وی اختلال ایجاد نکند این چرخش‌ها معمولاً نرمال تلقی می‌شود. از سوی دیگر، شخص در صورتی که بر مبنایی منظم دچار چرخش خُلق از شادی بیش از حد به افسردگی شدید شود ممکن است به یک اختلال پزشکی مبتلاء باشد. اگر کسی مکرراً و به شکل جدی نوسان خلق را تجربه کند، باید در این مورد با پزشک مشورت نماید. برخی علل چرخش‌های سریع رفتاری در مردم می‌تواند به اختلالات سلامت روان، هورمون‌ها، مصرف مواد مخدر، یا دیگر اختلالات سلامت مرتبط باشد.

اشتباه گرفتن علایم اثر سودوبولبار با علایم افسردگی یا اختلال دوقطبی شایع است

اثر سودوبولبار [بی‌اختیاری عاطفی] نوعی اختلال سیستم عصبی است که می‌تواند باعث شود تا فرد در هنگام وقوع آن بدون آنکه توان کنترل خود را داشته باشد بخندد، گریه کند یا دچار خشم شود. اگر کسی دچار اثر سودوبولبار باشد ممکن است موارد زیر از او مشاهده شود: موارد شدید و ناگهانی گریه کردن یا خندیدن که شخص قادر به کنترل آنها نیست، گریستن یا خندیدن در مواردی که با موقعیت همخوانی ندارد، طغیان‌های ناامیدی و خشم، حالات چهره که با عواطف همخوان نیستند. طغیان‌های مورد اشاره ممکن است چند بار در طول روز یا بارها در طول ماه بروز کنند. علایم مورد اشاره به خُلق یا حالت بستگی ندارند. 

ناسازگاری شناختی به تضادی ذهنی اشاره دارد که زمانی ظاهر می‌شود که بین رفتار و اعتقادات شخص همخوانی وجود ندارد

ناسازگاری شناختی [ناهمخوانی شناختی، ناهماهنگی شناختی، تعارض شناختی*] یک نظریه در روان‍شناسی اجتماعی است. ناسازگاری شناختی به تضادی ذهنی اشاره دارد که زمانی ظاهر می‌شود که بین رفتار و اعتقادات شخص همخوانی وجود ندارد. این وضعیت در عین حال ممکن است هنگامی ایجاد گردد که شخص دارای دو باور ناقض یکدیگر است. ناسازگاری شناختی باعث ایجاد حس ناآرامی و تنش می‌شود و مردم می‌کوشند تا این ناآرامی را به روش‌های مختلف تخفیف دهند. مثال‌هایی در این مورد شامل "توضیحات دیر و دور" یا رد اطلاعات جدیدی است که با باورهای پیشین شخص در تضاد قرار دارند.

مقالات دیگر...

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.