دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

د÷

دیابت و قطع عضو

دیابت، قطع عضو، دیابت ملیتوس، دیابت نوع 1، دیابت نوع 2، بی‌حسی، مور مور، گرسنگی شدید،  خستگی، کاهش وزن، کندی، روند التیام جراحات، تاری دید،

عوارض دیابت شامل نوروپاتی و بیماری عروق محیطی، خطر مشکلات بیشتر و نیاز به قطع عضو را افزایش می‌دهد.

مقالات دیابت

• کارولاین لئوپولد، دکتر النا بیگرز
• ترجمة هستی فراست‌فر

افراد دچار دیابت دارای قند خون بالا هستند که در صورت درمان نشدن می‌تواند به عوارض جدی منجر شود.
دو پیامد جدی این وضعیت صدمه به عصب‌ها و بیماری عروق محیطی است. این دو بیماری می‌توانند به قطع عضو در ناحیة زیر زانو منجر شوند.

آنچه در این مقاله می‌خوانید:
• مروری اجمالی بر دیابت
• علایم دیابت
• چه کسانی در خطر قطع عضو قرار دارند؟
• جراحی و زندگی پس از قطع عضو

مروری اجمالی بر دیابت
دیابت ملیتوس / Diabetes mellitus که معمولاً زیر عنوان دیابت شناخته می‌شود، به گروهی از بیماری‌های متابولیک اشاره دارد که در آن بدن قادر به تولید انسولین یا استفادة کامل از آن یا هر دو مورد مزبور نیست.
انسولین هورمونی است که به بدن در جذب سلولی قند خون کمک می‌کند. این قند در داخل سلول‌ها برای تولید انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اشکال اصلی دیابت بر دو نوع است: دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2. نوع دیگری از دیابت موسوم به دیابت بارداری فقط در طول دوران بارداری ایجاد می‌شود. این نوع دیابت زنان را در خطر افزایش احتمال ابتلاء به دیابت نوع 2 در ادامة زندگی قرار می‌دهد.

دیابت نوع 1
دیابت نوع 1 یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه سلول‌های تولید کنندة انسولین در لوزالمعده (پانکراس) را از بین می‌برد. افراد دچار دیابت نوع 1 قادر به تولید انسولین نیستند.
درمان این نوع دیابت معمولاً از طریق تزریق انسولین انجام می‌شود. راه شناخته شده‌ای برای پیشگیری از دیابت نوع 1 وجود ندارد.

دیابت نوع 2
دیابت نوع 2 شایع‌ترین نوع دیابت است. این نوع دیابت وقتی بروز می‌کند که بدن دچار مقاومت در برابر انسولین می‌شود. این بدین معنی است که سلول‌ها نمی‌توانند به اندازة کافی قند خون مورد نیاز برای تبدیل به انرژی را دریافت کنند.
باور بر این است که چاقی بزرگ‌ترین ریسک‌فاکتور ابتلاء به دیابت نوع 2 است. سلول‌ها در پاسخ به بافت چربی اضافی دچار مقاومت انسولین می‌شوند. دیگر ریسک فاکتورهای این بیماری شامل تاریخچة خانوادگی، فقدان فعالیت ورزشی و داشتن تاریخچة پیش‌دیابت یا دیابت بارداری است.
دیابت نوع 2 گاهی از اوقات از طریق تغییرات مربوط به شیوة زندگی معکوس یا کند می‌شود.

دیابت بارداری
دیابت بارداری نوعی از دیابت نوع 2 است که در کوران بارداری آغاز می‌شود. این نوع دیابت معمولاً بعد از تولد فرزند متوقف می‌شود. در حدود 9 درصد کل زنان باردار دچار دیابت بارداری می‌شوند.

علایم دیابت
بسیاری از علایم دیابت نوع 1 و 2 یکسان است. شایع‌ترین علایم دیابت احساس تشنگی بیش از حد و تکرر ادرار است. دیگر علایم مشترک بین دیابت نوع 1 و 2 عبارتند از:
- گرسنگی شدید
- خستگی
- کاهش وزن
- کندی روند التیام جراحات
- تاری دید
هر فردی که یکی از علایم مزبور را در خود دارد باید به پزشک مراجعه کند. شیوة اصلی برای تشخیص دیابت انجام آزمایش خون است.

عوارض
دیابت یک بیماری بسیار جدی است و می‌تواند بر تمامی بخش‌های زندگی بیمار اثر منفی بگذارد. افراد دچار دیابت در معرض ریسک بالاتری از ابتلاء به بیماری قلبی و سکتة مغزی قرار دارند. افراد دچار دیابت در مقایسه با افراد غیر مبتلاء به این بیماری تا دو برابر بیشتر در معرض خطر حملة قلبی یا سکتة مغزی قرار دارند.
برخی از عوارض دیابت عبارتند از:
- مشکلات کلیوی منجر به نارسایی کلیه
- مشکلات چشمی نظیر آب مروارید و آب سیاه
- اختلالات گوارشی نظیر گاستروپارزی یا فلج معده
- بیماری لثه

عوارض دیابت مرتبط به قطع عضو
بیماری عروق محیطی
بیماری عروق محیطی وقتی بروز می‌کند که رگ‌های خونی باریک می‌شوند. باریک شدن عروق به این دلیل اتفاق می‌افتد که دیوارة شریان‌ها دچار رسوب چربی یا پلاک می‌شود. افراد دچار پلاک در شریان‌های خود به اترواسکلروزیس مبتلاء می‌شوند. باریک شدن عروق به انسداد شریان‌ها منجر می‌شود که بیماری عروق محیطی نام دارد.
بیماری عروق محیطی در میان افراد دچار دیابت شایع‌تر است. در حدود 1 نفر از هر 3 بیمار مبتلاء به دیابت دچار بیماری عروق محیطی می‌شوند. اغلب مردم از بیماری خود آگاه نیستند چون این بیماری هیچ علایمی ندارد.
وقتی علایم بروز می‌کنند، می‌توانند شامل درد و تورم در ناحیة زیر زانوها و درد یا گرفتگی در هنگام راه رفتن باشد که لنگی یا لنگش نامیده می‌شود.
بیماری عروق محیطی معمولاً شریان‌های رسانندة خون به پاها را دچار مشکل می‌کند، اما می‌تواند به شریان‌های مرتبط به دیگر نقاط بدن نیز آسیب برساند.
کاهش جریان خون در پاها می‌تواند سبب بروز مشکلاتی برای این عضو شود. انسداد جریان خون می‌تواند سبب ایجاد درد و بی‌حسی گردد و می‌تواند فرد را در برابر عفونت در عضو آسیب‌دیده ضعیف‌تر کند.
اگر انسداد خونی شدید باشد، عفونت می‌تواند به غانغرایا (قانقاریا) منجر شود. این به معنی آن است که بافت مزبور مرده است. بیماری عروق محیطی پیشرفته می‌تواند به قطع عضو منجر شود.

نوروپاتی (آسیب عصب)
بالا بودن میزان قند خون می‌تواند به عصب‌ها آسیب برساند و به نوروپاتی منجر شود. نوروپاتی دیابتی اغلب اوقات به پاها و ساق آنها آسیب می‌زند.
فرد دچار آسیب به عصب ممکن است دچار جراحت شود بدون اینکه اصلاً آن را احساس کند.
جراحت یا زخم درمان نشده می‌تواند به مشکلات جدی شامل قطع عضو منجر شود.
علایم بیماری عروق محیطی عبارتند از:
- بی‌حسی
- درد
- احساس مور مور شدگی یا درد تند
- ضعف
- از دست دادن توازن
- کاهش رفلکس‌های قوزک پا
- مشکلات پا نظیر عفونت، اولسر یا درد

چه کسانی در خطر قطع عضو قرار دارند؟
افراد دچار دیابت کنترل نشده، قند خون بالا، و فشار خون بالا در ریسک بالاتری برای قطع عضو در ناحیة انگشتان، پا یا ساق پا قرار دارند. دلیلش این است که کنترل اندک قند خون بیشتر محتمل است که به عوارض منجر شود.
عوارض دیابت شامل نوروپاتی و بیماری عروق محیطی، خطر مشکلات بیشتر و نیاز به قطع عضو را افزایش می‌دهد.
عوارض دیابت، پا و ساق پا را نسبت به زخم‌های پوستی، یا اولسرها، عفونت و آسیب بافت آسیب‌پذیرتر می‌کند.
اغلب، مردم دچار بیماری عروق محیطی و نوروپاتی می‌شوند. این وضعیت مشکل را دوچندان می‌کند. این عوارض می‌توانند به سرعت رو به وخامت بگذارند و درمان آنها دشوار است.
گاهی از اوقات قطع عضو برای حفظ بدن و نجات جان بیمار توصیه می‌شود.
در حدود 12 تا 15 نفر از هر 100000 نفر جمعیت هر ساله بر اثر ابتلاء به بیماری عروق محیطی دچار قطع عضو می‌شوند.
اغلب این افراد دچار دیابت هستند. دلیل انجام قطع عضو این است که بافت عفونی شده یا مرده، بر اثر عدم وجود جریان خون که باعث عدم امکان التیام آنها می‌شود، برداشته شود.

پیشگیری از قطع عضو
قطع عضو قابل پیشگیری است یا می‌توان آن را به تأخیر انداخت. افراد مبتلاء به نوروپاتی، بیماری عروق محیطی یا هر دو می‌توانند قدم‌هایی برای حفظ سلامت خود بردارند.
مراحل برشمرده در زیر در این مورد مهم هستند:
- پایش گلوکز یا قند خون می‌تواند به حفظ میزان آنها در محدودة سالم کمک کند. افراد دچار دیابت نوع 1 ممکن است به یک گلوکزسنج نیاز داشته باشند. افراد دچار دیابت نوع 1 و 2 ممکن است هر 3 ماه یک بار آزمایش خون A1C انجام دهند تا ببینند که قند خون آنها در این مدت در چه وضعیتی قرار داشته است.
- حفظ وزن در محدودة سالم و در پیش گرفتن یک برنامة تغذیه‌ای دقیق، مخصوصاً در مورد افراد مبتلاء به دیابت نوع 2 مهم است.
- انجام فعایت‌های بدنی منظم و ورزش مهم است. انجمن دیابت آمریکا / American Diabetes Association 30 دقیقه ورزش با شدت متوسط را به مدت 5 روز در هفته یا مجموع 150 دقیقه توصیه می‌کند. برخی از فعالیت‌های جسمانی، مناسب حال افراد دچار آسیب عصب نیست.
- پایش علایم نوروپاتی دیابتی و مشورت با پزشک در صورت بروز این علایم. تشخیص و درمان زودهنگام می‌تواند به حفظ سلامت عضو بینجامد.
- مراقبت روزانه از پاها و بررسی روزمرة آنها برای احتمال وجود زخم‌ها یا مشکلاتی نظیر سردی و گرمی.
- حفاظت از پاها با کفش و جوراب مناسب اهمیت دارد. بیماران باید در هنگام شستشو و خشک کردن پاها مراقبت لازم را انجام دهند.

جراحی و زندگی پس از قطع عضو
قطع عضو وقتی خطری جدی متوجه سلامت فرد بیمار یا عفونت شدید نظیر غانغرایا در کار باشد، ضروری است.
در جریان جراحی بافت مرده جدا شده و شریان آسیب دیده ترمیم می‌شود. این کار ممکن است برای تجدید جریان گردش خون انجام شود.
عوارض جراحی قطع عضو مشابه عوارض دیگر انواع جراحی است. این مشکلات شامل مسایل مربوط به بیهوشی، عفونت، آسیب عصب و رگ‌های خونی، خونریزی یا لخته‌های خونی است.
بهبود پس از جراحی به عوامل مختلفی بستگی دارد. به بیماران توصیه می‌شود شرایط خود را با متخصصان دارای شناخت از بیماری عروق محیطی و نوروپاتی در میان بگذارند.
ممکن است برای آسان کردن استفاده از پروتزها جراحی ترمیمی انجام شود. انواع پروتز برای موارد قطع عضو در دسترس است./

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

استفادة موفق از سلول‌های بینی برای ترمیم غضروف صدمه دیدة زانو

کشف ژن می‌تواند به درمان بهتر مصدومیت تاندون منجر شود

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.