دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

دیابت و تأثیر آن بر متابولیسم بدن

چربی‌ها, اثر ترمیک غذا, لوزالمعده, کاتابولیسم, کتوزیس, کتون‌ها, کتواسیدوز دیابتی, هیپوگلیسمی, هیپرگلیسیمی

متابولیسم فرآیندی است که در آن بدن از غذا و نوشیدنی مصرف شده توسط شخص انرژی ایجاد می‌کند

مقالات دیابت

در این مقاله:
متابولیسم چیست؟

دیابت چگونه بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
◄ دیابت چگونه بر پروتئین متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
◄ دیابت چگونه بر متابولیسم چربی تأثیر می‌گذارد؟
◄ تأثیر چاقی بر متابولیسم
◄ تأثیر رژیم غذایی، ورزش، و وزن بدن
◄ داروی انسولین چگونه بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
◄ خلاصه



متابولیسم به فرآیند بدنی منجر به استخراج انرژی از غذا اشاره دارد. دیابت از طریق کاهش میزان انسولین بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد. این به نوبه خود مانع از آن می‌شود که بدن بتواند برای استفاده بعدی انرژی ذخیره کند.
در دیابت نوع 1 این اتفاق به این علت رخ می‌دهد که سیستم ایمنی به سلول‌های سازنده انسولین که در لوزالمعده قرار دارند حمله می‌کند. در دیابت نوع 2، بدن قادر به دادن پاسخ مناسب به انسولین نیست.


متابولیسم چیست؟
متابولیسم فرآیندی است که در آن بدن از غذا و نوشیدنی مصرف شده توسط شخص انرژی ایجاد می‌کند.
پس از خوردن، بدن تجزیه کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها، و چربی‌ها را برای رهش انرژی از آنها آغاز می‌کند. بدن در مرحله بعد این انرژی را برای فعال نگه داشتن ارگا‌ن‌ها و فعالیت‌های بدنی به کار می‌برد.
سه راه اصلی برای کاربرد انرژی توسط بدن وجود دارد:
• مصرف انرژی در زمان استراحت. این به انرژی مصرف شده توسط بدن در زمان استراحت اشاره دارد. این شبیه به نرخ متابولیک بازال (BMR) است، که آن میزان انرژی است که بدن نیاز دارد تا عملکردهای اساسی مثل تنفس را انجام دهد.
• مصرف انرژی ناشی از غذا. این به انرژی به کار برده شده توسط شخص برای گوارش اشاره دارد. دیگر اصطلاح مورد استفاده برای این مورد اثر ترمیک غذا است.
• مصرف انرژی ناشی از فعالیت. این به انرژی مصرف شده برای فعالیت جسمانی اشاره دارد. هر قدر کسی فعال‌تر باشد مصرف انرژی در وی بیشتر خواهد بود.
افراد دچار کندی متابولیسم به طور معمول دارای BMR پایین هستند. این بدان معنی است که در مقایسه با فرد دارای متابولیسم سریع‌تر یا BMR بالاتر، این افراد به کالری کمتری در زمان استراحت نیاز دارند.
عوامل متعددی شامل موارد زیر می‌توانند BMR را بالا برده یا پایین بیاورند:
• توده عضلانی
• اندازه و تراکم بدن
• چربی بدن
• سن، زیرا توده عضلانی گرایشی به کاهش یافتن در زمان پیر شدن ما از خود نشان می‌دهد
• ژنتیک


دیابت چگونه بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
دیابت یک اختلال متابولیک است، که بدان معنی است که مستقیماً توانایی بدن را برای رهش و ذخیره انرژی از غذا با اختلال مواجه می‌کند. این اتفاق بر اثر مشکلات ایجاد شده در مورد تولید انسولین رخ می‌دهد.
وقتی کسی کربوهیدرات می‌خورد بدن شروع به تجزیه آن به ساده‌ترین شکلش که گلوکز است، می‌کند. این گلوکز در مرحله بعد وارد جریان خون شده انرژی را به سلول‌های مختلف بدن تحویل می‌دهد.
معمولاً اگر سطح گلوکز خون بسیار بالا باشد، لوزالمعده انسولین ترشح می‌کند. این هورمون به کبد می‌گوید که گلوکز را از خون جدا کرده و آن را به گلیکوژن تبدیل کند که بدن می‌تواند بعدتر آن را مورد استفاده قرار دهد.
به هر حال در افراد دچار دیابت، میزان انسولین کمتر از سطح مورد نیاز آنها است. این باعث می‌شود تا میزان زیادی از گلوکز در خون باقی بماند، که می‌تواند در صورت عدم درمان پیامدهای جدی در بر داشته باشد.


دیابت چگونه بر پروتئین متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
در کنار کربوهیدرات بدن می‌تواند از پروتئین به عنوان منبع انرژی استفاده کند. در برخی موقعیت‌ها، بدن می‌تواند پروتئین را از عضلات خود برای تأمین انرژی تجزیه کند. کارشناسان این وضعیت را کاتابولیسم می‌نامند.
یک مطالعه قدیمی مربوط به سال 2008 می‌نویسد، افراد دچار دیابت نوع 1 که دارای انسولین کافی از منبع داروی خود نیستند ممکن است دچار کاتابولیسم شوند که به کاهش قابل توجه در توده عضلانی منجر می‌شود. این اثر به این شکل در افراد دچار دیابت نوع 2 بروز نمی‌کند.


دیابت چگونه بر متابولیسم چربی تأثیر می‌گذارد؟
وقتی شخص انسولین کافی داشته باشد بدن وی قادر است تا گلوکز را به شکل مؤثر استفاده کرده و ذخیره کند.
به هر حال بدون انسولین، بدن می‌تواند به جای وضعیت مزبور به استفاده از چربی ذخیره شده بپردازد. این وضعت بر مبنای فرآیندی موسوم به کتوزیس اتفاق می‌افتد.
در کتوزیس بدن کتون‌ها را رها می‌کند، که مواد شیمیایی هستند که از چربی‌ها تجزیه می‌شوند. اگر میزان کتون بیش از حد افزایش یابد، آنها می‌توانند خون را اسیدی کنند. این وضعیت به اختلالی جدی به نام کتواسیدوز دیابتی (DKA) منجر می‌شود.
DKA عمدتاً افراد دچار دیابت نوع 1 را درگیر می‌کند، اما امکان بروز آن در افراد مبتلاء به دیابت نوع 2 نیز وجود دارد. DKA به شکل بالقوه یک اختلال تهدیدگر زندگی است که نیاز به درمان فوری دارد.
پایشگرهای کتون خون یا نوارهای تست ادرار می‌توانند به افراد در تست میزان کتون آنها کمک کنند.


تأثیر رژیم غذایی، ورزش، و وزن بدن
رژیم غذایی، ورزش و وزن بدن دارای تأثیری قابل توجه بر متابولیسم و ریسک ایجاد دیابت نوع 2 هستند.

رژیم غذایی
رژیم غذایی دارای مقادیر بالای کربوهیدرات‌های ساده که به سرعت هضم می‌شوند و بیش از میزان نیاز شخص انرژی تولید می‌کنند، می‌تواند سطح قند خون را افزایش دهد.
اگر سطح قند خون زمانی طولانی بالا باقی بماند بدن ممکن است نتواند انسولین کافی برای کاهش سطح آنها در محدوده نرمال تولید کند. این وضعیت به نوبه خود عامل تقویت ایجاد دیابت نوع 2 خواهد بود.
به علاوه کربوهیدرات‌های ساده علی‌رغم محتوی بالای انرژی هم‌اندازه دیگر غذاها سیر کننده نیستند. این می‌تواند بدان معنی باشد که شخص بیشتر دچار احساس گرسنگی می‌شود و در نتیجه بیشتر غذا می‌خورد که این باعث افزایش باز هم بیشتر گلوکز خون خواهد شد.
کربوهیدرات‌های ساده در غذاهایی مثل انواع شیرینی، نوشیدنی‌های قنددار و بستنی که دارای مقدار زیادی قند هستند، یافت می‌شوند.
برای تجزیه کربوهیدرات‌های پیچیده زمان بیشتری لازم است و آنها انرژی موجود در خود را در طول زمان طولانی‌تری آزاد می‌کنند. این کربوهیدرات‌ها غذاهایی مثل غلات کامل، انواع لوبیا، و سبزیجات دارای فیبر زیاد را شامل می‌شوند.

ورزش
وقتی کسی ورزش کرده یا دیگر فعالیت‌های فیزیکی انجام می‌دهد، فعالیت مزبور باعث می‌شود تا میزان مصرف انرژی ناشی از فعالیت افزایش یابد. این بدان معنی است که بدن می‌تواند گلوکز موجود در جریان گردش خون را مصرف کرده سطح گلوکز خون را کاهش دهد.
ورزش‌های قدرتی در عین حال می‌توانند عضله‌ساز باشند. سلول‌های عضلانی حتی در زمان عدم کاربرد نیاز به انرژی دارند، بنابراین هر قدر میزان عضله در شخصی بیشتر باشد میزان کالری مصرفی او در زمان استراحت بیشتر خواهد بود.

وزن بدن
وزن بدن نیز بر متابولیسم تأثیرگذار است.
وزن بدن زیاد از طریق ایجاد سلول‌هایی کمتر حساس به انسولین در بدن باعث افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع 2 می‌شود. این بدان معنی است که سلول‌ها به شکل مؤثر گلوکز اضافی را ذخیره نمی‌کنند، که این احتمال بالا رفتن گلوکز خون را افزایش می‌دهد.
ترکیب وزن اضافی، رژیم غذایی دارای کربوهیدرات‌های ساده، و میزان پایین فعالیت جسمانی می‌تواند عامل تقویت ابتلاء به دیابت نوع 2 باشد.


داروی انسولین چگونه بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد؟
داروی انسولین سلول‌های کبد، عضله و چربی را به جذب و ذخیره بیشتر گلوکز به صورت گلیکوژن تحرک می‌کند. وقتی چنین اتفاقی رخ دهد سطح قند خون در شخص کاهش پیدا می‌کند.
در افراد دچار دیابت، هدف ایجاد تعادل بین انسولین و گلوکز خون است. این بدان معنی است که شخص دارای انرژی کافی برای استفاده است اما نه آنقدر که خطر پیامدهای طولانی مدت برای سلامت وجود داشته باشد.
استفاده از انسولین زیاد می‌تواند گلوکز خون را به سطوح خطرناکی کاهش داده باعث هیپوگلیسمیا (هیپوگلیسمی) شود. عدم استفاده کافی سبب هیپرگلیسیمیا (هیپرگلیسیمی) می‌شود.


خلاصه
دیابت متابولیسم بدن را مختل کرده بر چگونگی فرآیند پردازش و ذخیره انرژی تأثیر می‌گذارد. این اتفاق بر اثر فقدان انسولین رخ می‎‌دهد که هورمونی است که مقدار گلوکز را در خون کنترل می‌کند.
اگر مقدار انسولین کافی نباشد، آنگاه سطح گلوکز خون ممکن است بسیار افزایش یابد که این موضوع می‌تواند به مرور زمانی طیفی از مشکلات را ایجاد کند.
انجام ورزش، تقویت عضلات، و رسیدن به وزن در محدوده سالم می‌تواند از طریق افزایش BMR و حساسیت به انسولین باعث بهبود سطح قند خون در افراد دچار دیابت نوع 2 شود.
کربوهیدرات‌های پیچیده نیز می‌توانند به حفط پایداری قند خون در طول روز کمک کنند./



دیابت و تأثیر آن بر متابولیسم بدن
دکتر کلی وود، لورن مارتین

ترجمه فرهنگ راد

Source:
Medical News Today
Diabetes and metabolism: What to know
Medically reviewed by Kelly Wood, MD —
Written by Lauren Martin
On September 23, 2021

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

ارتباط میان کمبود آهن و کاهش شنوایی

استرس چگونه بر میزان کلسترول تأثیر می‌گذارد؟‎

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.