دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اثرات انسولین بر بدن

 امیلین, گلیکوژن, امینو اسیدها, هیپرگلیسمی, نوروپاتی, هیپوگلیسمی, کتون, کتواسیدوز دیابتی

انسولین یک بخش حیاتی متابولیسم محسوب می‌شود

مقالات دیابت

• محل تزریق انسولین
• پمپ انسولین
• انسولین تولید شده در لوزالمعده
• تولید و توزیع انرژی
• ذخیره در کبد
• ذخیره در عضله و چربی
• تعادل قندهای خون
• سلول‌های سالم
• انسولین در جریان گردش خون
• کنترل کتون



انسولین یک هورمون طبیعی بدن است که به وسیله پانکراس (لوزالمعده) تولید می‌شود و چگونگی کاربرد و ذخیره قند خون (گلوکز) را کنترل می‌کند. انسولین مثل کلیدی است که امکان ورود گلوکز به درون سلول‌های سراسر بدن را فراهم می‌آورد.
انسولین یک بخش حیاتی متابولیسم محسوب می‌شود. بدون انسولین بدن از عملکرد خود بازمی‌ماند.
وقتی ما غذا می‌خوریم، لوزالمعده برای کمک به بدن در تولید انرژی از گلوکز، نوعی قند موجود در کربوهیدرات‌ها، انسولین ترشح می‌کند. انسولین همچنین به ذخیره انرژی کمک می‌نماید.
در دیابت نوع 1، لوزالمعده دیگر قادر به تولید انسولین نیست. در دیابت نوع 2، لوزالمعده بدواً انسولین تولید می‌کند اما سلول‌های بدن قادر به کاربرد مناسب آن نیستند. این وضعیت مقاومت انسولین نامیده می‌شود.
عدم مدیریت دیابت اجازه می‌دهد تا گلوکز بیش از آنکه در سلول‌ها توزیع یا ذخیره گردد در خون انباشته شود. این اختلال می‌تواند تقریباً هر قسمتی از بدن را دچار تخریب کند.
تست خون می‌تواند به سرعت آشکار سازد که گلوکز خون شخص بیش از حد بالا یا پایین است.
پیامدهای دیابت شامل بیماری کلیه، آسیب عصب، مشکلات قلب، مشکلات چشم، و مشکلات معده است.
افراد دچار دیابت نوع 1 برای ادامه زندگی به درمان انسولین نیاز دارند. برخی افراد دچار دیابت نوع 2 نیز باید برای کنترل سطح قند خون خود و اجتناب از پیامدهای بیماری این درمان را بگیرند.
اگر کسی دچار دیابت باشد درمان انسولین می‌تواند کاری را که لوزالمعده بیمار قادر به انجام آن نیست انجام دهد. انواع زیر از انسولین در دسترس است:
• انسولین تند-اثر در طول 15 دقیقه به جریان خون می‌رسد و عملکرد آن تا 4 ساعت حفظ می‌شود.
• انسولین کوتاه اثر در طول 30 دقیقه وارد گردش خون می‌شود و به مدت 6 ساعت عملکرد آن ادامه می‌یابد.
• انسولین با عملکرد متوسط در طول 2 تا 4 ساعت راه خون را به جریان خون می‌یابد و اثر آن به مدت 18 ساعت باقی می‌ماند.
• انسولین طولانی اثر کار خود را پس از گذشت چند ساعت آغاز می‌کند و سطح گلوکز را به مدت حدود 24 ساعت متعادل نگه می‌دارد.


محل تزریق انسولین
انسولین معمولاً به داخل شکم تزریق می‌شود اما در عین حال می‌توان آن را به داخل بازو، ران یا کفل نیز تزریق کرد.
محل تزریق انسولین باید در یک محدوده کلی حالت چرخشی داشته باشد. تزریق مکرر در یک نقطه می‌تواند باعث ایجاد توده‌های چربی شود که تحویل انسولین را مشکل‌تر می‌کنند.


پمپ انسولین
برخی از افراد به جای تزریق مکرر، از یک پمپ استفاده می‌کنند که به شکل منظم دوزهای کم انسولین را به سراسر بدن تحویل می‌دهد.
پمپ انسولین شامل یک کاتتر کوچک است که در بافت چربی زیر پوست شکم جای داده می‌شود. این پمپ یک مخزن نیز دارد که انسولین را ذخیره می‌کند و لوله‌کشی باریکی دارد که انسولین را از مخزن به کاتتر می‌رساند.
انسولین موجود در مخزن نیاز به آن دارد که در صورت ضرورت مجدداً پر شود. برای پیشگیری از بروز عفونت، محل تزریق باید هر 2 تا 3 روز تغییر کند.


انسولین تولید شده در لوزالمعده
وقتی غذا می‌خوریم مواد غذایی وارد معده و روده کوچک می‌شوند که در آنجا به مواد مغذی شامل گلوکز تجزیه می‌گردند. مواد مغذی به واسطه جریان گردش خون جذب و توزیع می‌شوند.
لوزالمعده غده‌ای است که پشت معده قرار دارد و نقشی حیاتی در فرآیند گوارش ایفاء می‌کند. لوزالمعده آنزیم‌هایی را برای تجزیه چربی، نشاسته، و قند غذاها تولید می‌نماید. این غده همچنین انسولین و هورمون‌های دیگر را به درون جریان گردش خون رها می‌کند.
انسولین در سلول‌های بتای لوزالمعده تولید می‌شود. سلول‌های بتا حدود 75 درصد سلول‌های هورمون پانکراتیک را تشکیل می‌دهند.
دیگر هورمون‌های تولید شده در پانکراس عبارتند از:
• گلوکاگون، که به کبد در صورت افت بیش از حد قند خون در مورد افزایش آنها هشدار می‌دهد.
• گاسترین، که تولید اسید معده را در معده تحریک می‌کند.
• امیلین، که به کنترل اشتها یاری می‌دهد


تولید و توزیع انرژی
عملکرد انسولین کمک به تبدیل گلوکز به انرژی و توزیع آن در سراسر بدن شامل سیستم عصبی مرکزی و سیستم قلبی عروقی است.
بدون انسولین سلول‌ها دچار قحط انرژی شده و باید به دنبال منبع جایگزین باشند. این وضعیت می‌تواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد.


ذخیره در کبد
انسولین کمک می‌کند تا کبد گلوکز اضافی را از جریان خون بگیرد. اگر کسی دارای انرژی کافی باشد کبد گلوکزی را که بلافاصله مورد نیاز نیست ذخیره می‌کند به شکلی که بدن بتواند بعدتر آن را به عنوان انرژی به کار ببرد.
به نوبه خود کبد گلوکز کمتری برای خود تولید می‌کند. این باعث می‌شود تا گلوکز خون در سطح متعادل باقی بماند. کبد مقادیر کم گلوکز را در طول وعده‌های غذایی به داخل خون رها می‌کند تا سطح قند خون در دامنه سالم باقی بماند.


ذخیره در عضله و چربی
انسولین به سلول‌های عضلانی و چربی کمک می‌کند تا گلوکز اضافی را ذخیره کنند به شکلی که باعث مقهور شدن سیستم گردش خون نشود.
انسولین به عضله و بافت چربی پیام می‌دهد تا تجزیه گلوکز را برای کمک به پایدار شدن سطح قند خون متوقف کنند.
این سلول‌ها در ادامه شروع به تولید گلیکوژن می‌کنند، که شکل ذخیره شده گلوکز است. گلیکوژن در زمان افت سطح قند خون انرژی مورد نیاز را در اختیار بدن قرار می‌دهد.
وقتی کبد دیگر نتواند گلیکوژن را نگه دارد، انسولین محرک سلول‌های چربی برای گرفتن گلوکز می‌شود. این مورد به صورت تری‌گلیسیرید ذخیره می‌شود، نوعی چربی در خون، که می‌توان آن را برای تأمین انرژی به کار برد.


تعادل قندهای خون
قند خون یا گلوکز از سوی بدن برای تأمین انرژی به کار می‌رود. وقتی کسی غذا می‌خورد، این گلوکز توسط بسیاری از کربوهیدرات‌های مصرف شده ایجاد می‌گردد. گلوکز یا بلافاصله مصرف یا در سلول‌ها ذخیره می‌شود. انسولین گلوکز موجود در خون را در محدوده نرمال نگه می‌دارد.
انسولین این کار را با گرفتن گلوکز از جریان خون و انتقال آن به درون سلول‌های سراسر بدن انجام می‌دهد. در مرحله بعد سلول‌ها گلوکز مزبور را برای تأمین انرژی به کار می‌برند و گلوکز اضافی در کبد، عضلات و بافت چربی ذخیره می‌شود.
کمبود شدید یا ازدیاد بیش از حد گلوکز در خون می‌تواند مشکلات جدی برای سلامت ایجاد کند. در کنار دیابت، این وضعیت می‌تواند به مشکلات قلب، کلیه، چشم و رگ‌های خونی منجر گردد.


سلول‌های سالم
سلول‌های هر قسمتی از بدن نیاز به انرژی دارند تا عملکرد سالم داشته و سالم بمانند. انسولین گلوکزی را که این سلول‌ها برای انرژی نیاز دارند تأمین می‌کند.
بدون انسولین، گلوکز در جریان خون باقی می‌ماند که این می‌تواند به پیامدهای خطرناک مثل هیپرگلیسمی منجر گردد.
در کنار گلوکز، انسولین کمک می‌کند تا امینو اسیدها، که توده عضلانی را می‌سازند، وارد سلول‌های بدن شوند. انسولین در عین حال کمک می‌کند تا سلول‌ها الکترولیت‌هایی مثل پتاسیم را نگه دارند، که مایعات بدنی را متعادل نگه می‌دارند.


انسولین در جریان گردش خون
وقتی انسولین وارد گردش خون می‌شود به سلول‌های سراسر بدن، شامل سیستم عصبی مرکزی و سیستم قلبی عروقی، کمک می‌کند تا گلوکز جذب کنند. توزیع و تحویل گلوکز وظیفه سیستم گردش خون است.
تا زمانی که پانکراس بتواند انسولین کافی تولید کند و بدن قادر به مصرف کامل آن باشد، سطح قند خون در محدوده سالم باقی می‌ماند.
انباشت گلوکز در خون (هیپرگلیسمی) می‌تواند باعث پیامدهایی مثل آسیب دیدگی عصب (نوروپاتی)، صدمه به کلیه، و مشکلات چشم شود. علایم بالا بودن گلوکز خون شامل تشنگی شدید و تکرر ادرار است.
کمبود گلوکز در خون (هیپوگلیسمی) می‌تواند باعث ایجاد تحریک‌پذیری، خستگی یا گیجی شود. افت قند خون می‌تواند به ناهشیاری منجر گردد.


کنترل کتون
انسولین کمک می‌کند تا سلول‌ها گلوکز را برای انرژی به کار ببرند. وقتی سلول‌ها نتواند گلوکز اضافی را مصرف کنند، این سلول‌ها شروع به سوزاندن چربی برای تأمین انرژی می‌کنند. این فرآیند باعث ایجاد فرآیند خطرناکی از انباشت مواد شیمیایی به نام کتون‌ها می‌شود.
بدن سعی می‌کند تا خود را به واسطه ادرار کردن از شر کتون‌ها خلاص کند، اما گاهی از اوقات قادر به ادامه این کار نیست. این می‌تواند به یک اختلال تهدیدگر زندگی به نام کتواسیدوز دیابتی (DKA) منجر گردد. علایم شامل تنفس با بوی شیرینی، خشکی دهان، تهوع و استفراغ است./



اثرات انسولین بر بدن
دکتر کوین مارتینز، آن پیترانجلو، و لورا گلدمن
ترجمه هامیک رادیان

Source:
Healthline
The effects of insulin on the body
Medically reviewed by Kevin Martinez, M.D. —
Written by Ann Pietrangelo and Laura Goldman
On June 2, 2020

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

آیا در مورد ریسک‌های گوارشی آسپیرین مبالغه شده است؟

عود آسم با تزریق آنتی‎بادی کاهش یافت

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.