دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اگر کسی به کمای دیابتی فرو رود زنده است اما نمی‌تواند بیدار شود یا به شکل ارادی به اشارات، صداها یا دیگر انواع تحریک پاسخ گوید.

مقالات دیابت
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم کمای دیابتی
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• علل کمای دیابتی
• ریسک فاکتورهای کمای دیابتی
• عوارض کمای دیابتی
• پیشگیری از کمای دیابتی
• تشخیص کمای دیابتی
• درمان کمای دیابتی


کمای دیابتی یکی از عوارض مهلک دیابت است که سبب ایجاد حالت ناهشیاری می‌شود. اگر کسی دچار دیابت باشد، افزایش بسیار زیاد سطح قند خون (هیپرگلیسمی) یا کاهش بسیار زیاد سطح قند خون (هیپوگلیسمی) می‌تواند به کمای دیابتی منجر شود.
اگر کسی به کمای دیابتی فرو رود زنده است اما نمی‌تواند بیدار شود یا به شکل ارادی به اشارات، صداها یا دیگر انواع تحریک پاسخ گوید. در صورت عدم درمان کمای دیابتی می‌تواند کشنده باشد.

علایم کمای دیابتی
پیش از ایجاد کمای دیابتی، شخص معمولاً نشانه‌ها و علایم بالا رفتن یا افت سطح قند خون را تجربه می‌کند.

هیپرگلیسمی
در شرایط بالا رفتن شدید سطح قند خون شخص دچار موارد زیر خواهد شد:
• افزایش تشنگی
تکرر ادرار
خستگی مفرط
تهوع و استفراغ
تنگی نفس
درد معده
• بوی میوه دادن نفس
خشکی دهان بیش از حد
• افزایش ضربان قلب

هیپوگلیسمی
نشانه‌ها و علایم کاهش میزان قند خون شامل موارد زیر است:
• لرزش یا عصبانیت
اضطراب
• خستگی مفرط
• ضعف
• تعریق
• گرسنگی
• تهوع
سرگیجه یا سبکی سر
• دشواری تکلم
• گیجی
برخی از مردم به ویژه افراد دچار دیابت طولانی مدت، به اختلالی به نام بی‌خبری هیپوگلیسمی مبتلاء می‌شوند و فاقد نشانه‌های هشدار دهنده افت قند خون هستند.
اگر کسی دچار هر یک از علایم افزایش یا کاهش قند خون شود، باید قند خون را بر مبنای پلن درمانی دیابت خود بر اساس نتایج تست بررسی کند. اگر حال شخص به سرعت رو به بهبود نرود یا احساس کند که وضعیت وی بدتر شده است باید به اورژانس مراجعه نماید.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
کمای دیابتی یک وضعیت اورژانسی در پزشکی است. اگر کسی دچار نشانه‌ها یا علایم افزایش یا کاهش شدید سطح قند خون باشد باید به اورژانس مراجعه کند. اگر شما در کنار کسی هستید که دچار دیابت بوده و از حال رفته است، باید برای وی اورژانس خبر کنید، و مطمئن شوید که کارکنان اورژانس می‌دانند که فرد دچار حالت ناهشیاری مبتلاء به دیابت است.

علل کمای دیابتی
قند خون در حالت افزایش یا کاهش شدید می‌تواند سبب ایجاد اختلالات جدی شود که همگی آنها می‌توانند به کمای دیابتی منجر گردند.
کتواسیدوز دیابتی. اگر سلول‌های عضلانی کسی دچار فقر انرژی شود، بدن به این وضعیت با تجزیه چربی پاسخ می‌دهد. این فرآیند باعث ایجاد اسیدهای سمی به نام کتون‌ها می‌شود. اگر کسی دارای کتون (که در خون یا ادرار اندازه‌گیری می‌شود) و خیزش قند خون باشد، این وضعیت زیر عنوان کتواسیدوز دیابتی شناخته می‌شود. در صورت عدم درمان، کتواسیدوز دیابتی به کمای دیابتی منجر می‌گردد.
کتواسیدوز دیابتی بیشتر در دیابت نوع 1 شایع است، اما گاهی از اوقات در دیابت نوع 2 یا دیابت بارداری نیز بروز می‌کند.
سندرم هیپراسمولار دیابتی. اگر سطح قند خون بالای 600 میلی‌گرم در دسی‎لیتر یا 33.3 میلی‌مول در ‌لیتر باشد این وضعیت زیر عنوان سندرم هیپراسمولار دیابتی شناخته می‌شود.
بالا رفتن شدید قند خون باعث می‌شود تا خون حالت انبسته و شربت‌وار به خود بگیرد. قند اضافی از خون وارد ادرار می‌شود که محرک یک فرآیند فیلترینگ می‌گردد که مقادیر زیادی مایع را از بدن بیرون می‌کشد. در صورت عدم درمان این اختلال می‌تواند به دهیدراسیون مهلک و کمای دیابتی منجر شود. در حدود 25 تا 50 درصد مردم مبتلاء به سندرم هیپراسمولار دیابتی دچار کما (کوما) می‌شوند.
• هیپوگلیسمی. مغز انسان برای عملکرد خود به گلوکز نیاز دارد. در موارد شدید، کاهش قند خون می‌تواند سبب از حال رفتن شود. هیپوگلیسمی ممکن است به علت مقادیر زیاد انسولین یا فقدان غذای کافی ایجاد شود. ورزش شدید یا نوشیدن مقادیر زیاد مشروب الکلی می‌تواند همان اثرات را به دنبال داشته باشد.

ریسک فاکتورهای کمای دیابتی
هر کسی که دچار دیابت باشد در خطر ابتلاء به کمای دیابتی قرار دارد، اما عوامل فهرست شده در زیر میزان خطر مزبور را افزایش می‌دهند:
• مشکلات تحویل انسولین. اگر بیمار تحت درمان با پمپ انسولین باشد باید سطح قند خون خود را مکرراً بازبینی کند. تحویل انسولین ممکن است بر اثر مشکلی در پمپ یا جابجایی کاتتر یا خارج شدن آن از جای خود دچار مشکل شود. فقدان انسولین می‌تواند به کتواسیدوز دیابتی منجر گردد.
• بیماری، تروما، یا عمل جراحی. وقتی کسی مریض یا آسیب‌دیده باشد سطح قند خون گرایشی به افزایش از خود نشان می‌دهد که گاهی اوقات میزان این افزایش چشمگیر است. این وضعیت می‌تواند در صورت ابتلاء شخص به دیابت نوع 1 و عدم افزایش دوز انسولین برای جبران وضعیت، به کمای دیابتی منجر شود.
اختلالات پزشکی مثل نارسایی احتقانی قلب یا بیماری کلیه نیز خطر ایجاد سندرم هیپراسمولار دیابتی را افزایش می‌دهد.
• کنترل ضعیف دیابت. اگر کسی سطح قند خون خود را به طور صحیح پایش نکرده یا داروهای خود را بر مبنای دستورالعمل مربوط به آنها مصرف نکند، در ریسک بالاتری برای ابتلاء به عوارض درازمدت دیابت و کمای دیابتی قرار خواهد گرفت.
• چشم‌پوشی عمدی از وعده‌های غذا یا انسولین. بعضی از اوقات، مردم مبتلاء به دیابت که دچار یک اختلال خوردن هستند عدم استفاده از انسولین بر مبنای دستور را انتخاب می‌کنند به این امید که وزن خون را کاهش دهند. این کاری خطرناک و مهلک است که می‌تواند خطر کمای دیابتی را افزایش دهد.
• نوشیدن مشروب الکلی. الکل می‌تواند اثراتی غیر قابل پیش‎بینی بر روی قند خون داشته باشد. اثرات آرام‌بخش الکل ممکن است توجه به علایم افت سطح قند خون را دشوارتر کند. این وضعیت می‌تواند به افزایش خطر کمای دیابتی بر اثر هیپوگلیسمی منجر شود.
• مصرف مواد مخدر. مواد مخدر مثل کوکائین و اکستازی می‌تواند خطر خیزش شدید قند خون و اختلالات مرتبط به کمای دیابتی را افزایش دهند.

عوارض کمای دیابتی
در صورت عدم درمان کمای دیابتی می‌تواند به موارد زیر منجر شود:
• صدمات دایمی مغز
• مرگ

پیشگیری از کمای دیابتی
کنترل روزانه مناسب دیابت می‌تواند به پیشگیری از کمای دیابتی کمک کند. نکات زیر را باید به خاطر سپرد:
• دنبال کردن پلن صرف غذا. مصرف مداوم وعده‌های غذایی اصلی و میان‌وعده‌ها می‌تواند به کنترل سطح قند خون کمک کند.
• دقت در میزان قند خون. کنترل سطح قند خون به طور دقیق و نظام‌مند ضروری است.
• مصرف دارو بر مبنای دستورالعمل. اگر کسی دچار دوره‌های مکرر افزایش یا کاهش سطح قند خون باشد باید با پزشک مشورت کند. پزشک می‌تواند تعدیل لازم در دوز مصرف دارو یا تغییر نوع دارو را در دستور کار قرار دهد.
• داشتن پلن برای روزهای ناخوشی. ناخوشی یا بیماری می‌تواند باعث بروز تغییرات غیر منتظره در سطح قند خون شود. اگر کسی ناخوش بوده و قادر به خوردن غذا نباشد، آنگاه امکان افت سطح قند خون وجود دارد. شخص باید پیش از ناخوشی با پزشک در مورد بهرتین راه مدیریت سطح قند خون خود مشورت کند. بیماران دیابتی باید تسهیلات مربوط به سه روز و یک کیت گلوکاگون اضافی را برای موارد اورژانسی در اختیار داشته باشند.
• بررسی کتون‌ها در زمان بالا رفتن سطح قند خون. وقتی سطح قند خون در دو تست متوالی بالای 250 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (14 میلی‌مول / لیتر) باشد، به ویژه در هنگام ناخوشی، سطح کتون‌ها باید بررسی شود. اگر شخص مقادیر بالایی کتون در خون یا ادرار خود داشته باشد، باید با پزشک مشورت کند. در صورت همراه بودن کتون با استفراغ شخص باید بلافاصله مورد مراقبت پزشکی قرار گیرد. مقادیر زیاد کتون می‌تواند به کتواسیدوز دیابتی منجر شود که ممکن است به کما بینجامد.
• در دسترس داشتن گلوکاگون و منابع سریع‌الاثر قند. اگر کسی برای دیابت خود انسولین می‌گیرد باید یک کیت روزآمد گلوکاگون و منبع سریع‎الاثر قند مثل قرص گلوکز یا آب پرتقال در دسترس داشته باشد.
• پایشگر دایمی گلوکز (CGM)، به ویژه اگر شخص در حفظ پایداری سطح قند خون دچار مشکل بوده یا قادر به احساس علایم افت قند خون نباشد (ناهشیاری هیپوگلیسمی) باید در نظر گرفته شود.
این پایشگرها دستگاه‎هایی هستند که از یک سنسور یا حسگر کوچک جاگذاری شده زیر پوست برای دنبال کردن روندهای سطح قند خون استفاده و اطلاعات به دست آمده را به یک دستگاه بی‌سیم ارسال می‌کنند.
دستگاه‌های مزبور می‌توانند در صورت کاهش خطرناک سطح قند خون یا افت بیش از حد سریع قند خون بیمار را از مشکل مزبور باخبر کنند. به هر جهت شخص حتی در صورت استفاده از GSM کماکان نیاز به سنجش سطح قند خون با استفاده از گلوکزسنج دارد. دستگاه‌های مزبور گران‌تر از روش‌های مرسوم برای پایش گلوکز هستند اما می‌تواند به بیمار در کنترل بهتر گلوکز کمک کنند.
• مصرف حساب شده الکل. از آنجا که الکل اثرات غیر قابل پیش‌بینی بر قند خون دارد، در صورت عدم ترک کامل آن مردم باید یک میان وعده یا وعده غذایی را در زمان نوشیدن الکل لحاظ کنند.
• آموزش راه‎های شناسایی و مقابله با افزایش و کاهش سطح قند خون به نزدیکان، اعضاء خانواده و همکاران
• داشتن کارت هویت یا گردنبند پزشکی به همراه خود. در صورت درافتادن به حالت ناهشیاری کارت یا گردنبند مزبور ابزار باارزشی برای اطلاع‌رسانی به دوستان، همکاران و دیگران، شامل کارکنان اورژانس، خواهد بود.

تشخیص کمای دیابتی
در صورت مواجهه با کمای دیابتی تشخیص کامل ضروری است. تیم پزشکی اورژانس یک معاینه فیزیکی انجام داده و از همراهان بیمار در مورد شرح حال پزشک وی سؤال می‌کند. اگر شخص دچار دیابت باشد، ممکن است بخواهد تا از گردنبند یا کارت هویت پزشکی استفاده کند.

تست‌های آزمایشگاهی
در محیط بیمارستان شخص ممکن است به تست‌های مختلف برای اندازه‌گیری موارد زیر نیاز داشته باشد:
• سطح قند خون
• سطح کتون
• مقدار نیتروژن یا کراتینین خون
• مقدار پتاسیم، فسفات و سدیم خون

درمان کمای دیابتی
کمای دیابتی نیاز به درمان اورژانسی دارد. نوع درمان بسته به سطح قند خون (افزایش یا کاهش آن) تعیین می‌شود.


مایو کلینیک
• ترجمۀ فرهنگ راد


Source:
Mayo Clinic
Diabetic coma
Aug. 22, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

چرا خطر حملة قلبی آتش‌نشان‌ها را بیشتر تهدید می‌کند؟

تحقیق جدید خطر دیگری را به فهرست طولانی مخاطرات مرتبط به یکی از پُرریسک‌ترین مشاغل کره زمین اضافه می‌کند: گرمای بیش از حد با افزایش خطر حملات قلبی در آتش‌نشان‌ها مرتبط شده است. در سطح جهان کار آتش‌نشا

خونریزی مغزی: علل، علایم، و درمان‌ها

خونریزی مغزی به بروز خونریزی در مغز اشاره دارد. این اختلال پزشکی به نام هموراژ اینتراکرانیال نیز شناخته می‌شود. مغز درون جمجمه محصور شده است. اگر هر گونه نشت خون درون جمجمه اتفاق بیفتد، مغز می‌تواند ت

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.