دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

د÷

درمان‎های دیابت

دیابت، داروهای خوراکی دیابت، انسولین، متفورمین،  کلرپروپامید،  گلیمپیرید،  گلیپزاید،  گلیبوراید، هیپرگلیسمی، هیپوگلیسمی، کاهش وزن، افزایش وزن، تهوع، استفراغ

دیابت نوع 2 شماری گزینه‎‎های درمان دارویی دارد که خوراکی هستند و به عنوان داروهای خوراکی ضد هیپرگلیسمی یا داروهای خوراکی هیپوگلیسمی شناخته می‎شوند. افراد دچار دیابت نوع 1 قادر به مصرف قرص خوراکی نیستند و در عواض باید انسولین تزریق کنند.

مقالات دیابت

دیابت چیست
علایم دیابت
آمار، واقعیات و افسانه‎های دیابت
تشخیص دیابت
دیابت نوع 1
دیابت نوع 2
عوارض دیابت
انسولین چیست؟
کشف انسولین
مشهورترین افراد دیابتی
• درمان‎های دیابت
دیابت - پایش شخصی قند خون
برنامۀ غذایی برای دیابت
ورزش و دیابت
هیپوگلیسمی
هیپرگلیسمی
گرفتن انسولین
• پمپ انسولین

دیابت نوع 2 شماری گزینه‎‎های درمان دارویی دارد که خوراکی هستند و به عنوان داروهای خوراکی ضد هیپرگلیسمی یا داروهای خوراکی هیپوگلیسمی شناخته می‎شوند.
داروهای خوراکی دیابت معمولاً برای استفاده در صورت عدم موفقیت موازین مربوط به سبک زندگی برای کاهش سطح گلوکز خون به میزان هدف زیر 7% برای HbA1c در خوانش میانگین قند خون در محدودۀ 8.9-8.3 میلی‌مول / لیتر (در حدود 150 تا 160 میلی‎گرم دسی‎لیتر) در نظر گرفته می‎شوند.
موازین سبک زندگی که برای مدیریت دیابت نوع 2 حیاتی محسوب می‎شود شامل رژیم غذایی و ورزش است، و این موازین همچنان به قوت خود باقی می‎مانند حتی وقتی که بیمار مصرف قرص را نیز برای درمان شروع می‎کند.
افراد دچار دیابت نوع 1 قادر به مصرف قرص خوراکی نیستند و در عواض باید انسولین تزریق کنند.

قرص‎های خوراکی چطور سطح گلوکز را کاهش می‎دهند؟
داروهای خوراکی هیپرگلیسمی خوراکی برای کاهش سطح گلوکز خون از سه طریق عمل می‎کنند:
• رمزگشایی تقویت ترشح انسولین توسط لوزالمعده
• افزایش حساسیت بافت‎های محیطی نسبت به انسولین
• مهارکننده‎ها جذب گوارشی انسولین را مختل می‎کنند
هر کلاس داروی ضد هیپرگلیسمی عوارض جانبی یا نمایۀ سلامت خاص خود را دارد، و موضوع عوارض جانبی مهم‌ترین ملاحظۀ مطرح در هنگام انتخاب دارو است.
عوارض جانبی محتمل شامل افزایش وزن، عوارض گوارشی مثل اسهال، یا پانکراتیت و موارد جدی‎تر را شامل می‎شود. هیپوگلیسمی نیز یکی از عوارض جانبی محتمل است.

کدام داروهای خوراکی برای دیابت نوع 2 در دسترس هستند؟
هیچ‎یک‎ از گزینه‎های خوراکی موجود در مورد هیپرگلیسمی مؤثرترین شکل درمان محسوب نمی‎شود - تصمیم‎گیری در مورد مصرف هر کدام از داروهای بر اساس ملاحظات زیر صورت می‎گیرد:
• عوارض جانبی دارو
• سهولت و تحمل‌پذیری کلی
• ترجیحات شخصی
در واقعیت، وزن هر دارو چیزی است که در مشارکت با دستورالعمل تجویز کننده تعیین می‎شود.
کاربرد یک داروی منفرد ممکن است در درمان ترکیبی با دارویی دیگر در کوشش برای بهبود کنترل گلیسمی افزایش یابد.
به هر جهت متفورمین معمولاً نخستین داروی انتخابی در این مورد محسوب می‎شود و به شکلی گسترده به عنوان داروی خوراکی ضد هیپرگلیسمی به کار می‎رود. متفورمین یک حساس کننده در کلاس دارویی موسوم به بیگوانیدها است. این دارو از طریق کاهش مقدار گلوکز ترشح شده توسط کبد به درون جریان خون و افزایش پاسخ سلولی به انسولین کار می‏کند. قرص متفورمین معمولاً دو بار در روز مصرف می‎شود.
این دارو یک داروی ضد هیپرگلیسمی ارزان قیمت با عوارض جانبی خفیف است (که می‎تواند اسهال و گرفتگی‎های ناحیۀ شکم را شامل شود). متفورمین باعث افزایش وزن یا بروز هیپوگلیسمی نمی‎شود.
سولفونیلورئاها مواد تقویت کنندۀ ترشح هستند که میزان ترشح انسولین لوزالمعده را افزایش می‎دهند. چندین دارو در این کلاس دارویی وجود دارد که شامل موارد زیرند:
• کلرپروپامید
• گلیمپیرید
• گلیپزاید
• گلیبوراید
در عین حال موضوع انتخاب دارو امری شخصی است. در مورد سولفونیلورئاها انتخاب دارو بستگی به دوز روزانه و میزان عوارض جانبی دارد. این داروها با بروز افزایش وزن و هیپوگلیسمی همراهند.
گلیتازون‌ها (که به نام تیازولیدیندیون‎ها نیز شناخته می‎شوند) داروهای حساس کننده هستند که اثرات انسولین را در عضلات و چربی‎ها افزایش و تولید گلوکز را در کبد کاهش می‎دهند.
دو نوع گلیتازون در دسترس است: پیوگلیتازون و روزیگلیتازون. این داروها می‎توانند عوارض جانبی افزایش وزن یا ورم را با خود داشته باشند و با افزایش خطر بیماری قلبی و سکتۀ مغزی، سرطان مثانه و انواع شکستگی‎ها مرتبط شده‎اند.
در انگستان روزیگلیتازون به دلیل وجود نگرانی‎ مربوط به عوارض جانبی آن از بازار دارویی حذف شده است. در سال 2015 این دارو هنوز در بازار در دسترس بود اما در کنار دارو اطلاعاتی در مورد ایمنی دارو که از سوی FDA ارائه داده شده بود در اختیار مصرف کننده قرار می‎گرفت.
مهار کننده‎های آلفا گلوکزیداز، مهارکننده‎های آنزیم روده هستند که فرآیند شکستن کربوهیدرات‎ها به گلوکز را بلوک کرده، مقدار جذب روده‎ای آن را کاهش می‎دهند.
این داروها که تحت عنوان اکاربوز و میگلیتول در دسترس هستند اغلب به عنوان داروهای خط مقدم درمان مطرح نیستند، زیرا عوارض جانبی شامل نوسان، اسهال و نفخ با آنها همراه است، اگرچه این عوارض ممکن است به مرور زمان کاهش پیدا کنند.
مهار کننده‎های دی‌پپتیدل پپتیداز – 4 شامل الوگلیپتین، لیناگلیپتین، ساکساگلیپتین و سیتاگلیپتین هستند.
این داروها که به عنوان گلیپتین‎ها نیز شناخته می‌شوند دارای برخی عوارض جانبی شامل تحریک انسولین پانکراتیک (از طریق پیشگیری از شکستن هورمون GLP-1) هستند. آنها در عین حال ممکن است از طریق تأثیر بر میزان اشتها به کاهش وزن منجر شوند.
این داروها خطر هیپوگلیسمی را افزایش نمی‎دهند. عوارض جانبی محتمل آنها شامل تهوع و استفراغ است.
مهار کننده‎های سدیم گلوکز هماهنگ کنندۀ 2 (SGLT2) شامل کاناگلیفلوزین و داپاگلیفلوزین هستند. آنها از طریق مهار بازجذب گلوکز در کلیه‏ها عمل می‎کنند، که باعث رها شدن گلوکز در ادرار (گلیکوزوری) می‎شود.
SGLT2s ممکن است به کاهش وزن خفیف نیز منجر شوند. عوارض جانبی آنها شامل عفونت ادراری نیز است.
مگلیتیندها شامل ریپاگلینید و ناتگلینید هستند. آنها باعث تحریک ترشح انسولین توسط پانکراس می‎شوند. مگلیتینیدها با افزایش خطر هیپوگلیسمی همراهند و باید سه بار در روز به همراه غذا مصرف شوند. در نتیجه میزان استفاده از این داروها محدود است.

نوشته مارکوس مک‌گیل
ترجمه نادر اکبری

Source:
Treatments For Diabetes
Written by Markus MacGill. Last updated: 5 January 2016.

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

درمان تستوسترون می‌تواند سبب ایجاد لخته در خون شود

چرا قهوه می‌تواند باعث طول عمر ‌شود؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.