دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مقالات دیابت
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• زاؤن ویلینز، دکتر سوزان فالک
• ترجمه محمدقاسم رافعی

دیابت مجموعه‎ای از اختلالات پیچیدۀ فاقد یک علت خاص است. عوامل ژنتیکی ممکن است برخی از مردم را نسبت به دیابت آسیب‌پذیرتر کنند، به ویژه اگر شرایط محیطی مناسب باشد.
به علاوه برخی عوامل مربوط به سبک زندگی می‎تواند سبب بروز دیابت نوع 2 در افرادی گردد که دارای تاریخچۀ خانوادگی شناخته شده برای دیابت نیستند.
این فعل و انفعال پیچیدۀ میان ژن‌ها، سبک زندگی و محیط، به اهمیت گام‎هایی اشاره دارد که باید برای به حداقل رساندن ریسک بیماری در نظر گرفت.
مطالب این مقاله:
• آیا دیابت نوع 1 ارثی است؟
• آیا دیابت نوع 2 ارثی است؟
• دیابت چگونه می‎تواند بدون زمینۀ ژنتیکی در خانواده‎ها ادامه داشته باشد؟

آیا دیابت نوع 1 ارثی است؟
پزشکان در گذشته دیابت نوع 1 را به طور کامل یک بیماری ارثی قلمداد می‎کردند. به هر حال تحقیقات جدیدتر نشان داده‎اند که کودکان در سه درصد موارد اگر مادرشان دچار این بیماری باشد، در 5 درصد موارد اگر پدرشان مبتلا به این بیماری باشد یا در 8 درصد موارد اگر یکی از برادران یا خواهرانشان دچار دیابت نوع 1 باشد، خود نیز به آن مبتلا می‌شوند.
در ادامه محققان اکنون بر این باورند که چیزی در محیط هست که محرک ابتلاء به دیابت نوع 1 می‌شود.
برخی از ریسک فاکتورهای این بیماری عبارتند از:
هوای سرد. افراد در زمستان‎ بیش از تابستان به دیابت نوع 1 مبتلا می‎شوند. این بیماری همچنین در مناطق دارای آب و هوای سرد بیشتر شایع است.
ویروس‎ها. محققان معتقدند که برخی از ویروس‎ها در افراد دارای آسیب‌پذیری نسبت به این بیماری می‎توانند محرک ایجاد دیابت نوع 1 باشند. سرخک، اوریون، ویروس کوکساکی B، و رتروویروس با دیابت نوع 1 مرتبط دانسته شده‌اند.
پژوهشگران می‎گویند مردمی که به دیابت نوع 1 مبتلاء می‌شوند ممکن است سال‎ها پیش از بروز علایم بیماری دارای آنتی‎بادی‎های خودایمنی در خون خود باشند. در نتیجه، بیماری می‎تواند در گذر زمان توسعه پیدا کند، یا ممکن است عواملی آنتی‎بادی‎های خودایمنی را برای بروز علایم فعال کنند.

در این زمینه بیشتر بخوانیم:

پیش‌دیابت - آنچه دانستنش نیاز است

دیابت، خطر ارثی، ژنتیک، وراثت، ویروس‎ها، هوای سرد، نژاد آسیایی، عوامل محیطی



آیا دیابت نوع 2 ارثی است؟
مشابه دیابت نوع 1، دیابت نوع 2 نیز دستکم تا حدودی ریشۀ وراثتی دارد. افراد دارای تاریخچۀ خانوادگی ابتلا به این بیماری به میزان قابل ملاحظه‌ای بیشتر احتمال دارد که دچار دیابت نوع 2 شوند.
دیابت نوع 2 نیز با تعدادی از عوامل مرتبط به سبک زندگی شامل چاقی مرتبط شده است. در یک مطالعه، محققان پی بردند که 73 درصد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دارای ریسک خانوادگی متوسط تا شدید ابتلا به این بیماری هستند، در حالی که 40 درصد آنان دچار بیماری چاقی بودند. این یافته‎ها نشان می‎دهد که دستکم در این گروه مورد مطالعه، ژنتیک حتی بیش از چاقی می‎تواند عامل ابتلاء به دیابت نوع 2 باشد.
در هر حال وقتی هم چاقی و هم تاریخچۀ خانوادگی بیماری وجود داشته باشد، خطر ابتلاء به دیابت به شکل قابل ملاحظه‎ای افزایش پیدا می‎کند. در کل، افرادی که هم چاق و هم دارای تاریخچۀ خانوادگی ابتلا به دیابت نوع 2 هستند، 40 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلاء به بیماری قرار دارند.
این گفته‎ بدین معنی نیست که دیابت نوع 2 صرفاً نتیجۀ وراثت است. در عین حال این گفته به این معنی هم نیست که وجود ریسک فاکتور ژنتیکی در فرد به مفهوم ابتلاء قطعی و اجتناب ناپذیر او به این بیماری است.
برخی عوامل مربوط به سبک زندگی که می‎توانند سبب تشدید ریسک فاکتور ژنتیکی شوند، یا می‎توانند به ایجاد دیابت نوع 2 در افراد فاقد تاریخچۀ خانوادگی ابتلا به بیماری منجر گردند، عبارتند از:
چاق بودن یا اضافه وزن داشتن. به علاوه برای برخی مردم آسیایی نژاد، BMI 23 یا بالاتر یک ریسک فاکتور محسوب می‎شود، حتی اگر این شاخص اضافه وزن تلقی نشود.
زندگی فاقد تحرک. ورزش می‎تواند باعث کاهش گلوکز خون گردد.
• داشتن فشار خون بالا، میزان چربی زیاد، موسوم به تری‌گلیسیرید در خون، یا HDL کم، موسوم به کلسترول "خوب". وجود تاریخچۀ بیماری قلبی عروقی نیز خطر ابتلاء به دیابت نوع 2 را افزایش می‎دهد.
• داشتن تاریخچۀ ابتلا به دیابت بارداری
• ابتلاء به افسردگی یا سندرم تخمدان پلی‌کیستیک.
خطر ابتلاء به دیابت نوع 2 با بالا رفتن سن افزایش می‎یابد، و بر این مبنا افراد در سنین بالای 45 سال در معرض ریسک بالاتری از ابتلاء به این بیماری قرار دارند، به ویژه اگر دارای دیگر ریسک فاکتورهای مربوط به بیماری باشند.

دیابت چگونه می‎تواند بدون زمینۀ ژنتیکی در خانواده‎ها ادامه داشته باشد؟
تعیین این موضوع که تاریخچۀ خانوادگی دیابت، ژنتیکی است یا ناشی از عوامل مربوط به سبک زندگی و یا هر دوی آنها، دشوار است. دلیل این موضوع این است که رفتارها نیز در محیط خانواده گرایشی به سمت تبدیل شدن به یک روند را دارند.
برای مثال بسیاری از خانواده‎ها در جمع اعضاء خود غذا می‎خورند، بنابراین والدین می‎توانند بر عادات غذا خوردن، وزن و ریسک دیابت فرزندان خود تأثیر بگذارند. خانواده‎ای که مقادیر زیاد غذاهای پرچربی و پرقند مصرف می‎کند نیز می‎تواند دارای تاریخچۀ ابتلا به دیابت خانوادگی شود. این می‎تواند ناشی از این باشد که اعضاء خانواده به علت مصرف غذاهای ناسالم دچار اضافه وزن هستند، یا دارای ریسک ژنتیکی ابتلاء به این بیماری‌اند، یا هر دو علت در مورد آنها صدق می‎کند.
مشخص کردن این موضوع که چرا برخی از مردم دچار دیابت می‌شوند و دیگران دچار این بیماری نمی‌شوند همیشه کار آسانی نیست. این گفته به معنی ناگزیر بودن دیابت نیست، حتی در مورد افراد دارای سابقۀ خانوادگی ابتلا به دیابت. و از آنجا که اغلب مطالعات به نقش سبک زندگی و محیط اشاره می‎کنند، حتی افراد فاقد تاریخچۀ خانوادگی دیابت نیز ممکن است در صورت داشتن ریسک فاکتورهای مربوط به سبک زندگی دچار این بیماری شوند.

کاهش ریسک ابتلا به دیابت
محققان هنوز کل نقشۀ ریسک فاکتورهای ژنتیکی دیابت را ترسیم نکرده‎اند. در هر حال، مطالعۀ نقل شده در بالا عنوان می‎کند که افراد آگاه نسبت به بالا بودن ریسک فاکتورهای ابتلا به دیابت در خود باید در راستای کاهش خطر ابتلا به این بیماری قدم بردارند.
والدینی که در مورد ابتلاء فرزندان خود به دیابت نوع 1 دچار نگرانی هستند باید آنها را در دوران اولیۀ زندگی با شیر مادر تغذیه کنند. آکادمی بیماری‎های کودکان آمریکا تغذیۀ صرف با شیر مادر را تا 6 ماهگی توصیه می‎کند، بنابراین والدین باید استفاده از غذاهای جامد برای فرزندان خود را بعد از این بازۀ زمانی در نظر بگیرند.
افراد دچار نگرانی در مورد خطر دیابت ممکن است مایل به طرح موضوع با پزشکان یا انجام تست‎های ژنتیک باشند، زیرا تحقیقات نشان داده‎اند که آگاهی از خطر ابتلاء به بیماری می‎تواند مردم را به انتخاب گزینه‎های سالم‎تر در مورد سبک زندگی خود ترغیب کند.
در هر حال اگر فردی دارای هیچ‌یک از ریسک فاکتورهای شناخته شده برای دیابت نوع 2 نباشد، این نیز به این معنی نیست که وی تحت هیچ شرایطی به این بیماری مبتلا نخواهد شد.
بسیاری از گزینه‌های مربوط به سبک زندگی که به مردم دچار دیابت در مدیریت علایم بیماری کمک می‌کنند، در عین حال می‎توانند خطر ابتلا به دیابت به ویژه دیابت نوع 2 را کاهش دهند.
• حفظ وزن در محدودۀ سالم. افراد دارای اضافه وزن یا چاق می‎توانند با کاستن از وزن مطلق بدن خود به میزان 5 تا 7 درصد خطر ابتلا به دیابت را در مورد خود کاهش دهند، حتی اگر با وجود این همچنان چاق یا دارای اضافه وزن باقی بمانند.
• تداوم فعالیت جسمانی. مردم باید حداقل 30 دقیقه در هر روز به مدت 5 روز در هفته فعالیت ورزشی انجام دهند.
• خوردن غذاهای سالم به اندازۀ متعادل. خوردن غذا در چند وعده در مقادیر کم می‌تواند در عین ایجاد احساس سیری خطر پرخوری را کاهش دهد. فیبر می‎تواند سبب کاهش گلوکز خون شود، بنابراین مردم باید از غذای پرفیبر مثل انواع میوه، سبزیجات و غلات سبوس‎دار استفاده کنند.
مردم در معرض ریسک بالای ابتلاء به دیابت باید منظماً گلوکز خون خود را پایش کنند. علایم دیابت مانند تشنگی بیش از حد یا تکرر ادرار، و عفونت‎های مکرر بدون توجیه، همیشه هشداری برای انجام مراقبت‎های پزشکی است. در هر حال، اغلب مردم دچار دیابت پیش از آغاز بیماری دچار هیچ علامتی نیستند.

در زمینۀ دیابت مطالعۀ لینک زیر در وبسایت مهرین - اخبار سلامت قابل توصیه است:
دیابت - علایم، علل، و درمان

Source:
medicalnewstoday.com
Is diabetes genetic? Facts about hereditary risk
Written by Zawn VillinesReviewed by Suzanne Falck, MD, FACP
Last reviewed: Tue 16 May 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

الکلیسم تحت تأثیر صدها ژن است

پیش‌بینی ریسک آلزایمر در 18 سالگی با محاسبات ژنتیک

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.