دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

"بیمارستان کودکان سیاتل" هشدار می‎دهد که دندان درآوردن باعث ایجاد آبریزش بینی، تب، اسهال یا راش پوشک نمی‎شود

مقالات دندان‌پزشکی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر کارن جیل، آماندا بارل
• ترجمه هستی فراست‌فر

مردم اغلب بر این باورند که دندان درآوردن می‎تواند سبب بروز علایمی مثل آبریزش بینی، تب، درد، تحریک‎پذیری و مشکلات خواب شود. در هر حال، شواهد علمی پشت این باورها سرراست و یکدست نیست.
پژوهشگران جمع‎بندی‎های متفاوتی در مورد ارتباط میان این علایم و دندان درآوردن ارائه داده‎اند. در حالی که بسیاری از کارشناسان توافق دارند که دندان درآوردن باعث ایجاد احتقان یا آبریزش بینی نمی‎شود، استرس همراه دندان درآوردن ممکن است اطفال را در برابر بیماری‎های دوران کودکی آسیب‌پذیرتر کند. 

[مطالب این مقاله:]
• آیا دندان درآوردن باعث آبریزش بینی می‎شود
• علایم دندان درآوردن
• علل آبریزش بینی در کودکان
• مراجعه به پزشک
• پیام همراه

آیا دندان درآوردن سبب آبریزش بینی می‎شود؟
اولین دندان در نوزادان به طور معمول در شش ماهگی درمی‎آید. نوزادان گرایشی به کامل شدن چیدمان 20 تایی دندان‎ها در 30 ماهگی نشان می‎دهند.
دورۀ دندان درآوردن برای هر دندان به طور معمول 8 روز وقت نیاز دارد. این دوره شامل 4 روز اول می‎شود که در آن دندان از درون لثه بالا می‎آیند و سه روز بعدی به رشد دندان از داخل لثه اختصاص دارد. این فرآیند به عنوان فوران دندان شناخته می‎شود.
بسیاری از والدین و مراقبان بچه پیش از ایجاد هر دندان تازه با مشکلاتی مثل آبریزش بینی یا تب در بچه مواجه می‎شوند. اما برخی کارشناسان معتقدند که این علایم به طور مستقیم با دندان درآوردن مرتبط نیست.
"بیمارستان کودکان سیاتل" هشدار می‎دهد که دندان درآوردن باعث ایجاد آبریزش بینی، تب، اسهال یا راش پوشک نمی‎شود.
به هر حال برخی کارشناسان معتقدند که شاید یک ارتباط غیر مستقیم در این مورد وجود داشته باشد و اینکه استرس دندان درآوردن ممکن است بچه را در برابر عفونت‎هایی که می‎توانند سبب بروز علایمی مثل آبریزش بینی شوند، آسیب‎پذیرتر ‏کند.
در فاصلۀ بین 6 ماهگی و 30 ماهگی دندان‎ها درمی‎آیند و سیستم ایمنی بچه دستخوش تغییر می‎شود. در طول این دوره محافظت ایمنی که نوزاد با آن متولد شده و ممکن است از طریق شیر مادر به دست آورده باشد رو به کاهش می‎رود.
در همین دوره زمانی، بچه‎ها فعل و انفعال بیشتری با جهان اطراف خود پیدا می‎کنند و به شکل فزاینده‎ای در معرض بیماری‎های دوران کودکی قرار می‎گیرند.
نوزادان در عی حال گرایشی به جویدن چیزها در فرآیند دندان درآوردن نشان می‎دهند و خود این موضوع آنان را در معرض تماس با اجرام بیماریزا قرار می‎دهد.

علایم متعارف دندان درآوردن کدامند؟
نشانه‎های اصلی دندان درآوردن شامل موارد زیر است:
• بیهوده‎گویی و وراجی
• یک راش روی صورت، که هنگامی بروز می‎کند که یاوه‌گویی بچه با ذرات ریز غذایی همراه می‎شود که پوست را تحریک می‎کنند
• افزایش اشتیاق نسبت به جویدن چیزها
• نق نق کردن
• درد خفیف لثه، که می‎تواند نتیجۀ ورود اجرام داخل دهان به درون شکاف‎های تازه‎ای باشد که در لثه‎ها ایجاد می‎شود و تمامی کودکان با آن مواجه نمی‎شوند
دندان درآوردن کمتر محتمل است که سبب بروز موارد زیر شود:
گریه کردن بیش از حد
• تب شدید
• فقدان اشتها نسبت به مایعات
• اختلال خواب
• اسهال یا شل و آبکی شدن مدفوع
استفراغ
سرفه

علل آبریزش بینی در کودکان
بینی منظماً مخاط تولید می‎کند، مایعی که درون بینی را مرطوب نگه می‎دارد و اجرام را پیش از اینکه به نقاط عمقی‌تر نفوذ کنند محبوس می‎کند. بدن به طور معمول مخاط را روفته و به عقب سمت گلو رانده و می‎بلعد.
آبریزش بینی یا ریتوریا وقتی اتفاق می‎افتد که مخاط اضافی به جای آنکه به سمت عقب رفته وارد گلو شود از بینی سرازیر می‎شود.
مخاط ممکن است غلیظ یا رقیق و شفاف یا کدر باشد. آبریزش بینی مشکلی است که به طور معمول خود به خود از بین می‎رود.
برخی علل آبریزش بینی در کودکان شامل موارد زیر است:
• هوای سرد. هوای سرد محرک واکنشی است که باعث می‎شود تا بدن مخاط بیشتری تولید کند.
• گریه کردن. اشک می‎تواند از طریق حفره بینی عبور کرده و وارد بینی شود.
• تحریک. آبریزش بینی می‎تواند نتیجۀ قرار گرفتن در معرض مواد آلرژی‌زا یا تحریک کننده مثل دود سیگار و هوای آلوده باشد.
سرماخوردگی و آنفولانزا. این عفونت‎های ویروسی می‎توانند باعث پر شدن حفره بینی از مخاط شوند، که بر اثر آن انسدادی ایجاد می‎شود که نتیجۀ آن آبریزش بینی است.
• انسداد. وجود یک جسم خارجی می‎تواند باعث انسداد بینی شده نتایجی مشابه مورد پیشین ایجاد کند.
• عفونت سینوس. سینوس‎ها حفره‎هایی در ناحیه صورت هستند که به درون بینی تخلیه می‎شوند. در طول بیماری این حفره‎ها ممکن است با مخاط آلوده پر شوند و نتیجۀ آن انسدادی است که می‎تواند باعث ایجاد التهاب در سینوس‌ها شود. به هر حال، سینوس‎های اطفال هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و عفونت مورد بحث در نوزادان شایع نیست.
• عفونت ادنوئیدها. ادنوئیدها بافت‎هایی در قسمت عقب بینی هستند. در کودکان عفونت بافت مزبور می‏تواند به آبریزش بینی منجر شود.
علل مندرج در زیر کمتر شایعند:
• کوانال اتریسیا. این اختلال هنگامی رخ می‎دهد که استخوان یا بافت باعث بسته شدن بخش عقب بینی می‎شوند. اگر هر دو حفره بینی مسدود شوند پزشکان معمولاً این وضعیت را بلافاصله پس از تولد بچه تشخیص می‎دهند. در هر حال، اگر اتریسیا فقط مبتلابه یک سمت بینی باشد، ممکن است تا مدتی کشف نشده باقی بماند.
• استنوزیز روزنه گلابی شکل. این وضعیت هنگامی مطرح است که دهانه استخوانی بینی به قدری باریک است که باعث مسدود شدن بینی می‎شود.
• انحراف تیغه بینی. تیغه بینی دیواره‎ای از جنس استخوان و غضروف است که دو طرف بینی را از هم جدا می‎کند. در برخی موارد تیغه بینی ممکن است به یک سمت کج شده و سبب بروز انسداد بینی شود. فرد ممکن است با این اختلال به دنیا بیاید یا این احتمال هست که بر اثر آسیب‎دیدگی بینی دچار آن شود.
پولیپ‎های بینی. پولیپ بینی می‎تواند باعث ایجاد آبریزش بینی شوند.
کیست‎ها یا تومورهای بینی. در موارد نادر کیست یا تومور می‎تواند عاملی برای انسداد بینی باشد. این توده‎ها ممکن است سرطانی باشند و اغلب در یک سمت بینی رشد می‎کنند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
پزشک باید هر نوزادی را که آرامش نمی‎پذیرد یا دچار تب شدید است معاینه کند. این علایم ممکن است به همراه بیماری‎هایی مثل عفونت گوش ظاهر شوند.
اگر آبریزش بینی خود به خود از بین نرود این وضعیت می‎تواند به وجود یک اختلال زیربنایی مثل موارد فهرست شده در بالا اشاره داشته باشد. اگر بینی نوزادی به مدت بیش از 10 روز دچار آبریزش باشد، وی باید مورد مراقبت پزشکی قرار گیرد.

پیام همراه
مردم اغلب اوقات آبریزش بینی و دیگر علایم را در خردسالان به دندان درآوردن مرتبط می‎کنند. در هر حال شواهد علمی در این مورد وجود ندارد که بر مبنای آنها بتوان اثبات کرد دندان درآوردن باعث بروز علایمی مثل، تب، آبریزش بینی، اسهال، استفراغ یا گریه کردن بیش از حد می‎شود. این علایم بیشتر محتمل است که نتیجۀ توسعۀ دنیای پیرامون بچه و مواجهه وی با بیماری‎های دوران کودکی باشد.
اگر بچه آرامش نداشته، دچار تب باشد یا علایم بروز یافته در وی شدید یا پایدار باشند، باید وی را به پزشک ارجاع داد. در صورتی که علایم ظاهر شده در نوزاد نگران کننده باشد باید به پزشک مراجعه کرد./

Source:
Is a runny nose during teething normal?
Last reviewed Mon 6 August 2018
By Amanda Barrell
Reviewed by Karen Gill, MD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کدئین برای کودکان بسیار خطرناک است

آکادمی کودکان آمریکا اصرار دارد که والدین و مراقبان بهداشتی، دادن کُدئین به کودکان را متوقف کنند، و به آموزش‌های بیشتر در مورد ریسک‌ها و محدودیت‌های استفاده از کدیین در بیماران زیر 18 سال فراخوان می‌د

یک بار بیهوشی به بهرة هوشی کودکان خردسال آسیب نمی زند

یک مطالعة طولی همگروهی که در JAMA منتشر شده است عنوان می‎کند، یک بار قرار گرفتن در معرض مواد بیهوشی استنشاقی در کودکان دارای سن کمتر از 36 ماه با توسعة اختلالات عصبی و رفتار نابهنجار در دوران کودکی مر