دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

از آنجا که بی‎اختیاری مدفوع می‎تواند مشکلی پریشان کننده باشد، این موضوع مهم است که فرد راه‎های مدارا با آن را بیاموزد. درمان می‎تواند کیفیت زندگی بیماران را افزایش دهد و عزت نفس آنان را بالا ببرد

مقالات دستگاه گوارش
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه محمدقاسم رافعی

 برای مطالعه بخش نخست مقاله روی همین سطر کلیک کنید

[مطالب این مقاله:]
علایم
علل
• تشخیص
• درمان

تشخیص
دکتر پرسش‌هایی در مورد وضعیت فرد مطرح کرده و معاینه‎ای انجام می‎دهد که به طور معمول شامل بررسی دیداری مقعد است. احتمال استفاده از یک کاوشگر برای بررسی ناحیۀ مزبور با هدف معاینۀ آسیب دیدگی عصب وجود دارد. به طور معمول، این تماس باعث انقباض اسفنکتر و چروک خوردن مقعد می‎شود.

تست‎های پزشکی
شماری از تست‎ها برای مشخص کردن علت بی‎اختیاری مدفوع در دسترس هستند:
• معاینۀ انگشتی مقعد. دکتر انگشت پوشیده در دستکش و لیز شده را وارد راست روده می‎کند تا قدرت عضلات اسفنکتر را ارزیابی و وجود هر گونه ناهنجاری احتمالی در این ناحیه را بررسی کند. در طول معاینه پزشک ممکن است از بیمار بخواهد که خم شود تا بتواند پرولاپس یا افتادگی راست روده را ارزیابی نماید.
• تست خروج بالون. یک بالون کوچک وارد راست روده شده و از آب پر می‎شود. سپس از فرد خواسته می‎شود که به توالت رفته و بالون را از مقعد خارج کند. زمان مورد نیاز برای دفع بالون از مقعد ثبت می‎شود. زمانی معادل یک دقیقه یا بیشتر معمولاً نشانه‎ای از اختلال در دفع قلمداد می‎گردد.
• مانومتری مقعد. یک لولۀ باریک و انعطاف‌پذیر به داخل مقعد و راست روده فرو برده می‎شود. ممکن است بالون کوچکی در انتهای لوله باد شود. این تست به اندازه‎گیری میزان سفتی اسفنکتر مقعد و حساسیت و عملکرد راست روده کمک می‎کند.
• اولتراسونوگرافی آنورکتال. دکتر یک وسیلۀ باریک و عصا مانند را به درون مقعد و راست روده فرو می‎برد. این وسیله تصاویر ویدیویی ایجاد می‎کند که اجازه می‎دهد تا دکتر ساختار اسفنکتر مقعد بیمار را بررسی نماید.
• پروکتوگرافی. تصاویر ویدیویی اشعه ایکس در هنگامی که بیمار در یک توالت دارای طراحـی خاص دفع مدفوع می‎کند، گرفته می‎شود. این تست میزان نگهداری مدفوع توسط راست روده بیمار را اندازه‌گیری کرده و نیز این موضوع را مورد ارزیابی قرار می‎دهد که بدن فرد به چه میزان قادر به دفع درست مدفوع است.
• پروکتوسیگموئیدوسکپی. یک لولۀ انعطاف‌پذیر برای تفتیش دو سوم انتهایی کولون (سیگموئید) وارد آن می‎شود تا نشانه‎های التهاب، تومور و بافت مجروح را که می‎توانند علت بی‎اختیاری مدفوع باشند، بررسی کند.
• کولونوسکپی. یک لولۀ انعطاف‌پذیر برای بررسی انتهای کولون وارد راست روده می‎شود.
MRI. این تست می‎تواند تصاویر واضح از اسفنکتر به دست دهد تا بتوان تعیین کرد که آیا عضلات سالمند یا خیر، و نیز می‎تواند تصاویری در بازۀ زمانی دفع مدفوع (دیفکتوگرافی) به تهیه کند.

درمان
دارو
بسته به علت بروز بی‎اختیاری مدفوع گزینه‌های دارویی شامل موارد زیر است:
• داروهای ضد اسهال مثل لوپرامید هیدروکلراید (ایمودیوم) و دیفنوکسیلات و آتروپین سولفات (لوموتیل)
ملین‎های یبوست مثل متیل‌سلولز (سیتروسل) و پسیلیوم (متاموزیل)، در صورتی که یبوست مزمن علت بروز بی‎اختیاری مدفوع باشد
• عامل‎های ملین تزریقی مثل دکسترانومتر میکروسفر / هیالورونات سدیم در 0.9% کلراید سدیم (سولستا) که به طور مستقیم درون مقعد تزریق می‎شود

تغییرات رژیم غذایی
آنچه مردم می‎خورند و می‎آشامند بر میزان قوام مدفوع آنان تأثیر دارد. اگر یبوست علت بی‎اختیاری مدفوع باشد، پزشک نوشیدن مقدار زیادی مایعات و خوردن غذاهای پرفیبر را به فرد توصیه می‎کند. اگر مشکل به اسهال مرتبط باشد غذاهای پرفیبر می‎توانند توده‎های بزرگ مدفوع ایجاد کرده و میزان آبکی بودن آن را کاهش دهند.

ورزش و دیگر درمان‎ها
اگر آسیب دیدگی عضله عامل بی‎اختیاری مدفوع باشد، پزشک برای تجدید قدرت عضله یک برنامۀ ورزشی و سایر برنامه‎های درمانی را به فرد معرفی می‎کند. این درمان‎ها می‎توانند کنترل بر مقعد را بهبود ببخشند و میزان آگاهی فرد در مورد نیاز عاجل به مدفوع کردن را افزایش دهند. گزینه‎ها در این مورد عبارتند از:
• زیست‎بازخورد. فیزیوتراپیست‎های دارای آموزش‎های خاص ورزش‌های ساده‎ای را به فرد آموزش می‎دهند که می‎توانند باعث افزایش قدرت عضلانی وی شوند. مردم یاد می‎گیرند تا چطور قدرت عضلۀ کف لگن خود را بالا ببرند، زمان دفع مدفوع را حدس بزنند و عضلات مقعد را در صورت نامناسب بودن موقعیت برای دفع مدفوع منقبض کنند. گاهی از اوقات پرورش مزبور به کمک مانومتری مقعد و بالون رکتال انجام می‎شود.
• تربیت روده. پزشک ممکن است اقدام به کوشش آگاهانه را برای دفع مدفوع در ساعت مشخصی از روز توصیه کند: برای مثال، پس از غذا خوردن. ایجاد پایداری در زمان نیاز به رفتن به توالت می‎تواند به فرد در ایجاد کنترل بیشتر کمک کند.
• تحریک عصب ساکرال (SNS). عصب ساکرال از طناب نخاعی تا عضلات لگن امتداد دارد. این عصب‌ها حس و توانایی عضلات راست روده و اسفنکتر مقعد را تقویت می‎کنند. ایمپلنت یک دستگاه که ایمپالس‎های کوچک الکتریکی را به طور مداوم به عصب‎های مزبور ارسال می‎کند می‎تواند به قدرت بیشتر عضلات در روده منجر شود. این درمان به طور معمول فقط پس از آن انجام می‎شود که درمان‎های دیگر امتحان شده باشند.
• تحریک عصب تیبیال پوستریور (PTNS/TENS). این درمان که با حداقل تهاجم همراه است ممکن است در مورد برخی مردم دچار بی‎اختیاری مدفوع مفید باشد اما در این مورد مطالعات بیشتری نیاز است.
• بالون واژینال (سیستم اکلیپس). این نوعی دستگاه شبه پمپ است که درون واژن قرار می‎گیرد. باد شدن بالون باعث ایجاد فشار بر روی ناحیۀ راست روده می‎شود، که به نوبۀ خود به کاهش تعداد دوره‎های بی‎اختیاری مدفوع منجر می‎گردد. نتایج در مورد زنان نویدبخش بوده است اما در این مورد به داده‎های بیشتری نیاز است.

جراحی
درمان بی‎اختیاری مدفوع ممکن است به انجام عمل جراحی برای تصحیح برخی مشکلات زیربنایی نیاز داشته باشد، که از جملۀ این مشکلات می‎توان به پرولاپس راست روده یا آسیب دیدگی اسفنکتر در زمان تولد اشاره کرد. گزینه‌ها در این مورد شامل موارد زیر است:
• اسفنکتروپلاستی. این اقدامی جراحی است که در آن اسفنکتر مقعد آسیب دیده یا تضعیف شده ترمیم می‎شود. پزشکان، ناحیۀ آسیب دیده را شناسایی کرده و حاشیه‌های این ناحیه را از بافت اطراف آن آزاد می‎کنند. آنها در مرحلۀ لبه‎های عضله را روی هم قرار داده و آنها را در وضعیت همپوشانی می‏دوزند که این باعث قدرت گرفتن عضله و سفت شدن اسفنکتر می‎شود. این عمل برای مردمی مورد استفاده قرار می‎گیرد که در زمان تولد دچار بی‎اختیاری مدفوع شده‌اند.
• درمان پرولاپس راست روده، رکتوسل یا هموروئید. تصحیح این مشکلات از طریق جراحی احتمالاً به کاهش یا رفع بی‎اختیاری مدفوع منجر می‎شود.
• جاگذاری اسفنکتر. اسفنکتر مقعدی آسیب دیده را می‎توان با اسفنکتر مقعدی مصنوعی جایگزین کرد. دستگاه مورد استفاده اساساً یک کاف قابل باد کردن است، که درون کانال مقعد جاگذاری می‎شود. وقتی کاف مزبور باد می‎شود دستگاه مزبور اسفنکتر مورد اشاره را تا زمان آمادگی فرد برای دفع مدفوع بسته نگه می‏دارد. برای رفتن به توالت فرد از یک پمپ خارجی برای خالی کردن باد دستگاه استفاده می‎کند تا مدفوع امکان خروج از راست روده را داشته باشد. دستگاه مزبور سپس خود به خود دوباره پُرباد می‎شود.
• ترمیم اسفنکتر (گراسیلوپلاستی دینامیک). در این عمل جراحی دکتر عضله‎ای را از بخش داخلی ران گرفته و آن را دور اسفنکتر می‎پیچید و به این وسیله تون عضله اسفنکتر را تجدید می‎کند.
• کولوستومی (انحراف روده). این عمل جراحی حرکت مدفوع را با ایجاد یک ورودی در ناحیۀ شکم منحرف می‎کند. دکترها یک کیسۀ مخصوص را برای جمع‎آوری مدفوع به این ورودی متصل می‎کنند. کولوستومی به طور معمول آخرین گزینۀ درمانی در مورد بی‎اختیاری مدفوع محسوب می‎شود.

سبک زندگی و مداوای خانگی
ورزش‌های کیگل
ورزش‎های کیگل باعث تقویت عضلات کف لگن می‎شوند که مثانه و روده، و در زنان رحم، را حمایت می‎کنند، و می‎توانند به کاهش بی‎اختیاری کمک کنند. برای انجام ورزش‌های کیگل، فرد باید عضلاتی را که به طور معمول برای متوقف کردن جریان ادرار به کار می‎رود منقبض کند. وی باید این انقباض را به مدت 3 ثانیه حفظ کرده و سپس برای تکرار عمل آنها را موقتاً شل کند. این حرکت باید 10 بار تکرار شود. وقتی عضلات تقویت شدند، باید زمان انقباض افزایش یابد و به تدریج فرد باید خود را برای انجام ده بار تمرین مزبور در طول روز آماده کند.

تغییرات رژیم غذایی
مردم می‎توانند از طرق زیر به کنترل بهتری بر حرکات رودۀ خود دست یابند:
• ردیابی آنچه می‎خورید. مردم باید فهرستی از غذاهای مصرفی خود تهیه کنند. فرد ممکن است به ارتباطی میان محتوی غذایی و هجوم بی‎اختیاری خود پی ببرد. وقتی غذاهای مشکل‎ساز شناسایی شد، مردم باید خوردن این گونه غذاها را متوقف کرده و نتیجۀ عمل را پایش کنند. غذاهایی که می‎توانند باعث اسهال یا گاز و تشدید بی‎اختیاری مدفوع شوند شامل غذاهای تند و ادویه‎دار، غذاهای چرب و روغنی، غذاهای فرآوری شده یا دودی، نوشابه‌های گازدار، و لبنیات (در صورت وجود عدم تحمل لاکتوز) هستند. نوشابه‎های حاوی کافئین و مشروب الکلی نیز می‎توانند به عنوان ملین عمل کنند، و همین وضعیت در مورد آدامس‎های معروف به بدون قند که حاوی شیرین کننده‌های مصنوعی هستند، مطرح است.
• مصرف فیبر کافی. فیبر باعث می‎شود تا مدفوع نرم و کنترل آن آسان‎تر شود. فیبر عمتدتاً در میوه‎ها، سبزیجات، و نان‎های تهیه شده از گندم کامل و سریال‌ها وجود دارد. مردم باید خوردن 20 تا 30 گرم فیبر را به صورت روزانه در دستور کار قرار دهند، اما این مقدار نباید برای یک وعدۀ غذایی لحاظ شود. مصرف مقدار زیاد فیبر در یک وعده می‎تواند به ایجاد نفخ ناراحت کننده و گاز منجر شود.
• نوشیدن آب به میزان کافی. برای نرم و شکل‎دار بودن مدفوع مردم باید روزانه هشت لیوان مایعات و ترجیحاً آب بنوشند.

مراقبت پوست
مردم می‎توانند با خشک و تمیز نگه داشتن پوست دور مقعد در حد امکان از بروز ناراحتی بیشتر در پیوند با بی‎اختیاری مدفوع اجتناب کنند. برای کاهش ناراحتی مقعد و رفع هر گونه بوی ناخوشایند مرتبط به بی‎اختیاری مدفوع باید:
• مقعد را با آب شستشو دهید. پس از هر مورد دفع مدفوع مقعد را به ملایمت با آب شستشو دهید. دوش گرفتن یا نشستن درون وان نیز می‎تواند کمک کننده باشد. صابون ممکن است باعث خشکی پوست شود. همین وضعیت در مورد دستمال کاغذی توالت مطرح است. برای تمیز کردن ناحیه استفاده از پدهای مرطوب، فاقد الکل، و فاقد عطر جایگزین خوبی محسوب می‎شود.
• خشک کردن کامل. در صورت امکان اجازه دهید تا ناحیۀ مقعد توسط جریان هوا خشک شود.
• استفاده از کرم یا پودر. کرم‎های حایل رطوبت به پوست تحریک شده کمک می‎کنند تا از تماس مستقیم با مدفوع دور بمانند. از خشک و تمیز بودن ناحیه پیش از استفاده از هر نوع کرم مطمئن شوید.
• زیرلباسی نخی و لباس راحت بپوشید. لباس‎های تنـــگ می‎توانند به محدود شدن جریان خون منجر گردند که این باعث وخامت بیشتر مشکلات پوستی می‎شود. لباس زیر کثیف یا خیس خود را به سرعت عوض کنید./
وقتی درمان‎های پزشکی قادر به رفع کامل بی‎اختیاری مدفوع نباشند استفاده از محصولاتی مثل پدهای جذبی و زیرلباسی‎های یک بار مصرف می‏تواند در مدیریت مشکل کمک کننده باشد. اگر فردی از پوشک بزرگسالان استفاده می‎کند باید مطمئن باشد که این وسیله روی خود از رویۀ جذبی برخوردار است تا به رفع رطوبت از پوست کمک شود.

مدارا و حمایت
در مورد برخی مردم شامل کودکان بی‎اختیاری مدفوع مشکل نسبتاً کوچکی است، که به کثیف شدن زیرلباسی آنها ختم می‎شود. برای دیگران، این وضعیت می‎تواند به علت فقدان کامل کنترل بر روده مشکلی ویرانگر باشد.

اگر فردی دچار بی‎اختیاری مدفوع است:
وی ممکن است مایل به خروج از خانه نباشد زیرا این ترس وجود دارد که در خارج از محیط خانه امکان پیدا کردن به موقع توالت میسر نشود. برای غلبه بر این ترس نکات زیر قابل استفاده خواهد بود:
• در آستانۀ خروج از خانه از توالت استفاده کنید
• اگر انتظار دچار شدن به بی‎اختیاری می‎رود از پد جذبی یک بار مصرف زیر لباس استفاده کنید.
• وسایل نظافت و لباس برای تعویض را همراه خود داشته باشید.
• در مسیر خود جای توالت‎های بین راه را مشخص کنید تا در صورت نیاز بتوانید خود را زودتر به توالت برسانید.
• برای کاهش بوی مدفوع و گاز از قرص‎های مرتبط استفاده کنید (دئودورانت‎های مدفوع) که به شکل غیر نسخه‎ای در دسترس هستند.
از آنجا که بی‎اختیاری مدفوع می‎تواند مشکلی پریشان کننده باشد، این موضوع مهم است که فرد راه‎های مدارا با آن را بیاموزد. درمان می‎تواند کیفیت زندگی بیماران را افزایش دهد و عزت نفس آنان را بالا ببرد./

برای مطالعه بخش نخست مقاله روی همین سطر کلیک کنید

Source:
Fecal incontinence
By Mayo Clinic Staff
Fecal incontinence care at Mayo Clinic
Jan. 05, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

تمرینات اروبیک و بهبود شناخت در دوران پیری

کرم‌های جدید ضد آفتاب از پوست در برابر پیری و سرطان پوست ناشی از اشعة یو وی ای محافظت می‌کنند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.