دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مردم مبتلاء به پولیپ‎های کولون اغلب هیچ نشانه یا علامتی از این اختلال را در خود احساس نمی‎کنند.

پولیپ توده‎ای از بافت است که در جدار داخلی روده بزرگ و راست روده شکل می‎گیرد. مردم دچار پولیپ کولون معمولاً هیچ علامتی ندارند. اکثر پولیپ‎های کولون بی‌ضررند، اگرچه برخی انواع آن سرطانی می‎شوند. برداشتن پولیپ بهترین راه درمان پولیپ کولون و پیشگیری از ایجاد سرطان محسوب می‎شود. مردم دارای ریسک فاکتورهای پولیپ کولون باید به طور منظم غربالگری شوند، به ویژه اگر در سنین بالای 50 سال باشند. پولیپ‌های کولورکتال همچنین در کودکان بروز می‎کنند و تخمین زده می‎شود که به 6 درصد کودکان لطمه می‎زنند، که این رقم در کودکان دارای سابقه خونریزی روده به 12 درصد می‎رسد.

در حدود 25 درصد موارد فیستول‎ها در صورت برخورداری از تغذیۀ صحیح و برخی اقدامات پزشکی در طول 30 تا 40 روز شفا پیدا می‎کنند

فیستول گوارشی هنگامی بروز می‎کند که یک اتصال غیر نرمال میان دستگاه گوارش و پوست یا سایر دستگاه‎های بدن ایجاد می‎شود که نتیجۀ آن نشت اسید معده به بیرون از آن است. پزشکان در عین حال ممکن است فیستول گوارشی را فیستول انتروکوتانئوس یا فیستول روده‎ای بنامند. فیستول گوارشی در پزشکی یک اختلال شدید محسوب می‎شود و ممکن است به مراقبت درازمدت نیاز داشته باشد. در حدود 85 تا 90 درصد تمامی موارد فیستول گوارشی به عنوان یک عارضۀ عمل جراحی بروز می‎کنند. در یک مطالعه بر روی 1148 فرد قرار گرفته تحت عمل جراحی شکم، محققان پی بردند که 5.5 درصد نمونه‎های مطالعه پس از انجام عمل دچار فیستول شده‎اند. اغلب موارد فیستول در فاصلۀ یک هفته پس از انجام جراحی بروز می‎کنند.

گزینه‎های درمانی برای ایلیوس شامل انتظار برای رفع آن، ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی یا تنظیم و تعدیل دوز داروهای مصرفی است. برخی از اوقات نیاز به جراحی مطرح است. درمان به شدت ایلیوس و علت زیربنایی آن بستگی دارد.

ایلیوس نوعی عدم تحرک موقتی و اغلب دردناک روده است. ایلیوس وقتی ایجاد می‎شود که روده‎ها قادر به انتقال غذا به شکل نرمال نیستند. این بیماری غالباً پس از جراحی ناحیۀ شکم بروز می‎کند. در صورت عدم درمان ایلیوس اختلالی شدید است و می‎تواند باعث قطع جریان خون در روده‎ها و در نتیجه سبب مرگ بافت شود. این وضعیت ممکن است بر اثر پارگی روده یا عفونت بالقوه کشنده‎ای در حفرۀ شکم بروز کند. به طور معمول عضلات روده منقبض و شل شده و سبب ایجاد حرکاتی دودی شکل موسوم به پریستالسیس می‎شوند. این حرکت به عبور غذا از درون روده کمک می‎کند. وقتی ایلیوس ایجاد می‎شود، باعث توقف پریستالیسیس شده و مانع عبور ذرات غذا، گاز، و مایعات از طریق دستگاه گوارش می‎شود. اگر مردم به خوردن غذای جامد ادامه دهند این کار می‎تواند به ایجاد تراکم ذرات غذا منجر گردد، که سبب پر شدن یا انسداد بخشی از روده‎ها می‎شود. 

جدی‎ترین عارضۀ ناشی از کولیت ایسکمیک غانغرایا (مرگ بافت‎ها) است. غانغرایا بر اثر فقدان جریان خون در بافت ایجاد می‎شود و به شکل بالقوه می‎تواند کشنده باشد

کولیت ایسکمیک هنگامی ایجاد می‎شود که خون کافی به روده بزرگ یا کولون نمی‎رسد. احتمال بروز کولیت ایسکمیک در مردم سنین بالای 60 سال، افراد سیگاری یا دچار دیابت بیشتر است. کولیت ایسکمیک شایع‎ترین نوع ایسکمی بر پایۀ روده محسوب شده و برای 1 مورد از هر 2000 مورد پذیرش بیمارستانی لحاظ می‎شود. علایم کولیت ایسکمیک شامل احساس درد، حساسیت و مشکلات دستگاه گوارش است. این بیماری اغلب اوقات یا بیماری روده تحریک‎پذیر (IBD) یا دیگر مشکلات دستگاه گوارش اشتباه گرفته می‎شود. کولیت ایسکمیک ممکن است به مرور زمان توسعه یابد (کولیت ایسکمیک مزمن) یا به شکل ناگهانی بروز کند (کولیت ایسکمیک حاد). برخی از اوقات احتمال شفای کولیت ایسکمیک به صورت خود به خودی وجود دارد اما اغلب بیماران برای پیشگیری از عفونت یا صدمات کولون نیاز به درمان دارند. کولیت ایسکمیک وقتی به طور ناگهانی آغاز شود یک فوریت پزشکی تلقی می‎شود و نیاز به مراقبت اورژانسی پزشکی دارد.

هر کسی که متوجه وجود توده یا برآمدگی روی شکم خود می‎شود باید در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کند

شخص دچار برآمدگی یا تودۀ شکمی ممکن است متوجه وجود ناحیۀ متورم یا برآمده‌ای شود که از ناحیۀ شکم وی بیرون زده است. علل محتمل شامل فتق، لیپوما، هماتوما (هماتوم)، بیضه‌های نافروافتاده، و تومورها است. تمامی توده‎های شکمی نیاز به درمان ندارند اما در مورد برخی از آنها به جراحی نیاز است. برآمدگی‎های روی شکم ممکن است در لمس سفت یا نرم احساس شوند و نیز ممکن است دردناک باشند. در هر حال، این احتمال وجود دارد که غیر از خود توده هیچ علامتی همراه آنها نباشد. انواع فتق از علل شایع بروز توده شکمی هستند. عضلات و بافت‎های داخل دیوارۀ شکم انسان به طور معمول آنقدر قدرتمند هستند که دستگاه‎های درون شکم و روده‌ها را سر جای خود نگه دارند. به هر حال در برخی مواقع عضلات ممکن است تضعیف شوند، و این وضعیت باعث می‎شود تا بخش‎های داخلی بدن به سمت بیرون فشار آورده سبب بروز فتق گردند.

یبوست در کودکان معمولاً مشکلی جدی نیست. در هر حال، یبوست مزمن می‎تواند به عوارضی منجر شود یا نشانه‎ای از یک مشکل زیربنایی باشد.

یبوست در کودکان مشکل شایعی است. علل شایع در این مورد شامل تربیت اولیه برای استفاده از توالت و تغییرات رژیم غذایی است. خوشبختانه اغلب موارد بروز یبوست در کودکان موقتی است. یبوست در کودکان دچار موارد زیر محتمل‎تر است: کودکان دارای زندگی کم‎تحرک، کودکان فاقد فیبر کافی در رژیم غذایی، کودکانی که به قدر کافی مایعات نمی‎نوشند، کودکان مصرف کنندۀ برخی داروها شامل بعضی داروهای ضد افسردگی، کودکان دچار اختلالات پزشکی آسیب زننده به مقعد یا راست روده، کودکان دارای تاریخچۀ خانوادگی ابتلاء به یبوست.

در صورت عدم درمان سفت شدن مدفوع می‎تواند به بروز صدمات شدید منجر شود. بنابراین، مردم دچار این وضعیت باید در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کنند.

سفت شدن مدفوع نوعی اختلال شدید در روده است که در آن تودۀ سفت و خشک شدۀ مدفوع به کولون یا راست روده می‎چسبد. این توده مدفوع ساکن باعث انسداد روده شده و به تجمع مواد زائدی که فرد قادر به دفع آنها نیست، منجر می‎شود. سفت شدن مدفوع در فرآیند نرمال عملکرد دستگاه گوارش که در آن غذای هضم شده از معده به روده و از آنجا به کولون و راست روده وارد می‎شود، اختلال ایجاد می‎کند. در صورت عدم درمان سفت شدن مدفوع می‎تواند به بروز صدمات شدید منجر شود. بنابراین، مردم دچار این وضعیت باید در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کنند. سفت شدن مدفوع می‎تواند باعث ایجاد طیفی از علایم شامل موارد زیر شود: نشت مدفوع آبکی از راست روده، درد یا ناراحتی در ناحیۀ شکم، نفخ شکم، تهوع یا استفراغ، نیاز به زور زدن، سردرد، کاهش وزن ناخواسته، احساس سیری کاذب و عدم تمایل به غذا خوردن

مقالات دیگر...