دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

از هر چهار مورد کرامپ پا (گرفتگی عضلات پا) سه مورد آن شب‌ها و در کوران خواب ایجاد می‌شود.

مقالات درد
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• خدمات ملی بهداشت - بریتانیا
• ترجمه هامیک رادیان

کرامپ پا [گرفتگی عضلات پا] وضعیتی شایع و عموماً بی‌ضرر است که در آن عضلات پا به شکل ناگهانی سفت و دردناک می‎شود.
این وضعیت معمولاً در عضلات ماهیچه بروز می‌کند اگرچه می‎تواند در هر قسمتی از پا شامل ناحیه مچ به پایین و ران ایجاد شود.
پس از رفع گرفتگی عضلات، فرد ممکن است تا چند ساعت در پای خود دچار حساسیت و درد باشد.
از هر چهار مورد کرامپ پا (گرفتگی عضلات پا) سه مورد آن شب‌ها و در کوران خواب ایجاد می‌شود.

کرامپ پا پا چه علتی دارد؟
گرفتگی عضلات پا ممکن است بدون هر گونه علت واضح بروز کند که زیر عنوان کرامپ ایدیوپاتیک یا فاقد علت مشخص شناخته می‌شود، یا ممکن است این کرامپ‌ها علامتی از عوارض یک اختلال مبتلابه سلامت باشد که در این شرایط زیر عنوان کرامپ ثانویه شناخته می‎شود.
علل کرامپ ثانویه ثانویه شامل موارد زیر است:
• بارداری
• ورزش
• برخی انواع دارو مثل استاتین‌ها (داروهایی که به کاهش کلسترول خون کمک می‎کنند)
بیماری کبد
در طول کرامپ عضلات فرد به شکل ناگهانی منقبض (کوتاه) می‌شود که این وضعیت باعث ایجاد درد در پا می‌گردد. وضعیت مزبور زیر عنوان اسپاسم شناخته می‌شود و فرد در آن قادر به کنترل ماهیچه آسیب دیده نیست.
کرامپ مورد بحث ممکن است از چند ثانیه تا 10 دقیقه ادامه داشته باشد. وقتی اسپاسم برطرف می‌شود، فرد بار دیگر قادر خواهد بود تا عضله آسیب دیده را کنترل کند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورتی که کرامپ پا باعث صدمه رساندن به کیفیت زندگی فرد شده باشد باید به دکتر مراجعه کرد. برای مثال، اگر کسی به طور مکرر دچار کرامپ پا شود یا اینکه این کرامپ‌ها باعث ایجاد اختلال در خواب وی گردد.
پزشک در مورد علایم وضعیت سؤال کرده و پاهای فرد را بررسی خواهد کرد. پزشک در عین حال در مورد علایم دیگر مثل بی‌حسی یا ورم سؤال می‎کند، که می‎توانند نشانه‎ای از کرامپ ثانویه به یک اختلال زیربنایی باشند.
در این مورد فرد ممکن است به تست‎های بیشتری شامل آزمایش‌های خون و تست‎های ادرار نیاز داشته باشد تا دیگر اختلالات محتمل از تشخیص خارج گردد.

درمان کرامپ پا
اغلب موارد گرفتگی عضلات پا را می‎توان به کمک ورزش دادن عضلات دچار کرامپ تخفیف داد. ورزش دادن پاها در طول روز اغلب اوقات تعدد موارد دوره‌های کرامپ را کاهش می‌دهد.

حرکات کششی
برای کشش عضلات ماهیچه، سر پا بایستید و نیمه جلوی پاها را روی یک پله قرار دهید به شکلی که پاشنه‌ها از لبه پله بیرون باشند. به آرامی پاشنه‌ها را پایین بیاورید به طوری که آنها زیر سطح پله قرار گیرند. پیش از برگرداندن پاشنه‌ها به حالت اول چند ثانیه‌ای در این وضعیت بمانید. این حرکت را چند بار تکرار کنید.
دارو به طور معمول فقط در مداوم‌ترین موارد این عارضه مورد نیاز است، یعنی در مواقعی که کرامپ مورد بحث به ورزش جواب نمی‎دهد.
اگر کسی دچار کرامپ ثانویه باشد، درمان علت زیربنایی به تسکین علایم کمک می‌کند.
کرامپ‎های پا که در طول بارداری بروز می‌کنند باید پس از تولد نوزاد از بین بروند.
درمان کرامپ‌های ناشی از بیماری جدی کبد ممکن است دشوارتر باشد. پلن درمانی می‎تواند استفاده از داروهایی مثل شل‎کننده‌های عضلانی را شامل شود.

در همین زمینه بیشتر بخوانیم:

گرفتگی عضله یا کرامپ عضله

پیشگیری از کرامپ پا
اگر کسی اغلب دچار کرامپ پا می‌شود حرکات کششی منظم برای عضلات زیر زانو می‎تواند به پیشگیری از کرامپ یا کاهش تواتر آنها کمک کند.
فرد ممکن است حرکات کششی ماهیچه‌های پا را پیش از رفتن به بستر خواب برای خود مفید بیابد.
توصیه‌های مربوط به ساعات شب در موارد زیر نیز می‎تواند کمک کننده باشد:
• اگر به پشت می‌خوابید مطمئن شوید که انگشتان پا در حالت رو به بالا قرار می‌گیرند. برای اطمینان از حفظ این حالت می‌توانید از دو بالش در طرفین پاها استفاده کنید.
• اگر به رو می‌خوابید پا را در انتهای بستر در حالت آویخته قرار دهید. این باعث می‌شود تا پاها در حالتی ریلکس قرار گیرند و به پیشگیری از تنش عضلات ماهیچه و انقباض آنها کمک می‎شود.
• از ملافه یا پتوی راحت و نرم استفاده کنید.

علایم کرامپ پا
اغلب کرامپ‎های پا در عضلات ماهیچه ساق پا بروز می‌کنند و با شیوع کمتر آنها را می‌توان در ناحیه انگشتان یا کف پا و ران‌ها مشاهده کرد.
کرامپ‌ها ممکن است بین چند ثانیه تا 10 دقیقه ادامه داشته باشند. کرامپ‌های مربوط به ناحیه ران بیشتر از همه طول می‌کشند.
در طول یک دوره کرامپ عضلات آسیب دیده سفت و دردناک شده و پاها و انگشتان آن خشک می‌شوند.
پس از برطرف شدن کرامپ، فرد ممکن است تا چند ساعت در ناحیه ساق پای خود دچار درد و حساسیت باشد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
اگر کسی فقط هر از گاه دچار کرامپ پا می‌شود این موضوع جای نگرانی ندارد و به انجام تشخیص پزشکی در مورد آن نیاز نیست.
مراجعه به پزشک فقط زمانی نیاز است که فرد به طور مکرر دچار کرامپ پا شود، یا اینکه کرامپ‌ها به قدری دردناک باشند که باعث ایجاد اختلال در خواب فرد شوند و وی نتواند در روز بعد عملکرد نرمال خود را انجام دهد.
فرد در عین حال باید در صورتی که عضلات ساق پا در حالت کوچک شدن بوده یا تضعیف شده باشند، به پزشک مراجعه کند.

چه هنگامی به مراقبت اورژانسی نیاز است
دو موقعیت مختلف هست که در آن کرامپ پا می‌تواند نشانه‌ای از یک اختلال زیربنایی جدی در سلامت باشد. در صورت مواجهه با موارد زیر فرد باید بلافاصله تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد:
• کرامپ‌ها بیش از 10 دقیقه ادامه پیدا می‌کنند و علی‌رغم ورزش کردن، بهبود نمی‌یابند.
• کرامپ‌ها پس از قرار گرفتن فرد در معرض تماس با برخی مواد سمی یا عفونی بروز می‌کنند، برای مثال، وقتی که فرد دچار یک بریدگی است که با خاک آلوده شده، که گاهش از اوقات سبب ایجاد یک عفونت باکتریایی مثل کزاز (تتانوس) می‎شود، یا زمانی که فرد با موادی مثل جیوه یا سرب تماس پیدا می‌کند.

علل کرامپ پا
علت بروز کرامپ پا گاهی از اوقات ناشناخته باقی می‎ماند. در دیگر موارد ممکن است یک علت زیربنایی پزشکی یا علت قابل شناسایی دیگری عامل بروز آنها باشد.

کرامپ پای ایدیوپاتیک
اگرچه علت کرامپ پای ایدیوپاتیک ناشناخته است، برخی نظریه‌ها در مورد آنچه سبب بروز این نوع کرامپ پا می‌شود وجود دارد که عبارتند از:
• فعالیت غیر نرمال عصب در طول خواب که سبب می‌شود عضله ساق پا دچار کرامپ شود.
• فشار بیش از حد وارد شده بر عضلات ناحیه ساق پا، مثل موارد ناشی از ورزش که باعث می‌شود تا عضلات در برخی مواقع دچار کرامپ شوند.
• بروز یک محدودیت ناگهانی در جریان خون عضلات آسیب دیده
همچنین با بالا رفتن سن تاندون‌ها به شکل طبیعی کوتاه می‌شوند، که این می‎تواند توضیح دهنده این موضوع باشد که چرا کرامپ پا مشخصاً در مورد افراد سالمند روی می‌دهد. اگر تاندون‌ها بیش از حد کوتاه شوند این امکان پدید می‌آید که عضلات به متصل به تاندون‌ها دچار کرامپ شوند.

کرامپ پای ثانویه
کرامپ پای ثانویه به علت یک اختلال زیربنایی یا دیگر علل قابل شناسایی شامل موارد زیر ایجاد می‌شوند:
• بارداری. وزن اضافی ناشی از بارداری می‌تواند به عضلات ناحیه ساق پا فشار بیاورد و آنها را در برابر کرامپ آسیب‌پذیرتر کند.
• ورزش. کرامپ پا اغلب به دنبال استراحت پس از پایان ورزش ایجاد می‌شوند.
• اختلالات مغز و اعصاب، برای مثال، بیماری نورون حرکتی یا نوروپاتی محیطی
• بیماری کبد. اگر کبد دارای کارکرد درست نباشد، مواد سمی در خون انباشته می‌شوند، که این باعث ایجاد اسپاسم در عضلات می‌شود
• عفونت. برخی انواع عفونت باکتریایی مثل کزاز می‎تواند سبب کرامپ و اسپاسم عضلانی شود
• مواد سمی. در مورد برخی از مردم مقادیر بیش از حد مواد سمی در خون مثل سرب یا جیوه می‎توانند به کرامپ پا منجر شوند
دهیدراسیون. در مورد برخی از مردم کم‎آبی بدن می‎تواند به افت میزان نمک منجر شود که این خود می‎تواند محرک بروز کرامپ‌های عضلانی باشد.

دارودرمانی
برخی داروها در مورد تعداد اندکی از مردم به عنوان مسبب کرامپ پا شناخته می‌شوند، که از جملۀ این داروها می‎توان موارد زیر را نام برد:
• دیورتیک‌ها. این داروها باعث خروج آب از بدن می‌شوند و برای درمان اختلالاتی مثل بالا بودن فشار خون، نارسایی قلبی و برخی انواع بیماری کلیه به کار می‌روند
• استاتین‎ها. این داروها برای درمان مردم دچار افزایش کلسترول خون به کار می‌روند
• رالوکسیفن. این دارو برای پیشگیری از استئوپوروزیس در زنان یائسه مورد استفاده قرار می‎گیرد
• نیفدپین. این دارو برای درمان آنژین و بیماری رینود (بیماری رینو) استفاده می‌شود
• نیکوتینیک اسید. این دارو در مورد درمان بالا بودن کلسترول استفاده می‌شود
در صورتی که کسی ظن به ارتباط داروهای مصرفی خود با گرفتگی عضلات پا داشته باشد باید به پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است دوز مصرف داروها نیاز به تغییر داشته باشند.

درمان کرامپ پا
اگر علت گرفتگی عضلات پا در فرد مشخص باشد، احتمال درمان علت زیربنایی بروز این اختلال وجود دارد.
برای مثال، کرامپ‎های پای ثانویه که به بیماری کبد مرتبطند بر اثر بالا بودن میزان مواد سمی موجود در خون ایجاد می‌شوند که می‎توانند محرک بروز اسپاسم‌های عضلانی باشند. بنابراین، در این مورد باید از شل کننده‎های عضلانی برای پیشگیری از ایجاد اسپاسم در عضلات استفاده کرد.
اگر علت کرامپ پا در فرد مشخص نباشد، به طور معمول ترکیبی از ورزش و داروهای ضد درد توصیه می‌شود.

ورزش
اغلب موارد کرامپ پا را می‌توان با ورزش درمان کرد. دو نوع ورزش در این مورد قابل استفاده است:
• ورزش‌هایی که در کوران کرامپ برای تسکین درد و متوقف کردن کرامپ انجام می‌شود
• ورزش‌هایی که در طول روز برای کاهش تعداد موارد بروز کرامپ پا انجام می‌گیرد
دو نوع ورزش مورد اشاره در زیر توضیح داده شده‌اند.

ورزش‌های مربوط به زمان بروز کرامپ
در طول دوره بروز کرامپ عضله آسیب دیده را ماساژ داده و برای آن حرکات کششی انجام دهید.
برای مثال اگر کرامپ در ناحیه ماهیچه بوده باشد:
• پا را دراز کرده و پنجه پا را بالا بگیرید، آن را در ناحیه مچ خم کنید به شکلی که انگشتان به ساق پا متمایل شوند.
• برای چند دقیقه روی پاشنه پا قدم بزنید.

ورزش‌هایی برای پیشگیری از کرامپ
برای پیشگیری از خطر بروز کرامپ پا در آینده، فرد باید روزانه سه بار حرکات کششی را برای عضلات در معرض آسیب انجام دهد.
برای مثل اگر عضلات ماهیچه دچار کرامپ می‌شوند، ورزش‌های فهرست شده در زیر مفید خواهند بود:
• در فاصله یک متری دیوار بایستید
• در حالت دست‌ها قرار گرفته به حالت باز و رو به جلو برای لمس دیوار به جلو خم شوید در حالتی که کف پاهایتان به حالت تخت روی کف اتاق قرار داشته باشد
• این وضعیت را به مدت پنج ثانیه پیش از رها کردن آن حفظ کنید
• به مدت 5 دقیقه ورزش مزبور را ادامه دهید
برای رسیدن به بهترین نتیجه، فرد باید سه بار در این روز این حرکات را تکرار کند که یکی از این موارد باید درست پیش از رفتن به بستر خواب باشد.
در صورتی که فرد ورزش‌های مزبور را برای خود مفید ارزیابی کند می‌تواند به میزان توان خود آنها را ادامه دهد.

داروهای ضد درد
اگر درد پا پس از یک دورۀ کرامپ ادامه داشته باشد داروهای ضد درد غیر نسخه‌ای مثل پاراستامول یا ایبوپروفن می‎توانند به کاهش درد کمک کنند.

کوئینین (کونین)
کونین دارویی است که در اساس برای درمان مالاریا طراحی شد. تحقیقات تکمیلی مشخص کرد که این دارو در عین حال می‌تواند تا حدودی در کاهش تعداد موارد بروز کرامپ پا مؤثر باشد.
به هر حال، شانس کمی وجود دارد که کونین سبب بروز عوارض جانبی ناخوشایند شامل موارد زیر شود:
تینیتیس (زنگ زدن گوش)
• اختلال شنوایی
سردرد
تهوع
• اختلال بینایی
• گیجی
• گرگرفتگی
ترومبوسیتوپنی یک عارضه نادرتر اما جدی‌تر کونین محسوب می‌شود. ترومبوسیتوپنی هنگامی بروز می‌کند که پلاکت‌های خون به میزان خطرناکی کاهش می‌یابند. پلاکت‎ها به لخته شدن خون کمک می‌کنند و بنابراین مردم دچار ترومبوسیتوپنی در معرض افزایش ریسک ابتلاء به خونریزی بیش از حد در موارد زیر قرار دارند:
خونریزی بینی
• خونریزی لثه
• خونریزی داخل چشم
• خونریزی داخل جمجمه یا سیستم گوارشی (که این هر دو مورد می‌توانند مهلک باشند)
گزارش‌هایی در مورد مرگ مردم بر اثر ترومبوسیتوپنی پس از مصرف کونین برای پیشگیری از کرامپ پا وجود دارد.
مردم هرگز نباید کونین را بیشتر از دوز توصیه شده مصرف کنند. اوردوز این دارو می‎تواند به کوری دایمی و مرگ منجر گردد.
به علت ریسک‎های کوچک اما بالقوه داروی مزبور پزشکان تنها زمانی این دارو را تجویز می‌کنند که فواید ناشی از مصرف آن بر خطراتش چربش داشته باشد.
توصیه می‌شود که این دارو فقط در موارد زیر تجویز گردد:
• فرد ورزش‌های توصیه شده در بالا را انجام داده اما آنها در پیشگیری از گرفتگی عضلات پا تأثیری نداشته‌اند
• فرد دچار کرامپ مداوم می‌شود که به کیفیت زندگی وی لطمه می‌زنند
در چنین شرایطی پزشک ممکن است مصرف یک دوره چهار هفته‌ای کونین را تجویز کند. پس از پایان این دوره اگر مصرف دارو فایده‌ای نداشته باشد، باید از ادامه این درمان صرف نظر شود.
اگر کسی دچار هر یک از عوارض جانبی مزبور شده باشد باید مصرف کونین را متوقف کرده و به پزشک مراجعه کند./


Source:
NHS
Leg cramps
Last updated:
26 June 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

فقط یک ساعت ورزش خطرات نشستن طولانی مدت را از بین می‌برد

زندگی بی‌تحرک هم‌اندازة عوامل ژنتیکی ریسک آلزایمر را افزایش می‌دهد

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.