دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

کورتیکواستروئیدها (کورتون‌ها): کاربردها، عوارض جانبی و فعل و انغعال دارویی

پردنیزون, پردنیزولون, کورتیسون, هیدروکورتیزون, تریامسینولون, دگزامتازون, ممتاسون

کورتیکواستروئیدها (کورتیکوستروئیدها) داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند

مقالات داروسازی / زیست‌فناوری

در این مقاله:
کورتیکواستروئیدها چه چیزی را درمان می‌کنند؟
◄ انواع کورتیکواستروئید
◄ کورتیکواستروئیدهای معمول
◄ عوارض جانبی کورتیکواستروئیدها
◄ دیگر ملاحظات
◄ فعل و انفعال‌های دارویی
◄ نکاتی در مورد به حداقل رساندن اثرات جانبی کورتیکواستروئیدها
◄ خلاصه



کورتیکواستروئیدها (کورتیکوستروئیدها) یک کلاس داروهای ساخت دست انسان یا شیمیایی هستند که تقریباً در تمامی تخصص‌های پزشکی کاربرد دارند. آنها از طریق تولید برخی مواد شیمیایی باعث کاهش التهاب در بدن می‌شوند. در دوزهای بالا این داروها فعالیت سیستم ایمنی را نیز کاهش می‌دهند.
کورتیکواستروئیدها شبیه کورتیزول هستند، هورمونی که به شکل طبیعی توسط بدن ما و در غدد ادرنال تولید می‌شود. کورتیزول یک بازیگر اصلی در طیفی گسترده از فرآیندهای بیولوژیک شامل متابولیسم، پاسخ ایمنی و استرس است.
از آنجا که کورتیکوستروئیدها باعث فروکش ورم و تحریک‌پذیری می‌شوند پزشکان اغلب آنها را برای درمان اختلالاتی مثل آسم، کهیر، یا لوپوس تجویز می‌کنند. کورتیکواستروئیدها می‌توانند تسکین قابل توجهی در علایم ایجاد کنند اما آنها با ریسک عوارض جانبی جدی به ویژه در صورت مصرف طولانی مدت همراهند.

کورتیکواستروئیدها چه چیزی را درمان می‌کنند؟
کورتیکواستروئیدها برای درمان انواع بیماری، از آلرژی موسمی گرفته تا التهاب مهلک ارگان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اختلالاتی در سلامت که پزشکان معمولاً با استفاده از کورتیکواستروئیدها آنها را درمان می‌کنند عبارتند از:
• آسم
تب یونجه
• کهیر
اگزما
بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)
نقرس
• لوپوس
بیماری التهابی روده
مالتیپل اسکلروزیس
انواع بیماری خودایمنی مکرراً با این کلاس دارویی درمان می‌شوند.
گاهی از اوقات سیستم ایمنی به درستی کار نمی‌کند، و بدن به ارگان‌ها، استخوان‌ها یا بافت‌های خود حمله می‌کند. کورتیکواستروئیدها می‌توانند التهاب را کاهش دهند و از صدمه پیشگیری کنند. آنها همچنین بر چگونگی کارکرد سلول‌های سفید خون تأثیر می‌گذارند و فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می‌دهند.
وقتی شخص دچار ارتریت روماتوئید با عود بیماری روبرو شود تزریق کورتیکواستروئیدها می‌تواند باعث تسکین سریع مفصل دچار التهاب شود.
بیماری ادیسون زمانی بروز می‌کند که بدن به اندازه کافی کورتیزول تولید نمی‌کند که این سبب ایجاد ضعف و خستگی مفرط در کنار علایم دیگر می‌شود. کورتیکواستروئیدها می‌توانند باعث تفاوت در این وضعیت شوند.
در افرادی که پیوند عضو انجام داده باشند کورتیکواستروئیدها به سرکوب سبب ایمنی برای کاهش شانس پس زدن عضو کمک می‌کنند.

انواع کورتیکواستروئید
کورتیکواستروئیدها ممکن است سیستمیک یا موضعی باشند. کورتیکواستروئیدهای موضعی ناحیه خاصی از بدن را هدف قرار می‌دهند. آنها را می‌توان از طرق زیر مورد استفاده قرار داد:
کرم‌ها و پمادهای پوستی
• قطره‌های چشمی
• قطره‌های گوش
• داروهای استنشاقی
استروئیدهای سیستمیک از طریق جریان خون برای کمک به بخش‌های بیشتری از بدن حرکت می‌کنند.
آنها را می‌توان از طرق زیر مورد استفاده قرار داد:
• داروهای خوراکی
• تزریق داخل عضله
• تزریق داخل وریدی
استروئیدهای موضعی برای درمان بیماری‌هایی مثل آسم یا انواع کهیر به کار می‌روند. استروئیدهای سیستمیک اختلالاتی مثل لوپوس و مالتیپل اسکلروزیس را درمان می‌کنند.
در میان بیماران بستری مبتلا به COVID-19 که به اکسیژن درمانی نیاز دارند تحویل دهندگان کورتیکواستروئیدهای سیستمیک کاهش نرخ مرگ و میر را مشاهده کرده‌اند.

کورتیکواستروئیدهای معمول
شماری از کورتیکواستروئیدهای موضعی و سیستمیک در دسترسند. اکثر این داروها به صورت خوراکی، موضعی، و تزریقی عرضه می‌شوند.
برخی از نام‌های ژنریک و برند این داروها شامل موارد زیرند:
• پردنیزون (دلتالون، پردنیکوت، کاتولون)
• پردنیزولون، اراپرد، امنیپرد)
• کورتیسون (کورتون)
• هیدروکورتیزون (کورتف، هیدروکوت)
• تریتمسینولون (اریستوکورت)
• دگزامتازون (دکادرون)
• ممتاسون (اسپری ناسونکس)
همان گونه که مشاهده می‌شود کورتیکواستروئیدها چندمنظوره هستند. دوزهای مصرف بسیار وابسته به اختلال مورد درمان و سلامت عمومی بیمارند.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدها
برخی اثرات جانبی در مورد انواع مختلف استروئیدها مطرحند. به هر حال، اکثر اثرات جانبی مربوط به اشکال خوراکی این داروها هستند.
تمامی انواع کورتیکواستروئید می‌توانند مصرف کننده را در ریسک ابتلاء به عفونت قارچی قرار دهند. برخی نیز باعث بالا رفتن قند خون یا هیپرگلیسمی می‌شوند.
اثرات جانبی استروئیدهای خوراکی شامل موارد زیر می‌شود:
اتروفی یا کوچک شدن پوست و عضله
• افزایش ریسک انواع عفونت
• بالا رفتن فشار خون
• تغییرات خلق یا رفتاری
استئوپوروزیس
• گلوکوما
دیابت
مصرف طولانی مدت این داروها با مشکلات زیر همراه است:
افزایش وزن
• ورم یا پف کردن صورت (احتباس آب)
افسردگی
تهوع و استفراغ
• دیگر انواع تحریک معده
• شکستگی استخوان
اثرات جانبی ناشی از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
سرفه
• مشکلات صحبت کردن (دیسفونیا)
برفک دهان
اثرات جانبی ناشی از کورتیکواستروئیدهای موضعی عبارتند از:
آکنه
روساسه
• اتروفی
• علایم کشیدگی
درماتیت پریورال
• کند شدن روند التیام زخم (مورد نادری است)
عوارض جانبی ناشی از کورتیکواستروئیدهای تزریقی ممکن است موارد زیر را در بر گیرد:
درد و زخم موقتی
• تغییر رنگ پوست در موضع تزریق
• بالا رفتن قند خون
• برافروختگی صورت
اینسومنیا
• عفونت
تمامی مصرف کنندگان کورتیکواستروئیدها دچار اثرات جانبی مورد اشاره نمی‌شوند. در صورت استفاده از دوزهای بالا یا مصرف طولانی مدت این داروها احتمال بروز عوارض جانبی افزایش خواهد یافت.

دیگر ملاحظات
این موضوع مهم است که افراد در مورد مزایا و معایب داروی کورتیکواستروئید خود با پزشک مشورت کنند.
کورتیکواستروئیدها می‌توانند داروهایی تغییر دهنده زندگی یا نجاتبخش باشند اما استفاده طولانی مدت از آنها می‌تواند خطرات جدی برای سلامت ایجاد کند.
در اینجا چند پیامد مرتبط به کاربرد درازمدت کورتیکواستروئیدها فهرست شده است:
• بزرگسالان و سالمندان بیشتر محتمل است که به مشکلات فشار خون بالا و پوکی استخوان دچار شوند. زنان در معرض خطر بالاتری برای دچار شدن به این بیماری استخوانی قرار دارند.
• کودکان ممکن است با توقف رشد مواجه شوند. از آنجا که داروهای مزبور سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند در عین حال می‌توانند باعث شوند عفونت‌هایی مثل سرخک یا آبله مرغان شدت بیشتری بیابند.
• زنان باردار یا شیرده باید در مصرف این داروها احتیاط کنند. داروهای مورد بحث قادرند از مادر به فرزند در رحم یا نوزاد شیرخوار از طریق شیر منتقل شوند. به هر حال، اکثر کورتیکواستروئیدهای استنشاقی و تزریقی در این مورد ایمن تلق می‌شوند.

فعل و انفعال‌ها
برخی اختلالات پزشکی ممکن است بر مصرف داروی کورتیکواستروئید تأثیر بگذارند. افراد باید در مورد اختلالاتی که پیشتر به آنها مبتلا بوده‌اند به پزشک خود توضیح دهند.
به طور مشخص اطلا‌ع‌رسانی در مورد ابتلا به موارد زیر اهمیت دارد:
ویروس HIV یا ایدز
• عفونت هرپس سیمپلکس چشم
سل
• مشکلات روده و معده
• دیابت
گلوکوم (گلوکوما)
• فشار خون بالا
• هر نوع عفونت (عفونت ویروسی، عفونت باکتریایی، عفونت قارچی)
• بیماری قلب، کبد، تیروئید، یا کلیه
• انجام جراحی با جراحت شدید
کورتیکواستروئیدها همچنین می‌توانند اثرات داروهای دیگر را تغییر دهند.
بیماران باید در زمان مصرف کورتیکواستروئیدها مراقب غذای خود باشند. برخی از این داروها را نباید همراه غذا مصرف کرد زیرا ممکن است باعث برهم‌کنش با غذا شوند.
همچنین تنباکو الکل نیز می‌توانند باعث فعل و انفعال با برخی داروها شامل کورتیکواستروئیدها شوند. اگر شما به شکل منظم مشروب می‌نوشید یا اهل مصرف دخانیات هستید در مورد اثراتی که این عادت‌ها می‌توانند بر درمان شما داشته باشند با پزشک خود مشورت کنید.

نکاتی در مورد به حداقل رساندن اثرات کورتیکواستروئیدها
در حالی که ریسک‌ها و پیامدهایی در پیوند با کورتیکواستروئیدها مطرحند، همچنین راه‌هایی نیز برای کاستن از اثرات جانبی آنها وجود دارد.
• همیشه داروی خود را بر مبنای دستورالعمل مرتبط مصرف کنید
• در مورد مصرف متناوب یا دوز کم دارو با پزشک مشورت کنید
• رژیم غذایی سالمی را دنبال کنید
• برنامه ورزشی روتینی که برای شما کارآیی داشته باشد بیابید
• به شکل منظم وضعیت سلامت خود را بررسی کنید
بالا رفتن قند خون (هیپرگلیسمی) یک علامت برخی کورتیکواستروئیدها است. این عارضه می‌تواند سبب خستگی مفرط، تشنگی، و ادرار کردن مکرر در کنار سایر علایم باشد. کورتیکواستروئیدها همچنین می‌توانند با بسیاری از فرآیندهای بدنی، از استخوان گرفته تا فشار خون فعل و انفعال ایجاد کنند.
در اینجا چکیده‌ای از برخی دستورالعمل‌های غذایی که می‌توانند به تعادل غذایی بینجامند و ریسک عوارض جانبی را کاهش دهند آمده است:

غذاهای مورد اجتناب غذاهایی که باید بیشتر خورده شوند
شیرینی‌ها و غذاهای دارای قند زیاد ریسک بالا رفتن قند خون را افزایش می‌دهند. انواع آب نبات، سودا، کلوچه، و بستنی در شیرینی‌های کنسانتره شده بالا هستند. غذاهای پرپتاسیم باعث جایگزینی پتاسیم از دست رفته در جریان خون می‌شوند. این غذاها شامل موز، آووکادو، سیب زمینی، اسفناج، نان تهیه شده از آرد کامل و شکلات تلخ هستند.
غذاهای پرنمک می‌توانند فشار خون را بالا برده و احتباس آب ایجاد کنند. این غذاها گوشت‌های فرآوری شده، اسنک‌هایی مثل چیپس و برخی سس‌ها را شامل می‌شوند.  غذاهای پرکلسیم به پیشگیری از استئوپوروزیس، که باعث تضعیف استخوان می‌شود، کمک می‌کنند. شیر، ماست، پنیر، آجیل‌ها و دانه‌های خوراکی و سبزیجات دارای برگ تیره را در اولویت قرار دهید.
غذاهای سرخ شده می‌توانند میزان کلسترول و تری‌گلیسیرید (چربی) ر ا فزایش دهند. مصرف غذاهای دارنده این گونه مواد مثل انواع کرم‌های سنگین و برش‌های پرچربی گوشت را محدود کنید. غذاهای پرپروتئین عضلات را سالم نگه می‌دارند. گوشت قرمز، غذاهای دریایی، تخم مرغ، عدس، و توفو به قدرت‌گیری عضلات کمک می‌کنند.

 

خلاصه
کورتیکواستروئیدها (کورتیکوستروئیدها) داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند که بروز طبیعی هورمون کورتیزول در بدن ما را تقلید می‌کنند. این داروها در انواع خوراکی، موضعی و تزریقی عرضه می‌شوند و در مورد طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها مفیدند.
کورتیکواستروئیدهای موضعی می‌توانند آسم و آلرژی پوستی را درمان کنند. کورتیکوستروئیدهای سیستمیک می‌توانند به کاهش التهاب در لوپوس، بیماری التهابی روده یا افراد دارای پیوند عضو کمک کنند. برخی مشکلات سلامت نیازمند درمان طولانی مدت با کورتیکواستروئیدها هستند در حالی که مابقی به درمان کوتاه مدت نیاز دارند.
کورتیکواستروئیدها می‌توانند عوارض جانبی جدی شامل فشار خون بالا، افزایش وزن، و افزایش خطر عفونت ایجاد کنند. این ریسک با مصرف طولانی مدت این داروها افزایش می‌یابد./



کورتیکواستروئیدها (کورتون‌ها): کاربردها، عوارض جانبی و فعل و انغعال دارویی
دکتر الیشا دی. سلرز، آنا گاتر و دونالد کالینز
ترجمه فرهنگ راد


Source:
Healthline
Corticosteroids: Uses, Types, Side Effects and Interactions
Medically reviewed by Alisha D. Sellers, BS Pharmacy, PharmD —
Written by Ana Gotter and Donald Collins
on February 10, 2022

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

مروری بر انواع شایع آلرژی

آیا سل نوعی بیماری خودایمنی است؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.