دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

قرص یا کپسول؟ مزایا، معایب و تفاوت قرص و کپسول

قرص، کپسول، قرص‌ خوراکی حل شونده، کپسول‌های سفت پر از مایع، کپسول‌های ژل نرم، تنداثر بودن، بی‌مزه بودن، پایداری کمتر، دوز

اگرچه روش عمل قرص و کپسول مشابه است، آنها چند تفاوت کلیدی نیز دارند

مقالات داروسازی / زیست‌فناوری

قرص چیست؟
کپسول چیست؟
• مزایا و معایب قرص
• مزایا و معایب کپسول
• آیا خُرد کردن قرص یا باز کردن کپسول ایمن است؟
• برای آسان‌تر شدن بلع قرص یا کپسول چه می‌توان کرد؟
• آیا یک نوع از آنها ایمن‌تر از دیگری است؟
• پیام همراه



وقتی موضوع داروی خوراکی در میان باشد هم قرص‌ها و هم کپسول‌ها گزینه‌های متداول به شمار می‌روند. هر دوی آنها از طریق تحویل دارو یا مکمل به واسطه دستگاه گوارش برای مقصودی خاص عمل می‌کنند.
اگرچه روش عمل قرص و کپسول مشابه است، آنها چند تفاوت کلیدی نیز دارند. و در برخی موارد ممکن است یکی از این اشکال دارویی برای بیمار مناسب‌تر از دیگری باشد.

قرص چیست؟
قرص‌ها رایج‌ترین نوع حب به شمار می‌روند. آنها یک روش کم-هزینه، ایمن و مؤثر برای تحویل دارو به روش خوراکی محسوب می‌شوند.
این واحدهای دارویی از طریق فشردن یک یا چند ترکیب پودری برای شکل دادن به یک حب دارویی مستحکم، دارای رویه صاف و هموار ساخته می‌شوند که در دستگاه گوارش تجزیه می‌گردند.
در کنار ترکیبات فعال، بیشتر قرص‌ها دارای مواد افزوده‌ای هستند که حب دارویی را منسجم نگه داشته و باعث بهبود طعم، بافت یا نمای ظاهری آن می‌شوند.
قرص‌ به اشکال گرد، کشیده یا دیسک شکل تولید می‌شود. قرص‌های کشیده یا مکعب مستطیل شکل زیر عنوان کپلت شناخته می‌شوند، و ممکن است بلعیدن آنها راحت‌تر باشد. برخی قرص‌ها دارای یک خط در وسط خود هستند که باعث می‌شود تا نصف کردن آنها راحت‌تر باشد.
برخی قرص‌ها دارای یک روکش مخصوص هستند که مانع از تجزیه آنها در معده می‌شود. این روکش باعث ایجاد این اطمینان می‌شود که قرص صرفاً پس از رسیدن به روده کوچک حل می‌شود.
قرص‌های دیگر در اشکال جویدنی یا قرص‌های خوراکی حل شونده (ODT) عرضه می‌گردند، که خود به خود در بزاق تجزیه می‌شوند. این انواع قرص مخصوصاً می‌توانند برای مردم دچار دشواری بلع مفید باشند.
در تمامی مورد قرص دارویی حل شده در نهایت داخل جریان خون جذب می‌شود. داروی حل شده وارد کبد شده و سپس در یک ناحیه هدف یا بیشتر در بدن توزیع می‌شود به شکلی که بتواند کار خود را انجام دهد.
در سراسر این فرآیند دارو دچار تغییرات شیمیایی می‌گردد که زیر عنوان متابولیسم شناخته می‌شود. دارو در نهایت در ادرار یا مدفوع از بدن خارج می‌شود.

کپسول چیست؟
کپسول شامل دارویی است که درون یک قشر یا پوسته قرار می‌گیرد. این پوسته بیرونی در دستگاه گوارش تجزیه شده و دارو در جریان خون جذب می‌شود و سپس توزیع شده و بسیار شبیه به فرآیند مربوط به قرص متابولیزه می‌گردد.
کپسول‌ها دو نوع اصلی دارند: پوسته سخت و ژل نرم.

کپسول‌های با پوسته سخت
قسمت بیرونی کپسول‌های با قشر سخت دارای دو نیمه است. یک نیمه داخل بخش بیرونی برای شکل دادن یک محفظه بسته کاربرد دارد. قسمت داخلی آن دارای دارویی خشک به شکل پودر یا ساچمه است.
دیگر کپسول‌های دارای پوسته سخت حاوی دارو در شکل مایع هستند. این نوع به عنوان کپسول‌های سفت پر از مایع (LFHC) شناخته می‌شوند.
عایق‌بندی هوا در LFHCs این امکان را ایجاد می‌کند که یک قرص منفرد حاوی بیش از یک دارو باشد. بنابراین آنها برای فورمول‌های دارویی دوگانه-اثر یا گسترده-رهش ایده‌آلند.

کپسول‌های ژل نرم
این کپسول‌ها نمای ظاهری اندک متفاوت از کپسول‌های با غلاف سخت دارند. آنها به طور معمول پهن‌تر و نیمه شفاف هستند .
آنها که به طور معمول به عنوان ژل‌های مایع شناخته می‌شوند حاوی داروی معلق در ژلاتین یا یک ماده مشابهند. این ماده به آسانی هضم می‌شود که در آن زمان ترکیبات فعال دارویی رها و جذب می‌گردد.

مزایا و معایب قرص

مزایای قرص:                                    
• ارزانی. اگرچه قیمت قرص به جزء فعال و پوشش آن بستگی دارد، قرص‌ها عموماً در تولید ارزان‌تر از کپسول تمام می‌شوند. این ویژگی اغلب قرص را برای مصرف کننده به گزینه‌های در دسترس‌تر تبدیل می‌کند.
• دوام طولانی مدت. در مقایسه با کپسول، قرص دارای پایداری بیشتری بوده و عمر طولانی‌تری دارد.
• دوزهای بالاتر. یک قرص واحد می‌تواند دوز بالاتری از یک ماده فعال را در مقایسه با یک کپسول در خود داشته باشد.
• امکان تقسیم کردن. خلاف کپسول، قرص را می‌توان برای رسیدن به دوز کمتر در صورت نیاز تقسیم کرد.
• قابل جویدن بودن. برخی قرص‌ها در اشکال قابل جویدن یا حتی در اشکال قرص قابل حل در دهان تولید می‌شوند.
• تحویل متغیر. قرص‌ها در اشکال تندرهش، رهش تأخیری یا گسترده رهش تولید می‌شوند.
معایب قرص:                                     
• احتمال بیشتر تحریک‌پذیری. امکان تحریک شدن دستگاه گوارش بر اثر قرص بیشتر است.
• کُنداثرتر بودن. قرص‌ها در داخل بدن کندتر از کپسول‌ها جذب می‌شوند. ممکن است عملکرد آنها زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
• تجزیه ناهمنواخت. امکان تجزیه غیر یکنواخت قرص‌ها بیشتر است، که این می‌تواند اثربخشی و جذب کلی دارو را کاهش دهد.
• ناگواری برای ذائقه. در حالی که بسیاری از قرص‌ها برای پوشاندن طعم ناگوار دارو دارای یک قشر گوارا هستند، برخی از آنها چنین ویژگی را ندارند. در صورت بلعیدن قرص، دارو طعم نامطبوعی در دهان به جا می‌گذارد.

مزایا و معایب کپسول

مزایای کپسول:                                   
• تنداثر بودن. کپسول‌ها در مقایسه با قرص‌ها زودتر تجزیه می‌شوند. آنها در مقایسه با قرص‌ها علایم را زودتر تسکین می‌دهند.
• بی‌مزه بودن. کپسول در مقایسه با قرص کمتر محتل است که مزه یا بوی ناگواری ایجاد کند.
• مقاومت در برابر عوامل مداخله‌گر. کپسول‌ها اغلب به شکلی ساخته می‌شوند که تقسیم کردن آنها به دو نیمه یا خرد کردنشان مثل قرص ساده نیست. در نتیجه کپسول‌ها بیشتر محتمل است که به شکل هدفمند استفاده شوند.
• جذب بیشتر دارو. کپسول‌ها از فراهمی زیستی بالاتری برخوردارند که به این معنی است که احتمال ورود مقدار بیشتری از دارو به درون جریان خون وجود دارد. این موضوع می‌تواند باعث شود تا اثربخشی کپسول اندکی بیشتر از قرص باشد.
معایب کپسول:                                   
• پایداری کمتر. کپسول‌ها در مقایسه کمتر از قرص‌ها پایداری دارند. آنها ممکن است به شرایط محیط زیست و مشخصاً رطوبت واکنش نشان دهند.
• دوام کمتر غلاف. کپسول‌ها سریع‌تر از قرص‌ها تاریخ منقضی می‌شوند.
• قیمت بالاتر. کپسول‌های حاوی مایعات عموماً قیمت تولید بالاتری نسبت به قرص‌ها دارند و ممکن است گران‌تر از آنها باشند.
• داشتن فرآورده‌های جانوری. بسیاری از کپسول‌ها دارای ژلاتین گرفته شده از خوک، گاو یا ماهی هستند. این موضوع ممکن است آنها را برای گیاهخواران و وگان‌ها نامناسب کند.
• دوزهای کمتر. کپسول‌ها نمی‌توانند هم‌اندازه قرص‌ها محتویات دارویی را در خود جای دهند. شخص ممکن است در مقایسه با قرص به مصرف مقدار بیشتری کپسول برای رسیدن به تأثیر مورد نظر نیاز داشته باشد.

آیا خُرد کردن قرص یا باز کردن کپسول ایمن است؟
ریسک‌هایی در مورد خرد کردن قرص یا باز کردن کپسول برای تخلیه مایع آن وجود دارد.
وقتی کسی دست به چنین کارهایی می‌زند باعث دگرگون کردن روش جذب دارو در بدن خود می‌شود. اگرچه مورد نادری است این کار می‌تواند به عدم دستیابی به مقدار کافی دارو یا برعکس، مصرف بیش از حد آن منجر شود.
قرص‌های دارای روکش مخصوص برای پیشگیری از باز شدن قرص در معده ممکن است در صورت خرد شدن در معده جذب شوند. این کار ممکن است به دوز کمتر از میزان مورد نیاز و دیگر پیامدهای محتمل منجر گردد.
احتمال اوردوز دارو در مورد قرص‌های گسترده رهش بیشتر است. وقتی کسی قرص را دستکاری می‌کند ممکن است جزء فعال دارو بلافاصله رها شود به جای آنکه این کار به تدریج صورت گیرد.

برای آسان‌تر شدن بلع قرص یا کپسول چه می‌توان کرد؟
بسیاری از مردم بلعیدن قرص - به ویژه انواع بزرگ آن را - ناراحت کننده می‌یابند.
هم قرص و هم کپسول چالش بلع را به همراه دارند. قرص‌ها خشک و سفت هستند و بلعیدن برخی اشکال آنها ممکن است کار دشواری باشد. برخی کپسول‌ها و مشخصاً ژل‌های نرم ممکن است بزرگ باشند.
به هر حال چند راهکار وجود دارد که باعث آسان‌تر شدن فرو بردن قرص یا کپسول می‌شوند.
در اینجا چند تکنیک برای امتحان فهرست شده است:
• پیش از گذاشتن قرص یا کپسول در دهان مقداری آب بخورید و بلعیدن قرص را تجسم کنید. بار بعد همین کار را با گذاشتن حب در دهان تکرار کنید.
• در زمان فرو بردن قرص آب را از داخل یک بطری با دهانه باریک بنوشید.
• در زمان بلعیدن دارو کمی به جلو خم شوید.
• قرص را به یک غذای نیمه جامد مثل سس سیب یا پودینگ اضافه کنید.
• از یک نی مخصوص یا فنجان طراحی شده برای کمک به فرو بردن قرص استفاده کنید.
• روی قرص را با اسپری یا ژل لیز کننده خوراکی بپوشانید.

آیا یک نوع از آنها ایمن‌تر از دیگری است؟
قرص و کپسول هر دو حامل ریسک‌های کوچکی هستند.
قرص‌ها عموماً نسبت به کپسول‌ها دارای محتویات بیشتری بیشتری بوده به طور بالقوه با احتمال بیشتری برای ایجاد حساسیت یا آلرژی همراهند.
اغلب کپسول‌ها نیز دارای ماده افزوده هستند. کپسول‌های با غشاء سخت دارای ترکیبات اضافی کمتری هستند در حالی که انواع ژل‌های نرم با مقدار بالاتری از ترکیبات شیمیایی تولید می‌شوند.

پیام همراه
قرص و کپسول دو نوع متداول داروهای خوراکی هستند. اگرچه این دو نوع دارو برای مقاصد مشابهی تولید می‌شود برخی تفاوت‌های کلیدی در آنها وجود دارد.
قرص‌ها دارای غلاف بادوام‌تری بوده و در طیفی از اشکال تولید می‌شوند. قرص‌ها در عین حال می‌توانند دوز بالاتری از یک ترکیب دارویی فعال را در مقایسه با کپسول در خود جای دهند. سرعت تأثیر قرص کمتر است و در برخی موارد ممکن است به شکل غیر یکنواخت در داخل بدن تجزیه شود.
کپسول سریع‌تر تأثیر می‌کند و بیشتر، اگر نه تمام آن، جذب می‌شود. در هر حال، کپسول ممکن است گران‌تر بوده و سریع‌تر منقضی شود.
اگر کسی نسبت به مواد افزوده قرص دچار آلرژی باشد، نیاز به یک گزینه وگانی داشته باشد، یا در مورد بلعیدن قرص دچار مشکل شود، باید با پزشک مشورت کند. پزشک می‌تواند بهترین گزینه را در این مورد مشخص سازد./


دکتر آلکس بریور، کرلی واندرگرینت
• ترجمه هستی فراست‌فر


Source:
Healthline
Tablets vs. Capsules: Pros, Cons, and How They Differ
Medically reviewed by Alex Brewer, PharmD, MBA
On February 20, 2020
New —
Written by Carly Vandergriendt

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

ایبوپروفن و کاهش مرگ ناشی از سرطان ریه

داروهای مورد تایید FDA در سال 2015

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.