دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خواب‌آلودگی مفرط ممکن است نتیجه اختلالات خواب یا یک مشکل زیربنایی دیگر در پیوند با سلامت باشد.

مقالات خواب / اختلالات خواب / بیماری بی‌خوابی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علل خواب‌آلودگی مفرط
• علایم خواب‌آلودگی مفرط
• تشخیص خواب‌آلودگی مفرط
• درمان‌های معمول برای خواب‌آلودگی مفرط
• خلاصه



احساس خواب‌آلودگی گهگاهی به ویژه پس از پشت سر گذاشتن یک روز طولانی نرمال است. در هر حال خواب‌آلودگی مفرط می‌تواند مُخل باشد و مردم را در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی با مشکل مواجه کند.
برخی از علل بیشتر شایع خواب‌آلودگی مفرط شامل عدم برخورداری از خواب کافی و کیفیت ضعیف خواب است.
در برخی موارد خواب‌آلودگی مفرط ممکن است نتیجه اختلالات خواب یا یک مشکل زیربنایی دیگر در پیوند با سلامت باشد.

علل خواب‌آلودگی مفرط
کمیت‌سنجی خواب‌آلودگی مفرط ممکن است کار دشواری باشد زیرا مفهوم آن در میان افراد یکسان نیست.
در کل خواب‌آلودگی مفرط احساس خستگی مفرط یا خواب‌آلودگی است که در طول یک روز یا برای روزهای متوالی ادامه پیدا می‌کند.
خواب‌آلودگی مفرط مشکل نسبتاً شایعی است. یک مطالعه مربوط به سال 2019 که در "نیچر ارتباطات" منتشر شده است می‌نویسد که 10 تا 20 درصد مردم به درجاتی با مشکل خواب‌آلودگی مفرط مواجه هستند.
خواب‌آلودگی مفرط چند علت محتمل می‌تواند داشته باشد که هر یک از آنها درمان‌های متفاوتی دارد.

محرومیت خواب
محرومیت خواب زمانی مطرح می‌شود که شخص از خواب کافی برخوردار نیست. "آکادمی آمریکایی پزشکی خواب" (AASM) می‌نویسد که افراد بزرگسال هر شب به 7 تا 8 ساعت خواب نیاز دارند تا در روز بعد هشیار بوده و استراحت کافی داشته باشند.
در هر حال بر مبنای اعلام AASM در حدود 20 درصد مردم فاقد خواب کافی هستند.
کسی که در طول شب خواب کافی ندارد محتمل است که در طول روز بعد دچار خواب‌آلودگی مفرط شود. مردمی که مکرراً دچار کمبود خواب کافی هستند به شکل مداوم احساس خستگی می‌کنند.
برخی علل شایع محرومیت خواب عبارتند از:
• ساعات کاری بیش از حد زیاد یا نامناسب
• تعهدات شخصی
• وجود یک اختلال زیربنایی پزشکی
علل زیربنایی پزشکی به درمان‌های خاص خود نیاز دارند. در اکثر موارد دیگر تغییرات ساده مربوط به سبک زندگی به طور معمول می‌توانند مدت و کیفیت خواب شخص را بهبود ببخشد.

اینسومنیا
اینسومنیا یک اختلال خواب است که در آن مردم برای خوابیدن با مشکل مواجهند. مردم مبتلاء به اینسومنیا دچار خواب‌آلودگی بیش از حد هستند اما قادر به خوابیدن یا ادامه آن نیستند.
مردم اینسومنیا را به راه‌های متفاوتی تجربه می‌کنند. برخی علایم شایع عبارتند از:
• ناتوانی در به خواب رفتن
• مکرراً بیدار شدن در طول شب
• صبح خیلی زود از خواب بیدار شدن و ناتوانی در خوابیدن مجدد
تشخیص اینسومنیا ممکن است مشکل باشد. CDC می‌نویسد که پزشکان عموماً اینسومنیا را با از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالات بالقوه مرتبط به خواب تشخیص می‌دهند.

درمان اینسومنیا
درمان اینسومنیا ممکن است به تلفیقی از روش‌های درمانی مختلف نیاز داشته داشته باشد. مثال‌هایی در این مورد عبارتند از:
• داروهای آرام‌بخش-هیپنوتیک
• داروهای ضد افسردگی
• تکنیک‌های رفتاری برای تقویت نظم خواب

آپنه خواب انسدادی
آپنه خواب اختلالی است که در آن شخص در طول خواب به شکل موقتی با وقفه تنفسی مواجه می‌شود. آپنه خواب یک علت نسبتاً شایع خواب‌آلودگی مفرط در طول روز است.
دو نوع آپنه خواب وجود دارد:
• آپنه خواب انسدادی (OSA). این نوع هنگامی بروز می‌کند که بافت‌های نرم در پشت گلو کلاپس شده جریان هوا را مسدود می‌کنند.
• آپنه خواب مرکزی (CSA). این نوع هنگامی مطرح است که مغز قادر به ارسال پیام برای عضلات تنفسی برای تنفس نیست.
برخی از مردم به هر دو نوع آپنه خواب دچار می‌شود، که ترکیبی از OSA و CSA است.
دوره‌های آپنه خواب ممکن است ده‌ها یا حتی صدها بار در طول هر شب بروز کنند. در نتیجه، آنها می‌توانند به میزان زیادی در چرخه خواب شخص مبتلاء اختلال ایجاد کنند.
علایم شایع آپنه خواب شامل خر و پف به صدای بلند و ولع هوا در طول شب است.
در طول یک دور آپنه خواب، بدن شخص به طور موقتی با قحطی اکسیژن مواجه می‌شود. فقدان اکسیژن ممکن است به مشکلات دیگری مثل بی‌نظمی ضربان قلب منجر شود. به مرور زمان این وضعیت می‌تواند به اختلالات جدی مزمن مثل افزایش فشار خون و بیماری قلبی منجر گردد.
آپنه خواب عموماً زمانی بروز می‌کند که شخص دچار اضافه وزن باشد. وقتی چنین موردی مطرح باشد، کاهش وزن نخستین توصیه درمانی محسوب می‌شود.

درمان آپنه خواب
درمان‌های رایج برای آپنه خواب شامل موارد زیر است:
• دستگاه‌های فشار مثبت راه هوایی. این دستگاه‌ها شامل یک ماشین هستند که به ماسک متصل می‌شود که شخص آن را روی صورت خود قرار می‌دهد. ماشین مزبور هوای تحت فشار را در زمان خواب به داخل گلوی شخص هدایت می‌کند. هوای مزبور مانع از کلاپس گلو می‌شود.
• وسایل دهانی. این ابزار شبیه به محافظ دهان یا وسایل ارتودنسی هستند. دستگاه‌های مورد اشاره فک پایینی را در طول خواب اندکی به سمت جلو می‌رانند. این حالت مانع از آن می‌شود که بافت‎های نرم در قسمت عقب گلو کلاپس شوند و باعث انسداد راه هوایی گردند.

سندرم پای بی‌قرار
سندرم پای بی‌قرار (RLS) به نیاز عاجل غیر قابل کنترل برای حرکت دادن پاها در طول استراحت اشاره دارد. این وضعیت در عین حال سبب ایجاد حس‌های ناراحت کننده در پاها می‌شود.
RLS ممکن است هم در خواب و هم در زمان بیداری بروز کند. مردمی که در زمان بیداری دچار آن می‌شوند ممکن است برای به خواب رفتن با مشکل مواجه باشند.
اگر RLS در طول خواب بروز کند، می‌تواند باعث بروز اسپاسم یا حالت جمع کردن مکرر پاها در طول شب شود. در حالی که این اختلال ممکن است برای بیدار کردن شخص از خواب کافی نباشد، می‌تواند مانع از تحقق مراحل خواب و خواب آرام‌بخش شود. در نتیجه شخص ممکن است در طول روز بعد دچار حالت رخوت و خستگی باشد.
برخی از دانشمندان معتقدند که RLS نتیجه وجود ناهنجاری‌هایی در پیام‌رسان عصبی دوپامین است که نقشی در کنترل عضلات حرکتی ایفاء می‌کند.

درمان سندرم پای بی‌قرار
برخی تغییرات سبک زندگی می‌تواند در مورد مردم مبتلاء به موارد خفیف RLS مفید باشند، که این تغییرات عبارتند از:
• انطباق دادن خود با عادت مناسب خوابیدن
• ورزش منظم
• ترک مصرف دخانیات
مردم دچار موارد شدیدتر RLS ممکن است برای تنظیم سطح دوپامین و آهن بدن خود نیاز به مصرف دارو داشته باشند.

نارکولپسی
نارکولپسی یک اختلال مغز و اعصاب است که باعث می‌شود تا مردم به شکل ناگهانی و در زمان‌های نامناسب به خواب فرو بروند.
مردم دچار نارکولپسی معمولاً در طول روز با خواب‌آلودگی مداوم و بیش از حد مواجهند. اغلب مردم دچار این اختلال در عین حال با یکی از علایم زیر یا تعداد بیشتری از آنها روبرو می‌شوند:
• اختلالات خواب
• فلج خواب
توهم

درمان نارکولپسی
درمان نارکولپسی به طور معمول مستلزم استفاده از داروهای محرک است که به شخص کمک می‌کنند تا بیدار بماند. داروهای ضد افسردگی می‌توانند به کنترل توهم و دوره‌های فلج خواب کنترل کنند.
پزشکان در عین حال چند قیلوله مناسب در طول روز را توصیه می‌کنند زیرا این کار به بهبود علایم نارکولپسی منجر می‌شود.

افسردگی
افسردگی می‌تواند باعث تقویت مشکلات خواب شامل احساس خواب‎آلودگی بیش از حد در طول روز و همچنین پرخوابی یا خواب فاقد ایجاد آسایش شود. به همین ترتیب مشکلات خواب می‌توانند باعث تقویت علایم افسردگی شوند.
خستگی مفرط فراگیر و خستگی در طول روز در میان مردم مبتلاء به افسردگی عمومیت دارند. دیگر علایم افسردگی شامل موارد زیر است:
• احساس اندوه
• احساس ناامیدی یا یأس
• احساس اضطراب
• مشکلات تمرکز
• دشواری در به یاد آوردن جزئیات مسائل

درمان افسردگی
درمان افسردگی شامل استفاده از دارو، روان‌درمانی یا ترکیبی از آن دو است.
انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی در دسترسند. مردم می‌توانند در مورد مناسب‌‌ترین گزینه دارویی برای خود با پزشک مشورت کنند.
روان‌درمانی‌های رایج برای افسردگی شامل درمان شناختی رفتاری (CBT) و درمان بین فردی است. بر مبنای اعلام "انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا" این درمان‌ها به نظر می‌رسد که مشخصاً برای مداوای افسردگی مؤثرند.

برخی داروها
در بعضی موارد خواب‌آلودگی در طول روز ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی داروهای فهرست شده در زیر بروز کند:
آنتی‌هیستامین‌ها
• داروهای ضد روان‌پریشی
• داروهای ضد افسردگی
• داروهای ضد اضطراب
• داروهای هیپرتانسیون
مشورت در مورد اثرات جانبی هر دارویی با پزشک مهم است. اگر مواجهه با اثرات جانبی مثل خواب‌آلودگی بیش از حد دشوار باشد دکتر می‌تواند تغییر دارو یا تغییر دوز مصرف آن را توصیه کند.

علایم خواب‌آلودگی مفرط
خواب‌آلودگی مفرط خود به خود یک اختلال محسوب نمی‌شود بلکه یک علامت ناکافی بودن خواب یا یک اختلال زیربنایی سلامت است.
مردم دچار خواب‌آلودگی مفرط ممکن است متوجه بروز موارد زیر شوند:
• خستگی مفرط
• مه ذهنی
• ناتوانی در تمرکز
• حالت تلو تلو خوردن
• رخوت
خواب‌آلودگی مفرط در عین حال ممکن است موجب بروز موارد زیر شود:
• مشکلات بیدار شدن یا خارج شدن از بستر در هنگام صبح
• احساس رخوت و عدم انگیزش در طول روز
• چرت زدن مکرر در طول روز
• به خواب رفتن در زمان‌های نامناسب مثل زمان رانندگی و خوردن غذا
• کمبود توجه
• فقدان اشتها
• دشواری در به یاد آوردن اتفاقات طول روز
• دشواری تمرکز
• تحریک‌پذیری
• عملکرد ضعیف در محیط کار یا تحصیل
مردم در صورتی که خواب‌آلودگی مفرط در مورد آنها ناشی از اختلالات زیربنایی پزشکی باشد ممکن است علایم دیگری را نیز تجربه کنند.

تشخیص خواب‌آلودگی مفرط
تشخیص صحیح علت زیربنایی خواب‌آلودگی مفرط برای انتخاب بهترین گزینه درمانی مهم است.
در طول روند تشخیص دکتر سؤال‌هایی در مورد عادات سبک زندگی و داروهای مصرف شخص مطرح می‌کند. پزشک در عین حال ممکن است پرسش‌هایی در مورد سلامت روانی فرد مطرح سازد.
در برخی موارد پزشک ممکن است از تست‌های تشخیصی زیر استفاده کند:
• پلی‎سومنوگرافی. این تست امواج مغزی، میزان اکسیژن و حرکات بدن را در طول خواب برای ارزیابی چرخه خواب شخص بررسی می‌کند.
• الکتروانسفالوگرام. این تست غیر تهاجمی فعالیت الکتریکی مغز را ضبط می‌کند.

درمان‌های معمول برای خواب‌آلودگی مفرط
درمان خاص خواب‌آلودگی مفرط به طور کامل به علت این اختلال بستگی دارد.
اغلب پزشکان علاقه‌ای به تجویز داروهای بسیار اعتیادآور برای کمک به خواب ندارند، و مردمی که نسخه‌ای برای داروهای خواب‌آور می‌گیرند نباید به شکل هر روزه این داروها را مصرف کنند.
به هر حال، برخی تغییرات معمول در سبک زندگی می‌توانند باعث بهبود کیفیت خواب شبانه شوند. این تغییرات عبارتند از:
• خوردن غذا به شکل سالم و متعادل
• محدود کردن میزان مصرف کافئین و الکل
• ورزش منظم
• ایجاد محیط آرام برای خواب
• استفاده از دوش آب گرم پیش از رفتن به بستر خواب
• حفظ برنامه زمانبندی برای خواب

خلاصه
خواب‌آلودگی مفرط پس از سپری کردن شبی با خواب نامناسب یا ناکافی نرمال است. به هر حال، خواب‌آلودگی مفرط می‌تواند علامتی از یک اختلال خواب یا برخی اختلالات زیربنایی سلامت باشد.
هر کسی که منظماً دچار خواب‌آلودگی مفرط می‌شود باید به پزشک مراجعه کند. درمان علت زیربنایی می‌تواند باعث بهبود کیفیت خواب شود و خطر بروز عوارض دیگر را کاهش دهد.
بسیاری از برنامه‌های درمانی شامل تغییرات ساده‌ای در سبک زندگی است که می‌توانند به بهبود کیفیت خواب کمک کنند./


• جون جانسون، دکتر دِبرا رُز ویلسون
• ترجمه پریسا شعله‌دوست


Source:
Medical News Today
What causes excessive sleepiness?
Last reviewed Fri 25 October 2019
By Jon Johnson
Reviewed by Debra Rose Wilson, PhD, MSN, RN, IBCLC, AHN-BC, CHT

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.