دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

فرنکتومی (فرنتومی) یا برش و اصلاح بافت متصل در بدن

فرنکتومی، فرنتومی، فرنکتومی زبانی، فرنوم، فرنکتومی ماکسیلاری، عمل فرنکتومی، فرنکتومی لیزری، فرنکتومی در نوزادان، فرنکتومی در بزرگسالان

فرنکتومی که به نام فرنتومی نیز شناخته می‌شود، به هر اقدامی اطلاق می‌گردد که در آن بافت متصل در بدن بریده یا اصلاح می‌شود

مقالات جراحی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

فرنکتومی (فرنتومی) زبانی
• فرنکتومی ماکسیلاری [آرواره‌ای]
• عمل فرنکتومی
• فرنکتومی لیزری
• فرنکتومی در نوزادان
• فرنکتومی در بزرگسالان
• ریکاوری از فرنکتومی
• پیام همراه



فرنکتومی که به نام فرنتومی نیز شناخته می‌شود، به هر اقدامی اطلاق می‌گردد که در آن بافت متصل در بدن بریده یا اصلاح می‌شود.
اقدامات فرنکتومی به ویژه در مرحله نوزادی زندگی بسیار شایعند. فرنکتومی‌های ناحیه تانسلی مثل ختنه کردن، برای مثال در ایالات متحد آمریکا، نیز بسیار رایج است.
به هر حال در اغلب موارد این اصطلاح به اقدامات در محدوده دهان اشاره دارد که به معنی رفع مشکل مربوط به گیر کردن زبان یا بستن لب است.
"فرنوم" در دهان اشاره به تکه‌ای از بافت نرمی دارد که به لب‌ها و لثه‌ها متصل است. اگر فرنوم بسیار کوتاه یا بسیار سفت باشد می‌تواند در شیر خوردن از پستان، عمل بلعیدن یا توسعه تکلم اختلال ایجاد کند.

فرنکتومی زبانی
فرنوم [دامنه غشایی] زبانی زبان را به دهان متصل می‌کند. اگر کسی زبان خود را به سقف دهان بچسباند، احتمالاً می‌تواند فرنوم زبانی را که زیر زبان امتداد می‌یابد لمس کند.
طول فرنوم زبانی از شخصی به شخص دیگر متفاوت است. در برخی موارد مردم با یک فرنوم زبانی بیش از حد کوتاه متولد می‌شوند. این فرنوم کوتاه باعث محدود شدن دامنه حرکت زبان می‌شود.
این اختلال انکیلوگلوسیا یا "گیر کردن زبان" نامیده می‌شود. گیر کردن زبان در میان تقریباً 5 درصد نوزادان بروز می‌کند. این اختلال در پسران شایع‌تر از دختران است.
گیر کردن زبان می‌تواند باعث ایجاد اختلال در خوردن شیر مادر در طول سال‌های طفولیت و مشکلات تکلم در سال‌های رشد بچه شود.
یک اقدام پزشکی سریع به نام فرنکتومی زبانی می‌تواند دامنه حرکتی گسترده‌تری برای زبان ایجاد کند.

فرنکتومی ماکسیلاری [آرواره‌ای]
فرنوم لابیال لب بالایی را به ناحیه لثه درست در قسمت بالای دندان‌های جلوی متصل می‌کند.
اگر این فرنوم کوتاه‌تر از میزان متوسط باشد می‌تواند در توسعه کلامی مشکل ایجاد کند. این اختلال نوعی چسبندگی لب است.
چسبندگی لب در عین حال می‌تواند باعث ایجاد مشکل در رشد دندان شود و تمیز کردن کامل لثه و دندان‌های پیشین را با مشکل مواجه کند. این وضعیت خطر بیماری لثه و دیگر عوارض دهان و دندان را افزایش می‌دهد.
فرنکتومی ماکسیلاری می‌تواند باعث ایجاد حرکت‌پذیری بیشتر در لب بالایی شود.

عمل فرنکتومی
در بیشتر موارد عمل فرنکتومی دهان و دندان تقریباً سرراست است. در زیر چند قدم متداول تشریح می‌شود:
1. پس از مشورت با پزشک یا متخصص بیماری‌های کودکان، شخصی که قرار است تحت فرنکتومی قرار گیرد نیاز به آن دارد که در حالت دراز کشیده به پشت وضعیت ایمن بیابد.
2. پزشک ممکن است از یک بی‌حسی موضعی برای ناحیه مورد عمل برای رفع درد استفاده کند.
3. پزشک به سرعت فرنوم را با استفاده از اسکالپل، قیچی جراحی یا ابزار سوزاندن موضع برش می‌دهد.
4. اگر لب دچار گیر بوده یا بغرنجی بیشتری داشته باشد ممکن است از چند بخیه برای بستن محل برش استفاده شود.
5. کل عمل از ابتدا تا انتها احتمالاً به 15 دقیقه یا کمتر زمان نیاز دارد.

فرنکتومی لیزری
فرنکتومی لیزری از نظر بنیانی مشابه فرنکتومی دهان به روش سنتی است. تنها تفاوت این است که در این عمل از لیزر استفاده می‌شود که ریسک عفونت و از دست دادن خون با آن به حداقل می‌رسد.

فرنکتومی در نوزادان
گیر کردن زبان و لب به طور معمول در نوزادان شناسایی می‌شود.
نوزادان دچار این اختلالات گاهی از اوقات قادر به تعذیه به میزان کافی نیستند. این نقیصه می‌تواند به کند شدن وزن‌گیری یا کاهش وزن در نوزاد منجر شود.
در صورتی که زنی نوزاد خود را با شیر پستان تغذیه کند ممکن است در طول شیر دادن به نوزاد دچار گیر کردن لب یا زبان درد بیشتری را متحمل شود.
انجام فرنکتومی بر روی نوزادان نسبتاً ساده است. یک متخصص مراقبت‌های پزشکی یا دندان‌پزشک می‌تواند فرنکتومی را در مطب و با تنظیمات سرپایی انجام دهد. ریسک‌ها و عوارض این عمل بسیار کم است.

فرنکتومی در بزرگسالان
همچنان که شخص بزرگ‌تر می‌شود حفره دهانی به شکل قابل ملاحظه‌ای دچار تغییر می‌گردد. اگر تکلم در شخص به شکل نرمال توسعه یابد و مشکلی برای خوردن و آشامیدن نداشته باشد ممکن است نیازی به درمان گیر کردن زبان یا لب پیدا نکند.
به هر حال، فرنوم می‌تواند لثه‌ها را کشیده از دندان‌های جلوی پایینی دور کند که این منجر به پس‌رفت لثه می‌شود. این مشکل همچنین می‌تواند حرکت‌پذیری زبان یا توانایی شخص برای حرکت دادن لب‌ها را محدود کند.
در این موارد شخص ممکن است در صدد انجام فرنکتومی بزرگسالان بربیاید.
عمل فرنکتومی بزرگسالان ممکن است برای ریکاوری به زمانی طولانی‌تر از آنچه در مورد کودکان دیده می‌شود نیاز داشته باشد.

ریکاوری از فرنکتومی
ریکاوری پس از فرنکتومی دهانی عموماً سرراست است.
شخص باید ناحیه عمل را تمیز نگه دارد که برای بیماران خردسال به قدر کافی ساده است.
در مورد بزرگسالان شخص ممکن است در چند روز اول پس از عمل نیاز به محدود کردن غذاهایی که می‌خورد داشته باشد. غذاهای گیر کرده در ناحیه آسیب دیده ممکن است خطر بروز عفونت را در مورد شخص افزایش دهند.
پس از فرنکتومی دهانی، پزشک ممکن است برای پیشگیری از عفونت یا عوارض آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی تجویز کند.
در طول یکی دو روز ناحیه مورد عمل شروع به التیام یافتن می‌کند. پس از گذشت یک هفته شخص متوجه رفع جای زخم در ناحیه عمل شده می‌شود. وی باید بتواند تمامی فعالیت‌های نرمال روزمره را ادامه دهد.

پیام همراه
فرنکتومی‌های ناحیه دهان عمل‌هایی نسبتاً ساده‌ و سریعند و در مطب پزشک انجام می‌شوند. در سالیان اخیر اقبال نسبت به این عمل‌ها متداول‌تر شده است زیرا برخی افراد در جامعه پزشکی فکر می‌کنند که عمل‌های مورد اشاره می‌توانند به تغذیه از پستان و رشد کلامی کمک کنند.
رها کردن لب یا زبان از مشکل گیر کردن خطر کوچکی از عفونت یا عوارض به دنبال دارد. در نتیجه عمل موضع باید بلافاصله رو به بهبود برود. مردم باید در صورتی که خود یا فرزند آنها با مشکل گیر کردن لب یا زبان مواجهند با پزشک مشورت کنند./


• دکتر کریستین فرانک، کاترین واتسون
• ترجمه هامیک رادیان


Source:
Healthline
What You Need to Know About Oral Frenectomies
Medically reviewed by Christine Frank, DDS
On February 13, 2020
New —
Written by Kathryn Watson

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.