دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اغلب مردم هیستامین را با پاسخ‎های ایمنی بدن مرتبط می‎کنند. اما تقریباً تمامی غذاها و نوشیدنی‎ها حاوی مقداری هیستامین هستند و این مقدار به طور معمول با افزایش عمر غذا، فاسد شدن یا تخمیر غذاها و نوشیدنی‎ها افزایش پیدا می‎کند.

مقالات تغذیه / رژیم غذایی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر جودیت مرسین، جنیفر هوآیزن
• ترجمه هامیک رادیان

عدم تحمل هیستامین هنگامی بروز می‎کند که بدن دچار انباشت هیستامین می‎شود. داروها، اختلالات پزشکی، عوامل زیست‎محیطی، کمبودهای تغذیه‎ای و رژیِم غذایی می‎توانند به عدم تحمل هیستامین منجر شوند.

[مطالب این مقاله:]
• علل
• علایم
• رژیم غذایی
• درمان پزشکی
• آزمایش
• دورنما

عوامل منجر به عدم تحمل هیستامین سبب ایجاد موارد زیر می‌‏گردند:
• افزایش میزان هیستامین آزاد شده توسط بدن فرد
• کاهش اثربخشی یا فراوانی دیامین اکسیداز یا DAO، آنزیمی که مقدمتاً باعث درهم شکستن هیستامین خوراکی می‎شود.
• کاهش اثربخشی یا فراوانی هیستامین - ان - متیل‎ترانسفراز یا HNMT، آنزیمی که به خرد کردن هیستامین در محدودۀ سلول‎ها کمک می‎کند.
عدم تحمل هیستامین عارضه‎ای نسبتاً نادر است که تقریباً به یک درصد کل جمعیت آسیب می‎زند. مردم عدم تحمل هیستامین را اغلب با اختلالات دیگری مثل آلرژی غذایی یا بیماری‎های گوارشی اشتباه می‎گیرند.

علل کدامند؟
بسیاری از غذاها و نوشیدنی‎ها حاوی هیستامین هستند.
اغلب اوقات آنزیم DAO و به میزان کمتر HNMT هیستامین خوراکی را درهم شکسته مانع از جذب آن در روده و ورود آن به جریان خون می‎شوند.
به هر حال برخی عوامل می‎توانند در کار DAO و HMNT یا میزان وجود این آنزیم‎ها در روده اختلال ایجاد کنند.
عوامل شایعی که باعث ایجاد اختلال در میزان این دو آنزیم می‎شوند شامل بسیاری از داروهای نسخه‎ای از جمله موارد زیر هستند:
• داروهای راه هوایی مثل تئوفیلین
• داروهای قلبی
• آنتی‎بیوتیک‎ها
• داروهای ضد افسردگی
• داروهای ضد روان‎پریشی
• دیورتیک‎ها
• داروهای شل کننده عضلانی
• داروهای ضد درد
• داروهای سیستم گوارش
تهوع و بیماری ریفلاکس معده به مری، GERD
• داروهای مالاریا
• داروهای سل
این فهرست همچنین داروهای غیر نسخه‎ای و نسخه‎ای ضد التهابی (NSAIDs) و ضد دردهای شامل فهرست زیر را در بر می‎گیرد:
• اسید استیل‌سالیسیلیک (آسپیرین)
• ایندومتاسین (ایندوسین)
• دیکلوفناک (وُلتارن)
• ناپروکسن
دیگر عوامل تأثیرگذار شامل موارد زیرند:
• الکل
• اختلالات یا صدمات روده که باعث ایجاد اختلال در جدار روده و آسیب زدن به فرآیند گوارش می‎شوند
• اختلالات کبد
• کمبود ویتامین B-6، ویتامین C، مس، یا زینک
استرس بیش از حد یا مزمن
• وضعیت‎های کمبود اکسیژن
• آسیب‌دیدگی یا تروما
• حرارت بیش از حد
برخی از مردم به دلیل حساسیت بیش از حد به داروهای غیر نسخه‎ای، برای مثال داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی یا NSAIDs مستعد ابتلاء به عدم تحمل هیستامین هستند.
وقتی بدن قادر به خرد کردن هیستامین ناشی از غذا نیست، و هیستامین وارد جدار روده می‎شود، آنگاه داخل جریان خون شده و می‎تواند باعث ایجاد یک پاسخ ایمنی شود.
علایم واکنش آلرژیک فرد به نسبت میزان هیستامین انباشته شده در جریان خون وی شدیدتر خواهد بود.
مردم دچار عدم تحمل هیستامین گرایشی به ابتلاء به طیفی از علایم نشان می‎دهند که می‎تواند کار تعیین منبع بروز علایم را دشوار کند.

علایم کدامند؟
علایم عدم تحمل هیستامین متفاوتند اما گرایشی به همپوشانی با دیگر واکنش‌های آلرژیک دارند. علایم شایع در این مورد عبارتند از:
اسهال
سردرد مزمن
• برافروختگی به ویژه در ناحیه سر و قفسه سینه
سندرم روده تحریک‌پذیر یا IBS
• خارش، آبریزش یا احتقان بینی
• چشم‏های دچار سرخی، خارش یا نمناک
• عطسه
تنگی نفس
کهیر یا بروز توده‎های قرمز، برجسته، دچار خارش و سوزش
• خشک شدن شدید پوست
اضطراب غیر قابل توجیه
• درد یا کرامپ‎های معده
یبوست مزمن
• تهوع و استفراغ
• گاز یا نفخ
• خستگی شدید غیر قابل توجیه
• سرگیجه
• خشک و لایه‎دار و پوسته دار شدن پوست (اگزما)
• بی‎نظمی ضربان قلب یا افزایش آن
• درد شدید عادت ماهانه
علایم کمتر شایع در این مورد عبارتند از:
• کاهش فشار خون
• مشکلات خواب
• ورم اطراف لب‎ها، چشم‎ها و گاهی از اوقات ورم گلو
• رعشه
• از دست دادن خودآگاهی یا هشیاری

رژیم غذایی چه نقشی ایفا می‎کند؟
اغلب مردم هیستامین را با پاسخ‎های ایمنی بدن مرتبط می‎کنند. اما تقریباً تمامی غذاها و نوشیدنی‎ها حاوی مقداری هیستامین هستند و این مقدار به طور معمول با افزایش عمر غذا، فاسد شدن یا تخمیر غذاها و نوشیدنی‎ها افزایش پیدا می‎کند.
برخی غذاها و نوشیدنی‎ها نیز حاوی ترکیباتی هستند که به آزاد شدن هیستامین در بدن یا انسداد تولید یا اثربخشی آنزیم‎های DAO و HMNT کمک می‎کنند.
محققان کماکان روی این موضوع در حال کار هستند که چه مقدار هیستامین در اغلب غذاها و نوشیدنی‎ها وجود دارد و نیز در این مورد مشغول بررسی هستند که دقیقاً کدام مواد غذایی باعث ایجاد اختلال در فعالیت آنزیم‎های مورد اشاره می‎شوند.
بر مبنای یک تحقیق اخیراً انجام شده غذاهای دارای مصرف عامل غنی از هیستامین عبارتند از:
• مشروب الکلی
• پنیر بیات
• کنسروها، ترشی‎ها و غذاهای تخمیر شده
• فرآورده‎های دودی شده مثل سوسیس، همبرگر، بیکن، یا سالامی
• حبوب مثل انواع نخود، دانه سویا و عدس
• سرکه
• بسیاری از غذاهای حاضری
• ماست
• میان‎وعده‎های غذایی نمک‎دار
• شیرین‎کننده‎ها و مواد نگهدارنده
• شکلات و کاکائو
• چای سبز
• اغلب مرکبات
• آناناس
• ماهی‌های کنسروی مثل ماکارل و تون
• بادام زمینی
• اسفناج
• گوجه فرنگی
• موز
• بادمجان
• توت فرنگی
• گیلاس
• پودر فلفل قرمز
• دارچین
• میخک
غذاهایی که می‎توانند محرک آزاد شدن هیستامین باشند عبارتند از:
• اغلب مرکبات
• کاکائو و شکلات
• گوجه فرنگی
جوانه گندم
• مواد افزودنی، نگهدارنده‎ها، و رنگ‎ها
• لوبیاها و حبوب
• آجیل‎ها
غذاها و نوشیدنی‎هایی که ممکن است با سطح DAO و HMNT تداخل ایجاد کنند عبارتند از:
• مشروب الکلی
• نوشابه‎های انرژی‎زا
• چای سبز
• چای سیاه
• چای ماته
• سفیده تخم مرغ
• برخی ماست‎ها، بسته به نوع باکتری‎های موجود در آنها
بسیاری از انواع باکتری‎ها به ویژه آلوده کننده‎های غذاهای رایج نیز می‎توانند نوعی از هیستامین را در روده تولید کنند. اگر این باکتری‎ها در روده تجمع کنند و تکثیر شوند، می‎توانند مقدار کافی هیستامین برای ایجاد علایم را به وجود بیاورند.
مردم مبتلاء به عدم تحمل هیستامین یا افرادی که مایلند این وضعیت را معکوس کرده یا کاهش دهند اغلب نیاز به آن دارند که از یک رژیم غذایی کم‎هیستامین تبعیت کنند. به طور معمول، این به معنی محدود کردن مصرف غذاهای غنی از هیستامین است تا خارج کردن کامل این غذاها از برنامه غذایی.
مردم دچار عدم تحمل هیستامین باید همچنین بر افزایش مصرف غذاها و نوشیدنی‎های کم هیستامین تمرکز کنند.
غذاها و نوشیدنی‎های حاوی مقدار اندک هیستامین عبارتند از:
• جوجه بدون پوست
• زرده پخته شده تخم مرغ
• گوشت قرمز و ماهی تازه یا منجمد
• اغلب سبزیجات تازه به استثناء گوجه فرنگی و بادمجان
• اغلب میوه‎های تازه مگر مرکبات، توت فرنگی و گیلاس
• شیر و محصولات مشتق از شیر تازه و پاستوریزه
• رشته فرنگی، نان، کراکر، و پاستاهای تهیه شده از گندم سبوس‎دار
• شیر نارگیل یا برنج
• پنیر خامه‎ای
• کره
• اغلب آب میوه‏ها به غیر از انواع تهیه شده از مرکبات
• اغلب دمنوش‎های گیاهی به استثناء چای سیاه، سبز و ماته
• اغلب گیاهان برگدار به غیر از اسفناج
• اغلب روغن‎های پخت و پز
برخی از ویتامین‎ها و مواد معدنی برای کارکرد کامل DAO ضروری هستند. بنابراین، مردم دچار عدم تحمل هیستامین ممکن است از افزودن این غذاها و نوشیدنی‎ها به برنامه غذایی خود سود ببرند.
مردم در صورت دشوار بودن دسترسی به برخی موارد مغذی به دلیل محدود کننده بودن رژیم غذایی کم‎هیستامین یا در دسترس نبودن آنها می‎توانند از مکمل‎ها استفاده کنند.
ویتامین‎ها و مواد معدنی که ممکن است برای مردم دچار عدم تحمل هیستامین مفید باشند موارد زیر را شامل می‎شوند:
• ویتامین B-6، که به شکستن هیستامین توسط DAO کمک می‎کند
• ویتامین C برای کمک به کاهش سطح هیستامین خون و کمک به DAO برای خرد کردن هیستامین
• مس، که باعث افزایش جزئی DAO در خون شده و به درهم شکستن هیستامین توسط آنزیم مزبور کمک می‎کند
• منیزیم که می‎تواند آستانۀ پاسخ آلرژیک را افزایش دهد
• منگنز که می‎تواند فعالیت آنزیم DAO را تقویت کند
• زینک که به شکستن هیستامین توسط DAO کمک می‎کند (زینک در عین حال حاوی ترکیبات ضد التهابی و ضد آلرژی است)
• کلسیم برای کمک به کاهش کهیر و برافروختگی پوستی
• ویتامین B-1
• ویتامین B-12
• فولیک اسید

درمان پزشکی
گذشته از تغییرات رژیم غذایی، هیچ درمان پزشکی ویژه‎ای برای افراد دچار عدم تحمل هیستامین وجود ندارد. اما اغلب مردم دچار این اختلال از برخی درمان‎های پزشکی مختلف سود می‎برند که این موضوع به نوع علایم یا علت بروز اختلال مورد بحث بستگی دارد.
برخی درمان‎های پزشکی رایج در موضوع مورد بحث عبارتند از:
• استفاده از داروهای آنتی‎هیستامین
• مصرف مکمل‎های آنزیم DAO
• چرخش به سمت مصرف داروهای نسخه‎ای
• اجتناب از مصرف داروهای مرتبط به عدم تحمل هیستامین مثل اغلب داروهای ضد التهابی و داروهای ضد درد
• استفاده از کورتیکوستروئیدها
در یک مطالعه کوچک مربوط به سال 2016، تعداد 13 نفر از 14 فرد مبتلاء به عدم تحمل هیستامین خبر از کاهش حداقل یک علامت پس از مصرف کپسول مکمل DAO 15 دقیقه پیش از خوردن ناهار و شام به مدت دستکم دو هفته دادند.

چگونه تست می‎شود؟
هیچ راه منفرد و قطعی برای پزشکان وجود ندارد که بتوانند با استفاده از آن عدم تحمل هیستامین را تشخیص دهند. خارج کردن دیگر علل پزشکی بالقوه از تشخیص روش رسیدن به تشخیص عدم تحمل هیستامین در مورد اکثر مردم محسوب می‎شود.
متخصص آلرژی یا ایمونولوژیست اگر ظن به ابتلاء فرد به عدم تحمل هیستامین داشته باشد اغلب کار را با تست کردن وضعیت فرد در مورد آلرژی‌های غذایی و موارد عدم تحمل غذایی آغاز می‎کند.
متخصص دستگاه گوارش نیز باید افراد مورد بحث را برای موارد مربوط به اختلالات زیر مورد بررسی قرار دهد:
بیماری سلیاک
• عدم تحمل لاکتوز
• سندرم روده تحریک‎پذیر
بیماری التهابی روده
از مردم مشکوک به ابتلاء به عدم تحمل هیستامین نیز اغلب خواسته می‎شود تا حداقل به مدت 2 تا 4 هفته از یک برنامه غذایی خاص پیروی کنند تا دکتر بتواند علایم و الگوهای غذایی را شناسایی کند. پزشک در عین حال ممکن است انجام یک آزمایش خون برای بررسی سطح DAO و فعالیت آنزیم مزبور را انجام دهد.
در نهایت محققان یک تست پوستی را برای تشخیص عدم تحمل هیستامین توسعه داده‎اند اما این تست در سطح گسترده استفاده نمی‎شود و قابل اعتماد بودن آن به شکل مکرر به اثبات نرسیده است.

دورنما و پیام همراه
در اغلب موارد ایجاد تغییرات در رژِیم غذایی و همچنین استفاده از آنتی‎هیستامین‎ها یا مکمل‎های آنزیمی می‎تواند در طول چند هفته به بهبود و مدیریت عدم تحمل هیستامین منجر شود.
اما برای در محاق نگه داشتن علایم، اغلب مردم دچار این مشکل نیاز به آن دارند که از خوردن غذاهای سرشار از هیستامین به مدت چند ماه خودداری کنند. مردم در روند بهبود از عدم تحمل هیستامین در عین حال عموماً نیاز به آن دارند که در طول یک دورۀ زمانی مشابه مورد فوق از مصرف داروهایی که محرک عدم تحمل هیستامین هستند اجتناب کرده یا آن را محدود کنند.
تمرکز بر مصرف غذاهای تازه و غیر حاضری نیز برای بهبود فرد در شرایط ابتلاء به عدم تحمل هیستامین ضروری است./

Source:
Which foods are high in histamine?
Last reviewed Mon 23 July 2018
By Jennifer Huizen
Reviewed by Judith Marcin, MD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

سرماخوردگی یا آلرژی؟

سیگارهای الکترونیک معطر دارای مواد شیمیایی مرتبط به بیماری‌های تنفسی هستند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.