دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

عفونت باکتری اسینیتوباکتر [اسینتوباکتر] - آنچه دانستنش نیاز است

باکتری، اسینیتوباکتر، اسینتوباکتر، اسینیتوباکتر باؤمنی، عفونت خون، عفونت دستگاه ادراری، پنومونی، عفونت زخم، اسینیتوباکتر کالکوسیتوکوس، اسینیتوباکتر ایووفی، آنتی‌بیوتیک کارباپنم‌، بتا-لاکتام

بسیاری از انواع اسینیتوباکتر در برابر برخی آنتی‌بیوتیک‌های معمول مقاوم هستند

مقالات بیماری‌های عفونی / باکتری / ویروس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

عفونت و علایم اسینیتوباکتر [اسینتوباکتر]
• انواع اسینیتوباکتر
• درمان اسینیتوباکتر
• پیشگیری از اسینیتوباکتر
• انتقال اسینیتوباکتر
• خلاصه



اسینیتوباکتر [اسینتوباکتر] نوعی باکتری مقاوم در برابر بسیاری از انواع آنتی‌بیوتیک است.
اسینیتوباکتر عموماً در محیط‌های مرطوب مثل موارد زیر یافت می‌شود:
• خاک و گل
• تالاب‌ها
• زمین‌های خیس و نمدار
• فاضلاب
• استخرهای پرورش ماهی
آب دریا
مردم سالم نیز ممکن است باکتری اسینیتوباکتر را روی پوست خود حمل کنند به ویژه اگر در تنظیمات مراقبت پزشکی مشغول به کار باشند. اسینیتوباکتر می‌تواند زمان درازی بر روی سطوح خشک به بقاء خود ادامه دهد که این موضوع از بین بردن آن را دشوار می‌سازد.
تمامی انواع باکتری اسینیتوباکتر می‌توانند در انسان عفونت ایجاد کنند.

عفونت و علایم اسینیتوباکتر
یک نوع اسینیتوباکتر به نام اسینیتوباکتر باؤمنی (بومانی) باعث بیشترین میزان عفونت در انسان می‌شود.
این نوع اسینیتوباکتر سبب ایجاد طیفی از عفونت شامل موارد زیر در انسان می‌شود:
• عفونت خون
عفونت دستگاه ادراری
پنومونی
• عفونت در محل زخم
علایم بر مبنای نوع عفونت ایجاد شده توسط باکتری متفاوت است. مردم ممکن است بر مبنای نوع عفونت دچار علایم زیر شوند:
عفونت خون:
تب
لرز
استفراغ
• گیجی
عفونت دستگاه ادراری:
• نیاز مکرر به ادرار کردن
• حس درد یا سوزش در زمان ادرار کردن
خون در ادرار
ادرار ابری
• ادرار بدبو
پنومونی:
• تب
• لرز
سرفه
عفونت زخم:
• سرخی و چرک در محل زخم یا اطراف آن
• تب
• درد اطراف محل زخم
علایم عفونت اسینیتوباکتر ممکن است در هر موردی بین 4 تا 40 روز پس از قرار گرفتن در معرض تماس با این باکتری بروز کند، اما به طور معمول علایم عفونت تقریباً در طول 12 روز خود را نشان می‌دهند.
این احتمال هست که اسینیتوباکتر همیشه باعث ایجاد علامت نشود. در عین حال امکان آن هست که شخص این باکتری را درون و بیرون بدن خود داشته باشد اما هیچ عفونتی ایجاد نگردد.

انواع اسینیتوباکتر
بیش از 50 گونه باکتری اسینیتوباکتر وجود دارد. اسینیتوباکتر باؤمنی (بومانی) گونه‌ای است که تقریباً مسبب 80 درصد عفونت‌های گزارش شده در انسان است.
اسینیتوباکتر کالکوسیتوکوس و اسینیتوباکتر ایووفی دو نوع این باکتری هستند که عموماً سبب عفونت می‌شوند.
محققان انواع مزبور اسینیتوباکتر و همچنن چند نوع دیگر را بر روی سبزیجات، محصولات لبنی، گوشت قرمز، چهارپایان اهلی و پوست انسان یافته‌اند. این یافته عنوانگر آن است که راه‌های متعددی برای تماس با باکتری اسینیتوباکتر وجود دارد.
این گونه‌های اسینیتوباکتر همگی در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها بسیار مقاومند.

درمان اسینیتوباکتر
از آنجا که گونه‌های اسینیتوباکتر اغلب در برابر بسیاری از انواع رایج آنتی‌بیوتیک مقاومند، پزشکان در این مورد تصمیم می‌گیرند که در هر مورد بهترین درمان کدام است.
پزشکان باکتری اسینیتوباکتر مسبب عفونت را در آزمایشگاه تست می‌کنند. انجام این کار به پزشکان امکان آن را می‌دهد تا بهترین آنتی‌بیوتیک را برای مقابله با عفونت باکتری مزبور تعیین کنند.
پزشک در زمان انتخاب آنتی‌بیوتیک مؤثر در مورد باکتری مورد بحث عوارض جانبی بالقوه را در مد نظر قرار خواهد داد. در عین حال این موضوع توسط پزشک بررسی می‌شود که آیا داروی انتخابی با داروهای دیگری که بیمار احتمالاً مصرف می‌کند فعال و انفعالی دارد.
اغلب انواع باکتری اسینیتوباکتر در برابر تقریباً تمامی انواع آنتی‌بیوتیک، شامل گروه آنتی‌بیوتیکی پرقدرت موسوم به کارباپنم‌ها مقاومند.
اگر کسی دچار این نوع عفونت اسینیتوباکتر شود، پزشک ممکن است از وضعیت پیش آمده زیر عنوان عفونت اسینیتوباکتر مقاوم به کارباپنم (CRAB) نام ببرد.
پزشک ممکن است برای درمان عفونت ناشی از اسینیتوباکتر دیگر داروهای آنتی‌بیوتیک مثل آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام یا دیگر داروهای ضد میکربی را مورد استفاده قرار دهد. پژوهشگران در عین حال مشغول مطالعه بر روی آنتی‌بیوتیک‌های تازه هستند، که ممکن است در آینده به عنوان یک گزینه درمانی عمل کنند.

پیشگیری از اسینیتوباکتر
رعایت کامل بهداشت و نظافت درست وسایل پزشکی و محیط تنظیمات بهداشتی می‌تواند به پیشگیری از عفونت‌های اسینیتوباکتر کمک کند.
کارکنان بخش بهداشت و درمان و بیماران دریافت کننده درمان می‌توانند پرهیزهای زیر را انجام دهند:
• دریافت آنتی‌بیوتیک صرفاً در هنگام ضرورت و دقیقاً بر مبنای تجویز دکتر
• نظافت اتاق‌های بیمارستان و تنظیمات روزانه
• نظافت سختگیرانه وسایل پزشکی و سطوح
• استفاده از گان و دستکش در زمان مداوای شخص دچار عفونت اسینیتوباکتر
شستشوی کامل دست‌ها نیز در کمک به پیشگیری از عفونت‌های اسینیتوباکتر اهمیت دارد. مردم باید از تمیز بودن دست‌های خود در موارد زیر مطمئن شوند:
• پیش از آماده کردن یا خوردن غذا
• پس از رفتن به توالت
• پیش از لمس دهان، بینی یا چشم
• پیش و پس از کاربرد هر گونه ابزار پزشکی، به ویژه لوله‌ها و کاتترهاییی که وارد بدن می‌شوند
• پیش و پس از پوشاندن زخم‌ها یا تعویض بانداژ
• پس از سرفه کردن، عطسه زدن، یا گرفتن بینی
• پس از لمس سطوح در تنظیمات بهداشتی، مثل دستگیره در و میز کنار تخت بیمار
• پس از لمس تلفن یا دستگاه‌های کنترل از راه دور
مردم می‌توانند دست‌های خود را با آب گرم و صابون بشویند یا ضد عفونی کننده‌های بر پایه الکل استفاده کنند.

انتقال اسینیتوباکتر
مقدار و شدت عفونت اسینیتوباکتر در پیوند با استفاده از تجهیزات پزشکی مثل ونتیلاتور و کاتتر و نیز داروهای آنتی‌بیوتیک افزایش یافته است.
بالاترین نرخ بروز عفونت اسینیتوباکتر مربوط به بخش‌های مراقبت ویژه است.
افراد شاغل در این بخش‌ها یا بستری در تنظیمات مراقبت پزشکی مثل بیمارستان‌ها در بالاترین ریسک برای ابتلاء به عفونت‌های اسینیتوباکتر قرار دارند.
باکتری اسینیتوباکتر می‌تواند بر روی سطوح و وسایل و ابزار موجود در تنظیمات مراقبت پزشکی زمان درازی به بقاء خود ادامه دهد. افراد ممکن است باکتری مزبور را از طریق دست‌های آلوده، سطوح؛ یا تجهیزات پزشکی به دیگران انتقال دهند.
برخی عوامل دیگر شامل موارد فهرست شده در زیر نیز ریسک ابتلاء به عفونت اسینیتوباکتر را افزایش می‌دهند:
• ضعف سیستم ایمنی
• اختلالات مزمن ریه
دیابت
• استفاده از ونتیلاتور
• استفاده از کاتتر
• زخم‌های باز ناشی از عمل جراحی
• حضور در بخش مراقبت‌های ویژه
• بستری بودن به شکل طولانی مدت در بیمارستان
مردم دارای وضعیت مناسب از نظر سلامت در ریسک بسیار پایینی برای ابتلاء به عفونت اسینیتوباکتر قرار دارند. به هر حال در مردم بسیار بدحال عفونت اسینیتوباکتر می‌تواند کشنده باشد.

خلاصه
اسینیتوباکتر نوعی باکتری موجود در محیط زیست است و می‌تواند روی پوست انسان به بقاء خود ادامه دهد. اگر باکتری وارد بدن شود، می‌تواند به عفونت منجر گردد.
برخی انواع اسینیتوباکتر باعث ایجاد عفونت در خون، ریه یا دستگاه ادراری می‌شوند.
اغلب مردم سالم در ریسک پایینی برای عفونت اسینیتوباکتر قرار دارند. استفاده از کاتتر و ونتیلاتور می‌تواند ریسک مزبور را افزایش دهد. افراد حاضر در بخش مراقبت‌های ویژه یا دچار اختلالات مزمن سلامت در ریسک بالاتری قرار دارند.
بسیاری از انواع اسینیتوباکتر در برابر برخی آنتی‌بیوتیک‌های در دسترس مقاوم هستند، بنابراین نوع آنتی‌بیوتیک مورد استفاده به مورد مبتلابه شخص بستگی دارد./


• دکتر جیل سیلیدی-شولمن، بت سیسونس
• ترجمۀ فرهنگ راد


Source:
Medical News Today
Acinetobacter: What to know
Medically reviewed by Jill Seladi-Schulman, Ph.D.
On January 27, 2020 —
Written by Beth Sissons

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.