دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

آیا ویرمی یا خون دچار ویروس مسری است؟ آنچه دانستنش نیاز است

ویرمی، ویرمیا، عفونت خون، ویروس در خون، واکسیناسیون،  انواع 1 و 2 ویروس HIV، آنفولانزا، پنومونی ویروسی، مننژیت ویروسی، ویروس واریسلا زوستر (آبله مرغان یا زونا)، سرخک، اوریون، سرخجه،  روتاویروس، انتروویروس، هرپس،  پاپیلوماویروس انسانی (HPV)، هپاتیت B و C، زیکا ویروس، ویروس رود نیل، ادنوویروس، ویروس آنفولانزای پرندگان،• تب دنگ (دنگی)،  تب زرد،  ویروس، آنسفالیت ژاپنی، سیتومگالوویروس، ابولا،  ویروس تب دره ریفت، خناق،  بیماری هاری، فلج اطفال

تعداد کمی داروی ضد ویروسی وجود دارد اما هر یک از این داروها به طور معمول فقط بر ضد ویروس خاص یا خانوادۀ خاصی از ویروس مؤثر است. در بسیاری موارد، داروهای ضد ویروسی می‎توانند به کاهش گسترش یا شدت عفونت‎های ویروسی کمک کنند، اما قادر به معالجۀ آنها نیستند.

مقالات بیماری‌های عفونی / باکتری / ویروس

• جنیفر هوآیزن، دکتر جیل سیلیدی - شولمن
• ترجمه هامیک رادیان


ویرمی (ویرمیا) اصطلاحی است که وجود ویروس در خون را توصیف می‎کند. ویروس‎ها ارگانیسم‎هایی میکروسکپی هستند که در بدن میزبان خود مثل انسان‎ها و حیوانات به‌بقاء خود ادامه داده و تکثیر می‎شوند.
موارد خفیف ویرمی می‎تواند نسبتاً بی‌ضرر بوده و به خودی خود رفع شود. به هر جهت، اگر عفونت شدت یابد یا سبب بروز عفونت در ارگان‎های حیاتی بدن گردد، این وضعیت می‎تواند به نارسایی ارگان یا سپسیس منجر شود، که اختلالاتی بالقوه کشنده محسوب می‎شوند.


مطالب این مقاله:
• علل ویرمی
• علایم ویرمی
• انواع ویرمی
• تشخیص ویرمی
• درمان ویرمی
واکسیناسیون برای ویرمی
• عوارض ویرمی
• دورنما


ویرمی چیست؟
ویرمی اصطلاحی پزشکی برای تشریح وضعیتی است که در آن ویروس‎ها وارد جریان خون می‎شوند.
ویروس‎ها موجوداتی انگلی هستند، به این معنی که برای ادامۀ بقاء و تکثیر خود به یک میزبان خارجی متکی‎اند. برخی از ویروس‎ها می‏توانند وارد جریان خون شده ویرمی ایجاد کنند.
ویروس‌ها موجوداتی بیش از حد ریز هستند - 45.000 بار کوچک‎تر از عرض یک تار موی انسان. آنها در شکل‎ها و اندازه‎های متفاوتی ظاهر می‎شوند، اما تمامی ویروس‎های شناخته شده ساختارهای یکسانی را از خود نشان می‎دهند.
ویروس‌ها از مواد ژنتیکی، یا DNA یا RNA ساخته شده‎اند، که درون یک غلاف پروتئینی به نام کپسید پیچیده می‎شود.
ویروس‎ها می‎توانند بسیار مسری باشند و کار خود را از طریق پنهان شدن از چشم سیستم ایمنی انجام دهند، و به این طریق بر سلول‎های میزبان غلبه کرده و آنها را به تکثیر بیشتر ویروس وادار سازند.
اغلب موارد ویرمی خفیف یا فاقد ضرر محسوب می‎شوند، اما اگر عفونت شدید شود یا به دستگاه‎های حیاتی بدن آسیب برساند، می‎تواند به نارسایی ارگان یا سپسیس (عفونت خون) منجر گردد.
سپسیس یک پاسخ ایمنی شدید به عفونت است و به ویژه در مرود افراد دچار ضعف سیستم ایمنی می‎تواند کشنده باشد.

علل
اغلب ویروس‎ها به طور بالقوه می‎توانند سبب ویرمی شوند. اما در حالی که انواع بسیار زیادی ویروس در جهان وجود دارد، فقط برخی از آنها به عنوان عامل بیماریزا در انسان شناخته می‎شوند.
برخی از علل شناخته شده یا شایع مسبب ویرمی شامل موارد زیر است:
• انواع 1 و 2 ویروس HIV
آنفولانزا
پنومونی ویروسی
مننژیت ویروسی
• ویروس واریسلا زوستر (آبله مرغان یا زونا)
سرخک، اوریون، سرخجه
روتاویروس
• انتروویروس
• هرپس
پاپیلوماویروس انسانی (HPV)
هپاتیت B و C
• زیکا ویروس
• ویروس رود نیل
• ادنوویروس
• ویروس آنفولانزای پرندگان
تب دنگ (دنگی)
تب زرد
• ویروس آنسفالیت ژاپنی
سیتومگالوویروس
• ابولا
• ویروس تب دره ریفت
خناق
• بیماری هاری
• فلج اطفال
در سراسر تاریخ ویروس‎ها در انطباقی باورنکردنی با شرایط داخلی میزبان خود و نیز شرایط خارجی آن به بقاء خود ادامه داده‎اند.
بسیاری از ویروس‌ها از مایعات بدن برای گسترش میان میزبان‎های خود استفاده می‎کنند. به هر جهت، برخی ویروس‎ها می‎توانند در محیط خشک و بدون منفذ زیاد مثل حامل‎های پلاستیکی به مدت 7 روز یا بیشتر زنده بمانند.
راه‌های شایع برای گسترش ویروس‎ها شامل موارد زیر است:
• مسیر مدفوعی - دهانی (خوردن تصادفی مواد مدفوع)
• تماس جنسی
• تماس با بزاق یا مخاط (برای مثال از طریق سرفه، عطسه، یا لمس)
• گزیده شدن توسط مورچه یا حشرات
• شیردهی از پستان
• مادرزادی یا از طریق مادر به جنین در طول بارداری یا وضع حمل
انتقال خون
• اهداء عضو
• از طریق بریدگی‎ها یا جراحات شدید

علایم
علایم ویرمی اغلب اوقات به علت عفونت بستگی دارد اما بسیاری از عفونت‎های ویروسی سبب بروز مجموعه‎ای از علایم مشابه می‎شوند.
نشانه‎های شایع عفونت ویروسی و ویرمی شامل موارد زیر است:
• تب
• خستگی عمومی
• ضعف، درد، و رنجوری مفاصل و عضلات
سردرد
سرگیجه یا سبکی سر
اسهال، تهوع یا استفراغ
لرز
آبریزش بینی یا احتقان بینی
• گلو درد
• سرفه
• تضعیف اشتها

انواع
ویرمی بر مبنای چگونگی آلوده شدن جریان خون به ویروس به انواع مختلفی دسته‎بندی می‎شود.
انواع ویرمی شامل موارد زیر است:
• ویرمی اولیه: این مربوط به هنگامی است که ویروس وارد جریان خون می‎شود.
• ویرمی ثانویه: این مربوط به زمان است که ویرمی از طریق گسترش به واسطۀ جریان خون سبب ایجاد عفونت در ارگان یا بافتی دیگر شده است.
برخی از اوقات نام عفونت ویروسی مرتبط برای تشریح دقیق‎تر ویرمی فهرست می‎شود، مانند ویرمی HIV یا ویرمی رود نیل.

تشخیص
برخی از اوقات پزشک ممکن است بتواند ویرمی را بر مبنای شرح حال پزشکی و معاینۀ جسمانی بیمار تشخیص دهد.
تست‎های خون و کشت خون نیز ممکن است برای تعیین یا تأیید علت خاص عفونت ویروسی یا ویرمی مورد نیاز باشند.
در برخی موارد، دکتر می‎تواند ویرمی را با مقایسۀ علایم مبتلابه فرد و علایم عفونت‎های ویروسی دیگری که فرد به طور بالقوه در تماس با آنها قرار داشته است، تعیین کند. دکتر بیشتر محتمل است که این کار را در طول اپیدمی یا طغیان نوع خاصی از ویروس انجام دهد.

درمان
برای اغلب عفونت‎های ویروسی، درمان بیش از آنکه متوجه خود ویروس باشد شامل مقابله با علایم عفونت است.
درمان‎های متعارف برای ویرمی ویروسی شامل موارد زیر است:
• استراحت
• مایعات، به ویژه انواع دارای الکترولیت زیاد
• داروهای ضد التهابی و ضد درد
• داروهای آنتی‎امتیک یا ضد تهوع
• غذاهای رقیق آبکی مثل سوپ
• داروهای آنتی‎هیستامین
• داروهای ضد اسهال
کرم‎های ضد خارش مثل کرم‎های هیدروکورتیزون
• داروها و شستشو دهنده‏های دکونژستانت
قرص‎های زیرزبانی برای گلو یا اسپری‎های بی‎حس کننده
• شربت‎های سرفه
در موارد شدید، ممکن است مایعات از طریق داخل وریدی در محیط بیمارستان به بیمار داده شود.
تعداد کمی داروی ضد ویروسی وجود دارد اما هر یک از این داروها به طور معمول فقط بر ضد ویروس خاص یا خانوادۀ خاصی از ویروس مؤثر است.
در بسیاری موارد، داروهای ضد ویروسی می‎توانند به کاهش گسترش یا شدت عفونت‎های ویروسی کمک کنند، اما قادر به معالجۀ آنها نیستند.
برخی داروهای ضد ویروسی نیز عمدتاً از طریق پاسخ سیستم ایمنی عمل می‎کنند و نه از بین بردن یا ناتوان کردن ویروس.
داروهای ضد ویروسی نیز معمولاً غیر اختصاصی هستند بدین معنی که آنها سلول‎های سالم را در کنار ویروس‎ها هدف قرار می‎دهند.
دومین زیان داروهای ضد ویروسی این است که ویروس‎ها می‎توانند تکامل پیدا کرده و نسبت به دارو ایمن شوند، به ویژه اگر داروهای مورد اشاره به درستی مصرف نگردند.
در برخی موارد ویرمی، دکترها درمان با اینترفرون را تجویز می‎کنند. اینترفرون گروهی از 20 پروتئین پیام‌رسان مرتبط ساخت سلول‎های ایمنی انسان در پاسخ به ویروس‎ها است.
تا زمان حاضر داروهای ضد ویروسی برای کمک به درمان اختلالات شامل موارد زیر موجود است:
• HIV
• آنفولانزا
هپاتیت C
• زونا
گال
• هرپس (تبخال)

واکسیناسیون
واکسن‎هایی در دسترسند که می‎توانند به شکل قابل توجهی ریسک توسعۀ برخی از انواع جدی و شایع عفونت‌های ویروسی در انسان را کاهش دهند.
واکسن‎ها از طریق در معرض قرار دادن سیستم ایمنی انسان در برابر مقادیر اندکی از ویروس‎ها عمل می‎کنند، که امکان شناسایی و نابودی ویروس‎های مهاجم را پیش از اینکه آنها عامل بروز عفونت شوند، فراهم می‎سازد.
اغلب مردم تنظیمات اولیه واکسیناسیون یا ایمنی‎زایی را در هنگام خردسالی دریافت می‎کنند. آنها در مراحل بعدی زندگی به طور گهگاهی در سراسر دوران کودکی و بزرگسالی واکسن‎هایی می‏گیرند.
بسیاری از مردم در عین حال از واکسن‎هایی برای ویروس‎ها و بیماری‏های خاص پیش از انجام سفرهای بین‎المللی استفاده می‎کنند.
اینکه این واکسن‎ها تا چه مدت مؤثر هستند به نوع واکسن بستگی دارد. دوره‎های مؤثر شایع طیفی از چند ماه تا چند دهه را شامل می‌شود.
برخی از واکسن‎ها نقش پیشگیری کننده دارند و می‎توانند در درمان موارد فعال همان ویروس مورد واکسیناسیون کمک کننده باشند.
چند عفونت ویروسی که برای آنها در سطحی گسترده واکسن وجود دارد عبارتند از:
• آنفولانزا
• فلج اطفال
• روبلا (سرخجه)
• هپاتیت A و هپاتیت B
• آبله مرغان یا زونا
• تب زرد
• HPV (پاپیلوماویروس انسانی)

عوارض
هر فردی که واکسن‎های استاندارد توصیه شده را استفاده نکرده باشد بسیار بیش از دیگران در معرض ابتلا به عفونت ویروسی و عوارض آن قرار خواهد داشت.
عواملی که بر ریسک عوارض ویرمی تأثیر می‎گذارند عبارتند از:
• نوع ویروس
• شدت عفونت
• وضعیت ایمنی
• اختلالات دیگر سلامت
• تاریخچۀ واکسیناسیون
اغلب موارد خفیف ویرمی بدون درمان پزشکی مستقیم خود به خود رفع می‎شوند.
ویرمی می‎تواند امکان گسترش ویروس‎ها را از طریق خون ایجاد کند و بافت و دستگاه‎های سراسر بدن را آلوده کند.
از آنجا که بسیاری از ویروس‎ها سلول‎های میزبان خود را از بین می‎برند، ویرمی درازمدت یا شدید می‎تواند به بافت‎ها و دستگاه‎های بدن آسیب برساند.
ویرمی در عین حال می‎تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند، که این کار را برای رشد و توسعۀ دیگر انواع ویروس، باکتری، و عفونت‎های قارچی آسان‌تر می‏‌کند.
انواع بسیار شدید یا درمان نشدۀ ویرمی نیز می‎تواند سبب بروز سپسیس شوند، یک پاسخ شدید ایمنی که در آن بدن به طور تصادفی به بافت‎های سالم خودی آسیب می‎رساند. سپسیس گاهی از اوقات مسمومیت خون نیز نامیده می‎شود.
در صورت عدم درمان، سپسیس می‎تواند کشنده باشد و به تشنج، نارسایی ارگان، کما، و در نهایت به مرگ، منجر شود.

دورنما
بسیاری از مردم و نیز حیوانات هر ساله دچار ویرمی می‎شوند، اما اغلب موارد ویرمی بر مبنای مراقبت‎های اولیه در محیط خانه از بین می‎رود.
موازین پیشگیری مثل واکسن زدن و ایمنوگلوبین‎ها می‎توانند به شکل قابل ملاحظه‎ای ریسک توسعۀ برخی انواع عفونت ویروسی را کاهش دهند.
به هر جهت برخی انواع عفونت‎های ویروسی مثل مننژیت، هپاتیت C، و HIV می‎توانند کشنده باشند، و نیازمند مراقبت‎های پزشکی فوری هستند. درمان می‎تواند شامل مایعات داخل وریدی، داروهای ضد ویروسی، ایمنوگلوبولین‎ها و اشکال اینترفرون باشد.
هر کسی که علایم شدید یا درازمدت ناشی از عفونت ویروسی را تجربه می‎کند باید تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.
مردم دارای مشکلات سیستم ایمنی مثل HIV یا افراد دریافت کنندۀ داروهای ضد سرطان، باید برای بررسی موارد مظنون به عفونت ویروسی تحت مراقبت پزشکی قرار گیرند./


Source:
Medical News Today
Is viremia contagious? What you need to know
Last reviewed Fri 2 February 2018
By Jennifer Huizen
Reviewed by Jill Seladi-Schulman, PhD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

دکتر فریدون علا: انگیزه‎ای بالاتر از عشق نیست!

افزایش میزان بیلی‎روبین: علایم و آزمایش‎ها

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.