دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

جینجیوواستوماتیت بیشترین شیوع را در کودکان خردسال، به طور معمول زیر 6 سال دارد، اما احتمال ایجاد آن در بزرگسالان نیز مطرح است. افراد مسن در صورت ابتلاء دچار علایم شدیدتری می‎شوند.

جینجیوواستوماتیتس [با تلفظ: جین-جی-وُ-استو-ماتی-تس] (جینجیوواستوماتیت) یک عفونت بسیار مسری دهان است. علایم اصلی این بیماری شامل درد، ورم لثه‌ها، تاول، و زخم است. این ضایعات ممکن است روی زبان، زیر زبان، و روی گونه‎ها در قسمت داخل دهان و نیز روی لب‎ها و لثه‎ها ایجاد شوند. جینجیوواستوماتیت یک عفونت مسری در دهان است که سبب ایجاد زخم‌های دردناک، تاول و ورم می‎شود. جینجیوواستوماتیت به طور معمول از طریق بزاق یک فرد آلوده به عفونت یا تماس مستقیم با یک زخم یا ضایعه ایجاد می‌شود. جینجیوواستوماتیت بیشترین شیوع را در کودکان خردسال، به طور معمول زیر 6 سال دارد، اما احتمال ایجاد آن در بزرگسالان نیز مطرح است. افراد مسن در صورت ابتلاء دچار علایم شدیدتری می‎شوند.

در سال 2015 تعداد 920.000 کودک زیر سن 5 سال در سطح جهان جان خود را بر اثر پنومونی از دست دادند. این میزان شیوع مرگ و میر به طور عمده ناشی از برونکوپنومونی بوده است.

برونکوپنومونی نوعی از پنومونی است، اختلالی که باعث التهاب ریه‎ها می‎شود. علایم برونکوپنومونی ممکن است خفیف یا شدید بوده و شامل سرفه، مشکلات تنفسی، و تب است. علل آن عفونت‎ باکتریایی، ویروسی یا عفونت‎های قارچی قفسه سینه را شامل می‎شود. علایم برونکوپنومونی می‎تواند طیفی از علایم خفیف تا شدید را شامل شود. این اختلال شایع‎ترین نوع پنومونی در کودکان است و علت پیشتاز ایجاد مرگ ناشی از عفونت در کودکان سنین زیر 5 سال محسوب می‎شود. علایم، علل، عوارض، تشخیص، درمان، و پیشگیری برونکوپنومونی به طور معمول مشابه مورد پنومونی است.

در مورد برخی از مردم به ویژه کودکان و افراد مسن دچار اختلالات سیستم ایمنی حاضر در محیط بیمارستانی یا آسایشگاه سالمندان، عفونت نوروویروس می‎تواند باعث بروز کم‎آبی شدید در بدن، سوء تغذیه و حتی مرگ شود.

عفونت نوروویروس می‎تواند سبب آغاز ناگهانی اسهال و استفراغ شدید شود. این ویروس بسیار مُسری است و عموماً از طریق آب یا غذای آلوده در طول آماده‎سازی بر روی سطوح آلوده گسترش پیدا می‎کند. در عین حال امکان آلوده شدن به ویروس مزبور از طریق تماس نزدیک با فرد دچار عفونت نوروویروسی وجود دارد. اسهال، درد شکم و استفراغ به طور معمول در فاصله 12 تا 48 ساعت پس از ابتلاء به ویروس بروز می‎کنند. علایم نوروویروس 1 تا 3 روز ادامه پیدا می‎کنند، و اغلب مردم بدون نیاز به درمان پزشکی کاملاً بهبود می‎یابند. در هر حال، در مورد برخی از مردم به ویژه نوزادان، افراد مُسن و مردم دچار بیماری‎های زیربنایی، استفراغ و اسهال می‎تواند به دهیدراسیون شدید منجر شود و این وضعیت نیاز به درمان پزشکی دارد.

در حال حاضر علاج قطعی برای تب‎های خونریزی دهنده ویروسی وجود ندارد و ایمنی‎زایی فقط برای برخی انواع این تب‎ها در دسترس است.

تب‎های خونریزی دهنده ویروسی بیماری‎هایی عفونی هستند که در توانایی لخته شدن خون در بدن اختلال ایجاد می‎کنند. این بیماری‎ها در عین حال می‎توانند به دیوارۀ رگ‎های خونی کوچک آسیب بزنند و آنها را دچار نشتی کنند. خونریزی داخلی ایجاد شده بر اثر تب‎های خونریزی دهنده ویروسی می‎تواند طیفی از خونریزی نسبتاً خفیف تا مهلک را شامل شود. برخی از تب‎های خونریزی دهنده ویروسی شامل موارد زیر است: دنگ (دنگه)، ابولا، لاسا، ماربورگ، تب زرد. این بیماری‎ها بیشترین شیوع را در مناطق استوایی جهان دارند. وقتی تب‎ خونریزی دهنده ویروسی در ایالات متحد آمریکا بروز می‎کند معمولاً مبتلابه مردمی است که به کشورهای دیگر سفر کرده‎اند. تب‎ خونریزی دهنده ویروسی از طریق تماس با حیوانات، مردم یا حشرات عفونی گسترش پیدا می‎کند. در حال حاضر علاج قطعی برای تب‎های خونریزی دهنده ویروسی وجود ندارد و ایمنی‎زایی فقط برای برخی انواع این تب‎ها در دسترس است. تا زمان توسعه واکسن‎های جدید بهترین رویکرد در مورد این بیماری‎ها پیشگیری از ابتلاء به آنها است.

مردم مسن نسبت به این عفونت آسیب‎پذیرترند و نیز احتمال مواجهه با علایم شدیدتر بیماری در مورد آنها بیشتر است. برای مثال، در سال 2010 نود درصد کل مرگ‎های ناشی از سی. دیفیسیل در مردم سنین 65 ساله و بیشتر رخ داد.

کلوستریدیوم دیفیسیل که به نام سی. دیفیسیل یا سی. دیف نیز شناخته می‎شود یک باکتری است که انسان و دیگر حیوانات را آلوده می‎کند. علایم این عفونت ممکن است طیفی از اسهال تا التهاب جدی و بالقوه کشنده روده بزرگ را شامل شود. بیماران مسن بستری در بیمارستان و تسهیلات مراقبت درازمدت در بالاترین ریسک عفونت توسط سی. دیفیسیل به ویژه پس از کاربرد داروهای آنتی‎بیوتیک یا در طول استفاده از آنها قرار دارند. عفونت سی. دیفیسیل به تدریج در حال گسترش است و علایم آن در حال تشدید بوده و نسبت به درمان مقاوم‎تر می‎شوند. در آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و بسیاری از دیگر نقاط جهان تعداد پرشماری از مردم سالم از لحاظ دیگر در کوران ابتلاء به عفونت سی. دیفیسیل قرار دارند. 

یک مطالعه به این نتیجه رسیده است که 45 درصد زنان باردار به HPV مبتلاء بوده‎اند.

پاپیلوماویروس انسانی (HPV) به قدری شایع است که تقریباً تمامی زنان فعال از نظر جنسی در برهه‎ای از زندگی در معرض ابتلاء به این ویروس قرار می‎گیرند. این ویروس به طور معمول باعث ایجاد علایم شدید در فرد دچار عفونت نمی‎شود. به هر حال، برخی گونه‎های HPV ریسک فاکتورهای چند نوع مختلف سرطان محسوب می‎شوند. تحقیقات عنوان می‎کنند که HPV ممکن است مسؤول بروز موارد زیر باشد: 90 درصد موارد سرطان گردن رحم و سرطان مقعد، 70 درصد موارد سرطان واژن و سرطان فرج، 60 درصد موارد سرطان آلت تناسلی مردان

کزاز معالجه قطعی ندارد. درمان آن بر مدیریت عوارض تا زمان برطرف شدن سم تتانوس متمرکز می‎شود

تتانوس [تیتانوس] یا کزاز یک بیماری بسیار جدی باکتریایی است که به سیستم عصبی آسیب می‎زند و به انقباضات عضلانی دردناک به ویژه در عضلات ناحیه فک و گردن منجر می‎شود. تتانوس می‎تواند در توانایی فرد برای تنفس اختلال ایجاد کرده و تهدیدی برای حیات آدمی باشد. تتانوس عموماً زیر عنوان "قفل شدن فک" شناخته می‎شود. باید از واکسن تتانوس سپاسگزار بود که به مدد آن تتانوس در کشورهای توسعه یافته نادر است. در هر حال این بیماری در مورد کسانی که در مورد واکسیناسیون به روز نیستند به عنوان یک تهدید باقی مانده است و در کشورهای در حال توسعه شیوع دارد. تتانوس معالجه قطعی ندارد. درمان آن بر مدیریت عوارض تا زمان برطرف شدن سم تتانوس متمرکز می‎شود. 

مقالات دیگر...