plg_search_sppagebuilder
دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

نشانه‌ها و علایم بیماری‌های مسری مقاربتی در مردان

 سوزاک, هپاتیت A, هپاتیت B, هرپس سیمپلکس , پاپیلوماویروس انسانی, سیفلیس

بسیاری از مردم ممکن است بدون تجربه علایم مشهود دچار یک بیماری‌ مسری مقاربتی شوند

مقالات بهداشت جنسی / بیماری‌های واگیردار جنسی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

در این مقاله:
کلامیدیا
سوزاک
هپاتیت A
هپاتیت B
• هرپس (سیمپلکس)
پاپیلوماویروس انسانی (HPV)
سیفلیس
• پیشگیری از بیماری‌ مسری مقاربتی



بسیاری از مردان سریعاً به این نتیجه می‌رسند که اگر دچار یک مورد بیماری‌ مسری [عفونت مسری] مقاربتی (STD or STI) باشند موضوع را می‌فهمند. در حالی که بیماری‌های‌ مسری مقاربتی باعث ایجاد علایم می‌گردند بسیاری از آنها به سادگی با اختلالات دیگر اشتباه گرفته می‌شوند. در برخی موارد این بیماری‌ها اساساً فاقد علامتند. درک خطرات و دانستن نشانه‌ها و علایم انواع متداول بیماری‌ مسری مقاربتی در مردان برای هر فرد فعال از نظر جنسی ضروری است.


کلامیدیا
کلامیدیا یک بیماری‌ مسری مقاربتی باکتریایی است که از طریق سکس دهانی، مقعدی یا واژنی با شخص دچار کلامیدیا منتقل می‌شود. کلامیدیا شایع‌ترین نوع بیماری‌ مسری مقاربتی در ایالات متحد آمریکا است.
بر مبنای اعلام CDC، در سال 2018 تعداد 2.457.118 مورد کلامیدیا در این کشور تشخیص داده شد.
بسیاری از افراد دچار کلامیدیا هرگز علایمی نشان نمی‌دهند. دیگران تنها چند هفته پس از ایجاد عفونت علایم این بیماری را تجربه می‌کنند.
علایم متداول در مردان دچار کلامیدیا شامل موارد زیر است:
• احساس درد در زمان ادرار کردن
• ترشح آلت تناسلی مردانه
ورم بیضه
علایم کمتر شایع ممکن است در زمان انتقال بیماری از طریق رکتوم خود را نشان دهند که عبارتند از:
• درد راست روده و مقعد
• ترشح
• خونریزی


سوزاک
سوزاک یک عفونت باکتریایی است که می‌تواند مقعد، گلو، یا مجرای ادرار را درگیر کند. این بیماری در طول سکس مقعدی، دهانی یا واژنی با شخص دچار بیماری منتقل می‌گردد. اغلب افراد دچار سوزاک اساساً فاقد علامتند.
برای کسانی که دچار علامت می‌شوند این علایم شامل موارد زیرند:
• درد در زمان ادرار کردن
• ترشح سبز، سفید یا زرد رنگ از آلت تناسلی مرد
علایم کمتر شایع عبارتند از:
• ورم بیضه یا درد بیضه
• درد مفصل
راش


هپاتیت A
هپاتیت A نوعی هپاتیت است که بر اثر ویروس هپاتیت A ایجاد می‌شود. هپاتیت A معمولاً نیاز به هیچ نوع درمانی ندارد و خود به خود از بین می‌رود اما این بیماری بسیار مسری است.
بر مبنای اعلام سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سالانه 1.4 میلیون نفر در سطح جهان دچار هپاتیت A می‌شوند.
این بیماری ممکن است به واسطه غذا، نوشیدن آب، صدف خوراکی خام و تماس جنسی بدون کاندوم یا دیگر روش‌های پیشگیری ایجاد شود.
علایم هپاتیت A شامل موارد زیر است:
• خوردن غذای آلوده
• خوردن صدف خوراکی خام آلوده
• آب آلوده
• نادیده گرفتن کاربرد کاندوم یا دیگر روش‌های پیشگیری در زمان ارتباط جنسی با شخص دچار ویروس
• تماس با مواد مدفوع آلوده
در حالی که هیچ درمان رسمی برای هپاتیت A وجود ندارد درمان بیماری معمولاً بر کاهش علایم متمرکز می‌شود. مردم می‌توانند با استفاده از کاندوم یا دیگر روش‌های پیشگیری برای ارتباط جنسی، شامل سکس دهانی یا مقعدی، از این بیماری اجتناب کنند.


هپاتیت B
هپاتیت B یک شکل هپاتیت است که بر اثر ویروس هپاتیت B ایجاد می‌شود.
خلاف دیگر انواع بیماری‌ مسری مقاربتی که می‌توانند علایم آشکارتری با تمرکز بر ناحیه اطراف ناحیه تناسلی ایجاد کنند، هپاتیت B می‌تواند باعث التهاب خطرناک کبد شود.
شخص ممکن است بر اثر تماس با خون یا مایعات بدن شخص مبتلاء به ویروس مزبور دچار آن شود.
بسیاری از افراد انتقال دهنده هپاتیت B اصلاً علامتی ندارند. افرادی که دچار علامت می‌شوند اغلب علایم این بیماری را با سرماخوردگی یا آنفولانزا اشتباه می‌گیرند. حتی اگر شخص فاقد علامت باشد ویروس مزبور در صورت عدم درمان صدمه زدن به کبد را ادامه خواهد داد. این موضوع علت اهمیت مراجعه به پزشک به شکل منظم برای بررسی نشانه‌ها و تست شدن را توجیه می‌کند.
وقتی علایم هپاتیت B وجود داشته باشند عموماً شامل موارد زیرند:
• عدم وجود اشتها
• احساس لتارژی
تب خفیف
• درد عضله و درد و رنجوری مفصل
تهوع
استفراغ
یرقان


هرپس (سیمپلکس)
هرپس یک عفونت ویروسی است که بر اثر ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) ایجاد می‌شود. هرپس ممکن است دهان (تبخال دهانی یا HSV نوع 1) یا ناحیه تناسلی (تبخال تناسلی یا HSV نوع 2) را درگیر کند. هر دو نوع نیز می‌توانند تاول روی انگشتان ایجاد نمایند. این ویروس از طریق تماس مستقیم با دهان یا ناحیه تناسلی شخص دچار شده به ویروس از طریق سکس دهانی و بوسه منتقل می‌شود.
در حالی که انواع مختلف ویروس هرپس سیمپلکس برخی نواحی در بدن را ترجیح می‌دهند هر کدام را می‌توان در هر محدوده‌ای مشاهده کرد.
مشخص کردن علایم هرپس ممکن است دشوار باشد. بسیاری از مبتلایان اساساً فاقد علامت هستند. آنهایی که علامت‌دار می‌شوند دچار تاول‌هایی می‌گردند که اغلب با دیگر اختلالات پوستی مثل جوش یا تاول‌های کوچک آب اشتباه گرفته می‌شوند.
علایم بیماری غالباً به فاصله 2 روز تا 2 هفته پس از ابتلاء بروز می‌کنند. طغیان اولیه بیماری ممکن است شدید باشد.
علایم شایع هرپس در مورد آلت تناسلی مردان شامل موارد زیر است:
مور مور، خارش یا سوزش در ناحیه بروز تاول
• تاول روی آلت یا بیضه یا در اطراف مقعد، کفل یا ران
• تاول روی لب، تاول زبان، تاول لثه، و دیگر قسمت‌های بدن
• رنجوری عضلات در کمر، کفل، ران، یا زانو
• ورم و گاه حساس شدن گره‌های لنفاوی در کشاله ران
• بی‌اشتهایی
• تب
• احساس ناخوش بودن


پاپیلوماویروس انسانی (HPV)
پاپیلوماویروس انسانی اصطلاحی برای ارجاع به گروهی از ویروس‌ها است که بیش از 150 گونه را شامل می‌شوند. در حالی که اغلب این گونه‌ها کاملاً بی‌ضررند، 40 مورد از آنها به شکل بالقوه مضر تلقی می‌شوند. اینها به صورت گونه‌های کم‌ریسک یا پرریسک طبقه‌بندی می‌شوند.
پاپیلوماویروس انسانی امروز یکی از شایع‌ترین انواع بیماری‌ مسری مقاربتی است. اغلب افراد نهایتاً در طول زندگی خود دچار یکی از گونه‌های این ویروس می‌شوند.
بر مبنای اعلام CDC، هر ساله تقریباً 14 میلیون مورد تازه پاپیلوماویروس انسانی در ایالات متحد آمریکا بروز می‌کند. در حال حاضر دستکم 79 میلیون آمریکایی در شرایط ابتلاء به HSV به زندگی خود ادامه می‌دهند.
گونه‌های کم‌ریسک در مورد برخی از افراد به زگیل تناسلی منجر می‌شوند، در حالی که در مردان گونه‌های پرریسک می‌توانند به سرطان مقعد، سرطان گلو، و سرطان آلت تناسلی بینجامند.
پاپیلوماویروس انسانی می‌تواند از طریق تماس پوست به پوست با شخص دچار ویروس منتقل گردد و بیشترین انتقال از طریق سکس مقعدی، دهانی یا واژن است.

علایم پاپیلوماویروس انسانی
در اکثریت موارد مردان دچار پاپیلوماویروس انسانی هیچ گونه علامتی ندارند. در مورد دیگر مبتلایان علایم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
زگیل تناسلی
• زگیل در دهان یا گلو

پیشگیری از پاپیلوماویروس انسانی
خلاف دیگر موارد بیماری‌ مسری مقاربتی، که فقط از طریق استفاده از کاندوم یا دیگر روش‌های جلوگیری می‌توان از آنها اجتناب کرد، پاپیلوماویروس انسانی در حال حاضر از طریق واکسن قابل پیشگیری است.
FDA دو واکسن را در این مورد تأیید کرده است: گارداسیل و سرواریکس.
این دو واکسن در پیشگیری از انواع 16 و 18 ویروس مزبور مؤثرند، که ویروس‌هایی با ریسک بالا و مسؤول اغلب موارد سرطان سرویکال به شمار می‌روند، و نیز در مورد انواع 6 و 11 ویروس، که مسبب 90 درصد موارد زگیل تناسلی محسوب می‌شوند.
ورسیون جدیدی از گارداسیل که گارداسیل 9 نامیده می‌شود در مقابل پنج گونه پاپیلوماویروس انسانی مصونیت ایجاد می‌کند. FDA گارداسیل 9 را در دسامبر 2014 تأیید کرد.
در حالی که ابتدا واکسن مزبور برای افراد سنین 11 تا 26 توصیه می‌شود، در سال 2018، FDA استفاده از گارداسیل را برای افراد بزرگسال تا 45 سال تأیید کرد.


سیفلیس
سیفلیس یک بیماری‌ مسری مقاربتی باکتریایی است که می‌تواند از طریق سکس مقعدی، دهانی یا واژنی منتقل گردد. این بیماری باستانی هنوز کاملاً شایع است و شیوع آن رو به افزایش دارد.
سیفلیس یکی از انواع جدی‌تر بیماری‌ مسری مقاربتی در مردان محسوب می‌شود زیرا با HIV و افزایش ریسک ایجاد HIV پس از ابتلاء به سیفلیس مرتبط است.

علایم متداول سیفلیس
سیفلیس چهار مرحله دارد:
• مقدماتی یا اولیه
• ثانویه
• نهفته
• سوم
هر مرحله بیماری علایم ویژه خود را دارد. علایم سیفلیس اولیه در مردان (و دیگر افراد دارای آلت تناسلی مردانه) شامل موارد زیر است:
• یک زخم بسیار کوچک، سفت و فاقد درد که در آن باکتری وارد بدن می‌شود و عموماً روی آلت، مقعد، یا لب‌ها، که ممکن است به آسانی نادیده گرفته شود.
ورم گره‌های لنفاوی در ناحیه نزدیک زخم
علایم سیفلیس ثانویه عبارتند از:
• یک راش پوستی فاقد خارش، که عموماً روی کف دست یا پا ایجاد می‌شود
• خستگی
گلودرد
سردرد
• ورم گره‌های لنفی

علایم کمتر شایع سیفلیس
سیفلیس نهفته مرحله‌ای از بیماری است که پس از توقف علایم مرحله ثانویه، و عدم درمان بیماری بروز می‌کند.
سیفلیس ترتیاری مرحله چهارم بیماری است. این مورد نادری است چرا که در عمل تعداد کمی از بیماران حتی در صورت عدم درمان بیماری این مرحله را تجربه می‌کنند. مرحله مزبور می‌تواند عواقب جدی شامل موارد زیر ایجاد کند:
• صدمه به قلب
• صدمه به سیستم عصبی شامل مغز
• صدمه به مفصل
• صدمه به دیگر قسمت‌های بدن
در صورت رسیدن به این مرحله، حتی سال‌ها پس از انتقال، سیفلیس می‌تواند باعث مشکلات جدی و مرگ بیمار شود.


پیشگیری از بیماری‌ مسری مقاربتی
بسیاری از مردم ممکن است بدون تجربه علایم مشهود دچار بیماری‌ مسری مقاربتی شوند. این بدان معنی است که برای پیشگیری از انتقال بیماری اقدام به سکس ایمن حیاتی است.
تنها راه پیشگیری کامل از بیماری‌ مسری مقاربتی خودداری از هر نوع تماس جنسی یا تماس با زخم‌ها و مایعات بدنی شخص مبتلاء به بیماری‌های مزبور است. اما راه‌های دیگری نیز برای پیشگیری از این بیماری‌ها وجود دارد.
استفاده از کاندوم در طول مقاربت جنسی و محافظ دهان و دندان در موقع سکس دهانی محافظت اثبات شده‌ای در این مورد ایجاد می‌کنند.
برخی بیماری‌ مسری مقاربتی مثل HPV و هپاتیت A و B، واکسن‌هایی دارند که در دسترسند.
در عین حال این موضوع مهم است که اگر کسی در ریسک ابتلاء به هر نوع بیماری‌ مسری مقاربتی باشد برای HIV منظماً تست شود. تشخیص زودهنگام HIV امکان مداخله زودهنگام با داروهای ضد ویروسی مؤثر را ایجاد می‌کند.
ریسک انتقال HIV را می‌توان از طریق کاربرد پروفیلاکسی پیش از تماس (PrEP) کاهش داد. این روش تلفیقی از داروها است که می‌توانند ریسک گرفتن یا انتقال HIV را پیش از تماس بالقوه با کاربرد مداوم کاهش دهند.
پروفیلاکسی پس از تماس دارویی است که می‌توان پس از تماس بالقوه برای پیشگیری از انتقال بیماری مورد استفاده قرار داد. نیاز است تا این دارو در اولین فرصت ممکن پس از تماس بالقوه و نه پس از گذشت 72 ساعت مورد استفاده قرار گیرد./



نشانه‌ها و علایم بیماری‌های مسری مقاربتی در مردان
دکتر مایکل ویراتا، ادرین سانتوس-لانگهرست
ترجمه نادر اکبری سراوانی

Source:
Healthline
Signs and Symptoms of Common STDs in Men
Medically reviewed by Michael Virata, MD —
Written by Adrienne Santos-Longhurst —
Updated on November 4, 2020

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

مقاومت میکربی

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.